فارسی
جمعه 17 مرداد 1399 - الجمعة 17 ذي الحجة 1441

  781
  0
  0

گزينش خدا فرزندى براى خويش‏

 

  

منابع مقاله:

کتاب   : تفسير حكيم جلد چهارم

نوشته : حضرت آیت الله حسین انصاریان

 

وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ. بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ.

و يهود و نصارى گفتند: خدا براى خود فرزندى گرفته!

خدا «از هر نقص و عيب و اوصاف بى پايه و باطلى كه به حضرتش مى دهند» منزه و پاك است، بلكه آنچه در آسمان ها و زمين است مخلوق و مملوك اوست «نه فرزند او زيرا فرزند هم جنس پدر و مادر است و چيزى در هستى هم جنس خدا نيست» و همه نسبت به او مطيع و فرمانبردارند.

«بى سابقه مادّه و مدّت و نقشه» پديد آورنده آسمان ها و زمين است و هنگامى كه فرمان به وجود آمدن چيزى را صادر كند فقط به آن مى گويد باش پس بى درنگ لباس هستى مى پوشد و تحقق عينى پيدا مى كند.

در آيه شريفه ادعاى باطل و واهى و سخن بى منطقى ديگر از يهود و نصارى نقل شده دائر بر اين كه خدا فرزندى براى خود دارد، و البته با توجه به قرائنى كه از نوشته هاى اين دو طائفه به دست مى آيد قائل به اين هستند كه فرزند خدا در امورى كه به دست خداست شريك اوست، و در كارگردانى و اداره كشور هستى به او كمك مى دهد و بازوى اوست.

قرآن در رابطه با ادعاى بى دليل و سخن جاهلانه، و تهمت بى پايه يهود و نصارى درباره فرزند داشتن خدا در سوره مباركه توبه مى فرمايد:

وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَ قالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْواهِهِمْ يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ: «1»

و يهود گفتند عزير پسر خداست، نصارى ادعا كردند مسيح فرزند خداست، اين گفتارى بى دليل و واهى است كه به زبان مى آورند و به گفتار كسانى كه پيش از اين به حقايق كفر ورزيدند شباهت دارد، خدا آنان را نابود كند چگونه از حق به باطل منحرف مى شوند؟!

بايد به اين دروغ زنان ستمكار، و ياوه گويان بدكردار گفت ادعاى شما نسبت به حضرت حق مقتضى اين است كه بگوئيم خدا داراى شبيه و مثل و مانند است، خدا محتاج و نيازمند مى باشد، و خدا در معرض فناست.

در رابطه با مطلب اول بايد گفت ميان همه فرزندان و حلقه ى پيش از آنان كه پدران و مادران هستند از نظر صفات جسمى و روحى و اخلاقى و رنگ ها و كيفيت ها شباهت هست، و چون عزير و مسيح دو بشر و دو انسان اند و شما يهود و نصارى به انسان بودن هر دو معتقد هستيد پس بايد معتقد به اين مسئله گرديد كه خدا جسم و روح است و داراى رنگ و صورت و شكل و شمايل، و صفات محدود و كيفيت هاى گوناگون و نهايتاً موجودى بشر مانند است، اگر اين باشد بايد گفت او موجودى به تمام معنا محدود، ضعيف، نيازمند، اهل خورد و خوراك و پوشاك و نهايتاً در معرض مرگ و فناست و چنين موجودى البته نمى تواند خالق اين همه موجود، و كارگردان اين همه مخلوق، و به وجود آورنده آسمان ها و زمين، و درياها و كوهها و انواع گياهان و حيوانات و حافظ آنها باشد، چون چنين فضاى با عظمتى چون فضاى هستى با ميلياردها موجودات گوناگونش نمى تواند ساخت موجودى باشد كه چون فرزندش به اقتضاى پدر بودنش براى چنان فرزندى آراسته به همان اوصاف فرزندش باشد! و شما ناچار هستيد كه يا معتقد شويد كه خدا هم بشرى چون ديگر بشرهاست، كه فطرت و عقل شما از چنين اعتقادى امتناع دارد يا معتقد شويد كه خدا در همه چيز فوق همه موجودات و هيچ شباهتى در هيچ امرى با مخلوقاتش ندارد كه اين اعتقاد اعتقاد صحيحى است و آيات تحريف نشده تورات و انجيل و آيات قرآن مجيد كه معجزه جاويد محمد و سالم از تحريف است بر اين حقيقت دلالت دارد.

سُبْحَانَهُ

در آيه شريفه كه منصوب بر مصدريت است به همين معنا اشاره دارد كه خدا از هر محدوديتى، و هر گونه شباهتى به مخلوقات، و از هر عيب و نقصى و از هر ادعاى باطلى كه نسبت به او دارند منزه و پاك است.

أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْ ءٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْ ءٍ عَلِيمٌ: «2»

چگونه براى او فرزندى باشد در حالى كه براى او همسرى نبوده، و اين حقيقتى مسلم است كه او هر چيزى را آفريده «نه اين كه زائيده» و او به هر چيزى دانا و آگاه است.

فاطِرُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً وَ مِنَ الْأَنْعامِ أَزْواجاً يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ: «3»

آفريننده آسمانها و زمين است، از جنس خودتان براى شما جفت هائى قرار داد «كه با قرار گرفتنتان كنار يكديگر به صورت ازدواج مشروع زاد و ولد پديد آوريد» و از چهارپايان هم براى توليد نسل جفت هائى آفريد، شما را با اين تدبير حكيمانه زياد مى كند و به كثرت نسل مى آرايد، هيچ چيزى مانند و مثل او نيست و او شنوا و بيناست.

علاوه بر اين هر نر و ماده اى احساس نياز به داشتن فرزند دارد، و خود را محتاج به اولاد مى بيند، كه از تنهائى درآيند، و فرزند زينت و آرايش زندگى اش باشد، و نسبت به كمالات او افتخار كند، و به هنگام عجز و ناتوانى بازوى پرقدرتش باشد و پس از مرگ نامش را زنده بدارد، و ياد خيرى از او به جاى گذارد، و در حوادث و پيش آمدها به يارى و كمك او برخيزد، آيا شما قوم يهود و نصارى اين نيازمندى و حاجت، و احتياج را نسبت به خدا كه با داشتن فرزند برطرف شود معتقد هستيد؟ اگر چنين اعتقادى داشته باشيد پس بايد گفت شما به خدائى معتقد هستيد كه از جنس نر است و داراى طرفى از جنس ماده است و نهايتاً داراى فرزندى بنام عزير و مسيح است!!

در اين صورت بايد گفت بشرى نيازمند و موجودى محتاج را به عنوان خدا و معبود و كارگردان انتخاب كرده ايد كه اين انتخابى باطل و گزينشى سخيف و بى پايه است و خداى جهان آفرين از ادعاهاى باطل و افترائات شما و از هر نياز و احتياج و عيب و نقصى منزه است و اگر اين گونه نبود هستى به وجود نمى آمد، و پهن دشت عالم وجود به اين زيبائى و منظمى كارگردانى نمى شد.

و نيز بايد گفت فنا و مرگ از مقتضيات موجود محتاج و نيازمند و محدود و غير مستقل است، حضرت حق با توجه به نشانه ها و آياتش در كتاب هستى وجودى بى نهايت و غير محدود و ذاتى مستقل و بى نياز و غير محتاج و آفريننده موت و حيات و سازنده حدود و كيفيات و ذره ذره جهان هستى در پديد آمدن و ادامه حيات نيازمند به اوست، و همه مخلوقات به خاطر حدود جسمى و زمانى نهايتاً در كام مرگ قرار مى گيرند ولى خالق حيات و مرگ ذاتى ابدى و جاويد و دائمى و سرمدى است، و اگر فنائى در او راه داشت بايد ازلى هم نمى بود، چون به وجود آمدن و مردن از خصوصيات موجود محدود و نيازمند است و حضرت او شبيه به چيزى و چيزى مانند او نيست.

كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ: «4»

اى همه هستى ز تو پيدا شده جج

خاك ضعيف از تو توانا شده ج آنچه تغير نپذيرد توئى آن كه نمرده است و نميرد توئى جما همه فانى و بقا بس تر است ملك تعالى و تقدس تر است هر كه نه گوياى تو خاموش بههر چه نه ياد تو فراموش به ججزدر تو قبله نخواهيم يافت گر ننوازى تو كه خواهد نواخت

از پى توست اين همه اميد و بيم

هم تو ببخشاى و ببخش اى كريم جدر گذر از جرم كه خواهنده ايم ج چاره ما كن كه پناهنده ايم جبنده نظامى كه يكى گوى تست ج دردو جهان خاك سر كوى تست جخاطرش از معرفت آباد كن جگردنش از دام غم آزاد كن جج اين بى خردان دچار جهل مركب وجود بى نهايت، و حضرت ازلى و ابدى، و قائم به ذات را در باطن تاريك خود، و اوهام ظلمانى خويش محدود پنداشته و رنگ و بو و صفت مخلوق به او داده و اعلام داشته اند كه حضرتش عزير و عيسى را به فرزندى انتخاب نموده است، اينان به اين حقيقت توجه نكرده اند كه متولد شدن كسى از كسى به اين است كه جزئى از اجزاء مادى وجود او از بدنش جدا گردد و پس از پيمودن مراحلى فردى نظير و شبيه او شود، در صورتى كه او وجود بى نهايت است و هر چه غير او در پهن دشت هستى است محدود و فنا شدنى است و حضرتش از هر مثل و مانندى منزه است، و آنچه در اين عالم آثار و صفات مخلوق را دارد مخلوق است نه خالق. حضرت حق در امر خلقت فعلش فعل ابداعى است يعنى هيچ موجودى آفرينشش از روى نقشه و الگو انجام نگرفته است، و كار حضرت او مانند ديگران از روى تقليد و شبيه سازى نيست، و فرزند داشتن فرع بر وجود مثل و نظير و مشابه قبلى است و چنين چيزى درباره وجود حق تصور ندارد. «5»

آنچه گذشت در صورتى است كه مراد از لغت ولد معناى عرفى آن باشد يعنى زائيده شدن ولد از حلقه قبل از خود، اما اگر مراد انتخاب كسى به عنوان فرزند باشد نه زائيده شدن، چنان كه از معناى اتخاذ استفاده مى شود باز هم مطلبى صد در صد باطل است، زيرا ملاك انتخاب و اتخاذ فرزند حاجت مندى و نياز است كه حضرت حق با توجه به آيات قرآن و نشانه هايش در جهان آفرينش وجودى غنى و بى نياز است، و نسبت به حضرت او نياز و احتياج تصور ندارد، و هر دو گفتار در رابطه با بطلان سخن مشركين كه گفتند خدا از فرشتگان دخترانى براى خود انتخاب نموده است صادق است.

وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً. «6»

يقيناً معتقدان به اين گونه خرافات و سازندگان اين مسائل و مدعيان اين اباطيل در چاه ضلالت سرنگون، و در لجن زار كفر و شرك قرار دارند.

ذره ذره جهان هستى، و آثار و آيات و نشانه هاى او با همه وجود به احديت او و بى مثل و مانندى او فرياد رسا دارند، و به غناى مطلق او و بى نهايت بودنش در همه كمالات اقرار مى كنند، و هر ادعائى را غير از احديت و بى نهايت بودن كمالات و نظير و مثل داشتن او باشد باطل و سخيف اعلام مى دارند.

فيلسوف بزرگ اسلامى صدرالمتألهين در كتاب اسرار الآياتش در قاعده سوم در توحيد حق تعالى و احديت حضرتش كه نفى كثرت و تركيب و اجزاء است و صمديت او كه بى نيازى مطلق وى و احتياج همه ذرات هستى به اوست مى فرمايد:

دليل بر احديت او ذات مقدس اوست، چنان كه آيه شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ: «7» به آن گواه است.

دو با دلايل متين و براهين استوار علمى و عقلى، روشن شده و معلوم گشته و شايد تو خواننده هم دانسته باشى كه او حقيقت وجود و خالص و صرف وجود است و حقيقت وجود و هستى وجودى را گويند كه او را مطلقاً نه ماهيت باشد نه تركيب، او احد است و صمد، و هر چه كه احد و صمد باشد يكتائى است كه دومى برايش نيست و تنها و بى شريك است و هرگز انبازى براى او نبوده، و در وجودش عدد كه نشانه تركيب است راه ندارد، چون تصور كثرت در خالص حقيقت شيئ محال است، و هر چيز كه ذاتش حقيقت وجود صرف كه تمام تر از آن وجود ندارد باشد امكان فرض دوئيت در آن محال است چه رشد به وقوع وجود از آن حقيقت در خارج.

بى شك هر دو تائى دوئيت آن دو يا از جهت ذات و حقيقت است مانند سياهى و حركت و يا از جهت جزء خارج حقيقت مانند انسان و اسب و يا ذهنى است مانند سياهى و سپيدى و يا از جهت كمال و نقص در ذات حقيقت مشترك است.

مانند سياهى شديد و سياهى ضعيف يا به سبب امر زائدى كه عارض بر آن حقيقت مشتركه مى شود مانند نويسنده و بى سواد، و چيزى از آن وجوه و جهات مختلف كه نام برديم نمى توان تصور نمود كه آن جهات منشأ تعدد واجب الوجود گردد، اول از جهت اتحاد حقيقت وجود، دوم از جهت بساطت آن حقيقت، سوم از جهت تماميت ذات واجب الوجود، و آن كه هر ناقص محدودى معلول و مخلوق غير خود است، چهارم از جهت محال غير ممكن بودن اين كه واجب متأخر و پس از مخصص خارجى باشد، بلكه لازم مى گردد هر مخصصى از كم و كيفيت و غير اينها كه فرض شود وجودش متأخر و پس از حقيقت وجود باشد.

پس در اين صورت لازم مى آيد كه ذات واجب تعالى به ذات خود متعين و شاهد بر وحدانيت و يگانگى ذات خود باشد شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ: و آياتى كه در قرآن دليل بر وحدانيت خداوند تعالى است بسيار است از جمله:

وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً: «8»

بگو ستايش ويژه خداست كه نه فرزندى براى خود گرفته، و نه در فرمانروائى شريك دارد و نه او را به سبب ناتوانى و ذلت يار و ياورى است و او را بسيار بزرگ شمار.

ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ: «9»

اين آفريده هاى شگفت و اين تغييرات و تحولات كه در بزم هستى جريان دارد، دليل بر اين است كه فقط آن ذات مستجمع جميع كمالات و آن وجود صرف و مطلق، حق است و آنچه بجز او به عنوان معبود مى خوانيد و مى پرستيد باطل محض است و تنها آن ذات بى نهايت والا مرتبه و بزرگ است.

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1) اللَّهُ الصَّمَدُ (2) لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ (3) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ (4).

بگو او خداى يكتاست، خدائى كه از همه بى نياز و همه به او نيازمندند، نزائيده و زائيده نشده و هيچ كس نه در ذات و نه در صفات همانند و همتا و شبيه او نيست.

دانستى كه معناى واحد اين است كه از دوئيت و شركت بين خود و ديگرى ذاتاً امتناع دارد، و دوئيت و شركت نسبت به او از محالات است، و معنى احد اين است كه در آن نه تركيبى است و نه براى او اجزاء و بخش و پاره اى است، پس واحديت عبارت است از نبود شريك و نفى دوئيت. و احديت عبارت است از نفى كثرت و نبودن تركيب و اجزاء در ذات او به هيچ وجهى از وجوه.

و معناى صمد بى نيازى است، يعنى همه اشياء و موجودات و ذرات عالم هستى به او نيازمندند و اين خود دليل است بر آن كه ذات او احد است يعنى در ذات او كثرت و تركيب و اجزاء نيست، چون اگر براى او جزء بود هر آينه براى حفظ تركيب و تلفيق اجزاء به ديگرى نياز و احتياج داشت، و هر واحدى تنها و مفرد است و شريك و انبازى براى او نيست چون اگر براى او در حقيقت ذات مقدسش شريك و انبازى باشد، هر آينه آميخته شده از آنچه كه به آن از ديگرى امتياز و جدائى پيدا كرده (يعنى شريك) و آنچه كه با ديگرى در آن شريك است (يعنى ذات مقدسش) پس در اين صورت مركب است، و اگر در سلطنت و قدرت برايش شريكى باشد، ديگر وجود او بى نياز و صمدى نيست كه غير او محتاج به او باشد، پس بى نيازى و صمديت او دليل بر احديتش و احديتش دليل فردانيت و يگانگى او در ذات و سلطنت و قدرت اوست.

اين كه مى فرمايد نه كسى فرزند او و نه او فرزند كسى است دليل بر اين است كه وجودش ازلى و دائمى است و بقاء وجودش بسته به نوع و پى در پى آمدن اشخاصى كه به توسط آنان بقاء نوع تداوم يابد نيست، مانند انسان طبيعى كه نوع آن بسته به تداوم افرادى است كه همانند يكديگرند و هم چنين در غير انسان از امورات طبيعى كه انواع آن به تجدد و تازه و نو شدن افراد آن است.

و اين كه مى فرمايد: هيچ كس مثل و همتاى او نيست، دليل بر آن است كه مكان ندارد در مرتبه وجود او موجودى وجود داشته باشد، چون هر موجودى غير از واجب الوجود معلول و مخلوق او و محتاج به اوست و وجودش از وجود واجب تعالى متأخر و پس از اوست، بنابراين مثل و ضد و همتائى براى او نيست. «10»

با توجه به حقايق مستدل و استوار و متينى كه در سطور گذشته خوانديد سخافت و بطلان و بى پايه بودن ادعاى يهود و نصارى و مشركين دائر بر اين كه خدا براى خود فرزندى گرفته روشن تر از شعاع خورشيد براى شما روشن شد و دانستيد كه حضرت او در ذات و صفات و كمالات واحد و احد است و از كل موجودات بى نياز و همه موجودات در همه امورشان از به وجود آمدن و بقاء وجود، و تأمين منافع و دفع زيانها به او محتاج و نيازمندند.

 

مملوك بودن و مطيع بودن همه موجودات در پيشگاه او.

آرى ذات مقدسى كه احد و واحد است، و شريك و انباز ندارد، و ذاتش مركب از بخش ها و اجزاء نيست آنچه كه در آسمان ها و زمين است يعنى همه آفريده ها در سيطره مالكيت و فرمانروائى او هستند، و در تحقق وجودشان و ادامه هستى و بودشان، و در مسير رشد و كمالشان محتاج به اويند، و معنا ندارد قدرت بى نهايتى كه هستى و ميليارها ميليارد موجود متنوع آفريده، در حالى كه نه به آفريدن آنها و نه به خود آنها نياز داشته براى خود انتخاب فرزند كند، ذات بى نهايت و غنى مطلق و فرمانرواى هستى، و به وجود آورنده همه موجودات به چه سبب و براى چه اتخاذ فرزند نمايد؟! راستى انديشه يهود و نصارى و مشركين نسبت به حضرت او چه انديشه سخيف و بى پايه اى است.

آن كه انديشه و انديشنده در سيطره مالكيت و فرمانروائى اوست و هر آنچه در آسمانها و زمين است مسخر اراده و فرمان و خالقيت اوست چه احتياجى به فرزند دارد؟!

همه و همه كه ذاتشان عين فقر و نياز و تهيدستى و احتياج است بر درگاه ربوبيت و يكتائى اش به طور دائم در حال درخواست و گدائى و بندگى و فروتنى اند، و نسبت به مشيت و اراده ازلى و ابدى اش خاضع و خاكسار، و در برابر مالكيت و سلطنت و فرمانروائى اش منقاد و فرمانبردارند، با اين حساب او را چه نيازى به فرزند است، كه فرزند داشتن او منافى با ذات و سلطنت و مالكيت و الهيت و يگانه بودنش در معبوديت است، معبوديت او كه ناشى از ذات و قدرت و سلطنت مطلقه اوست ملاك بى نيازى اش از همه موجودات غيبى و شهودى است، و ولادت شيئى از ديگر شيئى يا اتخاذ فرزند ملاك نيازمندى و احتياج است و ملاك بى نيازى و ملاك احتياج ضد يكديگر و قابل اجتماع در حضرت واحد و احد نيست، پس همه ما سواى او به منزه بودنش از داشتن فرزند شاهد و گواه است، و ادعاى يهود و نصارى و مشركين از نظر علمى و منطقى و طبيعى پشيزى ارزش ندارد و ادعائى باطل و ريشه در ضلالت و گراهى و كفر و شرك و جهل محض دارد.

 

آفرينش آسمان ها و زمين بدون سابقه نقشه، مدت، و مايه هاى عنصرى

بَدِيعُ السَّماواتِ ..... بديع مبالغه در ابداع است، بَدِيعُ در لغت عرب عبارت از به وجود آوردن چيزى بدون ماده و زمان و مكان و ابزار و نقشه از قبل آماده شده است.

بداعت حضرت او اختصاص به نوعى از انواع ندارد، بلكه شامل همه موجودات اعم از غيبى و شهودى است، او كه آسمانها و زمين را بدون سابقه ماده و زمان و مكان و ابزار و نقشه به وجود آورده است، و فعلش دلالت بر قدرت بى نهايت او و ربوبيت مطلقش دارد، و هر ذره اى را كه با بداعتش به وجود آورده همه عقول حتى عقول كامله در برابر آن متحير و شگفتزده است چه نيازى به اتخاذ ولد و انتخاب فرزند دارد؟!

او كه نسبت به همه موجودات هستى مبدع است يعنى بدون سابقه چيزى اشياء را به وجود آورده است نشان مى دهد كه هم جنس هيچ موجودى نيست، بنابراين انتساب فرزند به او با توجه به مبدعيت حضرتش امرى باطل و غير قابل قبول است، زيرا هر فرزندى با ريشه و اصل خودش كه پدر و مادر است مجانست دارد زيرا پدر و مادر مسبوق به او هستند و فرزند هم در همه عناصر و خصوصيات مشابهت با آنان دارد، و اين مسئله نسبت به حضرت حق امرى ممتنع و محال است و مدعيان فرزند داشتن خدا در كمال جهل و نادانى قرار دارند و از لطائف و اشارات لغات و صفاتى كه براى حضرت اوست در بى خبرى محض به سر مى برند، آنان اگر از معانى واحد، احد، صمد و بديع نسبت به حضرت او آگاهى داشتند زبان به اين ياوه گوئى ها آلوده نمى كردند، و قلب خود را به اين اوهام در تاريكى فرو نمى بردند، و خداى ساخت اوهام و اذهان عليل خود را بر خود و پيروانشان تحميل نمى كردند، و به خداى جهان آفرين كه كتاب هاى آسمانى به ويژه قرآن و پيامبران به انسان معرفى كرده اند خدائى كه از هر عيب و نقصى منزه است مؤمن مى شدند و از اين طريق خير دنيا و آخرت خود را تأمين مى نمودند.

در رابطه با به وجود آمدن جهان كه از نظر قرآن مجيد تكيه بر مبدعيت حضرت حق دارد و آن عبارت است از ايجاد آسمان ها و زمين بدون سابقه ماده و مدت و مكان و ابزار، دانشمندان اين فن نظرهاى مختلفى دارند:

«برخى از دانشمندان عقيده دارند كه ميليون ميليون سال پيش انفجارى غول آسا به وقوع پيوست و گاز و غبار حاصل از آن كهكشانها را به وجود آورد، اينان مدعى اند اين حقيقت كه كهكشانها از يكديگر دور مى شوند و جهان گوئى گسترش مى يابد «1 تنها مى تواند در نتيجه چنين انفجار جهانى باشد و در واقع فكر مى كنند كه اثر اين انفجار هنوز باقى است و ادامه دارد.

فرضيه ديگرى كه به وسيله دانشمندانى نظير پرفسور هويل ابراز شده اين است كه جهان هميشه بوده و هميشه خواهد بود. «21» پرفسور گامو كه از دانشمندان فلكى غرب است مى گويد:

ما از عمر نيمه مواد راديو آكتيو مانند اورانيوم و توريوم آگاهيم و فراوانى آنها را نيز در زمان حاضر مى دانيم و مى توانيم حساب كنيم كه بيش از چند ميليون ميليون سال از پيدايش اين عناصر نمى گذرد. سن سيارات و ثوابت كه به وسيله طيف نما تعيين شده است با محاسبات اين دانشمند تطبيق مى كند، ولى منجمان و كيهان شناسان ديگر اين پرسش را پيش مى كشند، اگر جهان با يك انفجار آغاز شده است ماده اى كه منفجر شده است از كجا آمده است.» «13»

براى اين كه به گوشه اى از اراده ابداعى حضرت حق نظر كنيد و بدانيد نوآورى او چه داستان شگفت انگيزى است و روشن گردد كه همه عقول حتى عقول عاليه در برابر درك اين حقيقت در كمال عجز وناتوانى هستند به حقيقت زيرا توجه كنيد:

منجم مشهور فرانسوى ژراردو وكولور معتقد است كه نوار كهكشان هاى دور دست تنها قسمتى از يك فوق كهكشان است و مى گويد: اين فوق كهكشان داراى 40000000 سال نورى طول و چند ميليون سال نورى ضخامت است و شامل هزاران كهكشان است و شكل آن با مقياس بسيار بسيار بزرگتر به كهكشان ما و كهكشان امرءة المسلسه شباهت دارد.

هم چنين عقيده مند است كه كهكشان ما با سرعتى برابر 000/ 900/ 3 كيلومتر در ساعت در اين فوق كهكشان دور مى زند!!

شايد بسيارى از پرسش ها را بتوان با نمونه هائى كه بنظر مى رسد در سراسر جهان تكرار مى شوند پاسخ گفت.

الكترونها به دور هسته مى چرخند الكترون ها به روى مدارها حركت مى كنند، ترتيب قرار گرفتن اتم ها در طبيعت تنها به صورت چند حلقه و زنجير ثابت است، زمين و سيارات به دور خوشيد مى چرخند، خورشيد به دور مركز كهكشان گردش مى كند و كهكشان ما به عقيده وكولور در فوق كهكشان دور مى زند.

آيا همه اين جهان جزئى از يك فوق جهان است و در درون آن مى چرخد؟ تنها گذشت زمان و تجربه و آزمايش مى تواند به چنين پرسش هائى پاسخ دهد. «14»

منجمان و كيهان شناسان با مشاهده هاى راديو تلسكوپى صورتى از 2000 كهكشان كه 000/ 000/ 50 تا 000/ 000/ 100 سال نورى از ما دورند تهيه كرده اند، اين كهكشان ها نيز با مقياسى بزرگ متر هم چون كهكشان ما به شكل نوار پهنى در آسمان قرار گرفته اند. «15»

و اين همه و نيز جهان هاى دورتر و به تعبير قرآن همه آسمانها و زمين بدون سابقه ماده و مدت و مكان و آلات و ابزار و بدون نقشه و الگو به قدرت بى نهايت حضرت او و اراده ابداعى اش به وجود آمده است.

 

اراده حق بر تحقق خلق

قدرت نامحدود و دانش بى نهايت او هر گاه بخواهد با كلمه كن فعلى چيزى را به وجود بياورد بدون مهلت و توقف به وجود مى آورد، حدوث حادث در دستگاه قدرت او نياز به زمان و واسطه و ابزار ندارد، چون اراده فعلى اش حتى بدون اين كه امر قولى در كار باشد حدوث شيئ و عنصر و موجودى را بخواهد بدون فاصله حادث مى گردد وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً «16» و اين كار و ديگر كارها براى خدا بسيار آسان است.

نظرى هم با كمك دانشمندان و تلسكوپ ها به عالم بالا بيندازيد و پس از درك برخى از واقعيات كه شما را بسيار بسيار متعجب و شگفت زده مى كند در عين حال بدانيد كه آنچه را به هر صورت و با نظم خاص حضرت حق قرار داده براى او كارى آسان و سهل است.

«هر چه چشمان مسلح نيرومندتر گردد بر شماره ستارگان كشف شده افزون تر مى شود، شماره ستارگان كشف شده سرسام آور است.

مى گويند كهكشان ما به طور تخمين از دويست ميليون ستاره تشكيل شده است، فاصله متوسط هر يك از ستاره هاى آن در حدود چهار سال نورى است!!

سرعت سير نور در هر ثانيه سيصدهزار كيلومتر است، عرض كهكشان ما در حدود دويست هزار سال نورى است و به طور تقريب سى هزار منظومه شمسى در آن وجود دارد.

منظومه شمسى ما با سيارات و اقمارش، با دم و دستگاهش، با چاكران و پيروانش در يك مدار بزرگى مى چرخد، و يك دور كامل آن در مدت دويست تا سيصدميليون سال صورت مى گيرد، دستگاه عظيم كهكشان ما كه توده اى است از ميليون ها ستاره به دور نقطه مركزى كهكشان با سرعت عجيبى مى چرخد.

مطالعات دوربينهاى نجومى نشان داده كه كهكشان هاى بسيارى وجود دارد كه هر كدام مشتمل بر ميليون ها ستاره است، فاصله هر يك از اين كهكشان ها با ديگرى از يك تا دو ميليون سال نورى است. سحابى؛ را در گذشته ابرهاى مشتعلى مى دانستند، ولى هرشل با تلسكوپ خود اثبات كرد كه بيشتر آنها مجموعه اى از ستارگان است، تا كنون چند ميليون سحابى كشف شده است، سحابى عظيم آندرومدا داراى هزاران ميليون ستاره است و يك هزار سال نورى از ما فاصله دارد، عرض آن 45000 سال نورى است، سحابى ماژلان ميليون ها ستاره دارد، نور برخى از ستارگانش پانصد هزار برابر از خورشيد ما بيشتر است، سحابى ماژلان در فاصله ده هزار سال نورى از ما قرار دارد. «17»

 

پی نوشت ها:

 

______________________________

(1)- توبه، 30.

(2)- انعام، 101.

(3)- شورى، 11.

(4)- الرحمن 26- 27.

(5)- الميزان ج 1، ص 358، به اختصار.

(6)- اسراء 40.

(7)- آل عمران 18.

(8)- اسرا 111.

(9)- لقمان 30.

(10)- اسرار الآيات 69.

(11)- كتاب خدا قرآن مجحيد كه بيانگر حقايق در همه زمينه هاست درباره گسترش جهان تا پايان كار و برپا شدن قيامت در سوره ذاريات آيه 47 مى گويد: و السماء بنيناها بأييد و انا لموسعون: آسمانها را به قدرت و نيرو بنا كرديم و ما گستراننده هستيم.

(21)- چنين دانشمندانى اگر به عمق جريانات هستى به ويژه قانون تحول و تغيير پى ميبردند مى فهميدند كه تحول و تغيير نشانه حدوث جهان است و اينكه آفرينش نبوده و به قدرت بداعت حق به وجود آمده، و روزى هم خواهد رسيد كه اوضاع اين نظام از هم فرو مى ريزد و جهان ديگر بنام آخرت رخ خواهد نمود.

(13)- بهترين وقانع كننده ترين پاسخى كه قرآن به اين پرسش مى دهد با صفت بديعيت حق مى دهد، او كه قدرت بى نهايت و علم بى نهايت است جهان و به تعبير قرآن سماوات و ارض را بدون سابقه ماده و مدت و مكان و ابزار و آلت و نقشه به وجود آورد.

(14)- افق دانش 130.

(15)- افق دانش 131.

(16)- نساء 169.

(17)- نشانه هائى از او 336.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  781
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    رابطه متقابل امیرمؤمنان(ع) و حق - بخش اول
    رابطه متقابل امیرمؤمنان(ع) و حق - بخش اول
    رابطه متقابل امیرمؤمنان(ع) و حق - بخش اول
    رابطه متقابل امیرمؤمنان(ع) و حق - بخش دوم
    رابطه متقابل امیرمؤمنان(ع) و حق - بخش دوم
    خلافت بلافصل امیرمؤمنان علی(ع)
    خلافت بلافصل امیرمؤمنان علی(ع)
    دو شاخصه برای پیروان مولای غدیر!
    دو شاخصه برای پیروان مولای غدیر!
    غدیر چشمه جوشان حق  

بیشترین بازدید این مجموعه

      نظر امام رضا(ع) درباره ازدواج موقت متأهل‌ها
      قابل توجه زنان آزاردهنده به همسر
      دريايى عميق‏
      سالک نو سفر
      هر آنچه باید در خصوص روزه بدانید (1)
      رمضان، ماه دعا و استغفار
      اخلاق و رفتار امام موسی بن جعفر (ع)
      زیارت امام حسین علیه السلام با پای پیاده یا با پای دل!
      افزایش رزق و روزی با نسخه‌ امام جواد (ع)
      متن کامل خطبه غدیر خم با ترجمه فارسی

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز