فارسی
دوشنبه 02 بهمن 1396 - الاثنين 5 جمادى الاول 1439

خطبه ها

( خطبه 1 ) خطبه در ابتداى آفرينش آسمان و زمين و آدم

( خطبه 2 ) خطبه پس از بازگشت از صفّين

( خطبه 3 ) خطبه معروف به شِقشِقيّه

( خطبه 4 ) خطبه بعد از كشته شدن طلحه و زبير

( خطبه 5 ) خطبه بعد از وفات پيامبر(صلى الله عليه وآله) در خطاب به عباس و ابوسفيان

( خطبه 6 ) خطبه هنگامى كه از او خواستند طلحه و زبير را دنبال نكند

( خطبه 7 ) خطبه مريدان شيطان را مذمت مىنمايد

( خطبه 8 ) خطبه براى برگرداندن زبير به بيعت

( خطبه 9 ) خطبه در وصف خود و دشمنانش در جمل

( خطبه 10 ) خطبه در تحريك شيطان نسبت به اهل جمل و عواقب وخيم آن

( خطبه 11 ) خطبه وقتىكه در نبرد جمل پرچم را بهدست فرزندش محمّد حنفيه داد

( خطبه 12 ) خطبه وقتى كه در نبرد جمل پيروز شد

( خطبه 13 ) خطبه در نكوهش بصره و اهل آن پس از نبرد جمل

( خطبه 14 ) خطبه در همين موضوع (بصره و مردم آن)

( خطبه 15 ) خطبه در رابطه با برگرداندن املاك بيتالمال

( خطبه 16 ) خطبه هنگامىكه در مدينه با او بيعت شد

( خطبه 17 ) خطبه درباره كسىكه در ميان مردم عهدهدار منصب قضاوت شود

( خطبه 18 ) خطبه در نكوهش اختلاف علما در فتاوى

( خطبه 19 ) خطبه به اشعث بن قيس

( خطبه 20 ) خطبه در بيدارى از غفلت و توجه به حضرت حق

( خطبه 21 ) خطبه در توجه به قيامت

( خطبه 22 ) خطبه هنگامىكه خبر بيعتشكنان جمل به حضرتش رسيد

( خطبه 23 ) خطبه در دلدارى به تهيدستان و تأديب ثروتمندان

( خطبه 24 ) خطبه در جنگ با مخالفان

( خطبه 25 ) خطبه وقتى به او خبر رسيد كه ارتش معاويه به شهرها دستاندازى كردهاند

( خطبه 26 ) خطبه در وصف حال مردم جاهلى و دوران سكوت خود

( خطبه 27 ) خطبه در نكوهش اصحاب از نرفتن به جهاد

( خطبه 28 ) خطبه در بىوفايى دنيا و توجه به آخرت

( خطبه 29 ) خطبه پس از برنامه حكمين و تاخت و تاز ضحّاك بن قيس

( خطبه 30 ) خطبه درباره قتل عثمان

( خطبه 31 ) خطبه قبل از جنگ جمل

( خطبه 32 ) خطبه در نكوهش زمان خود

( خطبه 33 ) خطبه به هنگام خروجش براى جنگ با اهل بصره

( خطبه 34 ) خطبه در تحريك مردم براى جنگ با شاميان

( خطبه 35 ) خطبه بعد از جريان حكميت

( خطبه 36 ) خطبه در ترساندن اهل نهروان

( خطبه 37 ) خطبه در ذكر فضائل خود

( خطبه 38 ) خطبه در تعريف شبهه

( خطبه 39 ) خطبه در نكوهش ياران، و دعوت به جهاد

( خطبه 40 ) خطبه زمانى كه شنيد خوارج نهروان مىگويند: لا حُكْمُ اِلاّ لِلّه

( خطبه 41 ) خطبه در تحذير از مكر و حيله

( خطبه 42 ) خطبه در نكوهش آرزوى دراز و پيروزى از هواى نفس

( خطبه 43 ) خطبه پس از آنكه جرير بن عبداللّه بَجَلى را براى بيعت گرفتن از معاويه فرستاد

( خطبه 44 ) خطبه وقتى كه مصلقه بن هُبَيره شيبانى به سوى معاويه فرار كرد

( خطبه 45 ) خطبه در روز فطر در نكوهش دنيا

( خطبه 46 ) خطبه وقتى كه براى حركت به شام تصميم گرفت

( خطبه 47 ) خطبه درباره كوفه

( خطبه 48 ) خطبه زمان رفتن به سوى شام

( خطبه 49 ) خطبه در توحيد الهى

( خطبه 50 ) خطبه در بيان فتنه

( خطبه 51 ) خطبه زمانى كه ارتش معاويه در جنگ صفين آب را بر ياران آنحضرت بست

( خطبه 52 ) خطبه در بىوفايى دنيا

( خطبه 53 ) خطبه در مسأله بيعت

( خطبه 54 ) خطبه وقتىكه به نظر يارانش در اجازه براى آغاز جنگ صفّين تأخير نمود

( خطبه 55 ) خطبه در مقايسه ياران پيامبر با ياران خود

( خطبه 56 ) خطبه در وصف معاويه

( خطبه 57 ) خطبه در خطاب به خوارج نهروان

( خطبه 58 ) خطبه زمانى كه عزم بر جنگ خوارج داشت

( خطبه 59 ) خطبه وقتى كه خوارج به قتل رسيدند

( خطبه 60 ) خطبه درباره خوارج

( خطبه 61 ) خطبه زمانى كه او را از ترور ترساندند

( خطبه 62 ) خطبه در نكوهش دنيا

( خطبه 63 ) خطبه در تشويق به عمل صالح

( خطبه 64 ) خطبه در توحيد الهى

( خطبه 65 ) خطبه در آداب جنگ

( خطبه 66 ) خطبه در حق انصار

( خطبه 67 ) خطبه وقتى كه امارت مصر را به محمد بن ابوبكر واگذاشت

( خطبه 68 ) خطبه در سرزنش اصحاب سست پيمان خود

( خطبه 69 ) خطبه سحرگاه روزى كه ضربت به فرق مباركش رسيد

( خطبه 70 ) خطبه در سرزنش اهل عراق

( خطبه 71 ) خطبه در آن درود فرستادن به پيامبر(صلى الله عليه وآله) را تعليم مىدهد

( خطبه 72 ) خطبه در بصره درباره مروان بن حَكَم

( خطبه 73 ) خطبه زمانى كه شوراى خلافت قصد بيعت با عثمان كرد

( خطبه 74 ) خطبه زمانى كه شنيد بنىاميّه او را متهم به قتل عثمان مىكنند

( خطبه 75 ) خطبه در تشويق به عمل صالح

( خطبه 76 ) خطبه هنگامىكه سعيد بن عاص حق او را بازداشت

( خطبه 77 ) خطبه از دعاهاى آنحضرت

( خطبه 78 ) خطبه وقتى كه قصد حركت به سوى خوارج نمود

( خطبه 79 ) خطبه پس از پايان جنگ جمل در مذمّت زنان

( خطبه 80 ) خطبه درباره زهد

( خطبه 81 ) خطبه در وصف دنيا

( خطبه 82 ) خطبه موسوم به «غرّاء» كه از خطبههاى اعجابانگيز اوست

( خطبه 83 ) خطبه درباره عمروعاص

( خطبه 84 ) خطبه در صفات خداوند

( خطبه 85 ) خطبه در توحيد الهى و سفارش به تقوا و مشورت

( خطبه 86 ) خطبه در وصف پرهيزكاران و فاسقان و مقام خاندان نبوت

( خطبه 87 ) خطبه در بيان هلاكت مردم

( خطبه 88 ) خطبه در حال مردم پيش از بعثت و پس از آن

( خطبه 89 ) خطبه در توحيد الهى و پند و اندرز

( خطبه 90 ) خطبه معروف به خطبه اشباح

( خطبه 91 ) خطبه به هنگامى كه مردم پس از كشته شدن عثمان خواستند با او بيعت كنند

( خطبه 92 ) خطبه در بيان فضل و علم خود، و خبر از فتنه بنىاميه

( خطبه 93 ) خطبه در فضل رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) و پند و اندرز

( خطبه 94 ) خطبه در حال مردم هنگام بعثت پيامبر(صلى الله عليه وآله)

( خطبه 95 ) خطبه درباره پيامبر(صلى الله عليه وآله)

( خطبه 96 ) خطبه در مقايسه ياران خود با ياران رسول خدا(صلى الله عليه وآله)

( خطبه 97 ) خطبه در ستم بنىاميّه

( خطبه 98 ) خطبه در گريز از دنيا

( خطبه 99 ) خطبه درباره پيامبر و خاندان او

( خطبه 100 ) خطبه مشتمل بر خبر از حوادث ناگوار

( خطبه 101 ) خطبه در زمينه سختىها

( خطبه 102 ) خطبه در تشويق به زهد

( خطبه 103 ) خطبه درباره پيامبر و فضيلت خويش

( خطبه 104 ) خطبه در وصف پيامبر(صلى الله عليه وآله) و تهديد بنىاميّه و پند به مردم

( خطبه 105 ) خطبه در زمينه برترى اسلام، و توصيف پيامبر اكرم، آنگاه توبيخ اصحاب

( خطبه 106 ) خطبه در يكى از ايّام صفّين

( خطبه 107 ) خطبه در پيشگويى از حوادث آينده

( خطبه 108 ) خطبه درباره قدرت خداوند و حوادث مرگ و قيامت

( خطبه 109 ) خطبه چيزى كه متوسلان به خداوند پاك و بزرگ به آن توسل جستند

( خطبه 110 ) خطبه در نكوهش دنيا

( خطبه 111 ) خطبه درباره ملكالموت و قبض روح مردم

( خطبه 112 ) خطبه در نكوهش دنيا

( خطبه 113 ) خطبه در پند و اندرز مردم

( خطبه 114 ) خطبه در طلب باران

( خطبه 115 ) خطبه در اندرز به ياران

( خطبه 116 ) خطبه در نكوهش كسانى كه به مال و جان بُخل مىورزند

( خطبه 117 ) خطبه درباره ياران شايسته خود

( خطبه 118 ) خطبه زمانىكه مردم را جمع نمود و آنان را به جهاد ترغيب فرمود

( خطبه 119 ) خطبه در فضيلت خود و موعظه ياران

( خطبه 120 ) خطبه بعد از ليلة الهرير

( خطبه 121 ) خطبه در خطاب به خوارج

( خطبه 122 ) خطبه هنگام نبرد صفين به يارانش فرمود

( خطبه 123 ) خطبه در فرار ياران

( خطبه 124 ) خطبه در ترغيب يارانش به جهاد

( خطبه 125 ) خطبه در رابطه با خوارج وقتى كه حكميت را انكار كردند

( خطبه 126 ) خطبه وقتى به او گفتند كه چرا در تقسيم بيتالمال ميان همه مساوات مىكند

( خطبه 127 ) خطبه باز هم به خوارج

( خطبه 128 ) خطبه از پيشامدها و فتنههاى بصره خبر مىدهد

( خطبه 129 ) خطبه درباره پيمانهها و ترازوها

( خطبه 130 ) خطبه به ابوذر(رحمه الله) هنگامىكه او را به ربذه تبعيد كردند

( خطبه 131 ) خطبه در فلسفه قبول حكومت و توصيف امام حق

( خطبه 132 ) خطبه در پند و اندرز و انديشيدن از مرگ

( خطبه 133 ) خطبه در عظمت خداوند، قرآن، پيامبر و در رابطه با دنيا

( خطبه 134 ) خطبه به عمر بن خطاب وقتى براى رفتن به جنگ با روميان با حضرت مشورت كرد

( خطبه 135 ) خطبه وقتى بين آنحضرت و عثمان مشاجرهاى درگرفت

( خطبه 136 ) خطبه درباره بيعت خود

( خطبه 137 ) خطبه درباره طلحه و زبير

( خطبه 138 ) خطبه در آن به فتنهها (و حكومت امام عصر(عليه السلام)) اشاره مىفرمايد

( خطبه 139 ) خطبه به هنگام شورا

( خطبه 140 ) خطبه در نهى از غيبت مردم

( خطبه 141 ) خطبه درباره نهى از غيبت

( خطبه 142 ) خطبه درباره نيكى به نااهل

( خطبه 143 ) خطبه در طلب ياران

( خطبه 144 ) خطبه در بعثت پيامبر و فضل اهلبيت

( خطبه 145 ) خطبه در فناى دنيا و نكوهش بدعت

( خطبه 146 ) خطبه بهعمربنخطاب وقتىكه براى رفتن به جنگ ايرانيان با حضرت مشورت كرد

( خطبه 147 ) خطبه در فلسفه بعثت، حوادث آينده و پند و اندرز

( خطبه 148 ) خطبه درباره اهل بصره

( خطبه 149 ) خطبه پيش از درگذشت از دنيا

( خطبه 150 ) خطبه در آن اشاره به فتنهها دارد

( خطبه 151 ) خطبه در تحذير از فتنهها

( خطبه 152 ) خطبه در صفات خداوند و پيشوايان دين

( خطبه 153 ) خطبه در فضائل اهل بيت

( خطبه 154 ) خطبه در آن شگفتيهاى آفرينش شبپره را بيان مىكند

( خطبه 155 ) خطبه خطاب به اهل بصره در خبر از پيشامدهاى سخت

( خطبه 156 ) خطبه در تشويق به پرهيزكارى

( خطبه 157 ) خطبه درباره پيامبر و قرآن، و دولت بنىاميّه

( خطبه 158 ) خطبه درباره خوشرفتارى خود با مردم

( خطبه 159 ) خطبه در توحيد الهى و شرح حال برخى از پيامبران

( خطبه 160 ) خطبه در وصف پيامبر و خاندان آن حضرت

( خطبه 161 ) خطبه در پاسخ يكى از يارانش كه پرسيد...

( خطبه 162 ) خطبه در توحيد الهى

( خطبه 163 ) خطبه به هنگامىكه نزد آنحضرت آمدند و از اعمال ناپسند عثمان شكايت كردند

( خطبه 164 ) خطبه در شگفتىهاى آفرينش طاووس

( خطبه 165 ) خطبه در امر به الفت، و وصف بنىاميّه و ياران خويش

( خطبه 166 ) خطبه در ابتداى حكومتش

( خطبه 167 ) خطبه پس از بيعت با حضرت

( خطبه 168 ) خطبه به هنگام رفتن اصحاب جمل به شهر بصره

( خطبه 169 ) خطبه چون به بصره نزديك شد

( خطبه 170 ) خطبه به وقت تصميم رويارويى با لشگر معاويه در صفّين

( خطبه 171 ) خطبه در دفاع از حق خويش، و نكوهش اهل جمل

( خطبه 172 ) خطبه در اينكه چه كسى شايسته خلافت است، و سفارش به تقوا و گريز از دنيا

( خطبه 173 ) خطبه درباره طلحه بن عبيداللّه

( خطبه 174 ) خطبه در پند و اندرز، و بيان نزديكى خود به پيامبر(صلى الله عليه وآله)

( خطبه 175 ) خطبه در پند و اندرز و فضل قرآن و نهى از بدعت

( خطبه 176 ) خطبه در باره حكمين

( خطبه 177 ) خطبه در توحيد و تقواى الهى

( خطبه 178 ) خطبه در پاسخ ذِغلِب يَمانى در رؤيت خداوند

( خطبه 179 ) خطبه در نكوهش اصحابش

( خطبه 180 ) خطبه در حق كسانى كه قصد داشتند به خوارج ملحق شوند

( خطبه 181 ) خطبه در توحيد الهى و يادى از ياران شهيد خود در صفّين

( خطبه 182 ) خطبه در بيان قدرت خداوند و فضل قرآن و سفارش به تقوا

( خطبه 183 ) خطبه به برج بن مُسهِر طائى كه از خوارج بود

( خطبه 184 ) خطبه به همّام دربارة پرهيزكاران

( خطبه 185 ) خطبه درباره منافقين

( خطبه 186 ) خطبه در ستايش خدا و پيامبر و پند و اندرز

( خطبه 187 ) خطبه درباره بعثت پيامبر و گريز از دنيا

( خطبه 188 ) خطبه درباره اختصاص خود به پيامبر(صلى الله عليه وآله)

( خطبه 189 ) خطبه در سفارش به تقوا و وصف اسلام و پيامبر(صلى الله عليه وآله)

( خطبه 190 ) خطبه در وصيّت به يارانش

( خطبه 191 ) خطبه درباره معاويه

( خطبه 192 ) خطبه در پايدارى در راه حق

( خطبه 193 ) خطبه هنگام دفن سرور زنان جهان حضرت فاطمه(عليها السلام)

( خطبه 194 ) خطبه در گريز از دنيا

( خطبه 195 ) خطبه ياران خود را در بسيارى از اوقات به آن پند مىداد

( خطبه 196 ) خطبه بعد از بيعت طلحه و زبير به آنها فرمود

( خطبه 197 ) خطبه شنيد عدهاىاز يارانش بهوقت نبرد صفّين بهاهلشام دشناممىدهند

( خطبه 198 ) خطبه در نبرد صفّين دربارهفرزند خود حسن(عليه السلام)

( خطبه 199 ) خطبه زمانىكه يارانش درباره حكميت با او دچار اختلاف شدند

( خطبه 200 ) خطبه زمانى كه در بصره به عيادت علاء بن زياد حارثى رفت

( خطبه 201 ) خطبه وقتى از او درباره احاديث دروغ و اخبار ضد و نقيض پرسيدند

( خطبه 202 ) خطبه در قدرت خداوند و خلقت زمين

( خطبه 203 ) خطبه در تحريك ياران خود به جهاد با شاميان

( خطبه 204 ) خطبه در تمجيد خداوند

( خطبه 205 ) خطبه در وصف پيامبر و عالمان، و اندرز مردم

( خطبه 206 ) خطبه از دعاهاى آنحضرت

( خطبه 207 ) خطبه در صفّين بيان فرمود

( خطبه 208 ) خطبه در شكايت از قريش

( خطبه 209 ) خطبه در جمل وقتى از كنار كشته طلحه و عبدالرّحمن بن عتّاب عبور كرد

( خطبه 210 ) خطبه در وصف سالكان

( خطبه 211 ) خطبه در ترغيب يارانش به جهاد

( خطبه 212 ) خطبه بعد از تلاوت آيه «الهيكم التكاثر حتى زرتم المقابر»

( خطبه 213 ) خطبه به وقت تلاوت آيه «رجال لاتلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكر الله»

( خطبه 214 ) خطبه به هنگام تلاوت آيه «يا ايها الانسان ما غرّك بربك الكريم»

( خطبه 215 ) خطبه در بيزارى از ظلم

( خطبه 216 ) خطبه در طلب فراوانى روزى

( خطبه 217 ) خطبه در گريز از دنيا

( خطبه 218 ) خطبه در وصف عاشقان خدا

( خطبه 219 ) خطبه درباره يكى از حاكمان

( خطبه 220 ) خطبه در توصيف بيعت مردم با آن جناب بر خلافت

( خطبه 221 ) خطبه درباره تقوا و كوشش در عمل

( خطبه 222 ) خطبه در ذىقار به وقت حركت به بصره

( خطبه 223 ) خطبه به عبدالله بن زمعه كه از شيعيان بود

( خطبه 224 ) خطبه در فضل اهلبيت و نكوهش زمانه خود

( خطبه 225 ) خطبه در بيان علت اختلاف ظاهر و باطن مردم

( خطبه 226 ) خطبه به وقت غسل و تجهيز رسول خدا(صلى الله عليه وآله)

( خطبه 227 ) خطبه در حمد و ستايش پيامبر و عجايب آفرينش

( خطبه 228 ) خطبه در توحيد حق

( خطبه 229 ) خطبه در بيان پيشامدهاى ناگوار

( خطبه 230 ) خطبه در سفارش به تقوا و ياد مرگ

( خطبه 231 ) خطبه درباره ايمان و هجرت

( خطبه 231 ) خطبه در ستايش الهى و سفارش به تقوا

( خطبه 232 ) خطبه باز هم در ستايش الهى و سفارش به تقوا

( خطبه 233 ) خطبه به نام قاصعه در مذمّت ابليس ملعون

( خطبه 234 ) خطبه به عبداللّه بن عباس در زمانى كه عثمان در محاصره بود

( خطبه 235 ) خطبه در بيان وضع خود پس از هجرت پيامبر(صلى الله عليه وآله) و ملحق شدن به آن حضرت

( خطبه 236 ) خطبه در تشويق به عمل

( خطبه 237 ) خطبه درباره حكمين و سرزنش اهل شام

( خطبه 238 ) خطبه در رابطه با فضائل آل محمّد(عليهم السلام)

( خطبه 239 ) در رابطه با فضائل آل محمد(ع)

نامه ها

( نامه 1 ) نامه نامه به مردم كوفه زمانى كه از مدينه به بصره مى رفت  

( نامه 2 ) نامه به مردم كوفه پس از فتح بصره   

( نامه 3 ) نامه به شريح قاضى   

( نامه 4 ) نامه به بعضى از فرماندهان ارتش خود   

( نامه 5 ) نامه به اشعث بن قيس عامل آذربايجان   

( نامه 6 ) نامه به معاويه در لزوم بيعت با آن حضرت   

( نامه 7 ) نامه در پاسخ معاويه كه ردّ بيعت آن حضرت روا نيست   

( نامه 8 ) نامه به جرير به عبداللّه بَجَلى، وقتى او را نزد معاويه فرستاد   

( نامه 9 ) نامه به معاويه در فداكارى مسلمانان   

( نامه 10 ) نامه به معاويه كه آن حضرت را به جنگ فرا خوانده بود   

( نامه 11 ) نامه به هنگامى كه لشگرى را به سوى دشمن فرستاد   

( نامه 12 ) نامه به معقل بن قيس رياحى   

( نامه 13 ) نامه به دو نفر از اميرا ن لشگر   

( نامه 14 ) نامه به لشگر خود پيش از ديدار با دشمن در صفّين   

( نامه 15 ) نامه دعاى آن حضرت هنگام برخورد با دشمن در وقت جنگ   

( نامه 16 ) نامه به يارانش وقت جنگ   

( نامه 17 ) نامه در جواب به نامه معاويه   

( نامه 18 ) نامه به عبداللّه بن عباس فرماندارش در بصره   

( نامه 19 ) نامه به بعضى از كارگزارانش   

( نامه 20 ) نامه به زياد بن ابيه زمانى كه در حكومت بصره جانشين عبداللّه بن عباس بود   

( نامه 21 ) نامه باز به زياد بن ابيه   

( نامه 22 ) نامه به عبداللّه بن عباس   

( نامه 23 ) نامه پس از آنكه ابن ملجم وى را ضربت زد   

( نامه 24 ) نامه درباره مصرف اموالش پس از مرگ، كه بعد از برگشت از صفّين نوشت   

( نامه 25 ) نامه به كسى كه مأمور جمع آورى زكات از طرف حضرت مى شد   

( نامه 26 ) نامه به يكى از كارگزارانش زمانى كه او را براى جمع آورى زكات فرستاد   

( نامه 27 ) نامه به محمّد به ابوبكر(رضي الله عنه) وقتى او را به حكومت مصر گماشت   

( نامه 28 ) نامه در جواب معاويه، كه از بهترين نامه هاست   

( نامه 29 ) نامه به اهل بصره   

( نامه 30 ) نامه به معاويه در ترس از عاقبت وخيم او   

( نامه 31 ) نامه به حضرت مجتبى(عليه السلام) (يا محمّد حنفيّه)   

( نامه 32 ) نامه به معاويه كه ياران خود را گمراه كرده بود   

( نامه 33 ) نامه به قُثَم بن عباس فرماندارش در مكّه   

( نامه 34 ) نامه به محمد بن ابوبكر بعد از عزل او از حكومت مصر   

( نامه 35 ) نامه به عبداللّه بن عباس پس از شهادت محمّد بن ابوبكر در مصر   

( نامه 36 ) نامه به برادرش عقيل درباره لشگرى كه به سوى برخى دشمنان فرستاده بود   

( نامه 37 ) نامه به معاويه در رابطه با قتل عثمان   

( نامه 38 ) نامه به اهل مصر، زمانى كه مالك اشتر را زمامدار آنان نمود   

( نامه 39 ) نامه به عمرو بن عاص   

( نامه 40 ) نامه به يكى از كارگزارانش در نكوهش و تهديد او   

( نامه 41 ) نامه به يكى از كارگزارانش كه خيانت كرده بود   

( نامه 42 ) نامه به عمر بن ابى سَلَمه مخزومى، كارگزار حضرت در بحرين   

( نامه 43 ) نامه به اهل مصر كه با مالك اشتر فرستاد   

( نامه 44 ) نامه به زياد بن ابيه درباره برادرخواندگى او با معاويه   

( نامه 45 ) نامه به عثمان بن حُنَيف انصارى، كارگزارش در بصره   

( نامه 46 ) نامه به يكى ازكارگزارانش در رفتار با مردم   

( نامه 47 ) نامه به حسن و حسين(عليهما السلام) وقتى كه ابن ملجم (لعنة اللّه عليه) به او ضربت زد   

( نامه 48 ) نامه به معاويه درباره حكميت   

( نامه 49 ) نامه به معاويه در تحذير از دنيا   

( نامه 50 ) نامه به اميران سپاه خود   

( نامه 51 ) نامه به مأموران ماليات   

( نامه 52 ) نامه به كارگزاران شهرها در رابطه با وضع نماز   

( نامه 53 ) نامه عهدنامه مكتوب براى مالك اشتر نخعى   

( نامه 54 ) نامه توسط عمران بن حُصَين خُزاعى به جانب طلحه و زبير   

( نامه 55 ) نامه به معاويه در تهديد او   

( نامه 56 ) نامه به شريح بن هانى   

( نامه 57 ) نامه به اهل كوفه، زمانى كه از مدينه عازم بصره بود   

( نامه 58 ) نامه به اهالى شهرها، كه در آن جريان صفّين را گزارش نموده   

( نامه 59 ) نامه به اسوَد بن قُطبه فرمانده سپاه حُلوان   

( نامه 60 ) نامه به كارگزارانى كه سپاهيان از منطقه مأموريت آنان مى گذشتند   

( نامه 61 ) نامه به كميل بن زياد نخعى، به وقتى كه عامل او در هيت بود   

( نامه 62 ) نامه به اهل مصر كه با مالك اشتر فرستاد   

( نامه 63 ) نامه به ابوموسى اشعرى كه كارگزارش در كوفه بود   

( نامه 64 ) نامه در جواب نامه معاويه   

( نامه 65 ) نامه باز هم به معاويه   

( نامه 66 ) نامه به عبداللّه بن عباس   

( نامه 67 ) نامه به قُثَم بن عباس كه عامل حضرت در مكه بود   

( نامه 68 ) نامه به سلمان فارسى(رحمه الله) پيش از خلافت خود   

( نامه 69 ) نامه به حارث هَمْدانى در پند و اندرز   

( نامه 70 ) نامه به سهل بن حُنَيف انصارى كه كارگزار حضرت در مدينه بود   

( نامه 71 ) نامه به منذر بن جارود عبدى كه او را در بعضى نواحى به كار گمارد   

( نامه 72 ) نامه به عبداللّه بن عباس(رحمه الله)   

( نامه 73 ) نامه به معاويه و تحقير او   

( نامه 74 ) نامه عهدنامه اى كه ميان قبيله ربيعه و اهل يمن نگاشت   

( نامه 75 ) نامه در آغاز بيعتِ مردم با آن حضرت به خلافت   

( نامه 76 ) نامه به عبداللّه بن عباس، وقتى كه او را در بصره به جاى خود قرار داد   

( نامه 77 ) نامه باز هم به عبداللّه بن عباس، زمانى كه او را براى گفتگو با خوارج فرستاد   

( نامه 78 ) نامه در پاسخ نامه اى كه ابوموسى اشعرى از محل تحكيم فرستاده بود   

( نامه 79 ) نامه به سرداران لشگر به وقتى كه به خلافت رسيد   

عنوان

حكمتها و سخنان كوتاه

گزيده سخنان مشكل آن حضرت كه نياز به تفسير دارد