فارسی
سه شنبه 03 خرداد 1401 - الثلاثاء 23 شوال 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
940
0
نفر 0

عاطفه جانوران

حيوانات نه تنها به انواع خود انس مى ورزند و محبت مى كنند ، بلكه به انسان و حيواناتى كه دشمن آن ها به شمار مى روند محبت مى كنند . همه افراد كم و بيش از وفاى سگ و علاقه اسب و اطاعت گوسفند و انس گربه و علاقه كبوتر به انسان مطالبى شنيده و يا خود ديده اند ، ولى اين تنها انسان نيست كه حيوانات را رام خويش مى كند ، بلكه شير به بره كه طعمه اوست محبت مى ورزد و سگ با روباه يا گرگ در يك جا با مسالمت زندگى مى كنند و موش با گربه هم كاسه مى شود و . . . طرز رفتار و حركات درندگان دلالت دارد كه اين جانوران ذاتاً درنده و خونخوار نيستند ، بلكه تا سر حد احتياج براى نجات خود از مرگ شكار مى كنند .
مثلاً شير كه سلطان حيوانات نام گرفته ، جانورى است كه به هنگام سيرى به هيچ حيوانى ضرر نمى رساند ، به همين دليل حيواناتى كه از قبيل گوراسب ، آهو و گورخر كه شير از گوشت آن ها تغذيه مى كند داراى حسّ مخصوصى هستند و بر اثر غريزه يا عادت مى فهمند كه شير گرسنه است يا نه ، اگر گرسنه باشد فرار مى كنند و الا در اطراف شير به چرا مشغول مى شوند . رام شدن شير كه از قوى ترين حيوانات است به انسان ، خود دليل ديگرى است كه اگر اين درنده و ساير درندگان مهربانى ببينند از گربه هم رام تر خواهند شد و اگر اين نوع حيوانات به شكار مى پردازند براى بقاى نسل سالم جانوران مى باشد و ادامه حيات حيوانات ضرورى است .همان طور كه انسان زباله و اشياى زايد را از محيط زندگى خود دور مى كند حتى اگر دو سه روز رفتگر براى تحويل گرفتن زباله مراجعه ننمايد ، زبان به اعتراض مى گشايد ، اگر جانوران نيز كه رفتگران دنيا هستند از بين بروند يا وظيفه خود را انجام ندهند ، حيات از صفحه گيتى برداشته خواهد شد . مثلاً شيرى به گله گورخر حمله مى كند ، مسلماً گورخران همگى فرار مى كنند ، چون خداوند شير را طورى آفريده كه براى مدت طولانى نمى تواند به سرعت بدود ، هميشه حيوانى را انتخاب مى كند كه شكار و دسترسى به آنان آسانتر باشد . پس در گله گورخر آن كه از همه ضعيف تر و ناتوان تر است و در عقب گله مى دود نصيب شير مى شود . با اين ترتيب حيوان بيمار يا لنگ و يا ضعيف و ناتوان از بين همنوعانش جمع آورى مى گردد و از انتشار بيمارى و همه گيرى جلوگيرى مى شود و نسل حيوان مورد حمله ، سالم مى ماند .
بعد از شكار نيز موضوعات جالبى رخ مى دهد ، مثلاً پس مانده شير خوراك كفتار و شغال و روباه و نظاير آن ها مى شود ، بعد لاشخورها و كركس ها فرا مى رسند ، آن گاه نوبت به حشرات مى رسد كه حسابى اسكلت حيوانات را پاك و صاف مى كنند ، تنها استخوان ها باقى مى ماند كه كربنات كلسيم و فسفات هاى آن نصيب زمين مى شود ، بنابراين حتّى ذره اى از حيواناتى كه قربانى گشته اند به هدر نخواهد رفت !
علف ها در جايى كه خون آن ها ريخته است بهتر رشد مى كنند ، اين رفتگران ، طبيعت زمين را از آلودگى پاك كرده ، از شيوع بيمارى ها بين انسان و حيوان جلوگيرى مى كنند و ازدياد بى رويه نسل را هم كنترل مى نمايند . خلاصه همان طور كه انسان با كشتن مرغ و خروس كه بر سفره رنگين خود مى نهد ، خويش را بى عاطفه و فاقد محبت نمى داند و يا گاو و گوسفندى را كشته ، خود و همنوعان و حتى حيواناتى كه در دسترس او هستند سير مى كند و عمل خويش را منصفانه و عاطفى مى شمرد و در حقيقت صحيح هم هست ، اعمال جانورانى كه حيوانات يا حشرات را شكار مى كنند مانند اعمال انسان منطقى و درست مى باشد ، پس حيوانات را نمى توان فاقد عاطفه و محبت دانست ، به خصوص كه در بعضى موارد اعمال عاطفى و مهرورزى عجيب آن ها با عاطفه ترين انسان ها را به اعجاب وامى دارد . انس سگ به گربه ، شير به بره و مهر گربه به موش و پذيرايى كلاغ از سگ مجروح و نظاير آن ها از موضوعات تازه و نو نيست كه فقط بر اثر تربيت و تعليم جانورشناسان به وجود آمده باشد ، بلكه اين خوى و عادت در خلقت جانوران وجود داشته و دارد و به همين جهت در اثر تربيت زودتر نمايان مى گردد . در ميان حيوانات كمك به هم نوع زياد رايج است ، مثلاً گنجشك ها جوجه هاى گرسنه گنجشكان ديگر را كه به عللى پدر و مادر خود را از دست داده اند غذا مى دهند و پرواز مى آموزند و كلاغ ها با يكديگر همكارى و معاضدت شديد دارند ، لك لك ها نيز چنين اند . پنگوئن ها روى تخم هاى يكديگر خوابيده ، آن ها را شكوفانيده و از بچه هاى بيگانه دقيقاً پرستارى كرده و به آن ها شديداً عشق مى ورزند .
گوزن ، آهو و ميمون به صورت دسته جمعى و قبيله اى زندگى مى كنند ، حتى حشرات با هم زندگى مشترك دارند ، مانند پروانه ها كه گاهى اجتماع آن ها به قدرى زياد است كه مانند ابر متراكم در آسمان جلوه گرى مى كنند . همكارى و محبت به هم نوع در ميان جنبندگان موضوع روشن و غير قابل انكارى است ، اما آنچه بيشتر جالب است محبت ورزى به دشمن است . سگ ماده براى بچه شير مادر مهربانى است ، از او به اندازه بچه خود پرستارى مى كند و به او شير مى دهد و نوازشش مى دهد و بچه شير هم پس از اين كه بزرگ شد به سگ ماده كه برايش مادرى كرده احترام مى گذارد و هرگز او را نمى آزارد .
بين مرغ هوا و خرس جنگل تجانسى نيست ولى اين حيوان ها با همديگر به بازى و تفريح مى پردازند و محبت خود را به همديگر ابراز مى كنند و به اين وسيله به ما مى فهمانند كه خداوند مهربان بين همه جانوران مهر و الفت نهاده و هر دارنده دل را صاحب دل كرده و تمام موجودات را به يكديگر پيوند داده است .
     اى فروغ جمال تو خوبان
جلوه حسن تو كجاست كه نيست
همه ذرات مست عشق تواند
پاى كوبان زدست عشق تواند
    *
     پرتو خوبى تو محبوبان
جذبه عشق تو كراست كه نيست
پاى كوبان زدست عشق تواند



منبع : برگرفته از کتاب حکایتهای عبرت آموز استاد حسین انصاریان
940
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:
لینک کوتاه

آخرین مطالب

عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد!
حكايت ابراهيم ادهم‏
داستان قارون و ثروتش
حكايت موسى عليه السلام و برخ الأسود
شب قدر شب گناه نيست!‏
داستان پر از نكته جنگ بدر
حیات پیغمبر صلی اﷲ علیہ وآلہ و سلم میں ابو طالب ...
من دختر بدحجابی بودم با آرایش‌های زیاد
داستانى شگفت از مبارزه با نفس‏
افشاگرى شجاعانه طِرِمّاح عليه باطل‏

بیشترین بازدید این مجموعه

طلبه‌ای که به لوسترهای حرم امیرالمؤمنین(ع) ...
توبه ابولبابه
داستان شگفت انگيز مرگ هارون
سيد الحكما آقا ميرزا ابو الحسن جلوه
رفتار آموزنده ابوسعيد ابوالخير با شاگردان
داستان قارون و ثروتش
داستان انگور
مقاومتى شجاعانه‏
شهادت حق‏
شاگرد امام صادق(ع)

 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز



گزارش خطا  

^