فارسی
جمعه 04 مهر 1399 - الجمعة 7 صفر 1442
  12
  0
  0

سید رضا موید خراسانی قحط آب

در کربلا که موج زند آب روی آب 

از قحط آب گشته بپا،های و هوی آب  

 

در ساحل فرات که خود مهر فاطمه است 

دارند کودکان حسین آرزوی آب  

 

دیگر فرات نیز نیارد بلب خروش 

کز غم خروش عقده شده در گلوی آب  

 

پیدا بود ز گریه لب تشنه گان که هست 

هر مشک آب خشک و تهی هر سبوی آب  

 

ترسم که شعله در حرم افتد زناله اش

زینب که از دو دیده گشوده است جوی آب  

 

راه شریعه بسته و طفلی ز راه دور 

بگشوده است دیده حسرت بسوی آب  

 

اصغر ز هوش رفته که چندیست این رضیع 

نشنیده بوی شیر و ندیده است روی آب  

 

تا طفل خود رباب رهاند ز تشنگی 

در خیمه ها روان شده در جستجوی آب  

 

زاین تشنگی که سوخت «مؤید» دل حسین 

بر خاک ریخت تا به ابد آبروی آب  


منبع : راسخون
  12
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

latest article


 
نظرات کاربر