فارسی
يكشنبه 04 فروردين 1398 - الاحد 17 رجب 1440
  2009
  0
  0

انديشه در آفرينش زمين و آسمان‏

 

«أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ. وَ إِلَى السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ. وَ إِلَى الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ. وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ».

آيا با تأمل به شتر نمى نگرند كه چگونه آفريده شده؟ و به آسمان كه چگونه برافراشته شده؟ و به كوه ها كه چگونه در جاى خود نصب شده؟ و به زمين كه چگونه گسترده شده است؟

بزرگ ترين جرثقيل ساخت انسان چه قدر مى تواند بار بلند كند؟ آيا پنج هزار تن را مى تواند بلند كند؟ آن چه پروردگار عالم در فضا رها كرده كه نه بالا مى روند و نه پايين مى آيند، چند تن است؟ خورشيد چند تن است؟ قرآن مى فرمايد: نگاه كنيد كه خداوند چگونه اين ها را نگهداشته كه نمى افتند؟ اين ها كه بالا نبودند. قرآن مى فرمايد: عالم، پيش از اين، به صورت دود درهم پيچيده اى بود و تمام دانشمندان هم به اين مطالب اذعان كرده اند:

«ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ».

آن گاه آهنگ آفرينش آسمان كرد، در حالى كه به صورت دود بود.

خداوند مقدارى از اين دود را سرد كرد و پايين گذاشت و بدين ترتيب زمين به وجود آمد. مقدارى را هم سرد كرد و بالا برد و آسمان هفتم آفريده شد كه كل عالم، همان گونه كه امام صادق، عليه السلام، مى فرمايند، در برابر آسمان هفتم يك حلقه روى دشتى بزرگ است. «3» زمينى كه ما روى آن زندگى مى كنيم جزو كوچكى از آسمان اول است. به اندازه يك وجب هم از شگفتى هاى آسمان اول براى دانش بشر روشن نشده است، چون همين كهكشان راه شيرى كه شب ها در آسمان پيداست، اگر بخواهند با سرعت سيصد هزار كيلومتر در ثانيه از اين طرف به آن طرفش بروند، بيست ميليون سال طول مى كشد! ماه و خورشيد و منظومه شمسى، گوشه كوچكى از اين كهكشان هستند. ما در راه شيرى قرار داريم، ولى وقتى به آن نگاه مى كنيم، فكر مى كنيم بالاى سرمان قرار دارد. ما خودمان جزو اين كهكشانيم، ولى آن قدر كوچكيم كه پيدا نيستيم. با وجود همين كوچكى، اگر بخواهند مصالح ساختمان بدن ما را بشمارند، سيصد هزار سال طول مى كشد. حال، شمارش مصالح زمين و آسمان چگونه خواهد بود؟ با اين همه دليل روشن، آيا باز هم عده اى مى گويند عالم خدا ندارد؟!

«وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»*.

و مالكيّت و فرمانروايى آسمان ها و زمين فقط در سيطره خداست.

قرآن و پيشوايان دين دستور داده اند در همه چيز فكر كنيم. خوب است ما هم در كتاب هايى كه درباره جهان نوشته شده تأمّل كنيم. اين عادت خوبى است كه با كتاب هاى علمى و مفيد انس بگيريم. گاه مى شود كه من وقتى به منزل مى روم احساس مى كنم از شدّت خستگى جانم به لب رسيده است؛ تمام بدنم درد گرفته و حوصله ام به صفر رسيده است و اشتهاى غذا خوردن هم ندارم؛ در اين حال، تنها چيزى كه مى تواند مرا از رنج نجات دهد مراجعه به كتاب هاى تاريخ يا كتب علمى است. وقتى كتاب مى خوانم و از ساختمان عالم، جهان هاى دور، پيدايش و مرگ خورشيد و ... آگاهى مى يابم، رنج هايم را فراموش مى كنم.

بزرگ ترين دانشمندان آمريكا و اروپا، كه اين كتاب ها را نوشته اند، در نهايت يك سخن دارند و آن اين است كه پس از اين مطالعات و درك اين واقعيات چگونه در برابر پادشاه باعظمت و به وجود آورنده عالم سر تعظيم فرو نياوريم؟ پاسكال ، بزرگ ترين رياضيدان اروپا در قرن هجده ميلادى، مى گويد:

تمام عشق و لذت من در ياد خدا خلاصه مى شود.

ممكن است باور نكنيد، ولى پاسكال كه از رياضى دانان بزرگ كره زمين است در 39 سالگى از عشق خدا دق كرد و مرد.

 


منبع : پایگاه عرفان
  2009
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      حقيقت ماه رمضان‏
      همنشينى بهشتيان با چهار گروه‏
      معيار شناخت خير
      مكتب‏هاى مدّعى عرفان
      مرگى تأسف ‏بار به واسطه گناه‏
      اسلام آيينى جهان شمول‏
      اثرگذارى و اثرپذيرى‏ در معاشرت
      معاشرت در جهت هدايت‏
      معاشرت در اسلام‏
      اثرگذارى محبوب در محب‏

بیشترین بازدید این مجموعه

      نفس و هفت مرحله آن
      فرق خوف و خشيت
      آثار خطرناك مال حرام
      شهوت شكم يا تنور جهنم
      عقوبت ترك نماز
      دعا موجب دفع قضا و بلا
       نماز جماعت اول وقت‏
      چگونگى ساختار بهشت‏
      نقش‏آفرينى فاطمه زهرا (س) در قيامت‏
      مرثیه ام البنین مادر حضرت عباس(ع)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز