نماز زمينه ساز مهر و محبت اگر به پيكره نماز كه تركيبى از تكبيرة الاحرام و حمد و سوره و ركوع و سجود و تشهد است ، دقت كنيم مى‏يابيم كه تك تك كلمات و صورت و سيرت و ملك و ملكوتش زمينه‏ساز مهر و محبّت و عشق و عاطفه است . و به سخنى ديگر اين كه ، خود نماز بر

ديندارى ، دفع ضرر محتمل  دفع ضرر محتمل لازم است ؛ در دنيا دو گروه در برابر يكديگر قرار گرفته‏اند ، موحّدين و كفار . موحدان به خدا و نشئه ماوراء و روز جزا ايمان دارند و براى اعمال خوب و بد پاداش قائلند . كفّار فقط به ماديّات قائلند . به جز دنيا عقيده به چيز ديگر ندارند ، نيكان عالم و در رأس همه آن‏ها انبياى الهى كفّار را از هول و هراس قيامت ، از شراره آتش جهنّم و از آن روز وانفسا برحذر داشته و گفته‏اند : براى بدكاران و كافران و فاجران و منافقان در آخرت عذاب دردناك پايدار خواهد بود . حداقل اثر گفتار پيامبران وهاديان انسان به صراط مستقيم آن است كه كفّار و منافقان احتمال عذاب و احتمال صدق گفتار پيامبران و سالكان راه را مى‏دهند و روى اين احتمال دفع ضرر محتمل واجب است و اين وجوب هم عقلى است و با اين فرض لازم است كه شخص به دعوت انبيا پاسخ مثبت گويد و نداى آنان را به لبيك جواب دهد و همين امر و اهتمام به دفع ضرر محتمل عبارت از سير در طريق دين و الزام به پذيرش شريعت است .
 

سفارش امام صادق عليه‏السلام به مسمع مسمع كه يكى از ياران حضرت صادق عليه‏السلام است مى‏گويد : امام صادق عليه‏السلامنامه‏اى به من نوشت كه دوست دارم در بعضى از اتاق هايت در منزل جايى را به عنوان مسجد انتخاب و اتخاذ كنى ، آن‏گاه دو جامه كهنه زبر بپوشى سپس آزادى از آتش جهنم و ورود به بهشت را از خداوند بخواهى و در آنجا كلمه باطل و سخن خارج از حدود شرعى از تو صادر نشود.