فارسی
جمعه 15 فروردين 1399 - الجمعة 9 شعبان 1441
  195
  0
  0

دشمني كفار با مجالس اهل بيت علیه السلام

 

من مقاله‌اي را از اسرائيل ديدم که خيلي عجيب بود. نوشته بود اگر ما بخواهيم با ايران بجنگيم و ايران را از وضعي که دارد بيرون بياوريم و تا ابد برده شود، راهش اين است که دو سرمايه را از ايراني‌ها بگيريم؛ مايه اولي که حتما بايد از اين‌ها گرفته شود، ارتباط با حسين بن علي (علیه السلام) است. شما امام حسين (علیه السلام) را از ما چطوري مي‌توانيد بگيريد. ما در انقلاب هر چه شهيد داديم، به عشق ابي عبدالله داديم.

امام حسين (علیه السلام) مايه رشد و کمال و مايه دنيا و آخرت ما است.

«ان الحسين مصباح الهدي و سفينة النجاة»

امام زمانأ درباره ابي‌عبدالله (علیه السلام) مي‌گويد:

«و للقرآن سندا و للامة عضداً»

حسين (علیه السلام) بازوي امت است و سند قرآن است.

سند وحي در شكست اهريمنان

طبق آيات قرآن، خداوند با پنج قسم و نشان دادن چهرة سه دشمن قوي که به خاک سياه نشسته است، مي‌فرمايد:

(وَ الْفَجْرِ)

يک قسم به سپيده دم که ظلمت را فراري مي‌دهد.

(وَ لَيالٍ عَشْرٍ)

به ده شب اول ذي الحجه که انسان را به اوج معراج معنوي مي‌رساند.

(وَ لَيالٍ عَشْرٍ)

دهة اول ذي الحجه است. در تفاسير اهل تسنن از جمله در تفسير طبري که از بزرگ‌ترين علماي اهل سنت است، گفته شده «وليال عشر» يعني قسم به ده شب عاشورا.

(وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ)

قسم به جفت، قسم به تک.

(وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ)

قسم به شب که تاريکي‌اش تمام مي‌شود.

(هَلْ في ذلِكَ قَسَمٌ لِذي حِجْرٍ)

حالا خداوند، پنج قسم خورده که اگر شما با من باشيد، من از شما دفاع مي‌کنم و دشمنانتان را به خاک مي‌نشانم:

(أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ * إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ * الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ * وَ ثَمُودَ الَّذينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ * وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ * الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ * فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسادَ * فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ * إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ)

مؤمنان! مگر من مي‌گذارم آب خوش از گلوي استكبار و كفار پايين برود. اين قسم‌هاي خدا و وعدة او است. اگر ما مؤمن بمانيم، دنيا را مي‌گيريم؛ و فرهنگ‌ ما دنيا را مي‌گيرد.

پيروزي در دهة فجر، کاري حسيني بود. نتايج علمي و قدرت آزادي، سياسي و فرهنگي‌اش را نيز داريم.

«يملأ الارض قسطاً و عدلاً بعد ما ملئت ظلماً وجوراً»

(وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً)


منبع : پایگاه عرفان
  195
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    مرگ و فرصتها - جلسه هفتم
    اوج عرفان و تعالیم دینی در کلام صدیقۀ طاهره(س)
    سرانجام تواضع و تکبر مقابل اوامر الهی
    چگونه محبوب خدا شویم- جلسۀ چهارم
    مرگ و عالم آخرت
    بعثت پیامبران برای درمان بیماری شرک
    احوالات و اهداف مومن و پاسخ به سوالات
    مبداء آفرینش موجودات
    مقام حضرت زينب (س)
    خودشناسی و قیمت‌شناسی انسان

بیشترین بازدید این مجموعه

      از نصايح پيامبر به ابوذر
      صورت برزخى گناهان دنيايى‏
      تفاوت «ضرر» و «خسران»
      چند روايت عجيب در مورد پدر و مادر
      نتيجه تكبر و غرور
      مرگ و عالم آخرت
      حكايت سعدى درباره حرص مال دنيا
      تفاوت مودّت با محبت
      خداوند هیچ مؤمنی را طرد نمی‌کند
      اوج عرفان و تعالیم دینی در کلام صدیقۀ طاهره(س)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز