فارسی
چهارشنبه 12 آذر 1399 - الاربعاء 16 ربيع الثاني 1442

  215
  0
  0

والدین رحمت شده

والدین رحمت شده

والدینی که فرزند آنها کلمه «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» را فرا می گیرد

1- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: هنگامی که آموزگار به کودکی «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» را می آموزد.

و آن کودک کلمه «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» را فرا می گیرد و بر زبان جاری می کند در این هنگام خدای متعال برای آن کودک و برای والدین او. و برای آن آموزگار دوری و برائت از آتش جهنّم را می نویسد[1].

 

2- روزی حضرت عیسی علیه السلام از کنار قبری می گذشت و مشاهده نمود ملائکه عذاب. مُرده ای را که در داخل آن قبر قرار داشت مورد عذاب قرار می دهند.

حضرت عیسی علیه السلام از آن قبر گذشت و به طرف کاری که داشت رفت.

آن حضرت پس از انجام کارهای خود. دوباره گذارش به آن قبر افتاد.

امّا مشاهده کرد که ملائکه رحمت- در حالی که طبقهایی از نور در دستشان بود- کنار آن قبر ایستاده اند.

 

حضرت عیسی علیه السلام از این امر متعجّب شد.

و بعد از بجای آوردن نماز. بدرگاه خداوند دعا نموده و سبب این امر را از خدای عزّ وجلّ سؤال کرد؟

خدای متعال در پاسخ به او وحی فرمود:

- ای عیسی- این شخص مُرده. بنده ای گناهکار بود. که مستحقّ عذاب بود.

امّا او در هنگام مرگ. همسری داشت که او باردار بود.

و آن زن بعد از مرگ آن مرد. فرزندش را به دنیا آورده و او را تربیت نمود.

 

و هنگامی که آن فرزند بزرگ شد. او را به مکتب خانه فرستاد.

و معلّم- در مکتبخانه- به او کلمه بسم اللَّه الرحمن الرحیم را آموخت.

و او این کلمه را بر زبان جاری ساخت.

به همین دلیل من حیا کردم از اینکه پدری را در درون زمین عذاب نمایم. در حالی که فرزندش- بر روی زمین- اسم مرا بر زبان جاری می کند[2].

 

والدینی که فرزند آنها حرمت «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» را حفظ می کند

3- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود:

شخصی که نوشته «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» را که روی زمین افتاده باشد- بخاطر حفظ حرمت خدای عزّ وجلّ و نام او- بردارد. و از پایمال شدن آن جلوگیری نماید.

چنین شخصی- نزد خدای متعال- در زمره صدّیقین خواهد بود.

و این کار او. باعث تخفیف عذاب از والدینش می گردد.

اگر چه آنها مشرک باشند[3].

 

والدینی که فرزند آنها حرمت اسماء اللَّه تعالی را حفظ می کند

4- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود:

شخصی که کاغذی را که بر روی زمین افتاده. و نام خدای عزّ وجلّ در آن نوشته شده است را- بخاطر حفظ حرمت نام خدا- بردارد.

و از پایمال شدن آن جلوگیری نماید.

چنین شخصی- در نزد خدای متعال- در زمره صدّیقین خواهد بود.

و این کار او. باعث تخفیف عذاب از والدینش می گردد- اگر چه آنها مشرک باشند-[4].

 

5- و در حدیثی دیگر چنین آمده است: خدای متعال نام چنین شخصی را در اعلی علّیین بالا می برد.

و این کار او. باعث تخفیف عذاب والدینش می گردد. اگر چه آنها کافر باشند[5].

 

والدینی که فرزند خود را می بوسند

6- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: بوسیدن فرزند موجب رحمت می گردد[6].

 

7- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: فرزندان خود را ببوسید.

زیرا- برای هر بوسه- مقام و منزلتی- در بهشت- به شما عطا خواهد شد[7].

 

8- امام صادق علیه السلام فرمود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که فرزندش را ببوسد.

خدای متعال برای او حسنه می نویسد[8].

 

9- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: شخصی که فرزند خود را ببوسد این کار.

برای او موجب حسنه می گردد[9].

10- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: فرزندان خود را زیاد ببوسید. زیرا برای هر بوسه. درجه و منزلتی را در بهشت خواهید داشت [10].

 

والدینی که فرزند خود را بخوبی تربیت می کنند

11- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: فرزندان خود را گرامی بدارید و آنها را به خوبی تربیت کنید.

این کار برای شما موجب آمرزش می گردد[11].

 

12- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: هنگامی که شخصی از شما فرزندش را تربیت می کند.

این کار برای او بهتر از آن است که نصف صاع [از طعامی ] را صدقه بدهد[12].

13- امام صادق علیه السلام فرمود: شخص مؤمن بخاطر اینکه به خانواده اش دانش و ادب نیک را می آموزد آنها را وارد بهشت می نماید[13].

 

14- امام سجّاد علیه السلام در حدیث شریفی که بنام رساله حقوق نامیده شده است چنین فرمود: . . . حقّ فرزندت آن است که بدانی او از تو می باشد. و کارهای او در دنیا- چه بد باشند و چه خوب- به تو نسبت داده خواهد شد. آن کارها. و باید بدانی که تو در قبال فرزند خود مسؤول هستی. و لازم است که او را بخوبی تربیت نمایی و به خداشناسی راهنمایی کنی. و راه اطاعت از خدای متعال را برای او هموار سازی. و بدانکه رفتار نیک تو با فرزندت. موجب اجر و ثواب خواهد بود،و رفتار بد تو- با او- مجازات و عقوبت را در پی خواهد داشت [14].

 

15- امام کاظم علیه السلام در ضمن حدیثی فرمود: هشت خصلت است که هر شخص دارای آنها باشد. خدای متعال او را وارد بهشت خواهد نمود. و رحمتش را بر او خواهد گستراند. از جمله آن خصلتها: خوب تربیت نمودن فرزند است [15].

 

والدینی که از طرف فرزندشان حج بجا می آورند

16- شخصی بنام حارث بن مغیره بر امام صادق علیه السلام وارد شده و به ایشان عرض کرد: دختر نوجوانی دارم که ارزش او برای من از هر چیزی بیشتر است.

آیا می توانم برای او حج بجای آورم؟

امام صادق علیه السلام فرمود: اگر تو چنین کنی برای او- و برای تو نیز- اجر و ثواب خواهد بود[16].

 

والدینی که فرزند خود را خوشحال می نمایند

17- پیامبر اکرم علیه السلام فرمود: شخصی که فرزند خود را خوشحال نماید. خدای متعال- در روز قیامت- او را خوشحال خواهد ساخت [17].

 

والدینی که دختر خود را خوشحال می نمایند

18- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دختر خود را خوشحال نماید. مانند آن است که فرزندی از فرزندان حضرت اسماعیل را از بردگی آزاد ساخته است [18].

19- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که زنی از محارم خود را خوشحال سازد خدای متعال او را در روز قیامت خوشحال خواهد نمود[19].

 

والدینی که پسر خود را خوشحال می نمایند

20- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که فرزند پسر خود را خوشحال نماید. مانند آن است که از خوف خدا گریه کرده است.

و شخصی که از خوف خدا گریه کند وارد بهشت و جنّات نعیم خواهد شد[20].

 

آثار و برکات و ثمرات دنیوی دختر داشتن

برکت

21- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: دختران مایه برکت هستند[21].

22- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای یک فرزند دختر باشد خدای متعال کمک کار و معین او بوده و برکت و مغفرتش را شامل او خواهد ساخت [22].

 

23- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: در هر روز دوازده برکت و رحمت الهی بر خانه ای که در آن دختران زندگی می کنند نازل می گردد و آن منزل مورد زیارت و دیدار ملائکه قرار می گیرد.

و آن ملائکه برای پدر آن دختران- در هر روز و شب- ثواب عبادت یک سال را در نامه عمل او می نویسند[23].

 

باقیات صالحات

24- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در باره دختران فرمود: آنها باقیات صالحات بشمار می آیند[24].

 

بشارت

25- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در باره دختران فرمود: آنها مایه بشارت هستند[25].

برتر بودن از هزار حج و هزار جهاد و هزار قربانی و هزار ضیافت

26- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای یک فرزند دختر باشد.

این دختر برای او بهتر است از هزار حج. و بهتر است از هزار جهاد در راه خدا.

و بهتر است از قربانی هزار شتر. و بهتر است از هزار مهمانی دادن [26].

 

برداشته شدن مسئولیت جهاد و تکالیف سخت از دوش پدری که دارای سه دختر می باشد

27- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای سه دختر باشد. مسؤولیت جهاد و تکالیف سنگین و شاق از دوش او برداشته می شود[27].

 

بهترین فرزندان

28- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: بهترین فرزندان شما دختران هستند[28].

 

پرستاری

29- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: دختران. فرزندان خوب و نیکویی هستند.

زیرا آنها مایه خوشی و انس هستند و از شما پرستاری می کنند[29].

 

دیدار ملائکه- نزول ملائکه

30- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: در هر روز دوازده برکت و رحمت الهی بر خانه ای که در آن دختران زندگی می کنند نازل می گردد. و آن منزل مورد زیارت و دیدار ملائکه قرار می گیرد. و آن ملائکه برای پدر آن دختران- در هر روز و شب- ثواب عبادت یک سال را در نامه عمل او می نویسند[30].

31- امام صادق علیه السلام فرمود: هنگامی که شخصی دارای فرزند دختر می گردد خدای عزّ وجلّ فرشته ای را به سوی آن دختر نازل می فرماید و آن فرشته بال خود را بر سر و سینه آن دختر می کشد و می گوید: این مخلوق ظریف و نازک است.

و شخصی که برای او انفاق کند خدای متعال- تا روز قیامت- کمک حال او خواهد بود[31].

 

رأفت الهی

32- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: بدرستیکه رأفت و مهربانی خدای عزّ وجلّ نسبت به دختران بیشتر از پسران می باشد[32].

 

رحمت الهی

33- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: مردی که دارای فرزند دختر می باشد مورد رحمت الهی قرار دارد[33].

34- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: در هر روز دوازده برکت و رحمت الهی بر خانه ای که در آن دختران زندگی می کنند نازل می گردد. و آن منزل مورد زیارت و دیدار ملائکه قرار می گیرد.

و آن ملائکه برای پدر آن دختران- در هر روز و شب- ثواب عبادت یک سال را در نامه عمل او می نویسند[34].

 

کمک الهی

35- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای یک فرزند دختر باشد خدای متعال کمک کار و معین او بوده و برکت و مغفرتش را شامل او خواهد ساخت [35].

 

گل خوشبو

36- هنگامی که تولّد حضرت فاطمه زهرا علیها السلام را به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بشارت دادند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در چهره اصحاب خود نشانه کراهت را مشاهده کردند.

در این هنگام پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رو به آنها کرده و آنها را مورد سرزنش قرار داده و فرمود:

چرا از این امر کراهت دارید؟!

او گلی است که من بوی آن را استشمام می کنم.

و رزق و روزی او نیز بر خدای عزّ وجلّ می باشد[36].

37- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در وصف دختران فرمود: آنها گل خوشبو هستند[37].

38- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به مردی که صاحب فرزند دختری شد فرمود: او گلی است که تو بوی آن را استشمام می کنی[38].

 

معافیت از عوارض و مالیات

39- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود: شخصی که دارای سه دختر- یا سه خواهر- باشد تکلیف جهاد از دوش او برداشته می گردد.

و او از پرداخت مالیات و عوارض معاف خواهد بود[39].

 

مونس بودن

40- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در وصف دختران فرمود: آنها مایه انس می باشند[40].

 

نوحه گری بر پدر

41- امام صادق علیه السلام فرمود: حضرت ابراهیم خلیل الرحمن علیه السلام از خدای عزّ وجلّ درخواست نمود تا به او دختری کرامت فرماید تا آن دختر بعد از مرگ او برایش گریه کند[41].

 

مسؤولیت افراد جامعه و دولتمردان در قبال خانواده های دختردار

42- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: ای مردم شخصی را که دارای سه دختر است یاری و کمک کنید. و به او قرض بدهید. و او را مورد لطف و مرحمت خود قرار دهید[42].

43- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در مورد شخصی که دارای چهار دختر می باشد فرمود:

- ای مردم- او را یاری نمایید.

- ای مردم- به او قرض دهید.

- ای مردم- به او رحم و مهربانی کنید[43].

 

آثار و برکات و ثمرات اخروی دختر داشتن

آمرزش الهی

44- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای یک فرزند دختر باشد خدای متعال کمک کار و معین او بوده و برکت و مغفرتش را شامل او خواهد ساخت [44].

 

اجر و ثواب

45- امام صادق علیه السلام فرمودد: دختران به منزله حسنات می باشند.

و خدای متعال در برابر حسنات. اجر و ثواب عنایت می فرماید[45].

 

امان از آتش جهنّم

46- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای فرزندان دختر می باشد و به آنها نیکی نماید. از گزند آتش جهنّم در امان خواهد بود[46].

47- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که یک فرزند دختر داشته باشد و آن دختر را به نیکی تربیت نموده و به نیکی آموزش دهد.

و از نعمتهایی که خداوند به او کرامت فرموده بر آن دختر ارزانی دارد.

این کار موجب دوری او از آتش شده و به منزله سپری از عذاب جهنّم است [47].

 

48- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: دختر نیکو فرزندی است.

هر شخصی که دارای یک فرزند دختر باشد. آن دختر باعث می گردد تا او از آتش جهنّم در امان باشد[48].

49- امام صادق علیه السلام فرمود: شخصی که نیازهای معیشتی دو دختر- یا دو خواهر یا دو عمّه و یا دو خاله- را تأمین نماید. این کار باعث دوری او از آتش جهنّم می گردد[49].

50- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای دو فرزند دختر می باشد.

آن دو دختر باعث دوری او از آتش جهنّم می گردند[50].

51- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای سه فرزند دختر باشد و بر مشکلات و سختیهای آنها صبر نماید. آن دختران باعث می گردند تا او از آتش جهنّم در امان باشد[51].

 

بهشتی شدن

52- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای فرزند دختر می باشد و به آن دختر آزار نرسانده و او را مورد توهین قرار نداده و فرزند پسرش را بر او ترجیح ندهد.

خدای متعال چنین شخصی را وارد بهشت می نماید[52].

53- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای دو فرزند دختر می باشد. بواسطه آن دو دختر وارد بهشت می گردد[53].

 

54- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که نیازهای معیشتی سه دختر- یا سه خواهر- را تأمین نماید. بهشت برای او واجب می گردد.

مردم از حضرت صلی الله علیه و آله سؤال کردند: اگر دو نفر باشند هم همین ثواب را خواهد داشت؟

حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: اگر دو نفر هم باشند همینطور است.

مردم بار دیگر از حضرت صلی الله علیه و آله سؤال کردند: اگر یک نفر باشد چطور؟

حضرت صلی الله علیه و آله فرمودند: حتّی اگر یک نفر هم باشد[54].

 

55- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که نیازهای معیشتی دختر مسلمانی را تأمین نماید. بهشت ارزانی او می گردد[55].

56- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که نیازهای معیشتی سه دختر را تأمین کند خدای متعال سه باغ از باغهای بهشتی را به او کرامت خواهد نمود.

که هر باغ آن. از دنیا و مافیها وسیعتر است [56]. [57]

 

همنشینی با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در بهشت

57- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که نیازهای معیشتی دو دختر یا سه دختر را تأمین کند همراه من در بهشت خواهد بود[58].

58- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که دارای دو دختر یا دو خواهر باشد و به آنها نیکی کند.

نزدیک بودن جای او- در بهشت- با جایگاه من. مانند نزدیکی دو انگشت سبّابه و وسط خواهد بود[59].

 

59- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که نیازهای معیشتی یک یا دو دختر را تأمین نماید. جایگاه او- در روز قیامت- در کنار من خواهد بود[60].

60- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که نیازهای معیشتی دو دختر را تأمین نماید همراه من وارد بهشت خواهد شد[61].

 

61- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در حالی که انگشت سبّابه و وسط را نشان مردم می داد فرمود:

شخصی که سه دختر- یا سه خواهر- را اداره نماید و نیازهای آنها را تأمین کند.

همجواری او با من در- در بهشت- مانند همجواری این دو انگشت خواهد بود.

آنگاه حضرت صلی الله علیه و آله دو انگشت سبّابه و وسط خود را نشان مردم دادند.

مردم به پیامبر صلی الله علیه و آله گفتند: اگر آنها دو نفر باشند چطور؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: اگر چه دو نفر باشند.

به پیامبر صلی الله علیه و آله گفته شد: اگر یک نفر باشد چطور؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: اگر چه یک نفر باشد[62].

 

والدینی که در حقّ فرزند دعای خیر می کنند

62- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: عفو نمودن فرزند و بخشیدن او- هنگامیکه عمل ناشایستی از وی سرمی زند-. و دعا نمودن در حقّ او.

از نشانه های نیکی نمودن به فرزند بشمار می آید[63].

 

والدینی که فرزند خود را دوست دارند

63- امام صادق علیه السلام فرمود: بدرستیکه خداوند عزّ وجلّ شخص را- بخاطر شدّت علاقه ای که به فرزندش دارد- مورد رحمت خود قرار می دهد[64].

 

والدینی که فرزند خود را راضی می نمایند

64- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که کودک خود را راضی نماید و دل وی را بدست بیاورد.

خدای متعال او را- در روز قیامت- آن چنان مورد رضایت خود قرار می دهد که او نیز راضی گردد[65].

 

والدینی که خطای فرزند خود را مورد عفو قرار می دهند

65- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود: خدای عزّ وجلّ مورد رحمت قرار می دهد شخصی را که خطاهای فرزند خود را مورد عفو قرار می دهد.

و از خدای متعال برای او طلب بخشش می کند[66].

 

66- یونس بن رباط می گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:

خدای متعال مورد رحمت قرار می دهد شخصی که فرزندش را در راه نیکی کردن یاری می نماید.

یونس بن رباط می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: چگونه فرزندش را در راه نیکی کردن یاری می کند؟

امام صادق علیه السلام به این مضمون فرمود: رفتار فرزندش را مورد پذیرش خود قرار می دهد.

و از بدیهای او می گذرد. و به او ظلم روا نمی دارد.

و او را به جهالت و نادانی نسبت نمی دهد[67].

 

والدینی که فرزند نیکوکاری دارند

67- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: پنج چیز از نشانه های سعادت بشمار می آید:

1- همسر شایسته داشتن.

2- فرزندان نیکوکار داشتن.

3- دوستان و همنشینان شایسته داشتن.

4- دستیابی به رزق و روزی در شهر و دیار خود.

5- دوست داشتن آل محمّد علیهم السلام [68].

 

68- امام صادق علیه السلام فرمود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که ما اهل بیت را دوست می دارد بر او لازم است که حمد خدای را- بر این اوّلین نعمت- بجای آورد.

به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله گفته شد: اوّلین نعمت چیست؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: پاکی و طهارت نَسَب.

زیرا شخصی که ما را دوست می دارد. نَسَب او پاک و طاهر است.

و شخصی که با ما دشمنی می کند. نَسَب او ناپاک و خبیث است [69].

 

69- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: شخصی که من و تو و امامان از نسل تو را دوست داشته باشد بر او لازم است که حمد و سپاس الهی را بخاطر پاکی و طهارت نَسَب خود بجای بیاورد.

زیرا بدرستیکه شخصی که ما را دوست دارد. نسب او پاک و طاهر است.

و شخصی که با ما دشمنی می کند. نسب او ناپاک و خبیث می باشد[70].

 

70- امام صادق علیه السلام فرمود: شخصی که مهر و محبّت ما را در دل خود دارد. بر او لازم است که برای مادر خود زیاد دعا بنماید.

زیرا مادر او پاکدامن بوده است [71].

71- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: بدرستیکه فرزند شایسته گلی از گلهای بهشت است [72].

72- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: بوی فرزند نشانه ای از بوی بهشت است [73].

 

73- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: از نشانه های سعادت. داشتن فرزند شایسته می باشد[74].

74- امام صادق علیه السلام فرمود: از نشانه های سعادت داشتن فرزند نیکوکار می باشد[75].

75- امام کاظم علیه السلام فرمود: سعادتمند است شخصی که فرزند شایسته و نیکوکاری را- در زمان حیات- از خود به یادگار بگذارد[76].

 

76- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: داشتن فرزند شایسته مایه خوشنامی است [77].

77- امام رضا علیه السلام به این مضمون فرمود: اگر خدای تبارک و تعالی برای بنده ای خیری مقرّر بفرماید. به او فرزند شایسته و نیکوکاری عنایت می نماید[78].

78- امام صادق علیه السلام فرمود: فرزند شایسته. برترین میراثی است که از شخص فوت شده به یادگار می ماند[79].

 

79- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: پنج گروه هستند که پس از مرگ آنها- نیز- ثواب در نامه اعمالشان نوشته می شود:

شخصی که درختی را بکارد.

و شخصی که چاه آبی را حفر کند.

و شخصی که مسجدی را برای خدا بنا نماید.

و شخصی که قرآنی را بنویسد.

و شخصی فرزند شایسته و صالحی را به یادگار بگذارد[80].

 

80- روزی حضرت عیسی بن مریم علیه السلام از کنار قبری گذشت. و مشاهده نمود که صاحب این قبر در عذاب می باشد.

پس از گذشت یک سال بار دیگر حضرت عیسی علیه السلام بر آن قبر گذر کرد. و مشاهده فرمود که عذاب از صاحب آن قبر برداشته شده است.

حضرت عیسی علیه السلام به خدای عزّ وجلّ گفت: - ای خدا- سال گذشته از کنار این قبر عبور کردم. و مشاهده نمودم که صاحب آن در عذاب می باشد.

و امسال از کنار این قبر گذر نمودم امّا عذابی برای صاحب آن. مشاهده نکردم؟

 

در این هنگام خدای متعال به حضرت عیسی علیه السلام به این مضمون فرمود: صاحب این قبر. شخص گناهکاری بود. امّا او فرزند صالح و شایسته ای از خود بجای گذاشت.

و آن فرزند راه و مسیری را آباد نمود. و یتیمی را مورد تفقّد قرار داد.

من به خاطر کارهای نیکی که این فرزند انجام داده بود. از گناه پدر او درگذشتم.

و او را مورد مغفرت و آمرزش خود قرار دادم [81].

 

81- در حدیث آمده است: شخصی که از دنیا برود و فرزند شایسته و نیکوکاری از خود به یادگار نگذاشته باشد. چنان است که او اصلًا زنده نبوده است.

و شخصی که بمیرد و فرزند شایسته و نیکوکاری را از خود به یادگار بگذارد. چنان است که او اصلًا نمرده است [82].

 

والدینی که فرزند آنها خدای عزّ وجلّ را عبادت می کند

82- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: بهترین میراثی که شخصی مؤمن از خود بجای می گذارد فرزند شایسته ای است که خدای عزّ وجلّ را عبادت می کند[83].

83- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: از خدا درخواست نمودم تا فرزندانی به من عنایت فرماید که مطیع خدا بوده و خداترس باشند.

و وقتی به آنها نگاه می کنم و می بینم که آنها از خدای متعال اطاعت می کنند.

این امر مایه چشم روشنی من خواهد بود[84].

 

والدینی که فرزندشان کمک کار آنها می باشد

84- امام سجّاد علیه السلام فرمود: از نشانه های سعادت یک شخص آن است که فرزندانی داشته باشد که کمک کار او باشند[85].

 

والدینی که فرزندشان- در زمان حیات- در حقّشان دعای خیر می کند

85- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: چهار گروه هستند که دعای آنها مستجاب می گردد: پیشوای دادگری که برای پیروان خود دعا می کند.

و پدر نیکوکاری که در حقّ فرزند خود دعا می کند.

و فرزند نیکوکاری که در حقّ پدر خود دعا می کند.

و مظلوم.

زیرا خدای عزّ وجلّ می گوید: به عزّت و جلالم سوگند که تو را کمک و یاری خواهم نمود- اگر چه پس از گذشت مدّت زمانی باشد-[86].

 

86- امام سجّاد علیه السلام فرمود: داشتن فرزند امر نیکی است.

زیرا در وقتی که او زنده است برای والدین خود. دعا می کند.

و اگر از دنیا رفت. در حقّ والدین خود. شفاعت می کند[87].

 

87- امام باقر علیه السلام فرمود: دعای پنج گروه است که بین آنها و خدای عزّو جلّ حائل و حاجبی نیست: دعای پیشوای دادگر.

و دعای مظلوم. خدای عزّ وجلّ می گوید: انتقام تو را از ظالم خواهم گرفت- اگر چه مدتی به طول بیانجامد-.

و دعای فرزند شایسته در حقّ والدین. و دعای پدر شایسته در حقّ فرزند خود.

و دعای مؤمن برای برادر مؤمن خود- در غیاب او-.

به او گفته می شود: برای تو نیز چنین خواهد بود[88].

 

88- امام صادق علیه السلام فرمود: شش گروه هستند که بین دعای آنها و خداوند حائل و حاجبی نیست: پیشوای دادگر.

و دعای پدر نیکوکار در حقّ فرزند خود. و دعای فرزند شایسته در حقّ پدر خود.

و دعای مؤمن در حقّ مؤمن- در غیاب او-.

و دعای مظلوم. زیرا خدای عزّ و جلّ می فرماید: انتقام تو را از ظالم خواهم گرفت- اگر چه بعد از گذشت مدّت زمانی باشد-.

و دعای فقیر در حقّ شخصی که به او کمک کرده است- اگر مؤمن باشد-[89].

 

والدینی که فرزندشان- پس از مرگ آنها- در حقّشان دعای خیر می کند

89- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: برترین چیزی که شخص- بعد از مرگ خود- به یادگار می گذارد سه چیز می باشد: فرزند شایسته ای است که برای او دعا می کند.

صدقه جاریه ای است که از خود بجای می گذارد.

علم و دانشی است که به آن عمل می شود[90].

 

90- معاویة بن عمّار می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: چه عمل خیری- بعد از آنکه شخص از دنیا می رود- به او می رسد؟

امام صادق علیه السلام فرمود: دعای خیر فرزند شایسته و صالح در حقّ والدین خود- پس از مرگ آنها-.

و حج رفتن به نیابت از والدین.

و صدقه دادن. و بنده آزاد کردن. و روزه گرفتن. و نماز خواندن از طرف آنها[91].

 

91- امام صادق علیه السلام فرمود: اجر و ثواب چند چیز است که- پس از مرگ آدمی- به او می رسد: داشتن فرزند شایسته و صالحی که برای او دعای خیر کند.

از جمله آن امور می باشد[92].

92- در حدیث آمده است: چند چیز است که آثارو پیامدهای نیک آن- پس از مرگ آدمی- قطع نمی گردد.

و ثمرات و خیرات آن- همچنان- به او می رسد.

از جمله آن امور: فرزند شایسته و صالحی است که در حقّ والدین خود- پس از مرگ آنها- دعای خیر می کند[93].

 

والدینی که فرزندشان برایشان استغفار می کند و از خدای متعال برای آنها طلب آمرزش می نماید

93- امام صادق علیه السلام فرمود: شش چیز است که شخص مؤمن- بعد از مرگ خود- از آنها سود و نفع می برد: فرزند شایسته ای که برای او استغفار کند.

و قرآنی- که از او مانده باشد- خوانده شود.

و چاه آبی که حفر کرده باشد.

و درختی که کاشته باشد.

و آبی که جاری کرده باشد.

و سنتّ حسنه ای که از آن پیروی گردد[94].

 

94- امام صادق علیه السلام فرمود: اجر و پاداش چند چیز است که پس از دنیا رفتن شخص- نیز- به او می رسد:

صدقه جاریه ای که- در وقت زنده بودن خود- آن را برقرار نموده باشد.

و سنّت و شیوه و روش هدایتگر و نیکی که آن را تأسیس و بنیان گذاشته باشد.

و فرزند شایسته ای که برای او استغفار نماید[95].

 

95- امام صادق علیه السلام فرمود: برترین چیزی که یک شخص- بعد از خود- به یادگار می گذارد سه چیز است:

فرزند نیکی که برای او استغفار کند.

و سنّت حسنه ای که مورد پیروی و عمل قرار گیرد.

و صدقه جاریه ای که بعد از خود بجای گذارد[96].

 

96- امام صادق علیه السلام فرمود: بهترین میراثی که خدای متعال به بنده مؤمن. کرامت می فرماید آن است که فرزند نیکویی به او عطا می نماید.

که آن فرزند برای او استغفار می کند[97].

97- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: فرزند. جگرگوشه مؤمن بشمار می آید.

اگر قبل از والدین خود بمیرد- در روز قیامت- آنها را مورد شفاعت خود قرار می دهد.

و اگر والدین قبل از او بمیرند. او برای آنها از درگاه خدای متعال استغفار می کند و آنها آمرزیده می شوند[98].

 

والدینی که به فرزند خود قرآن را آموزش می دهند

98- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: والدینی که به فرزند خود قرآن را آموزش می دهند. دو حوله از نور- در روز قیامت- به آنها پوشانده می شود.

که از نور آن- دو حوله- صورت اهل بهشت نورانی می شود[99].

99- حضرت امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: از جمله حقوقی که فرزند بر گردن پدر خود دارد آن است که: نام نیک برای او انتخاب کند.

و او را به نیکی تربیت نماید.

و قرآن را به او آموزش دهد[100].

 

100- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در حدیثی پیرامون مقام والدینی که به فرزند خود قرآن را آموزش می دهند فرمود: بر سر پدر و مادر شخصی که قرآن می خواند. تاج کرامت گذاشته می شود که درخشش آن تاج مسیر ده هزار سال را نورانی می کند.

و آن پدر و مادر بوسیله حوله بهشتی پوشانده می شوند.

که یک تار- از آن حوله- هزار برابر دنیا ارزش دارد.

هنگامی که این والدین مقام و منزلت خود را اینگونه می بیینند. به خدای عزّ وجلّ می گویند: بخاطر چه چیزی است که این شرافت و کرامت به ما داده شده است.

ملائکه مقرّب الهی- در جواب- به آنها می گویند: این کرامت و منزلت و شرافت بخاطر آن است که شما به فرزند خود. قرآن را آموزش دادید[101].

 

101- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در حدیثی پیرامون والدینی که به فرزند خود قرآن را آموزش می دهند فرمود: آنها در بهشت بوسیله دو حوله بهشتی پوشانده می شوند که ارزش آن دو حوله از دنیا و مافیها بیشتر است.

مردم در این هنگام با عظمت و بزرگی به این والدین نگاه می کنند.

سپس این والدین می گویند: - ای خدا- برای چه این مقام به ما داده شده است؟

خدای متعال به آنها می فرماید: غیر از این موهبتی که به شما داده شده است. تاج کرامت نیز بر سر شما گذاشته خواهد شد. و این بخاطر آن است که شما به فرزند خود قرآن را آموزش دادید و او را به دین اسلام آگاه نمودید.

و او را با دوستی محمّد رسول اللَّه و علی ولی اللَّه پرورش دادید.

و احکام شریعت را به او آموختید[102].

 

والدینی که فرزند آنها قرآن را تلاوت می نماید

102- امام صادق علیه السلام فرمود: قرآن خواندن- از رو- موجب تخفیف عذاب از والدین می گردد- اگر چه آنها کافر باشند-[103].

103- امام صادق علیه السلام فرمود: شخصی که قرآن را از رو بخواند. بینایی او افزون می گردد. و عذاب والدین او تخفیف می یابد- اگر چه آنها کافر باشند-[104].

104- امام صادق علیه السلام فرمود: شخصی که سوره- قل یا أیها الکافرون-.

و سوره- قل هو اللَّه أحد- را در نمازهای واجب خود بخواند. خدای عزّ وجلّ او و والدین او را مورد آمرزش و مغفرت قرار می دهد.

و اگر او جزء شقاوتمندان باشد. نام او از دفتر اشقیاء محو می گردد.

و در دفتر سعادتمندان ثبت می شود.

و خدای عزّ وجلّ زندگی با سعادتی به او کرامت می فرماید.

و مرگ او را شهادت قرار می دهد.

و در روز قیامت. شهید. مبعوث می گردد[105].

 

105- امام صادق علیه السلام فرمود: شخصی که سوره جحد و توحید را در یکی از نمازهای واجب خود بخواند. خدای عزّ وجلّ او و والدینش را مورد مغفرت و آمرزش قرار می دهد[106].

106- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در حدیثی پیرامون فضیلت خواندن سوره اخلاص فرمود:

شخصی که بیست بار این سوره را بخواند برکت شامل او و خانواده اش و فرزندانش و مال و دارائیش می گردد.

و شخصی که پانصد بار این سوره را بخواند. خدای عزّ وجلّ او و والدینش را مورد مغفرت و آمرزش قرار می دهد[107].

 

107- امام صادق علیه السلام فرمود: شخصی که به خدای عزّ وجلّ و روز قیامت ایمان دارد سزاوار است که خواندن سوره- قل هو اللَّه احد- را پس از نماز واجب ترک ننماید.

زیرا شخصی که این سوره را بخواند. خدای عزّ وجلّ خیر دنیا و آخرت را به او کرامت خواهد نمود.

و خدای عزّ وجلّ او و والدین و فرزندان آنها را مورد آمرزش و مغفرت خود قرار می دهد[108].

 

والدینی که فرزند آنها قرآن را ختم می نماید

108- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به این مضمون فرمود: هنگامی که شخص مؤمن قرآن می خواند.

خدای عزّ وجلّ به دیده رحمت به او می نگرد.

و خدای عزّ وجلّ برای هر آیه هزار حور العین به او کرامت می فرماید.

و خدای متعال برای هر حرفی از قرآن. نوری در صراط به او عنایت می فرماید.

و هنگامی که او قرآن را ختم کند. خدای عز وجلّ ثواب سیصد و سیزده پیامبر را به او می دهد.

و مانند آن است که کتب انبیاء را تلاوت نموده است.

و جسد او بر آتش جهنّم حرام می گردد.

و پس از ختم قرآن هنگامی که از جای خود برمی خیزد خدای متعال او و والدینش را مورد مغفرت و آمرزش قرار می دهد[109].

 

والدینی که در راه دفاع از فرزند و حریم خانواده کشته می شوند

109- حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: شخصی که در راه دفاع نمودن از حریم فرزند و خانواده خود کشته می شود. شهید محسوب می گردد[110].

 

والدینی که فرزند خود را گرامی می دارند

110- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: فرزندان خود را گرامی بدارید و آنها را به خوبی تربیت کنید.

این کار. موجب آمرزش و مغفرت شما می گردد[111].

 

والدینی که با فرزند خود مدارا می کنند

111- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: شخصی که یتیمی را مورد تفقّد و پناه قرار می دهد.

و به شخص ضعیف و مستمند رحم می کند.

و والدین خود را مورد شفقت قرار می دهد.

و با فرزند خود مدارا می نماید.

و با زیردستان خود مدارا می کند.

خدای متعال او را در بهشت و رضوان جای خواهد داد.

و رحمت خود را بر او گسترده خواهد ساخت [112].

112- امام سجّاد علیه السلام فرمود: فردی که- در دنیا- با شخصی مدارا نماید. خدای متعال نیز در روز قیامت با او مدارا خواهد نمود[113].

 

والدینی که با محبّت به فرزند نگاه می کنند

113- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: نگاه کردن والدین به فرزند خود- از روی محبّت- عبادت بشمار می آید[114].

114- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: هنگامی که والدین به فرزند خود نگاه می کنند- و بدین وسیله او را خوشحال و مسرور می نمایند- این عمل ثواب آزاد کردن برده ای را خواهد داشت.

به پیامبر صلی الله علیه و آله گفتند: اگر او- در روز- سیصد و شصت بار نگاه کند چطور؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: خدای تعالی بزرگتر از اینها است [115].

 

والدینی که به فرزند خود نماز را آموزش می دهند

115- (امام باقر علیه السلام در حدیثی که پیرامون وظائف والدین در قبال فرزندان خود می باشد فرمود): . . . و هنگامی که فرزند وضو گرفتن و نماز خواندن را آموخت.

خدای متعال والدین او را مورد رحمت و مغفرت قرار می دهد[116].

116- در حدیث آمده است: نماز را در سن هفت سالگی به فرزندان خود بیاموزید.

و در هشت سالگی از آنها بخواهید تا نماز بخوانند[117].

 

والدینی که به فرزند خود نیکی می نمایند

117- امام سجّاد علیه السلام در حدیث شریفی که بنام رساله حقوق نامیده شده است چنین فرمود: . . . حقّ فرزند تو آن است که بدانی او از تو می باشد.

و کارهای او در دنیا- چه بد باشد و چه خوب- به تو نسبت داده خواهد شد.

و باید بدانی که تو در قبال فرزند خود مسؤول هستی.

و لازم است که او را بخوبی تربیت نمایی و به خداشناسی راهنمایی کنی.

و راه اطاعت از خدای متعال را برای او هموار سازی.

و بدانکه رفتار نیک تو با فرزندت. موجب اجر و ثواب خواهد بود.

و رفتار بد تو با او مجازات و عقوبت را در پی خواهد داشت [118].

 

118- امام صادق علیه السلام فرمود: سه چیز است که اگر شخص مؤمن آنها را بجای آورد این کار باعث زیادی نعمت و بقای آن بر او خواهد بود.

1) طول دادن رکوع و سجود در نماز.

2) طول دادن نشستن بر سر سفره هنگامی که دیگران بر سر سفره او حضور دارند.

3) نیکی کردن به فرزند و خانواده [119].

119- امام صادق علیه السلام فرمود: شخصی که راستگو باشد. اعمال او تزکیه می گردد.

و شخصی که نیت او نیک باشد. روزی او افزون می شود.

و شخصی که به فرزند و خانواده خود نیکی نماید. عمر او زیاد می گردد[120].

 

والدینی که- در نبود پدر و مادر خود- به فرزند خود نیکی می کنند

120- امام صادق علیه السلام فرمود: شخصی که به فرزند خود نیکی می نماید. همانند آن است که به والدین خود نیکی کرده است[121].

121- مردی به امام صادق علیه السلام گفت: به چه شخصی نیکی کنم؟

امام صادق علیه السلام به او فرمود: به والدین خود نیکی کن.

آن مرد به امام صادق علیه السلام گفت: والدین من از دنیا رفته اند؟!

امام صادق علیه السلام به او فرمود: به فرزند خود نیکی کن [122].

122- امام علیه السلام فرمود: به این علّت به افرادی که نیکی می کنند. نیکوکار گفته می شود.

زیرا آنها به والدین و فرزندان خود نیکی می نمایند[123].

123- روزی امام کاظم علیه السلام به مردی فرمود: آیا والدین تو زنده هستند؟

آن مرد گفت: خیر.

امام علیه السلام به آن مرد فرمود: آیا تو فرزند داری؟

آن مرد گفت: بله.

در این هنگام امام علیه السلام به او فرمود: به فرزند خود نیکی نما. زیرا این امر بمنزله نیکی نمودن به والدین ات بشمار می آید[124].

 

والدینی که به فرزند خود در راه نیکی کردن یاری می کنند

124- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: خداوند مورد رحمت قرار می دهد شخصی را که فرزند خود را در راه نیکی کردن یاری می نماید[125].

125- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: خداوند مورد رحمت قرار می دهد پدر و مادری را که فرزندشان را در راه نیکی کردن به خود یاری می دهند[126][127][128]

سپس این والدین می گویند: - ای خدا- برای چه این مقام به ما داده شده است؟

خدای متعال به آنها می فرماید: غیر از این موهبتی که به شما داده شده است. تاج کرامت نیز بر سر شما گذاشته خواهد شد. و این بخاطر آن است که شما به فرزند خود قرآن را آموزش دادید و او را به دین اسلام آگاه نمودید.

و او را با دوستی محمّد رسول اللَّه و علی ولی اللَّه پرورش دادید.

و احکام شریعت را به او آموختید[129][130]

 

--------------------------------------------------------------

[1] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إذا قال المعلّم للصبي: قل: بسم اللَّه الرحمن الرحيم.

فقال الصبي: بسم اللَّه الرحمن الرحيم.

كتب اللَّه براءة للصبي. و براءة لأبويه. و براءة للمعلّم( من النار)

( جامع الأخبار ص 42 الفصل 22 منشورات الرضي و مجمع البيان ج 1 ص 90). مابين القوسين لم يذكر في المجمع.

[2] إنّ عيسى عليه السلام مرّ على قبر. فرأى ملائكة العذاب يعذّبون ميتاً.

فلمّا انصرف- من حاجته- مرّ بالقبر. فرأى ملائكة الرحمة- معهم أطباق من نور

فتعجّب من ذلك. ف صلّى. و دعا اللَّه تعالى.

فأوحى اللَّه تعالى إليه:- يا عيسى- كان هذا العبد عاصياً. و كان قد ترك امرأة حُبلى.

فولدت. و ربّت ولده- حتّى كبر-. فسلّمته إلى الكتّاب.

فلّقنه المعلّم: بسم اللَّه الرحمن الرحيم.

ف إستحييت من عبدي أن أعذّبه بناري في بطن الأرض.

وولده يذكر اسمي على وجه الأرض

( كتاب: نور البراهين تأليف جدّنا الأعلى الأمجد. والمتحمّل لصعب أحاديث آل محمّد- صلوات اللَّه تعالى عليهم أجمعين- العلّامة الخبير و المحدّث الجليل السيّد نعمة اللَّه الحسيني الموسوي الجزائري- رضوان اللَّه تعالى عليه- ج 2 ص 4).

[3] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من رفع قرطاساً من الأرض مكتوباً عليه: بسم اللَّه الرحمن الرحيم.

إجلالًا للَّه ولإسمه- عن أن يداس

كان عند اللَّه من الصدّيقين.

و خفّف عن والديه. وإن كانا مشركين

( تنبيه الخواطر ج 1 ص 32).

[4] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من رفع قرطاساً من الأرض مكتوباً فيه إسم اللَّه- إجلالًا للَّه ولإسمه من أن يداس-. كان عند اللَّه من الصديقين.

و خفّف عن والديه- وإن كانا مشركين

-( إرشاد القلوب ج 1 ص 349 الباب 52).

[5] قال أميرالمؤمنين عليه السلام: ما من كتاب يلقى بمضيعة- من الأرض- فيه إسم من أسماء اللَّه تعالى إلّابعث اللَّه تعالى إليه سبعين ألف ملك. يحفونه بأجنحتهم. و يقدّسونه.

حتّى يبعث اللَّه إليه وليّاً- من أوليائه- فيرفعه من الأرض.

و من رفع كتاباً- من الأرض- فيه إسم من أسماء اللَّه عزّ وجلّ. رفع اللَّه تعالى إسمه في علّيين.

و خفّف عن والديه- و إن كانا كافرين-

( تنبيه الخواطر ج 2 ص 78).

[6] قال أميرالمؤمنين عليه السلام قبلة الولد رحمة

( مكارم الأخلاق ص 475).

[7] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: قبّلوا أولادكم. فإنّ لكم- بكلّ قبلة- درجة في الجنّة مابين كلّ درجة خمسمأة عام

( مكارم الأخلاق ج 1 ص 474).

[8] عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من قبّل ولده كتب اللَّه عزّ وجلّ له حسنة ...

( الكافي ج 6 ص 49 وعوالي اللئالي ج 3 ص 283).

[9] قال أميرالمؤمنين عليه السلام: من قبّل ولده كان له حسنة

( عدّة الداعي ص 88 و بحارالأنوار ج 101 ص 99).

[10]قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: أكثروا من قبلة أولادكم. فإنّ لكم بكلّ قبلة درجة في الجنّة

مسيرة خمسمأة عام

( روضة الواعظين ج 2 ص 245 و بحار الأنوار ج 101 ص 12).

في بحار الأنوار هكذا: ... في الجنّة. ما بين كلّ درجة خمسمأة عام.

[11] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: أكرموا أولادكم. و أحسنوا أدبهم يغفر لكم

( مكارم الأخلاق ج 1 ص 478 و بحار الأنوار ج 101 ص 95).

في بحار الأنوار: آدابهم.

[12] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: لأن يؤدّب أحدكم ولده خير له من أن يتصدّق بنصف صاع كلّ يوم

( مكارم الأخلاق ج 1 ص 478).

از اين حديث شريف معلوم مى گردد كه تربيت فرزند داراى اجر و ثواب است همانگونه كه صدقه دادن در راه خداى متعال داراى اجر و ثواب مى باشد.

[13] قال الإمام الصادق عليه السلام: لا يزال العبد المؤمن يورث أهل بيته العلم والأدب الصالح حتّى يدخلهم الجنّة- جميعاً- حتّى لا يفقد منهم صغيراً و لا كبيراً و لا خادماً و لا جاراً ...

( دعائم الإسلام ج 1 ص 82).

[14]  ( قال الإمام السجّاد عليه السلام في رسالة الحقوق): ... و أمّا حقّ ولدك فأن تعلم أ نّه منك. و مضاف إليك- في عاجل الدنيا- بخيره و شرّه.

و أنّك مسؤول عمّا ولّيته

من حسن الأدب والدلالة على ربّه عزّ وجلّ.

و المعونة( له)

على طاعته.

فإعمل- في أمره- عمل من يعلم أ نّه مثاب على الإحسان إليه.

معاقب على الإساءة إليه ...

( من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 378 و الخصال ص 568 و الأمالي للشيخ الصدوق- عليه الرحمة- ص 454 المجلس 59 و مكارم الأخلاق ج 2 ص 302).

( راجع: تحف العقول ص 263).

( قال الإمام الكاظم عليه السلام): جاء رجل إلى النبيّ صلى الله عليه و آله فقال:- يا رسول اللَّه- ما حقّ ابني هذا؟!

قال صلى الله عليه و آله: تحسن اسمه. و أدبه. و ضعه موضعاً حسناً ( الكافي ج 1 ص 48 و تهذيب الأحكام ج 8 ص 186 الباب 5 وعدّة الداعي ص 86). ( قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله): حقّ الولد على والده أن يحسّن اسمه وأدبه و يضعه موضعاً صالحاً ( من لا يحضره الفقيه ج 4 ص 269 و المواعظ ص 71 و مكارم الأخلاق ج 2 ص 334). ( 1) في الأمالي: ولّيته به من ... ما بين القوسين لم يذكر في من لا يحضره الفقيه. في عدّة الداعي: و تضعه.

[15] ( قال الإمام الكاظم عليه السلام): ثمانية اشياء من كنّ فيه أدخله اللَّه الجنّة و نشر عليه الرحمة:

من آوى اليتيم.

و برّ والديه.

و أحسن تربية ولده.

و رفق بمملوكه.

و رحم الضعيف.

و أنصف من نفسه.

و أحسن- مع كلّ أحد- بُشره.

و وسّع في نفقته

( معدن الجواهر للشيخ الكراجكي- عليه الرحمة- ص 64).

قال أميرالمؤمنين عليه السلام: وحقّ الولد على الوالد أن يحسّن اسمه و يحسّن أدبه و يعلّمه القرآن

( شرح نهج البلاغة لإبن أبي الحديد ج 19 ص 365).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من حقّ الولد على الوالد أن: يحسّن اسمه و يحسّن أدبه

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 128).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من حقّ الولد- على والده- ثلاثة: يحسّن إسمه. و يعلّمه الكتابة.

و يزوّجّه إذا بلغ

( مكارم الأخلاق ج 1 ص 474 و روضة الواعظين ج 2 ص 246).

[16] عن صفوان الجمّال قال: دخلت على أبي عبداللَّه عليه السلام فدخل عليه الحارث بن المغيرة.

فقال:- بأبي أنت وامّي- لي ابنة قيمة لي على كلّ شي ء و هي عاتق.

أفأجعل لها حجّتي؟!

قال عليه السلام: إمّا إنّه يكون لها أجرها. و يكون لك مثل ذلك.

و لا ينقص من أجرها شي ء

( الكافي ج 4 ص 315).

العاتق: الجارية أوّل ما أدركت( نقلًا عن هامش المصدر).

عن الحارث بن المغيرة قال: قلت لأبي عبداللَّه عليه السلام- و أنا بالمدينة بعد ما رجعت من مكّة-:

إنّي أردت أن أحجّ عن ابنتي؟

قال عليه السلام: فإجعل ذلك لها- الآن-

( الكافي ج 4 ص 316).

[17] عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من قبّل ولده كتب اللَّه عزّ وجلّ له حسنة.

و من فرّحه. فرّحه اللَّه يوم القيامة ...

( الكافي ج 6 ص 49 و عوالي اللئالي ج 3 ص 283).

[18] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ... من فرّح ابنته فكأ نّما أعتق رقبة من وُلد إسماعيل ...

( الأمالي للشيخ الصدوق- عليه الرحمة- ص 673 المجلس 85 و ثواب الأعمال ص 239 و روضة الواعظين ج 2 ص 377 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 476). في ثواب الأعمال و روضة الواعظين: عتق.

في مكارم الأخلاق: بنته. و في الأمالي: ابنته. و في ثواب الأعمال: انثى.

[19] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ... ما من رجل يدخل فرحة على امرأة- بينه و بينها حرمة- إلّافرّحه اللَّه تعالى يوم القيامة

( الكافي ج 6 ص 6).

[20] ( قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله): ... من أقرّ ب عين

ابن. فكأ نّما بكى من خشيّة اللَّه عزّ وجلّ.

و من بكى من خشية اللَّه عزّ وجلّ أدخله اللَّه جنّات النعيم

( الأمالي للشيخ الصدوق- عليه الرحمة- ص 673 المجلس 85 و ثواب الأعمال ص 239 و روضة الواعظين ج 2 ص 377 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 476). في مكارم الأخلاق: عين.

[21] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: البنات مباركات

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[22] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كانت له ابنة. ف اللَّه فى عونه و نصرته و بركته و مغفرته

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[23] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ما من بيت فيه البنات إلّانزلت كلّ يوم عليه اثنتا عشرة بركة و رحمة من السماء. و لا تنقطع زيارة الملائكة من ذلك البيت.

يكتبون لأبيهم- كلّ يوم و ليلة- عبادة سنة

( جامع الأخبار ص 285 الفصل 62 تحقيق و نشر مؤسّسة آل البيت لإحياء التراث عليهم السلام تحت إشراف سماحة العلّامة حجّة الإسلام والمسلمين الحاجّ السيّد جواد الحسيني الشهرستاني- دامت بركاته-).

[24] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: البنات مباركات ... و هنّ الباقيات الصالحات

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[25]قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: البنات مباركات. محبّبات ... مبشّرات

( المستدرك ج 15 ص 115).

[26] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كانت له ابنة واحدة كانت له خيراً من ألف حجّة.

و ألف غزوة. و ألف بدنة. و ألف ضيافة

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[27] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كانت له ثلاث بنات وضع عنه الجهاد.

و كلّ مكروه ...

( ثواب الأعمال ص 240).

( راجع: الكافي ج 6 ص 6 و من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 310 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 473 و عوالي اللئالي ج 3 ص 294).

[28] ( 1)-

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: خير أولادكم البنات

( مكارم الأخلاق ج 1 ص 473).

[29] قال صلى الله عليه و آله: نعم الولد البنات ملطّفات مؤنسات ممرّضات مبديات

( المستدرك ج 15 ص 115).

[30]  براى اطلاع از متن اين حديث شريف به صفحه 21 مراجعه فرمائيد.

[31] قال الإمام الصادق عليه السلام: إذا أصاب الرجل ابنة بعث اللَّه عزّ وجلّ إليها ملكاً. فأمرّ جناحه على رأسها و صدرها. و قال: ضعيفة. خلقت من ضعف.

المنفق عليها معان( إلى يوم القيامة)

( ثواب الأعمال ص 240 و من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 311). مابين القوسين لم يذكر في من لا يحضره الفقيه.

[32] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنّ اللَّه تبارك و تعالى على الاناث أرأف منه على الذكور ...

( الكافي ج 6 ص 6).

[33] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: رحم اللَّه أبا البنات

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115.

[34] براى اطلاع از متن اين حديث شريف به صفحه 21 مراجعه فرمائيد.

[35] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كانت له ابنة. ف اللَّه في عونه و نصرته و بركته و مغفرته

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[36] عن البرقي رفعه قال: بشّر النبيّ صلى الله عليه و آله بفاطمة عليها السلام. فنظر في وجوه أصحابه.

ف رأى الكراهة فيهم.

فقال صلى الله عليه و آله: مالكم؟! ريحانة. اشمّها. و رزقها على اللَّه عزّ وجلّ

( ثواب الأعمال ص 239).

( راجع: من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 310 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 471).

[37] قال أميرالمؤمنين عليه السلام: كان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله إذا بشّر بجارية قال: ريحانة.

و رزقها على اللَّه عزّ وجلّ

( الجعفريات ص 313 والنوادر للسيّد فضل اللَّه الراوندي- عليه الرحمة- ص 96).

[38] عن حمزة بن حمران عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: أتى رجل النبيّ صلى الله عليه و آله و عنده رجل.

فأخبره بمولود له. فتغيّر لون الرجل. فقال له النبيّ صلى الله عليه و آله: ما لك؟

قال: خير.

قال صلى الله عليه و آله: قل.

قال: خرجت والمرأة تمخض. فاخبرت أ نّها ولدت جارية.

فقال له النبيّ صلى الله عليه و آله: الأرض تقلّها. و السماء تظلّها. و اللَّه يرزقها.

و هي ريحانة تشمّها ...

( ثواب الأعمال ص 240).

( راجع: الكافي ج 6 ص 5 و من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 310 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 472).

[39] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: نعم الولد. البنات المخدرات.

من كانت عنده واحدة جعلها اللَّه له. ستراً من النار.

و من كانت عنده إثنان. أدخله اللَّه بهما الجنّة.

و من كانت له ثلاث- أو مثلهنّ من الأخوات- وضع عنه الجهاد والصدقة

( روضة الواعظين ج 3 ص 246 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 472).

في مكارم الأخلاق: ستراً له. في مكارم الأخلاق: وإن كنّ ثلاثاً أو مثلهنّ.

[40] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: نعم الولد. البنات.

ملطّفات. مجهّزات

 مؤنسات. مباركات. مفليات

( الكافي ج 6 ص 5).

( راجع: النوادر للسيّد فضل اللَّه الراوندي- عليه الرحمة- ص 96).

في النوادر: مجهدات.

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: لا تكرهوا البنات. فإنّهنّ المؤنسات. الغاليات

( ميزان الحكمة ج 11 ص 4881 نقله عن كنز العمّال).

[41] عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: إنّ

[أبي

]إبراهيم عليه السلام سأل ربّه أن يرزقه ابنةً تبكيه.

و تندبه بعد موته

( الكافي ج 6 ص 5).

قال الإمام الصادق عليه السلام: إنّ إبراهيم خليل الرحمان سأل ربّه أن يرزقه ابنة تبكيه- بعد موته-

( تهذيب الأحكام ج 1 ص 493- 494 الباب 23).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: نعم الولد. البنات.

ملطفات. مجهّزات. مؤنسات. باكيات. مباركات

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[42] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كانت له ثلاث بنات. فأعينوه.

واقرضوه و ارحموه

( مستدرك الوسائل: ج 15 ص 115).

[43] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ... من كانت له أربع بنات. ف- يا عباد اللَّه- أعينوه.

- يا عباد اللَّه- أقرضوه- يا عباد اللَّه- ارحموه

( ثواب الأعمال ص 240).

( راجع: من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 310 و الكافي ج 6 ص 6 و عوالي اللئالي ج 3 ص 294 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 274).

اين حديث شريف بازگوكننده اين حقيقت است كه افراد جامعه و دولتمردان در قبال خانواده هايى كه داراى دختر مى باشند وظايف و مسؤوليتهائى دارند كه لازم است به اين وظايف عمل نمايند.

[44] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كانت له ابنة. ف اللَّه في عونه و نصرته و بركته و مغفرته

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[45] قال الإمام الصادق عليه السلام: البنون نعيم. و البنات حسنات.

و اللَّه يسأل عن النعيم. و يثيب على الحسنات

( الكافي ج 6 ص 7).

قال الإمام الصادق عليه السلام: البنات حسنات. و البنون نعمة.

فإنّما يثاب على الحسنات. و يسئل عن النعمة

( لكافي ج 6 ص 6).

قال الإمام الصادق عليه السلام: البنات حسنات. و البنون نعمة.

والحسنات يثاب عليها. و النعمة يسئل عنها

( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 310 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 471 و ثواب الأعمال ص 239).

قال الإمام الصادق عليه السلام: البنات حسنات. و البنون نعم.

فالحسنات تثاب عليهنّ.

و النعمة تسأل عنها

( تحف العقول ص 382).

قال الإمام الصادق عليه السلام: البنات حسنات. والبنون نعم.

و الحسنات يثاب عليها. والنعم مسؤول عنها

( كشف الغمّة ج 3 ص 242 تحقيق ونشر المجمع العالمي لأهل البيت عليهم السلام تحت إشراف سماحة العلّامة حجّة الإسلام والمسلمين الحاج الشيخ محمّدحسن الأختري- دامت بركاته-).

[46] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من ابتلي بشي ء من هذه البنات. فأحسن إليهنّ. كنّ له ستراً من النار

( عوالي اللئالي ج 1 ص 254 ومستدرك الوسائل ج 15 ص 118).

[47] ( قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله): من كانت له ابنة. فأدّبها و أحسن أدبها. و علّمها. فأحسن تعليمها فأوسع عليها. من نعم اللَّه الّتي أسبغ عليه. كانت له منعة و ستراً من النار

( ميزان الحكمة ج 11 ص 4881 نقله عن كنزالعمّال).

[48] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: نعم الولد. البنات المخدّرات.

من كانت عنده واحدة. جعلها اللَّه له ستراً من النار ...

( روضة الواعظين ج 2 ص 246 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 473). في مكارم الأخلاق: ستراً له.

[49] قال الإمام الصادق عليه السلام: من عال ابنتين- أو اختين أو عمّتين أو خالتين- حجبتاه من النار

( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 311 و الخصال ص 37).

[50] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من ابتلي بهذه البنات بإثنتين كنّ له براءة من النار

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 116). أي: صار مورداً للإمتحان الإلهي عزّ وجلّ.

[51] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كنّ له ثلاث بنات فصبر على لُاوائهنّ و ضرّائهنّ و سرّائهنّ. كنّ له حجاباً يوم القيامة

( الخصال ص 174). أي: ستراً من النار.

[52] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كان له انثى. فلم يبدها  و لم يهنها. و لم يؤثر ولده عليها. أدخله اللَّه الجنّة

( عوالي اللئالي ج 1 ص 181 و مستدرك الوسائل ج 15 ص 118). هكذا في المصدرين. و الظاهر: فلم يؤذها.

[53] ( قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله): نعم الولد. البنات المخدّرات ... من كانت عنده اثنتنان. أدخله اللَّه بهما الجنّة ... ( روضة الواعظين ج 2 ص 246 ومكارم الأخلاق ج 1 ص 472). قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: البنات. محنة. والبنون نعمة.

و اللَّه تعالى يعطي الجنّة بالمحنة لا بالنعمة ... ( جامع الأخبار ص 284 الفصل 62).

[54] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من عال ثلاث بنات- أو ثلاث أخوات-. وجبت له الجنّة.

قيل:- يا رسول اللَّه- واثنتين؟

قال صلى الله عليه و آله: واثنتين.

قيل:- يا رسول اللَّه- و واحدة؟

قال صلى الله عليه و آله: و واحدة

( الكافي ج 6 ص 6 و من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 311 و عوالي اللئالي ج 3 ص 294 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 473 وعدّة الداعي ص 90).

[55] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من عال بنتاً- من المسلمين- فله الجنّة

( عوالي اللئالي ج 3 ص 294).

[56] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من عال ثلاث بنات يعطى ثلاث روضات من رياض الجنّة.

كلّ روضة أوسع من الدنيا وما فيها

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[57] موسوى جزايرى، سيد هاشم، پدران و مادران رحمت شده و پدران و مادران نفرين شده، 1جلد، ناجى جزايرى - قم، چاپ: سوم، 1390 ه.ش.

[58] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من عال ابنتين أو ثلاثاً كان معي في الجنّة

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 115).

[59] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من كان له اختان أو بنتان. فأحسن إليهما. كنت أنا و هو في الجنّة ك هاتين.

و اشار صلى الله عليه و آله بإصبعيه: السبّابة والوسطى

( عوالي اللئالي ج 1 ص 253 ومستدرك الوسائل ج 15 ص 118).

[60] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من عال واحدة أو اثنتين من البنات. جاء معي يوم القيامة ك هاتين.

و ضمّ صلى الله عليه و آله اصبعيه

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 116).

[61] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: أيّما رجل عال جاريتين- حتّى تدركا- دخلت أنا و هو في الجنّة ك هاتين.

و أشار صلى الله عليه و آله بالسبّابة والوسطى

( جامع الأخبار ص 285).

[62] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من عال ثالث بنات- أو ثلاث أخوات- كنت أنا و هو- في الجنّة- ك هاتين.

و شبّك صلى الله عليه و آله بين اصبعيه- السبّابة والوسطى

فقيل:- يا رسول اللَّه- و اثنتين؟

قال صلى الله عليه و آله: و اثنتين.

فقيل: و واحدة؟

قال صلى الله عليه و آله: و واحدة

( عوالي اللئالي ج 3 ص 284).

[63] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: رحم اللَّه من أعان ولده على برّه.

و هو أن: يعفو عن سيّئته.

و يدعو له فيما بينه و بين اللَّه

( بحار الأنوار ج 101 ص 98).

[64]

قال الإمام الصادق عليه السلام: إنّ اللَّه ليرحم العبد لشدّة حبّه لولده

( الكافي ج 6 ص 50).

قال الإمام الصادق عليه السلام: إنّ اللَّه ليرحم الوالد لشدّة حبّه لولده

( عدّة الداعي ص 88).

قال الإمام الصادق عليه السلام: إنّ اللَّه عزّ وجلّ ليرحم الرجل لشدّة حبّه لولده

( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 310 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 472).

قال الإمام الصادق عليه السلام: إنّ اللَّه عزّ وجلّ يرحم الرجل لشدّة حبّه لولده

( ثواب الأعمال ص 238).

[65] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ... من يُرضي صبيّاً له صغيراً- من نسله- حتّى يرضى.

ترضّاه اللَّه يوم القيامة حتّى يرضى

( ميزان الحكمة ج 11 ص 4876 نقله عن كنز العمّال).

[66] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: رحم اللَّه من أعان ولده على برّه.

و هو أن يعفو عن سيّئته. و يدعو له فيما بينه وبين اللَّه

( بحار الأنوار ج 101 ص 98).

[67] عن يونس بن رباط عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: رحم اللَّه من أعان ولده على برّه.

قال: قلت: كيف يعينه على برّه؟

قال عليه السلام: يقبل ميسوره و يتجاوز عن معسوره.

و لا يرهقه. و لا يخرق به ...

( الكافي ج 6 ص 50 و تهذيب الأحكام ج 8 ص 187).

[68] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: خمسة من السعادة: الزوجة الصالحة. و البنون الأبرار.

و الخلطاء الصالحون. و رزق المرء في بلده.

و الحبّ لآل محمّد عليهم السلام

( دعائم الإسلام ج 2 ص 195 و عوالي اللئالي ج 3 ص 293).

[69] ( قال الإمام الصادق عليه السلام): قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من أحبّنا أهل البيت. فليحمد اللَّه على أوّل النعم.

قيل: و ما أوّل النعم؟

قال صلى الله عليه و آله: طيب الولادة.

و لا يحبّنا إلّامن طابت ولادته.

و لا يبغضنا إلّامن خبثت ولادته

( معاني الأخبار ص 161).

[70] iُ( قال أميرالمؤمنين عليه السلام): قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله:- يا علي- من أحبّني و أحبّك و أحبّ الأئمّة من ولدك. فليحمد اللَّه على طيب مولده. فإنّه لا يحبّنا إلّامن طابت ولادته.

و لا يبغضنا إلّامن خبثت ولادته

( معاني الأخبار ص 161).

[71] قال الإمام الصادق عليه السلام: من وجد برد حبّنا على قلبه. فليكثر الدعاء لُامّه.

فإنّها لم تخن أباه

( معاني الأخبار ص 161).

[72] عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله:( إنّ) الولد الصالح ريحانة من رياحين الجنّة ( الكافي ج 6 ص 3 و من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 309 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 471 و النوادر للسيّد فضل اللَّه الراوندي- عليه الرحمة- ص 94).

مابين القوسين ذكر في الكافي و لم يذكر في باقي المصادر. في النوادر: ريحان.

[73] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ريح الولد من ريح الجنّة

( روضة الواعظين ج 2 ص 245).

[74] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من سعادة الرجل: الولد الصالح ( الكافي ج 6 ص 3).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من سعادة المرء المسلم ... الولد الصالح ( مستدرك الوسائل ج 15 ص 113).( راجع: مكارم الأخلاق ج 1 ص 273).

[75] ( قال الإمام الصادق عليه السلام): ثلاثة من السعادة: الزوجة المؤاتية. والأولاد البارّون. والرجل يرزق معيشته ببلده. يغدو إلى أهله ويروح ( الكافي ج 5 ص 258).

 ( قال الإمام الصادق عليه السلام): ثلاث هنّ من السعادة: الزوجة المؤاتية. والولد البارّ.

والرجل يرزق معيشة. يغدو على إصلاحها. و يروح إلى عياله

( الأمالي للشيخ الطوسي- عليه الرحمة- ص 303 المجلس 11).

( قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله): أربع من سعادة المرء: زوجة صالحة ووُلدٌ أبرار. وخلطاء صالحون. ومعيشة في بلده

( جامع الأخبار ص 285 الفصل 62).

( قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله): من سعادة المرء: الخلطاء الصالحون والولد البارّ. والزوجة المؤاتية.

وأن يرزق معيشته في بلدته

( الجعفريات ص 319).

[76] قال الإمام الكاظم عليه السلام: سعد امروء- لم يمت- حتّى يرى خلفاً من نفسه ( الكافي ج 6 ص 4 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 477). قال الإمام الصادق عليه السلام: سعد امروء لم يمت حتّى يرى خلفه من بعده ( الخصال ص 27).

[77] قال أمير المؤمنين عليه السلام: الولد الصلاح أجمل الذكرين ( غرر الحكم).

[78] ( قال الإمام الرضا عليه السلام): إنّ اللَّه تبارك و تعالى إذا أراد بعبد خيراً لم يمته حتّى يريه الخلف

( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 309 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 472).

الخلف- بالتحريك-: الولد الصالح( نقلًا عن هامش الخصال).

قال الإمام الصادق عليه السلام: ثلاثة أشياء في كلّ زمان عزيزة. و هي: الإخاء في اللَّه تعالى.

و الزوجة الصالحة الأليفة. تعينه في دين اللَّه عزّ وجلّ.

و ولد رشيد.

و من وجد الثلاثة. فقد أصاب خير الدارين. و الحظّ الأوفر من الدنيا و الآخرة

( مصباح الشريعة ص 150).

[79] ( 1)-

قال الإمام الصادق عليه السلام: الولد الصالح ميراث اللَّه- من المؤمنين- إذا قبضه

( مشكاة الأنوار ج 2 ص 219 و بحار الأنوار ج 79 ص 124).

في مشكاة الأنوار:- من المؤمن-.

قال العلّامة المجلسي- عليه الرحمة- في شرح هذا الحديث الشريف هكذا:

الظاهر إنّ الضمير في- قبضه- راجع إلى المؤمنين.

أي: ما يصل إلى اللَّه ممّا يخلفه المؤمن- من أهله و ماله و ولده- الولد الصالح لأنه ينفع لدين اللَّه واحياء شريعته.

و يحتمل كون الضمير راجعاً إلى الولد- كما فهمه الأكثر-.

و لا يخفى بعده.

إذ الميراث إنّما يطلق على ما يبقى بعد الموت.

و- أيضاً- التقيد بالولد الصالح لا يناسب هذا المعنى( بحار الأنوار ج 79 ص 124).

[80] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: خمسة في قبورهم و ثوابهم يجري إلى ديوانهم: من غرس نخلًا. و من حفر بئراً. و من بني للَّه مسجداً. و من كتب مصحفاً. و من خلّف ابناً صالحاً

( جامع الأخبار ص 283 الفصل 62 تحقيق ونشر مؤسّسة آل البيت عليهم السلام لإحياء التراث تحت إشراف سماحة العلّامة حجّة الإسلام و المسلمين الحاج السيّد جواد الحسيني الشهرستاني- دامت بركاته-).

[81] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: مرّ عيسى ابن مريم عليه السلام ب قبر- يعذّب صاحبه-. ثمّ مرّ- به- من قابل. فإذا- هو- لا يعذّب. فقال:- يا ربّ- مررت بهذا القبر- عام أوّل- فكان يعذّب. و مررت- به- العام. فإذاً هو ليس يعذّب؟

فأوحى اللَّه إليه: إنّه أدرك له ولد صالح. فأصلح طريقاً. وآوى يتيماً. فلهذا غفرت- له- بما فعل ابنه ( الكافى ج 6 ص 3 الأمالي للشيخ الصدوق عليه الرحمة ص 603).

( راجع: روضة الواعظين ج 2 ص 376 و عوالي اللئالي ج 3 ص 284 و عدّة الداعي ص 86).

[82] روى: انّ من مات بلا خلف فكأنّ لم يكن في الناس. و من مات وله خلف- فكأنّ لم يمت

( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 309 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 472).

[83] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ميراث اللَّه عزّ وجلّ من عبده المؤمن ولد يعبده- من بعده- ...

( الكافي ج 6 ص 4 و عدّة الداعي ص 87).

قال الإمام الصادق عليه السلام: ميراث اللَّه تعالى من عبده المؤمن- إذا مات- ولد يعبده

( عوالي اللئالي ج 3 ص 284).

[84] قال أميرالمؤمنين عليه السلام: ... سألت ربّي ولداً مطيعين للَّه. خائفين و جلين منه.

حتّى إذا نظرت إليه- و هو مطيع للَّه- قرّت به عيني

( المناقب ج 3 ص 431)

في بحار الأنوار ج 101 ص 98: أولاداً.

[85] قال الإمام السجّاد عليه السلام: من سعادة الرجل أن يكون له وُلد يستعين بهم

( الكافي ج 6 ص 2).

( قال الإمام السجّاد عليه السلام):( إنّ) من سعادة المرء أن يكون متجره في بلده.

و يكون خلطاؤه صالحين.

و يكون له وُلد يستعين بهم

( الكافي ج 5 ص 257 و من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 99 والخصال ص 159).

مابين القوسين لم يذكر في الخصال.

في الفقيه و الخصال: بلاده.

في الفقيه: أولاد.

[86] قال أميرالمؤمنين عليه السلام: أربعة لا ترد لهم دعوة: الإمام العادل لرعيته.

و الوالد البارّ لولده.

و الولد البارّ لوالده.

و المظلوم.

يقول اللَّه عزّ إسمه:- و عزّتي و جلالي- لأنتصرنّ لك- و لو بعد حين-

( الإرشاد للشيخ المفيد- عليه الرحمة- ج 1 ص 304).

[87] قال الإمام السجّاد عليه السلام: نعم الشي ء الولد.

إن عاش فدعاء حاضر.

وإن مات. فشفيع سابق

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 112).

[88] قال الإمام الباقر عليه السلام: خمس دعوات لا يحجبن عن الربّ عزّ و جلّ: دعوة الإمام المقسط.

و دعوة المظلوم. يقول اللَّه عزّ وجلّ: لأنتقمنّ لك- و لو بعد حين

و( دعوة)

*الولد الصالح لوالديه. و( دعوة)

*الوالد الصالح لولده.

و دعوة المؤمن لأخيه- بظهر الغيب-. فيقول: و لك مثله

( الكافي ج 2 ص 509 و مكارم الأخلاق ج 2 ص 19 و عدّة الداعي ص 131).* ما بين القوسين لم يذكر في عدّة الداعي.

[89] قال الإمام الصادق عليه السلام: ستّة لا يحجب لهم- عن اللَّه- دعوة: الإمام المقسط.

و الوالد البارّ لولده. و الولد الصالح لوالده. و المؤمن لأخيه- بظهر الغيب

و المظلوم. يقول اللَّه: لأنتقمنّ لك- و لو بعد حين

و الفقير المنعم عليه- إذا كان مؤمناً-

( معدن الجواهر للشيخ الكراجكى- عليه الرحمة- ص 55 و مستدرك الوسائل ج 5 ص 256 و بحار الأنوار ج 90 ص 360).

[90] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: خير ما يخلف الرجل- من بعده- ثلاث: ولد صالح يدعو له.

و صدقة تجري- يبلغه أجرها

و علم يعمل به من بعده

( منية المريد ص 103).

[91] عن معاوية بن عمّار قال: قلت لأبي عبداللَّه عليه السلام: ما يلحق الرجل- بعد موته-؟

فقال عليه السلام: سنّة سنّها- يعمل بها بعد موته-. فيكون له أجر من عمل بها- من غير أن ينتقص من اجورهم شي ء

و الصدقة الجارية تجري من بعده.

و الولد الصالح يدعو لوالديه بعد موتهما.

و يحجّ و يتصدّق عنهما. و يعتق و يصوم و يصلّي عنهما ...

( الكافي ج 7 ص 57).

[92] قال الإمام الصادق عليه السلام: ليس يتبع الرجل- بعد موته- من الأجر إلّاثلاث خصال:

صدقة أجراها في حياته. فهي تجري بعد موته.

و سنّة هدى سنّها. فهي يعمل بها بعد موته.

أو ولد صالح يدعو له

( الكافي ج 7 ص 56).

( وفي حديث آخر هكذا): و صدقة مبتولة لا تورث.

أو سنّة هدى يعمل بها- بعده-

الكافي ج 7 ص 56).

قال الإمام الصادق عليه السلام: ليس يتبع الرجل- بعد موته- من الأجر إلّاثلاث خصال:

صدقة أجراها في حياته. فهي تجري له بعد وفاته.

أو ولد صالح يدعو له.

أو سنّة هدى استنّها. فهي يعمل بها بعده

( دعائم الإسلام ج 2 ص 340).

قال الإمام الصادق عليه السلام: لا يتبع الرجل- بعد موته- إلّاثلاث خصال:

صدقة أجراها اللَّه له في حياته. فهي تجري له بعد موته.

و سنّة هدى يعمل بها.

و ولد صالح يدعو له

( تحف العقول ص 363).

قال الإمام الصادق عليه السلام: لا يتبع الرجل- بعد موته- إلّاثلاث خصال:

صدقة أجراها للَّه في حياته. فهي تجري له بعد موته.

و سنّة هدى سنّها. فهي يعمل بها بعد وفاته.

و ولد صالح يدعو له

( الكافي ج 7 ص 56).

قال الإمام الصادق عليه السلام: ليس يتبع الميّت- بعد موته- من الأجر إلّاثلاث خصال:

صدقة أجراها في حياته. فهي تجري بعد موته.

و سنّة هو سنّها. فهي يعمل بها بعد موته.

أو ولد صالح يدعو له

( تهذيب الأحكام ج 9 ص 269).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: خير ما يخلف الرجل- من بعده- ثلاث: ولد صالح يدعو له.

و صدقة تجري. يبلغه أجرها.

و علم يعمل به من بعده

( منية المريد ص 103).

[93] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إذا مات ابن آدم انقطع عمله إلّاعن* ثلاث

ولد صالح يدعو له.

و علم ينتفع به( بعد موته)

و صدقة جارية

( جامع الأخبار ص 283 و عوالي اللئالي ج 1 ص 97 و ج 3 ص 260).

* في عوالي اللئالي ج 1 و 3: من.

في عوالي اللئالي ج 3: ثلاثة.

مابين القوسين لم يذكر في جامع الأخبار و عوالي اللئالي ج 1.

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إذا مات ابن آدم انقطع عمله إلّامن ثلاث: صدقة جارية.

أو علم ينتفع به.

أو ولد صالح يدعو له

( منية المريد ص 103).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إذا مات الإنسان انقطع عمله إلّامن ثلاث: علم ينتفع به.

أو صدقة تجري له.

أو ولد صالح يدعو له

( روضة الواعظين ج 1 ص 52).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إذا مات المؤمن انقطع عمله إلّامن ثلاث: صدقة جارية.

أو علم ينتفع به.

أو ولد صالح يدعو له

( عوالي اللئالي ج 2 ص 153).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إذا مات الرجل انقطع عمله إلّامن ثلاث: صدقة جارية.

و علم ينتفع به.

و ولد صالح يدعو له

( إرشاد القلوب ج 1 ص 46).

قال أميرالمؤمنين عليه السلام: إذا مات الإنسان انقطع عنه عمله إلّامن ثلاث: صدقة جارية.

و علم علّمه الناس. فإنتفعوا به.

و ولد صالح يدعو له

( شرح نهج البلاغة لإبن أبي الحديد ج 20 ص 258).

[94] قال الإمام الصادق عليه السلام: ستّ خصال ينتفع بها المؤمن( من)

*بعد موته: ولد صالح يستغفر له. و مصحف يقرء منه

و قليب يحفره. و غرس يغرسه.

و صدقة ماء يجريه. و سنّة حسنّة يؤخذ بها بعده

( الأمالي للشيخ الصدوق- عليه الرحمة- ص 232 المجلس 32 والخصال ص 323).

* مابين القوسين لم يذكر في الخصال. في الخصال: يقرء فيه.

قال الإمام الصادق عليه السلام: ستّة تلحق المؤمن- بعد وفاته-: ولد يستغفر له

.و مصحف يخلّفه. و غرس يغرسه. و قليب يحفره. و صدقة يجريها.

و سنّة يؤخذ بها من بعده

( الكافي ج 7 ص 57 و عوالي اللئالي ج 3 ص 260).

في من لا يحضره الفقيه ج 1 ص 117 هكذا: يلحقن المؤمن- بعد وفاته-.

( وفي رواية اخرى): ولد صالح يستغفر له( الكافي ج 7 ص 56).

في عوالي اللئالي: و بئر يحفره. وفي الفقيه ج 4 ص 182: و بئر يحفرها.

و في الفقيه ج 1 هكذا: و صدقة ماء يجريه ...

قال العلماء: المراد بالصدقة الجارية: الوقف( عوالي اللئالي ج 3 ص 260).

[95] قال الإمام الصادق عليه السلام: ليس يتبع الرجل بعد موته( من الأجر)

*إلّاثلاث خصال:

صدقة أجراها في حياته. فهي تجري بعد موته.

و سنة هدى. سنّها. فهي يعمل بها بعد موته.

و ولد صالح يستغفر له

( الأمالي للشيخ الصدوق- عليه الرحمة- ص 87 المجلس 9 و الخصال ص 151 و عوالي اللئالي ج 3 ص 260 و روضة الواعظين ج 2 ص 504).

ما بين القوسين لم يذكر في عوالي اللئالي.

في الخصال و عوالي اللئالي هكذا: بعد موته إلى يوم القيامة- صدقة موقوفة لا تورّث-.

و في عوالي اللئالي بدون كلمة: صدقة.

في الخصال و العوالي هكذا: أو سنّة هدى سنّها. فكان يعمل بها. و عمل بها- من بعده- غيره.

و في عوالي اللئالي بدون كلمة: غيره.

في الخصال و عوالي اللئالي: أو.

[96] قال الإمام الصادق عليه السلام: خير ما يخلف الرجل- بعده- ثلاثة:

ولد بارّ. يستغفر له.

و سنّة خير يقتدى- به- فيها.

و صدقة تجري من بعده

( الأمالي للشيخ الطوسي- عليه الرحمة- ص 237 المجلس 9).

[97] قال الإمام الصادق عليه السلام: ميراث اللَّه من عبده- المؤمن- ولد صالح

يستغفر له

( مكارم الأخلاق ج 1 ص 471 و من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 309).

في من لا يحضره الفقيه: الولد الصالح.

[98] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: الولد كبد المؤمن.

إن مات- قبله- صار شفيعاً له.

و إن مات- بعده- يستغفر له.

فيغفر اللَّه له

( عوالي اللئالي ج 1 ص 270).

[99] عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من قبّل ولده كتب اللَّه عزّ وجلّ له حسنة.

و من فرّحه. فرّحه اللَّه يوم القيامة.

و من علّمه القرآن. دعي بالأبوين. فيكسيان حلّتين يضي ء من نورهما وجوه أهل الجنّة

( الكافي ج 6 ص 49).

( راجع: عدّه الداعي ص 88).

[100] قال أميرالمؤمنين عليه السلام: و حقّ الولد على الوالد أن:

يحسّن اسمه.

و يحسّن أدبه.

و يعلّمه القرآن

( شرح نهج البلاغة لإبن أبي الحديد ج 19 ص 365).

[101] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: وإنّ والديّ القارئ. ليتوجّان بتاج الكرامة.

يضي ء نوره من ميسرة عشرة آلاف سنة.

و يكسيان حلّة. لا يقوم لأقلّ سلك منها مائة ألف ضعف ما في الدنيا. بما يشتمل عليه من خيراتها.

ثمّ يعطى- هذا القارئ- الملك بيمينه- في كتاب-. و الخُلد بشماله- في كتاب

يقرء من كتابه بيمينه: قد جعلت من أفاضل ملوك الجنان.

و من رفقاء محمّد سيّد الأنبياء. و عليّ خير الأوصياء. والأئمّة من بعدهما. سادة الأتقياء.

و يقرء من كتابه بشماله: قد أمنت الزوال. والانتقال عن هذا الملك. و أعذت من الموت والأسقام.

و كفيت الأمراض والأعلال. و جنبت حسد الحاسدين. و كيد الكائدين.

ثمّ يقال له: أقرء. وارق. و منزلك عند آخر آية تقرؤها.

فإذا نظر والداه إلى حلّيتيهما و تاجيهما. قالا:- ربّنا- أنّى لنا هذا الشرف؟

و لم تبلغه أعمالنا؟

فقال لهما كرام ملائكة اللَّه- عن اللَّه عزّ وجل-: هذا لكما لتعليمكما ولدكما القرآن

( التفسير المنسوب إلى الإمام العسكري عليه السلام ص 60).

[102] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنّ هذا القرآن هو النور المبين. و الحبل المتين. و العروة الوثقى. والدرجة العليا. والشفاء الأشفى. والفضيلة الكبرى. والسعادة العظمى.

من استضاء به. نوّره اللَّه. و من اعتقد به- في اموره- عصمه اللَّه. و من تمسّك- به- أنقذه اللَّه.

و من لم يفارق أحكامه. رفعه اللَّه. و من استشفى- به- شفاه اللَّه.

و من آثره- على ما سواه- هداه اللَّه. و من طلب الهدى في غيره أضلّه اللَّه.

و من جعله شعاره و دثاره أسعده اللَّه. و من جعله إمامه الّذي يقتدى به- و معوّله الّذي ينتهى إليه- أدّاه اللَّه إلى جنّات النعيم. و العيش السليم.

فلذلك قال: هدى. يعني: هذا القرآن هدى. و بشرى للمؤمنين. يعني: بشارة لهم في الآخرة.

و ذلك أنّ القرآن يأتي يوم القيامة بالرجل الشاحب.

يقول لربّه عزّ وجلّ:- يا ربّ- هذا أظمأت نهاره. و أسهرت ليله. و قويت- في رحمتك- طمعه. و فسحت في مغفرتك أمله. فكن عند ظنّي- فيك- و ظنّه.

يقول اللَّه تعالى: أعطوه الملك بيمينه. و الخُلد بشماله. و أقرنوه بأزواجه من الحور العين.

و أكسوا والديه حلّة لا تقوم لها الدنيا بما فيها.

في نسخة: الشابّ.

فينظر إليهما الخلائق. فيعظّمونهما.

و ينظران إلى أنفسهما. فيعجبان منها. و يقولان:- يا ربّنا- أنّى لنا هذه؟ و لم تبلغها أعمالنا؟

فيقول اللَّه تعالى: و مع هذا تاج الكرامة. لم ير مثله الراؤن. و لا يسمع بمثله السامعون.

و لا يتفكّر في مثله المتفكّرون.

فيقال: هذا بتعليمكما ولدكما القرآن. و تبصير كما إيّاه بدين الإسلام.

و رياضتكما إيّاه على حبّ محمّد رسول اللَّه و عليّ وليّ اللَّه.

و تفقيهكما إيّاه بفقههما.

لأ نّهما اللذان لا يقبل اللَّه لأحد- إلّابولايتهما ومعاداة أعدائهما- عملًا. و إن كان مل ء ما بين الثرى إلى العرش ذهباً تصدّق به في سبيل اللَّه.

فتلك من البشارات التي يبشّرون بها ...

( التفسير المنسوب إلى الإمام العسكري عليه السلام ص 449).

عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: تعلّموا القرآن. فإنّه يأتي- يوم القيامة- صاحبه في صورة شابّ جميل. شاحب اللون.

فيقول له القرآن: أنا الّذي كنت أسهرت ليلك. وأظمأت هواجرك. وأجففت ريقك.

وأسلت دمعتك.

أؤول معك حيثما آلت.

و كلّ تاجر من وراء تجارته.

و أنا- اليوم- لك من وراء تجارة كلّ تاجر.

و سيأتيك كرامة من اللَّه عزّ وجلّ.

فأبشر.

فيؤتى بتاج فيوضع على رأسه.

و يعطى الأمان بيمينه.

والخُلد في الجنان بيساره.

و يكسى حلّتين.

ثمّ يقال له: إقرأ. و ارقه.

فكلّما قرء آية. صعد درجة.

و يكسى أبواه حلّتين- إن كانا مؤمنين

ثمّ يقال لهما: هذا لما علّمتماه القرآن

( الكافي ج 2 ص 603).

[103] قال الإمام الصادق عليه السلام: قرائة القرآن- في المصحف- تخفّف العذاب عن الوالدين- و لو كانا كافرين-

( الكافي ج 2 ص 613).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من قرء القرآن في المصحف خفّف اللَّه تعالى العذاب عن والديه. و إن كانا مشركين-

( مستدرك الوسائل ج 4 ص 269).

[104] قال الإمام الصادق عليه السلام: من قرء القرآن- في المصحف- متّع ببصره.

و خفّف عن والديه- و إن كانا كافرين-

( الكافي ج 2 ص 613).

قال الإمام الصادق عليه السلام: من قرء القرآن- من المصحف- متّعه اللَّه ببصره.

و خفّف عن والديه- و إن كانا كافرين-

( المصباح للشيخ الكفعمي- عليه الرحمة- ص 604).

قال الإمام الصادق عليه السلام: من قرء في المصحف- نظراً- متّع ببصره.

و خفّف عن والديه( و إن كانا كافرين)

*( ثواب الأعمال ص 128 و الدعوات للشيخ الراوندي- عليه الرحمة- ص 197).* ما بين القوسين لم يذكر في الدعوات.

قال الإمام الصادق عليه السلام: من قرء في المصحف متّع ببصره.

و خفّف عن والديه- و لو كانا كافرين-

( عدّة الداعي ص 290).

قال الإمام الصادق عليه السلام: من قرء القرآن- من المصحف- متّع ببصره.

و خفّف عن والديه- و إن كانا كافرين-

( عوالي اللئالي ج 4 ص 23 و المصباح للشيخ الكفعمي- عليه الرحمة- ص 604 الفصل 39).

( قال الإمام السجّاد عليه السلام في شأن قرائة القرآن): ... إقرؤه في المصحف. فإنّه من قرأه- في المصحف- متّع ببصره. و خفّف عن والديه

( اعلام الدين ص 101).

[105] قال الإمام الصادق عليه السلام: من قرء- قل يا أيّها الكافرون-

و- قل هو اللَّه أحد- في فريضة من الفرائض. غفر اللَّه له و لوالديه و ما ولدا

.و إن كان شقيّاً. محي من ديوان الأشقياء. و اثبت في ديوان السعداء.

و أحياه اللَّه سعيداً.

و أماته شهيداً.

و بعثه شهيداً

( ثواب الأعمال ص 155 واعلام الدين ص 385 و مكارم الأخلاق ج 2 ص 186).

في مكارم الأخلاق: و ما ولد.

[106] قال الإمام الصادق عليه السلام: من قرء الجحد والتوحيد في فريضة من الفرائض.

غفر اللَّه له ولوالديه

( المصباح للشيخ الكفعمي- عليه الرحمة- ص 602 الفصل 39).

يعني: سوره قل يا أيّها الكافرون.

[107] ( قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله في شأن سورة الإخلاص): ... من قرأها عشرين مرّة ... بورك عليه وعلى أهله و ولده و ماله.

... و من قرأها خمسمأة مرّة. غفر اللَّه له و لوالديه ...

( المجتنى من الدعاء المجتبى ص 92).

[108] قال الإمام الصادق عليه السلام: من كان يؤمن باللَّه واليوم الآخر فلا يدع أن يقرء في دبر الفريضة ب قل هو اللَّه أحد فإنّه من قرأها. جمع اللَّه له خير الدنيا و الآخرة.

و غفر( اللَّه)

له و لوالديه و ما ولدا

( الكافي ج 2 ص 622 و ثواب الأعمال ص 156 و مجمع البيان ج 10 ص 855 و جامع الأخبار ص 123 الفصل 22).

( راجع: عدّة الداعي ص 298).

مابين القوسين لم يذكر في الكافي وجامع الأخبار.

[109] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ... إنّ المؤمن إذا قرء القرآن نظر اللَّه إليه بالرحمة.

و اعطاه بكلّ آية ألف حور.

واعطاه بكلّ حرف نوراً على الصراط.

فإذا ختم القرآن اعطاه اللَّه ثواب ثلاثمائة وثلاثة عشر نبيّاً بلّغوا رسالات ربّهم.

و كأنّما قرء كلّ كتاب أنزل اللَّه على أنبيائه.

و حرّم اللَّه جسده على النار.

و لا يقوم من مقامه حتّى يغفر اللَّه له و لأبويه ...

( جامع الأخبار ص 113 الفصل 21).

[110] عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من قتل دون عياله فهو شهيد

( تهذيب الأحكام ج 6 ص 173 باب: قتال المحارب و اللص).

( راجع: وسائل الشيعة ج 15 ص 119 باب: الدفاع عن النفس و الحريم و المال).

قال الإمام الباقر عليه السلام: إذا دخل عليك رجل يريد أهلك و عيالك و مالك. فأبدره بالضّربة- إن استطعت- فإنّ اللصّ محارب للَّه و لرسوله ...

( وسائل الشيعة ج 15 ص 119).

عن أبي مريم. عن أبي جعفر عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من قتل دون مظلمته فهو شهيد.

ثمّ قال عليه السلام:- يا أبا مريم- هل تدري ما دون مظلمته؟

قلت:- جعلت فداك- الرجل يقتل دون أهله و دون ماله و أشباه ذلك.

فقال عليه السلام:- يا أبا مريم- إنّ من الفقه عرفان الحقّ

( الكافي ج 5 ص 52 و تهذيب الأحكام ج 6 ص الباب 78).

لعلّ المراد: أن الفقه من عرف مواضع القتال في أمثال هذه. حتّى يحقّ له أن يتعرّض لذلك.

فربّما كان ترك التعرّض أولى و أليق.

كما إذا تعرّض المحارب للمال- فحسب- دون النفس( نقلًا عن هامش الكافي).

[111] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: أكرموا أولادكم. و أحسنوا أدبهم يغفر لكم

( مكارم الأخلاق ج 1 ص 478 و بحار الأنوار ج 101 ص 95).

في بحار الأنوار: آدابهم.

[112] قال أميرالمؤمنين عليه السلام: من آوى اليتيم. و رحم الضعيف. و انفق على والديه.

و رفق على ولده. و رفق بمملوكه. أدخله اللَّه تعالى في رضوانه. و نشر عليه رحمته ...

( الجعفريّات ص 275 و مستدرك الوسائل ج 11 ص 171).

في الجعفريّات: و ارتفق. و في بعض المصادر: أشفق على والديه.

في الجعفريّات: و يسّر عليه.

[113] قال الإمام السجّاد عليه السلام: ... ما رفق أحد بأحد- في الدنيا- إلّارفق اللَّه به يوم القيامة

( الخصال ص 111).

[114] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: نظر الوالد إلى ولده- حبّاً له- عبادة

( مستدرك الوسائل ج 15 ص 170).

[115] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إذا نظر الوالد إلى ولده. ف سرّه كان للوالد عتق نسمة.

قيل:- يا رسول اللَّه- وإن نظر ثلاثمأة و ستّين نظرة؟

قال صلى الله عليه و آله: اللَّه تعالى أكبر

( روضة الواعظين ج 2 ص 245).

[116] قال الإمام الباقر عليه السلام: فإذا تعلّم الوضوء والصلاة غفر اللَّه عزّ وجلّ لوالديه( إن شاء اللَّه تعالى)

( الأمالي للشيخ الصدوق- عليه الرحمة- ص 475 المجلس 61 و من لا يحضره الفقيه ج 1 ص 182 و الأمالي للشيخ الطوسي- عليه الرحمة- ص 434 المجلس ومكارم الأخلاق ج 1 ص 477 و تنبيه الخواطر ج 2 ص 21).

في تنبيه الخواطر: فإذا علّم.

في من لا يحضره الفقيه هكذا: غفر اللَّه عزّ وجلّ له و لوالديه.

ما بين القوسين لم يذكر في الأمالي للشيخ الطوسي- عليه الرحمة- و تنبيه الخواطر.

[117] قال الإمام الباقر عليه السلام: مرّوا صبيانكم بالصلاة إذا كانوا بني سبع سنين ... ( الكافي ج 3 ص 409).

قال أميرالمؤمنين عليه السلام: علّموا صبيانكم الصلاة. و خذوهم بها إذا بلغوا ثمان سنين ( الخصال ص 626).

[118] براى اطّلاع از متن اين حديث شريف به صفحه 17 مراجعه فرمائيد.

[119] عن زرارة قال: سمعت أبا عبداللَّه عليه السلام يقول: ثلاثة أن يعملهنّ المؤمن كانت زيادة في عمره و بقاء النعمة عليه.

فقلت: و ما هنّ؟

قال عليه السلام: تطويله في ركوعه و سجوده في صلاته.

و تطويله لجلوسه على طعامه. إذا أطعم على مائدته.

و اصطناعه المعروف إلى أهله

( الكافي ج 4 ص 49- 50).

[120] قال الإمام الصادق عليه السلام: من صدق لسانه. زكا عمله.

و من حسنت نيّته. زاد اللَّه عزّ وجلّ في رزقه.

و من حسن برّه بأهله. زاد اللَّه في عمره

( الكافي ج 8 ص 219 و الخصال ص 88 و اعلام الدين ص 151).

قال الإمام الصادق عليه السلام: من صدق لسانه زكى عمله. و من حسنت نيّته زيد في رزقه. و من حسن برّه بأهل بيته مدّ( له) في عمره ( الكافي ج 2 ص 105 و الأمالي للشيخ الطوسي- عليه الرحمة- ص 245 المجلس 9 و إرشاد القلوب ص 264 الباب 43).

في الأمالي هكذا: بأهل بيته. زيد في عمره.

مابين القوسين لم يذكر في إرشاد القلوب.

قال الإمام الصادق عليه السلام: من حسن برّه بأهله زيد في عمره

( اعلام الدين ص 304).

[121] قال الإمام الصادق عليه السلام: برّ الرجل بولده. برّه بوالديه ( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 311 و مكارم الأخلاق ج 1 ص 475).

[122] عن أبي طالب رفعه إلى أبي عبداللَّه عليه السلام قال: قال له رجل من الأنصار: من أبرّ؟

قال عليه السلام: والديك.

قال: قد مضيا.

قال عليه السلام: برّ ولدك

( الكافي ج 6 ص 49).

[123]قال الإمام عليه السلام: إنّما سمّوا الأبرار. لأنّهم برّوا الآباء والأبناء

( الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام ص 336 الباب 88 و مستدرك الوسائل ج 15 ص 170).

[124] أروى عن العالم عليه السلام: إنّه قال لرجل: ألك والدان؟

فقال: لا.

فقال عليه السلام: ألك ولد.

قال: نعم.

قال عليه السلام: برّ ولدك.

يحسب لك برّ والديك

( الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام ص 336 الباب 88 و بحار الأنوار ج 71 ص 77 و مستدرك الوسائل ج 15 ص 170).

[125] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: رحم اللَّه امرءاً أعان ولده على برّه ...

( روضة الواعظين ج 2 ص 242 و مشكاة الأنوار ج الفصل 14).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله رحم اللَّه من أعان ولده على برّه ...

( الكافي ج 6 ص 5 و تهذيب الأحكام ج 8 ص 187).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله رحم اللَّه من والداً أعان ولده على برّه

( ثواب الأعمال ص 221 و الأمالي للشيخ الصدوق- عليه الرحمة- ص 363 المجلس 48 و جامع الأخبار ص 284 و تنبيه الخواطر ج 2 ص 167 و جامع الأحاديث للشيخ جعفر بن أحمد القمّي- عليه الرحمة- ص 80).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله رحم اللَّه والداً أعان ولده على البر ...

( الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام ص 336 الباب 88 و بحار الأنوار ج 71 ص 77 و مستدرك الوسائل ج 15 ص 168).

[126] عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: رحم اللَّه والدين أعانا ولدهما على برّهما

( الكافي ج 6 ص 48 و تهذيب الأحكام ج 8 ص 186 الباب 5 و الجعفريّات ص 310).

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: رحم اللَّه والدين حملا ولدهما على برّهما

( من لا يحضره الفقيه ج 4 ص 269 و مكارم الأخلاق ج 2 ص 335 و المواعظ ص 44).

[127] يعني لازم است پدر و مادر- با حسن رفتار خود- كارى كنند تا فرزندشان به نيكى كردن به آنها تشويق و ترغيب گردد.

و نبايد آنها فرزند را به سختى و زحمت بياندازند و خواسته هائى كه خارج از توان مى باشد از او توقّع داشته باشند.

زيرا اين رفتارهاى نابجا و توقّعات بيجا. فرزند را از ادامه نيكى كردن به والدين دلسرد مى كند.

[128] موسوى جزايرى، سيد هاشم، پدران و مادران رحمت شده و پدران و مادران نفرين شده، 1جلد، ناجى جزايرى - قم، چاپ: سوم، 1390 ه.ش.

[129] قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: إنّ هذا القرآن هو النور المبين. و الحبل المتين. و العروة الوثقى. والدرجة العليا. والشفاء الأشفى. والفضيلة الكبرى. والسعادة العظمى.

من استضاء به. نوّره اللَّه. و من اعتقد به- في اموره- عصمه اللَّه. و من تمسّك- به- أنقذه اللَّه.

و من لم يفارق أحكامه. رفعه اللَّه. و من استشفى- به- شفاه اللَّه.

و من آثره- على ما سواه- هداه اللَّه. و من طلب الهدى في غيره أضلّه اللَّه.

و من جعله شعاره و دثاره أسعده اللَّه. و من جعله إمامه الّذي يقتدى به- و معوّله الّذي ينتهى إليه- أدّاه اللَّه إلى جنّات النعيم. و العيش السليم.

فلذلك قال: هدى. يعني: هذا القرآن هدى. و بشرى للمؤمنين. يعني: بشارة لهم في الآخرة.

و ذلك أنّ القرآن يأتي يوم القيامة بالرجل الشاحب.

يقول لربّه عزّ وجلّ:- يا ربّ- هذا أظمأت نهاره. و أسهرت ليله. و قويت- في رحمتك- طمعه. و فسحت في مغفرتك أمله. فكن عند ظنّي- فيك- و ظنّه.

يقول اللَّه تعالى: أعطوه الملك بيمينه. و الخُلد بشماله. و أقرنوه بأزواجه من الحور العين.

و أكسوا والديه حلّة لا تقوم لها الدنيا بما فيها.

في نسخة: الشابّ.

فينظر إليهما الخلائق. فيعظّمونهما.

و ينظران إلى أنفسهما. فيعجبان منها. و يقولان:- يا ربّنا- أنّى لنا هذه؟ و لم تبلغها أعمالنا؟

فيقول اللَّه تعالى: و مع هذا تاج الكرامة. لم ير مثله الراؤن. و لا يسمع بمثله السامعون.

و لا يتفكّر في مثله المتفكّرون.

فيقال: هذا بتعليمكما ولدكما القرآن. و تبصير كما إيّاه بدين الإسلام.

و رياضتكما إيّاه على حبّ محمّد رسول اللَّه و عليّ وليّ اللَّه.

و تفقيهكما إيّاه بفقههما.

لأ نّهما اللذان لا يقبل اللَّه لأحد- إلّابولايتهما ومعاداة أعدائهما- عملًا. و إن كان مل ء ما بين الثرى إلى العرش ذهباً تصدّق به في سبيل اللَّه.

فتلك من البشارات التي يبشّرون بها ...

( التفسير المنسوب إلى الإمام العسكري عليه السلام ص 449).

عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: تعلّموا القرآن. فإنّه يأتي- يوم القيامة- صاحبه في صورة شابّ جميل. شاحب اللون.

فيقول له القرآن: أنا الّذي كنت أسهرت ليلك. وأظمأت هواجرك. وأجففت ريقك.

وأسلت دمعتك.

أؤول معك حيثما آلت.

و كلّ تاجر من وراء تجارته.

و أنا- اليوم- لك من وراء تجارة كلّ تاجر.

و سيأتيك كرامة من اللَّه عزّ وجلّ.

فأبشر.

فيؤتى بتاج فيوضع على رأسه.

و يعطى الأمان بيمينه.

والخُلد في الجنان بيساره.

و يكسى حلّتين.

ثمّ يقال له: إقرأ. و ارقه.

فكلّما قرء آية. صعد درجة.

و يكسى أبواه حلّتين- إن كانا مؤمنين

ثمّ يقال لهما: هذا لما علّمتماه القرآن

( الكافي ج 2 ص 603).

[130] موسوى جزايرى، سيد هاشم، پدران و مادران رحمت شده و پدران و مادران نفرين شده، 1جلد، ناجى جزايرى - قم، چاپ: سوم، 1390 ه.ش.


 

منبع : پایگاه حوزه
  • سبک زندگی اسلامی
  • والدین ( پدر و مادر)
  • حقوق فرزندان در مکتب اهل‌بیت
  • والدین رحمت شده
  •   215
      0
      0
    امتیاز شما به این مطلب ؟

    آخرین مطالب

    زندگینامه حضرت معصومه(س)
    از فاطمه ای که معصومه بود
    وفات حضرت فاطمه معصومه (س)
    سفارش امام حسن عسکری (ع) به شیعیان
    اسم اعظمی که خضر نبی به علی(ع) آموخت
    امام زمان (عج) فريادرس انسان‏‌ها
    راز ورود حضرت فاطمه معصومه (س) به شهر قم
    چرا امام علی علیه السلام حکومت را پذیرفت؟
    ویژگی‌‏های حضرت معصومه (س)
     مختصری از زندگي نامه حضرت معصومه (س) را بیان کنید؟ 

    بیشترین بازدید این مجموعه

    تواضع و فروتنی
    صبـــر؛ ضرورتی برای آرامش و کمال
    اگر زینب نبود...
    روزه سبب جلب رحمت‏
    روزه، روزگار پیوستن به اصل خویش
    چه کنیم از مرگ نترسیم؟
    استناد به قرآن، در سیره امامان(ع)
    شفاخانه سیّار کجاست؟!!
    روز بخشیدن فدک به حضرت زهرا(س) به امر خدا
    فاطمه وقتی تو رفتی ...

     
    نظرات کاربر
    پر بازدید ترین مطالب سال
    پر بازدید ترین مطالب ماه
    پر بازدید ترین مطالب روز