فارسی
پنجشنبه 13 آذر 1399 - الخميس 17 ربيع الثاني 1442

  585
  0
  0

چرا از لذت های دنیوی بهترین استفاده را نکنیم ؟

یکی از گرایش های فطری انسان، گرایش به لذت و خوش گذرانی است. قرآن مجید این میل فطری را به رسمیّت می شناسد و مانع آن نمی شود، ولی هیچ گاه آن را رها و آزاد نمی گذارد، بلکه آن را در جهت صحیح هدایت می کند. اصلِ لذت نیست که منشأ نکوهش و مذمت شده، بلکه به خاطر عوامل جنبی همراه آن است، مثلاً گاهی غرق شدن در لذائذ آنی، باعث غفلت از لذت های ارزنده تر می شود و یا موجب غرق شدن در لذت های پس و هوس های کم اهمیت می شود. استفاده از نعمت ها و لذت بردن از آنها از دید قرآن بی اشکال است، از این رو می فرماید: "بگو چه کسی زینت خدا را (که برای بندگان خود آورده) و روزی پاک و پاکیزه را منع کرده است؟!".
آن چه منع شده، ترجیح دادن لذت های آنی بر لذائذ ابدی است. دلیلش آن است که ظرفیت لذت برای انسان محدود است و طوری آفریده شده که در این عالم نمی تواند همه لذت ها را یک جا به دست آورد. او ناگزیر است از میان آن ها، انتخاب کند. لذت ها به چند قسم تقسیم می شوند:
1ـ لذت مباح: لذاتی که انسان را از لذت ابدی محروم نمی کند و موجب عذاب اخروی نیست، مانند لذتی که از غذای لذیذ حاصل می شود و یا لذتی که از مسافرت و تفریح و ازدواج شرعی به دست می آید.
2ـ لذت مکروه: لذاتی که انسان را از لذایذ بیش تر در آخرت محروم می کند، ولی موجب عذاب اخروی نمی شود. با وجود این لذت ها آدمی وارد بهشت می شود، ولی از مراتب عالی محروم خواهد بود، مانند پرخوابی، پرخوری و پرگویی.
3ـ لذت حرام: لذاتی که مانع لذات ابدی و موجب عذاب اخروی اند. این لذات از نظر اسلام بار منفی دارد. دلیلش آن است که این امور انسان را از مقام انسانیت دور می سازد و به مرتبة حیوانیت نزدیک می کند، در نتیجه از هدف اصلی که نزدیکی به خدا است باز می ماند.
اگر انسان در برخورد با لذائذ مراقب حلال و حرام باشد و از وظیفه الهی غافل نباشد و از آن ها جهت تکامل خود استفاده کند، با بهشت رفتن منافاتی ندارد اما اگر به لذت ها به چشم هدف نگاه کند، به طوری که از خدا غافل شود و همه تلاشش فقط برای رسیدن به آن ها باشد و بالاتر از آن چیزی را در نظر نگیرد، انسانیت خود را فراموش کرده و به جرگة حیوانات پیوسته است. قرآن مجید می فرماید: "در حقیقت بسیاری از جنیان و آدمیان را برای دوزخ آفریده ایم، چون دل هایی دارند که با آن ها حقایق را دریافت نمی کنند. و چشمانی دارند که با آن ها نمی بینند و گوش هایی دارند که با آن ها نمی شنوند. آنان مانند چهار پایان بلکه گمراه ترند".آنچه خداوند در آیات قرآن بر مفهوم گناه تأکید می کند، ظلم به خویشتن است. کسی که غرق در لذات مادی می شود و تمام همّ و غمّ او همین است، حال از هر راهی حاصل شود، چنین شخصی به انسانیت خود ظلم کرد و نتیجة آن را خواهد دید. کسی که راه را گم کرد، طبیعی است به مقصد که برخورداری از رحمت الهی و ورود در بهشت و محشور شدن با اولیای الهی است، نخواهد رسید.

  585
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

قاتل حضرت زهرا کیست؟
فرق رشوه و ربا چيست؟
راه هاي مقابله با بدبيني چيست؟
براي رسيدن به مقام طي الارض راه حل چيست؟
مدیتیشن از نظر شرعی قابل قبول هست یا نه؟
چرا ما به خدا نیاز داریم؟
شاگردان امام عسکری چه کسانی بودند؟
آیا خواندن نماز در پنج وقت صحیح تر است یا در سه وقت؟
 مبدا تاریخ چیست؟
چرا باید حجاب داشته باشیم؟

بیشترین بازدید این مجموعه

چرا ما به خدا نیاز داریم؟
براي رسيدن به مقام طي الارض راه حل چيست؟
تقيه چيست و انجام آن در چه مواردي لازم است؟
آيا فكر گناه كردن هم گناه محسوب مي گردد، عواقب آن چیست؟
روش تحصيل اعتماد به نفس كدام است؟
چگونه با برخورد دیگران مقابله به مثل کنیم؟
برجستگی روی گنبد خضرای پیامبر چیست ؟
معنای غدیر چیست؟ و چرا عید غدیر خم به این نام خوانده ...
شیوه‌های مبارزه امام رضا(ع) با افکار منحرف چگونه بود؟
منظور از چشم دل چیست؟

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز