فارسی
چهارشنبه 05 تير 1398 - الاربعاء 22 شوال 1440
  2022
  0
  0

انديشه در آفرينش زمين و آسمان‏

 

«أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ. وَ إِلَى السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ. وَ إِلَى الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ. وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ».

آيا با تأمل به شتر نمى‏نگرند كه چگونه آفريده شده؟ و به آسمان كه چگونه برافراشته شده؟ و به كوه‏ها كه چگونه در جاى خود نصب شده؟ و به زمين كه چگونه گسترده شده است؟

بزرگ‏ترين جرثقيل ساخت انسان چه قدر مى‏تواند بار بلند كند؟ آيا پنج هزار تن را مى‏تواند بلند كند؟ آن‏چه پروردگار عالم در فضا رها كرده كه نه بالا مى‏روند و نه پايين مى‏آيند، چند تن است؟ خورشيد چند تن است؟ قرآن مى‏فرمايد: نگاه كنيد كه خداوند چگونه اين‏ها را نگهداشته كه نمى‏افتند؟ اين‏ها كه بالا نبودند. قرآن مى‏فرمايد: عالم، پيش از اين، به صورت دود درهم پيچيده‏اى بود و تمام دانشمندان هم به اين مطالب اذعان كرده‏اند:

«ثُمَّ اسْتَوى‏ إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ».

آن‏گاه آهنگ آفرينش آسمان كرد، در حالى كه به صورت دود بود.

خداوند مقدارى از اين دود را سرد كرد و پايين گذاشت و بدين ترتيب زمين به وجود آمد. مقدارى را هم سرد كرد و بالا برد و آسمان هفتم آفريده شد كه كل عالم، همان‏گونه كه امام صادق، عليه‏السلام، مى‏فرمايند، در برابر آسمان هفتم يك حلقه روى دشتى بزرگ است. «3» زمينى كه ما روى آن زندگى مى‏كنيم جزو كوچكى از آسمان اول است. به اندازه يك وجب هم از شگفتى‏هاى آسمان اول براى دانش بشر روشن نشده است، چون همين كهكشان راه شيرى كه شب‏ها در آسمان پيداست، اگر بخواهند با سرعت سيصد هزار كيلومتر در ثانيه از اين طرف به آن طرفش بروند، بيست ميليون سال طول مى‏كشد! ماه و خورشيد و منظومه شمسى، گوشه كوچكى از اين كهكشان هستند. ما در راه شيرى قرار داريم، ولى وقتى به آن نگاه مى‏كنيم، فكر مى‏كنيم بالاى سرمان قرار دارد. ما خودمان جزو اين كهكشانيم، ولى آن‏قدر كوچكيم كه پيدا نيستيم. با وجود همين كوچكى، اگر بخواهند مصالح ساختمان بدن ما را بشمارند، سيصد هزار سال طول مى‏كشد. حال، شمارش مصالح زمين و آسمان چگونه خواهد بود؟ با اين همه دليل روشن، آيا باز هم عده‏اى مى‏گويند عالم خدا ندارد؟!

«وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»*.

و مالكيّت و فرمانروايى آسمان‏ها و زمين فقط در سيطره خداست.

قرآن و پيشوايان دين دستور داده‏اند در همه چيز فكر كنيم. خوب است ما هم در كتاب‏هايى كه درباره جهان نوشته شده تأمّل كنيم. اين عادت خوبى است كه با كتاب‏هاى علمى و مفيد انس بگيريم. گاه مى‏شود كه من وقتى به منزل مى‏روم احساس مى‏كنم از شدّت خستگى جانم به لب رسيده است؛ تمام بدنم درد گرفته و حوصله‏ام به صفر رسيده است و اشتهاى غذا خوردن هم ندارم؛ در اين‏حال، تنها چيزى كه مى‏تواند مرا از رنج نجات دهد مراجعه به كتاب‏هاى تاريخ يا كتب علمى است. وقتى كتاب مى‏خوانم و از ساختمان عالم، جهان‏هاى دور، پيدايش و مرگ خورشيد و ... آگاهى مى‏يابم، رنج‏هايم را فراموش مى‏كنم.

بزرگ‏ترين دانشمندان آمريكا و اروپا، كه اين كتاب‏ها را نوشته‏اند، در نهايت يك سخن دارند و آن اين است كه پس از اين مطالعات و درك اين واقعيات چگونه در برابر پادشاه باعظمت و به وجود آورنده عالم سر تعظيم فرو نياوريم؟ پاسكال‏ ، بزرگ‏ترين رياضيدان اروپا در قرن هجده ميلادى، مى‏گويد:

تمام عشق و لذت من در ياد خدا خلاصه مى‏شود.

ممكن است باور نكنيد، ولى پاسكال كه از رياضى‏دانان بزرگ كره زمين است در 39 سالگى از عشق خدا دق كرد و مرد.

 


منبع : پایگاه عرفان
  2022
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      حقيقت ماه رمضان‏
      همنشينى بهشتيان با چهار گروه‏
      معيار شناخت خير
      مكتب‏هاى مدّعى عرفان
      مرگى تأسف ‏بار به واسطه گناه‏
      اسلام آيينى جهان شمول‏
      اثرگذارى و اثرپذيرى‏ در معاشرت
      معاشرت در جهت هدايت‏
      معاشرت در اسلام‏
      اثرگذارى محبوب در محب‏

بیشترین بازدید این مجموعه

      نفس و هفت مرحله آن
      فرق خوف و خشيت
      صفات حق در ادعيه
      آثار خطرناك مال حرام
      استغفار در سحر
      شهوت شكم يا تنور جهنم
      عقوبت ترك نماز
      ثنا و ستايش الهى قبل از دعا
      مفهوم و چگونگى برزخ‏
      بالاترین درجه عقل انسان

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز