فارسی
پنجشنبه 21 فروردين 1399 - الخميس 15 شعبان 1441

قرآن مجيد فقط برای نمونه و تعليم دادن بندگان از انبيا به ترتيب زير نام برده كه وضع نامبردگان ، دليل بر وضع همه آن ها است .

1 ـ از آدم در سوره اعراف آيه 33 .

2 ـ از نوح در سوره نوح آيه 28 .

3 ـ از ابراهيم در سوره ابراهيم آيه 40 .

4 ـ از سليمان در سوره نمل آيه 19 .

5 ـ از يونس در سوره انبيا آيه 87 ـ 88 .

6 ـ از يوسف در سوره يوسف آيه 33 .

7 ـ از موسی در سوره قصص آيه 21 ـ 22 .

8 ـ از زكريا در سوره آل عمران آيه 38 .

9 ـ از پيامبر اسلام صلی الله عليه و آله در سوره طه آيه 113 .

و برای درك دعا و نيايش امامان بزرگوار شيعه كه دعاهای آنان بهترين مكتب تزكيه و تصفيه و عالی ترين داروی علاج دردها می باشد به كتب زير مراجعه كنيد :

« بلدالامين » كفعمی ، « عدة الداعی » ابن فهد ، « مصباح الزائر » ، « زاد المعاد » علامه مجلسی رحمه الله، كتاب دعا « الكافی » ، كتاب دعا « بحار الأنوار » ، « صحيفه سجاديه » ، بخشی از « نهج البلاغة » و از همه رايج تر « مفاتيح الجنان » محدث قمی رضوان اللّه عليه .

شما وقتی به دعاهای نقل شده از انبيا در قرآن و دعاهای وارده از معصومين عليهم السلام به خصوص دعای كميل ، عرفه ، ابوحمزه ثمالی ، مناجات شعبانيه ، دعای مكارم الاخلاق ، دعای بعد از زيارت حضرت رضا عليه السلام مراجعه می كنيد به اين نكته واقف می شويد كه دعا بهترين عامل حركت انسان به سوی ارزش ها ، درستی ها ، آراستگی ها ، پيراستگی ها ، تزكيه ، تصفيه ، تجليه ، تخليه و تحليه و آمرزش گناه و علاج دردهای شيطانی و ابليسی است .

دعا در كلام دانشمندان فرهيخته

مسئله اهميت و ارزش دعا و آثار آن به قدری روشن و آشكار است كه حتی دانشمندان بيگانه از اسلام هم بر اساس هدايت فطری ، به اين مسئله اشاره كرده و با يك دنيا انصاف و وجدان دعا را عامل حركت و از ضروری ترين نيازهای بشر و داروهای درمان حتی برای دردهای جسمی شمرده و در زمان ما در حال پايه گذاری مطب هايی هستند كه طبيبان تربيت شده در اين فن حتی سخت ترين بيماری های جسمی را از اين طريق معالجه كنند .

كارل و دعا

كارل آن دانشمند بزرگ فرانسوی كه مورد قبول تمام دانشمندان عالم است در اين زمينه كتاب مستقلی به نام « نيايش » دارد و در لابه لای كتب ديگرش چون « انسان موجود ناشناخته » مسائلی در اين زمينه دارد ، من قسمتی از گفتار او و برخی ديگر از عالمان را در زمينه دعا از كتاب « دعا عامل پيشرفت يا ركود » برای شما بازگو می كنم :

كارل می گويد :

در موقع دعا نه فقط انسان يك فورمول واحدی را پيش خود می خواند ، بلكه وجدان او چنان در عالم تجرد و انقطاع فرو می رود كه خودش تصور آن را نمی تواند بكند ، اين حالت عجيب را نبايد فقط به ترقی و پيشرفت قوای روحی نسبت داد ، حالت دعا و مناجات اثراتی در اعضای بدن ما بجا می گذارد كه در نوع خود بی سابقه است ، در روز اول آنقدرها جالب توجه نيست ، اما كم كم وقتی كه عادی شد ، هيچ لذتی در مقابل آن برابری نمی كند .




پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز