فارسی
شنبه 10 اسفند 1398 - السبت 5 رجب 1441

عرفان اسلامي جلد ششم

حسين انصاريان

باب 15 :در آداب ركوع

قالَ الصّادِقُ عليه السلام :

لا يَرْكَعُ عَبْدٌ لِلّهِ رُكُوعاً عَلَی الْحَقيقَةِ إلاّ زَيَّنَهَا بِنُورِ بَهائِهِ وَأظَلَّهُ فی ظِلالِ كِبْرِيائِهِ وَكَساهُ كِسْوَةَ أصْفِيائِهِ .

وَالْرُّكُوعُ أوَّلٌ وَالسُّجُودُ ثانٍ فَمَنْ أتی بِالْأوّلِ صَلُحَ لِلثّانی .

فَارْكَعْ رُكُوعَ خاشِعٍ لِلّهِ بِقَلْبِهِ مُتَذَلِّلٍ وَجِلٍ تَحْتَ سُلْطانِهِ حافِظٍ لَهُ بِجَوارِحِهِ حِفْظَ خائِفٍ حَزينٍ عَلی ما فاتَهُ مِنْ فائدةِ الرّاكِعينَ .

يُحْكی أنَّ الرَّبيعَ بْنِ خُثَيمٍ كانَ يَسْهَرُ بِاللَّيلِ الْفَجْرِ فی رُكُوعٍ واحِدٍ فَإذا أصْبَحَ يَزْفِرُ وَقالَ : آه سَبَقَ الْمُخْلِصُونَ وَقُطِعَ بِنا .

وَاسْتَوْفِ رُكُوعَكَ بِاسْتِواءِ ظَهْرِكَ وَانْحَطَّ عَنْ هِمَّتِكَ فی الْقِيامِ بِخِدْمَتِهِ إلاّ بِعَوْنِهِ ، وَفَرِّ بِالْقَلْبِ مِنْ وَساوِسِ الشَّيْطانِ وَخَدائِعِهِ وَمَكايِدِهِ فَإنَّ اللّهَ تَعالی يَرْفَعُ عِبادَهُ بِقَدْرِ تَواضُعِهِمْ لَهُ وَيَهْديهِمْ إلی اُصُولِ التَّواضُعِ وَالْخُضُوعِ وَالْخُشُوعِ بِقَدْرِ إطِّلاعِ عَظَمَتِهِ عَلی سَرائِرِهِمْ .

[ لا يَرْكَعُ عَبْدٌ لِلّهِ رُكُوعاً عَلَی الْحَقيقَةِ إلاّ زَيَّنَهَا بِنُورِ بَهائِهِ وَأظَلَّهُ فی ظِلالِ كِبْرِيائِهِ وَكَساهُ كِسْوَةَ أصْفِيائِهِ ]

حقيقت ركوع

ركوع ، از اركان عظيمه نماز است و بدون آن نماز باطل و بی ثمر و بی حاصل است .

ركوع ، حالت تواضع عبد در پيشگاه مقدس مولاست و از بهترين حالات عبادتی بنده در بارگاه قدس حضرت اوست .

ركوع ، جلب كننده توجه خداوند به بنده عابد و راهی از راه های نجات انسان از عذاب فرداست ، چرا كه ركوع نمايانگر اين معناست كه عبد از آلودگی به كبر و منيت و خودخواهی و خودپرستی پاك است .

ركوع ، نشان دهنده اين حقيقت است كه عبد سر سرپيچی از مولا را ندارد و جز طاعت و فرمانبری راهی را انتخاب نكرده است .

ركوع ، اظهار ذلت ذليل به طور عملی ، در برابر حضرت عزيز است ، عزيزی كه با كمال كرامت جبران كننده ذلت عبد و عزت دهنده بنده صالح است .

راكع ، از نور ركوعش دل روشن كند و آلودگی قلب بريزد و به كسب آبروی از خاك در محبوب نائل گردد .

راكع ركوع در نماز ، از افتادن به بند هوا و شياطين باطنی و ظاهری در حدی محفوظ و چون به سجود حقيقی رود ، با تمام وجود از تمام خطرها در امان حضرت حق قرار خواهد گرفت .

ركوع ، معالج كبر ، شكننده كمر شيطان ، راهی به سوی ملكوت و نوری برای جان و آرامشی برای اضطراب خاطر است :

أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ [1] .

آگاه باشيد ! دل ها فقط به ياد خدا آرام می گيرد .

امام صادق عليه السلام در جمله اول روايت می فرمايد :




پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز