فارسی
دوشنبه 18 فروردين 1399 - الاثنين 12 شعبان 1441

  558
  0
  0

نتيجه شوم عصيان و تجاوز

بنى اسرائيل چون روى از حق و حقيقت برگرداندند، و با احكام تورات مخالفت كردند، و پى در پى به آزار موسى برخاستند، و فرهنگ الهى را به حاشيه زندگى راندند و خلاصه از شهوات بى مهار و بى قيد و شرطشان در همه امور زندگى پيروى نمودند، چراغ عقل و خردشان با تندباد هواى نفس و طوفان خودپرستى خاموش شد، و به تدريج خلقيات زشت و ناپسند طيبعت ثانوى و عادت دائمى آنان گشت و به اين خاطر فطرتشان رنگ باخت و از حالات انسانى محروم شدند و در ظلمات متراكم حيوان صفتى افتادند و نهايتاً به اين نتيجه شوم دچار گشتند كه تكذيب آيات الهى و كفر به احكام پروردگار و بى اعتقادى به كتاب خدا و وحى آسمانى و انكار نبوت پيامبران فرهنگ و پيشه و كار آنان شد، و همين تكذيب پيوسته و انكار دائم عامل خوردن داغ ذلت و مسكنت و گرفتار شدنشان به خشم الهى گشت ذلِكَ اول اشاره به ذلت و مسكنت آنان و خشم خدا بر ايشان است كه عاملش تكذيب آيات خداست ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ.

و از پى افتادن در شهوات و تكذيب آيات حق به ظالمانه ترين كار و زشت ترين عمل كه كشتن پيامبران است اقدام كردند، پيامبرانى كه همه وجود خود را براى هدايت و نجات آنان هزينه كردند ولى آن ستم كاران حرفه اى چون پيامبر و رسولان حق را در جهت مخالف با خواسته ها و شهوات خود ديدند به كشتن آنان برخاستند، چنان كه پيمبران باطن خود را كه عقلشان بود كشته بودند.

اين همه حالات زشت و بدكارى و كشتن پيامبران به خاطر اين بود كه از فرمان هاى خدا سرپيچى كردند و در چهارچوب خواسته هاى حق استقامت ننمودند، و از تكاليف الهيه سرباز زدند و پيوسته به تجاوز و تعدى از مرزها و حدود الهى و حقوق مردم مشغول بودند.

آرى عصيان از دستورات حق، و تجاوز و تعدى دائم چنان روح را كدر، و قلب را سياه، و نفس را چموش و عقل را خاموش، و فطرت را نابود مى كند كه نتيجه شوم و ميوه تلخى از آن جز تكذيب دائمى آيات خدا و كشتن پيامبران به ميان نمى ماند، و نتيجه شوم تر و ميوه تلخ تر از آن علاوه بر عذاب استيصال در دنيا عذاب دردناك و آتش هولناك دائمى و هميشگى در عرصه گاه قيامت است كه گرفتار آن نجاتى ندارد، و بيمار آن شفائى و درمانى نمى يابد.

وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ:

و هر كس از خدا و رسولش نافرمانى كند و از اجراى خواسته هاى آنان كه به مصلحت دنيا و آخرت خود اوست سر باز زند و از مرزهاى او كه احكام و اخلاقيات و حلال و حرام است تجاوز نمايد، خدا او را در آتشى در آورد كه جاودانه است، و براى او عذابى خوار كننده خواهد بود.

گناه و تجاوز و تعدى چنان زشت و پليد است كه گاهى نيت انجام آن هم اثر سوء و نتيجه شوم دارد.

در روايتى از پيامبر اسلام در مورد دو مسلمان كه در اختلاف و برخورد شخصى به روى يكديگر اسلحه بكشند و يكى كشته شود آمده:

هر دو در دوزخ اند، يكى از شنوندگان گفت: اى پيامبر خدا وضع قاتل روشن و معلوم است كه به دوزخ وارد مى شود ولى مقتول چرا؟ حضرت پاسخ داد بخاطر اين كه او نيز نيت و قصد داشت كه طرف مقابلش را بكشد!

در روايات و زيارات آمده: كه خوشنود به كردارهاى ناپسند و اعمال زشت ديگران هم در گناه با آنان شريك و هم چون انجام دهندگان آن است.

«فلعن الله امة قتلتك و لعن الله امة ظلمتك و لعن الله امة سمعت بذلك فرضيت به:»

لعنت خدا بر مردمى كه تو را اى حسين بن على كشتند و لعنت خدا بر جمعى كه به تو ستم روا داشتند و لعنت خدا بر گروهى كه حادثه قتل تو و ستم بر تو را شنيدند و به آن راضى و خوشنود بودند.

قرآن مجيد بخشى از عذاب هاى دنيائى و مصائب و بلاها را معلول گناهان مردم ميداند:

وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ:

و هر آسيب و بلائى به شما رسد به سبب گناهانى است كه مرتكب شده ايد و خدا از بسيارى از اعمال زشت شما هم در مى گذرد.

فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ

پس بايد كسانى كه از فرمان پيامبر سرپيچى مى كنند بر حذر باشند از اين كه بلائى در دنيا يا عذابى دردناك در آخرت به ايشان رسد.

أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ ما لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَ أَرْسَلْنَا السَّماءَ عَلَيْهِمْ مِدْراراً وَ جَعَلْنَا الْأَنْهارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ:

آيا ندانسته اند كه پيش از ايشان چه بسيار از ملت ها و اقوام را هلاك كرديم كه به آنان در پهنه زمين نعمت ها و امكاناتى داديم كه به شما نداديم و بر آنان باران هاى پى در پى و پر ريزش فرستاديم و نهرهائى از زير پاى آنان جارى ساختيم ولى ناسپاسى كردند، پس آنان را به كيفر گناهانشان هلاك نموديم و بعد از آنان اقوامى ديگر را پديد آورديم.

در توضيح آيات ديگر قرآن به انواع عذاب ها كه محصول انواع گناهان است به خواست حق اشاره خواهد شد.

 


منبع : پایگاه عرفان
  558
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    مقام عصمت حضرت علی اکبر(ع)
    اقتدا به حضرت علی اکبر(ع)
    اثرگذاری قاری قرآن
    دقت در آفرینش
    خدایا! من به وسیلهٔ خودت، خودت را شناختم
    حق گوی در بیان حضرت سجاد (ع)
    مقام و منزلت عظیم قمر بنی‌هاشم
    غبطه به مقام حضرت عباس (ع)
    سرمایه گذاری های دشمن
    یا ابا عبدالله

بیشترین بازدید این مجموعه

      همسران ناسازگار و تندخو
      تشبيه لطيف از دوست حقيقى‏
      قساوت قلب
      تسلیم خدا و قرآن
      ای‌ کاش منبرها پیوند مردم را با خدا قوی کنند.
      دعا برای دختر دار شدن
      امام زمان(عج) مشتاق دیدار شما
      معیار صد درصد حق
      سرمایه گذاری های دشمن
      اقتدا به حضرت علی اکبر(ع)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز