فارسی
شنبه 25 ارديبهشت 1400 - السبت 2 شوال 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
103
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

حنظلة بن اسعد شِبامى

حنظلة بن اسعد شِبامى

حنظلة بن اسعد، يار باوفاى امام حسين عليه السلام و شهيد كربلا از قبيله هَمْدان است.
      
او از چهره هاى سرشناس و شجاع شيعه ى [كوفه ] و سخنورى فصيح و قارى قرآن بود. حنظله فرزندى به نام على داشت كه مورّخان از وى خبر نقل كرده اند.
     
او، پيك امام حسين عليه السلام در كربلا بود و در روزهاى قبل از جنگ از طرف آن حضرت براى عمربن سعد پيام مى برد. روز عاشورا نزد امام حسين عليه السلام آمد و مقابل آن بزرگوار ايستاد. صورت و سينه خود را سپر شمشيرها و تيرها و نيزه ها قرار داد. و خطاب به سپاه كوفه آيات ذيل را تلاوت كرد:
        
يَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزَابِ* مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبَادِ* وَيَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِي* يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ مَا لَكُمْ مِنْ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ وَمَنْ يُضْلِلْ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
        
اى قوم! من از [روزى ] مثل روز دسته ها [ى مخالف خدا] بر شما مى ترسم. [از سرنوشتى ] نظير سرنوشت قوم نوح و عاد و ثمود و كسانى كه پس از آنها [آمدند.] و [گرنه ] خدا بر بندگان [خود] ستم نمى خواهد. و اى قوم! من بر شما از روزى كه مردم، يكديگر را [به يارى هم ] ندا درمى دهند بيم دارم؛ روزى كه پشت كنان باز مى گرديد [در حالى كه ] براى شما در برابر خدا هيچ حمايت گرى نيست؛ و هر كه را خدا گمراه كند او را راهبرى نيست.
     
آن گاه گفت: اى قوم! حسين را مى كشيد پس خداوند شما را به عذابى [سخت ] هلاك كند. «وَقدْ خابَ مَنِ افْتَرى»؛ «و هر كه دروغ بندد نوميد مى گردد.» امام عليه السلام به او گفت: اى پسر اسعد! خدا تو را رحمت كند. اين مردم، هماندم كه دعوت حقّت را نپذيرفتند و حمله كردند كه [كشتن ] تو و يارانت را جايز بشمارند مستحقّ عذاب شدند، چه رسد به حال كه برادران نيكوكارت را كشته اند. حنظله عرض كرد: راست گفتى، فدايت شوم.
       
شما از من داناتر و در خواندن دشمن به حقّ شايسته ترى. آيا ما به سوى آخرت نمى رويم و به برادرانمان ملحق نمى شويم؟ حضرت فرمود: «سوى ملك جاودان روان شو كه از دنيا و آنچه در آن است بهتر مى باشد.» حنظله گفت: «سلام بر تو اى اباعبداللَّه، درود خدا بر شما و خاندانت باد. خدا ما را در بهشت به يكديگر بشناساند.» امام عليه السلام فرمود: آمين، آمين. آن گاه حنظله از سيّدالشهدا عليه السلام رخصت طلبيد و پس از غلام تركى عازم ميدان شد. بيست تن از دشمن را به هلاكت رساند و سرانجام در جمع برادران شهيد خود جاى گرفت. از او در زيارت ناحيه مقدّسه امام عليه السلام و رجبيّه چنين ياد شده است:
«السلام على حنظلة بن اسعد الشبامى»؛ «درود بر حنظلة بن اسعد شبامى»


منبع : منبع: پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، پژوهشکده تحقیقات اسلامی.
103
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

ماجرای پیوستن «زهیر» به کاروان امام حسین(علیه السلام)
غمنامه حضرت رقیه (س)
نبش قبرجناب حر بن یزید ریاحی (ره)
28 رجب؛ سالروز حرکت امام حسین(ع) از مدینه به مکه
مظلومیت و بی‌گناهی سیدالشهدا(ع) و خاندان او
الگوهای رفتاری و اخلاقی حضرت سیّدالشهدا(ع)  
حضرت رقیه (س)؛ سفیر كوچك امام حسین (ع) در شام
چگونگی شهادت غم انگیز حضرت رقیه بر اساس 3 منبع
ماجراى شهادت مسلم در كوفه‏
توجه عاطفی به دختران را از امام حسین(ع) بیاموزیم

بیشترین بازدید این مجموعه


 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا