فارسی
جمعه 08 اسفند 1399 - الجمعة 14 رجب 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
1285
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

اعمال ناقص در بارگاه رب كامل

   اى عزيز ! اعمالى كه از تو براى حضرت دوست صادر مى شود و به گمان تو تمام عيار است ، ممكن است داراى عيوبى باشد كه تو راه به آن نبرده باشى و از نظر تو مخفى مانده باشد .از عطاى سلمى كه يكى از مشاهير اهل حال است نقل شده كه : در اوايل حال ، نساجى داشته و از آن شغل كسب معاش مى نموده .روزى پارچه اى بافت ، پارچه اى كه براى بافت آن وقت بسيار صرف كرده بود و نهايت دقّت را در آن به كار برده بود و اعتقاد داشت در نهايت محكمى و خوبى است .پارچه را به بازار مى برد و به بزّازى كه متخصّص پارچه و قيمت بود ارائه مى كند ، بزّاز از قيمتى كه عطا در نظر داشت كم تر قيمت مى كند ؛ زيرا عيوبى در پارچه بود كه بزاز به آن اشاره مى كند در حالى كه آن عيوب از ديد عطا دور مانده بود .عطا پس از علم به عيوب ، در وسط بازار ، شروع مى كند به بلند گريه كردن ، بزّاز از كرده پشيمان مى شود و به عطا مى گويد : مرا ببخش به هر قيمتى كه مى خواهى از تو مى خرم ، عطا مى گويد : گريه من از كمى قيمت پارچه نيست ، بلكه از اين است كه من با وجود سعى بسيارى كه در بافت اين پارچه كرده ام و به اعتقاد خود آن را بى عيب مى دانستم ، معيوب از آب در آمد و من از عيب آن غافل بودم ، شايد عمل هاى من هم مثل اين پارچه پر از عيب باشد و چون روز قيامت به نظر خبير بصير برسد ، عيب هايش ظاهر گردد ، در حالى كه من از آن غافل بودم و آن روز چه كنم ؟!
آيت اللّه بروجردى ، يكى از اعاظم علماى شيعه و فقهاى بزرگ مذهب بود ، شخصيّت ممتاز علمى و عملى ايشان باعث گشت كه در زمان وى ، حوزه علميه قم از چنان عظمتى برخوردار شود كه صداى دانش و مذهب شيعه به بسيارى از كشورها برسد .

امام خمينى رحمه الله براى حضرت آيت اللّه بروجردى رحمه الله اهميّت و احترام خاصى قائل بودند .نقل مى كنند : يك روز عدّه اى از علماى بلاد در محضر آيت اللّه بروجردى جمع بودند ، در برابر ايشان صحبت از خدمات ارزنده آن جناب به ميان آمد و هركسى گوشه اى از برنامه هاى پراهميّت ايشان را اعم از پربار كردن فقه ، عظمت دادن به حوزه ، چاپ كتب علمى ، تأسيس دار التّقريب ، ساختن مساجد و مدارس ، فرستادن مبلغ به ممالك خارجى ، گوشزد مى كرد و آن جناب با دقت به آن مسائل گوش مى دادند ، تنها پيرمرد عالمى كه اكثر حضار او را نمى شناختند و معلوم بود از گوشه اى از كشور به ديدن آن جناب آمده ساكت بود .آيت اللّه بروجردى به او فرمودند : شما هم چيزى بگو ، ناگهان پيرمرد با حالى پر از خضوع و انكسار عرضه داشت :أَخْلِصِ الْعَمَلَ فَإِنَّ النَّاقِدَ بَصيرٌ.حضرت آيت اللّه ، آنچه گفتند به درد شما نمى خورد ، عمل خالص كن كه زرگرى كه بناست اعمال را محك بزند ، بيدار بيدار است .نوشته اند بهت مجلس را گرفت و به پهناى صورت ، اشك از دو ديدگان حضرت آيت اللّه بروجردى سرازير شد .آرى ، اعمال ما را با عطا و عنايت او چه نسبت است ، اصولاً اعمال ما انسان ها قدر و قيمتى ندارد كه در برابر عطاى دوست بتوان از آن حرف زد !!

به قول الهى آن عارف فرزانه و بيدار يگانه :

 

هرچه جز زندگى عشق فنا

بود فنا عاشقان را غم و اندوه صفا

بود صفا مهر خورشيد به ذرات نكو بود نكو

طاعت ما غلط و نقص و گنه بود گنه

كرم دوست به ما در عوض سعى و عمل

به گدايان زره عشق كرم كرد كرم

با «الهى» اگر از لطف نظر داشت نظر

رحمتش عام به هر شاه و گدا بود گدا

 

هرچه جز بندگى يار هوا بود هوا

عارفان را الم و درد ، دوا بود دوا

عشق و حيرانى ذرات به جا بود به جا

رحمت او كرم و جود و عطا بود عطا

در بر عقل چنين نكته خطا بود خطا

حسن بى حد رخ يار روا بود روا

رحمتش عام به هر شاه و گدا بود گدا

[ وَرُؤْيَتُكَ ذِكْرَكَ لَهُ تُورِثُكَ الرِّيا وَالْعُجْبَ وَالسَّفَهَ والْغِلْظَةَ فى خَلْقِهِ وَاسْتِكْثارِ الطَّاعَةِ وَنِسْيانَ كَرَمِهِ وَفَضْلِهِ ] متوجه باش ذكرى كه نسبت به حق دارى ، به توفيق خود اوست ، مبادا فكر كنى كار تو است كه تو قدرت بر انجام هيچ كارى ندارى ، اگر عنايت و محبت او نباشد ، يك ذكر يا يك ركعت عبادت از دستت بر نخواهد آمد .اگر ذكر خود را ببينى ، به تدريج به ريا و عجب و سفاهت و تندى با خلق دچار خواهى شد و طاعت و ذكرت به نظر زياد خواهد آمد و كرم و فضل حضرت دوست را فراموش خواهى كرد ، آن زمان است كه در پرتگاه سقوط قرار خواهى گرفت و عاقبتِ بدى ، پيدا خواهى كرد . [ وَلا يَزْدادُ بِذلِكَ مِنَ اللّهِ إِلاّ بُعْدا وَلا يَسْتَجْلِبُ بِهِ عَلى مُضِىِّ الْأَيَّامِ إِلاّ وَحْشَةً ] در صورت دچار شدن به ريا و عجب و سفه و غلظت نسبت به خلق ، نتيجه اى جز دورى از حضرت نخواهى داشت و از عمر گذشته ات ، جز وحشت و نفرت حاصل نخواهد ماند . [ وَالذِّكْرُ ذِكْرانِ : ذِكْرٌ خالِصٌ بِمُوافَقَةِ الْقَلْبِ ، وَذِكْرٌ صادِقٌ يَنْفى ذِكْرَ غَيْرِهِ كَما قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله إِنّى لا أُحْصى ثَناءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَما أَثْنَيْتَ عَلى نَفْسِكَ فَرَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله لَمْ يَجْعَلْ لِذِكْرِهِ مِقْدارا عِنْدَ عِلْمِهِ بِحَقيقَةِ سابِقَةِ ذِكْرِ اللّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ مِنْ قَبْلِ ذِكْرِهِ لَهُ ]


منبع : برگرفته از کتاب عرفان اسلامی استاد حسین انصاریان
1285
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

نفس و هفت مرحله آن
قدردانی استادانصاریان از خادمین سیدالشهدا علیه السلام
سخنراني مهم استاد انصاريان در روز شهادت حضرت ...
شكر عبد ، كرم حق
ایمان، نخستین ویژگی اولیاءالله
مسجدی در اسپانیا به علت كثرت جمعیت در نمازهای جماعت ...
تخریب سازمان یافته قبور شیعیان قطر
نیایشی برای وداع با ماه رمضان‏
مراسم احیاء شب های قدر استاد حسین انصاریان اعلام شد
دعای اول

بیشترین بازدید این مجموعه

صفات حق در ادعيه

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز