فارسی
چهارشنبه 25 فروردين 1400 - الاربعاء 2 رمضان 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

2796
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

 دواى دردها

 

«ودواء دائكم».

در بخش سوم روايت، امير المؤمنين، عليه‌السلام، قرآن را داروى همه امراض فكرى و روحى بشر مى‌داند. قرآن مجيد كتاب فكر است و از انسان‌ها دعوت مى‌كند كه در آياتش فكر كنند. سخن قرآن اين است كه چرا نمى‌انديشيد در اين كه چگونه بايد زندگى كنيد؟ از كجا آمده‌ايد؟ به كجا خواهيد رفت؟ و چه كسى شما را آفريده است؟ او براى چه سما را آفريده و به كجا مى‌خواهد ببرد؟ چرا انديشه نمى‌كنيد در حكمت‌ ارسال 124 هزار پيامبر؟ چرا فكر نمى‌كنيد كه روزى مى‌ميريد و همه مردم شما را تنها مى‌گذارند و به تنهايى بايد وارد قيامت شويد؟

«لَمَجْمُوعُونَ إِلى‌ مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ».

براى وعده‌گاه روزى معين گردآورده خواهند شد.

توصيه قرآن به انسان‌ها اين است كه در محتواى سه كتاب انديشه كنيد: كتاب هستى، كتاب نفس، و كتاب آسمانى (قرآن). «2» بينديشيد تا بيشتر خدا را بشناسيد و بيشتر با وجود مقدّس او آشنا شويد. ببينيد او در اين عالم چه كرده و آيا معقول است اين عالم صاحبى نداشته باشد؟

 

 


منبع : پایگاه عرفان
2796
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب


بیشترین بازدید این مجموعه


آخرین مطالب


بیشترین بازدید این مجموعه


 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا