فارسی
جمعه 30 فروردين 1398 - الجمعة 13 شعبان 1440
  606
  0
  0

بسم اللّه‏ ، جلوه مهر و محبت خداوند

انسان اگر همه امور زندگى و به ويژه حالات و جهات معنوى و باطنى و به خصوص روش مهرورزى و محبّت به ديگران را از حضرت حق و پيامبران و امامان درس بگيريد ، به يقين منبعى از پاكى و دوستى و صدق و صداقت و عشق و مهرورزى و نيكى و احسان خواهد شد ، در اين زمينه شناخت صفات و اسماى حضرت حق و روش زندگى پيامبران و امامان ضرورى است و پس از شناخت بايد از طريق تمرين عملى ، آن حقايق شناخته شده را در خود تحقق داد تا همگان از وجود او بهره مند گردند و سعادت دنيا و آخرت او تأمين شود . هنگامى كه به قرآن دقت مى كنيم مى بينيم آيه شريفه بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ صد و چهارده بار در قرآن مجيد تكرار شده است ، آيا يكى ازاهداف اين تكرار درس دادن به انسان نيست كه بر او لازم و واجب است وجودش را افق طلوع مهر و مهربانى و عشق و محبّت ورزى قرار دهد ؟
كلمه « رحمان » صيغه مبالغه و كلمه « رحيم » صفت مشبهه است و بر اين اساس رحمان به معناى دارنده رحمت فراگير و رحيم به معناى دارنده مهر و محبّت هميشگى و ابدى است . فيض كاشانى كه متخصص علوم اسلامى و آراسته به حسنات انسانى است در « تفسير الصافى »مى گويد :
رحمت رحمانيه ، فراگير نسبت به همه موجودات و شامل همه نعمت هاست و اما رحمت رحيميه به معناى عنايت كردن توفيق در دنيا و دين به مؤمنان و دعوت نمودن از كافران به ايمان و آيين است.
آيه بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
كه به انسان درس مهر و محبّت و عشق ورزى مى دهد ، بى ترديد جزء سوره فاتحة الكتاب و از آيات قطعى و حتمى اين سوره مباركه است و رسول خدا صلي الله عليه و آله در همه نمازهايش آن را قرائت مى كرد و از آيات سوره حمد به شمار مى آورد و مى فرمود : فاتحة الكتاب همان سبع المثانى يعنى آيات هفت گانه است .
و از حضرت امام رضا عليه السلام روايت شده است :
بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ به اسم اعظم خدا از سياهى چشم به سپيدى آن نزديك تر است  .
و حضرت امام صادق عليه السلام فرمود :
بلند خواندن و اظهار
بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ در نماز واجب مى باشد  .
و فرمود :
ديگران را كه خدا آنان را نابود كند چه شده و چه دليلى دارند كه بزرگ ترين آيه قرآن را در نماز خود ترك مى كنند ؟ !.
حضرت امام باقر عليه السلام فرمود :
[ غير پيروان ما اهل بيت ] آيه اى از آيات كتاب خدا را كه بسم اللّه است دزديدند در حالى كه شايسته است آن را در ابتداى هركار بزرگ و كوچك براى بركت كردن آن كار بخوانند  .
و حضرت امام صادق عليه السلام فرمود :
از خواندن بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
دريغ نكنيد گرچه پس از آن
بخواهيد شعرى بخوانيد.
و از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت شده كه پيامبر صلي الله عليه و آله از خداى عزّوجلّ نقل مى كند :
« كُلُّ أمرٍ ذِى بَالٍ لَمْ يُذْكَرُ فِيهِ بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ فَهُوَ أبْتَرُ »  .
هر كارى كه در آن بسم اللّه الرحمن الرحيم ذكر نشود ، ابتر و بريده از نتيجه مطلوب است .


منبع : برگرفته از کتاب با کاروان نور استاد حسین انصاریان
  606
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

      امام عصر(عج)
      بعثت پیامبر
      شش هشداردهنده‌
      آئینه تمام نمای پیامبر
      بهار حقیقی
      سخاوتمندی و بزرگی روح
      مهر و محبت
      دید و بازدید ارحام
      عشق به امام حسین علیه السلام
      ابی‌عبدالله(ع) خلاصۀ خلقت

بیشترین بازدید این مجموعه

      داستانى عجيب از برزخ مردگان
      تقوا در روايات‏
      ماوراى هفت آسمان‏
      انواع صدقه‏
      نتيجه شوم مستى‏
      كيد عظيم‏
      قابل توجه زنان آزاردهنده به همسر
      حسادت
      دعا برای دختر دار شدن
      هدیه روز پدر

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز