فارسی
جمعه 27 مهر 1397 - الجمعة 9 صفر 1440

اعمال شب جمعه

شب جمعه را اعمال بسيارى است كه ما در اينجا تنها به ذكر چند عمل بسنده ميكنيم.
اوّل: بسيار گفتن «سُبْحانَ اللّهِ، وَ اللّهُ أَكْبَر، وَ لَا إِلَه إِلاّ اللّهُ» و زياد صلوات فرستادن، روايت شده: جمعه، شبش تابناك و روزش بس روشن است، پس ذكر «سبحان اللّه، و اللّه اكبر، و لا اله الاّ اللّه» بگوئيد و بر محمّد و آل محمّد بسيار صلوات فرستيد و در روايت ديگر آمده: كه كمترين صلوات در اين شب، صد مرتبه است، و هرچه بيشتر باشد بهتر است.
و از امام صادق عليه السّلام روايت شده: صلوات بر محمّد و آل محمّد در شب جمعه با هزار كار نيك برابر است و هزار گناه را پاك مي كند و مقام انسان را هزار درجه بالا مي برد و مستحب است كه پس از نماز عصر پنجشنبه تا آخر روز جمعه بر محمّد و آل محمّد بسيار صلوات فرستند.
و با سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده: هنگام عصر روز پنجشنبه فرشتگان از آسمان با قلم هاى طلا و صحيفه هاى نقره فرود مي آيند و در عصر پنجشنبه و شب و روز جمعه تا هنگام غروب خورشيد جز صلوات بر محمّد و خاندان آن حضرت چيزى ننويسند.
و شيخ طوسى فرموده: در روز پنجشنبه مستحبّ است فرستادن هزار صلوات بر محمّد و آل محمّد.
و در آن بگويد:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ، وَ أَهْلِكْ عَدُوَّهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ.
خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و فرج ايشان را تعجيل نما، و دشمنانشان را از جن و انس از اولين و آخرين نابود فرما.
و گفتن اين صلوات صد مرتبه از بعد از عصر پنجشنبه تا آخر روز جمعه فضيلت بسيار دارد.
و نيز شيخ فرموده: مستحب است در آخر روز پنجشنبه به اين صورت استغفار كنند:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ، تَوْبَةَ عَبْدٍ خَاضِعٍ مِسْكِينٍ مُسْتَكِينٍ، لا يَسْتَطِيعُ لِنَفْسِهِ صَرْفاً وَ لا عَدْلاً، وَ لا نَفْعاً وَ لا ضَرّاً، وَ لا حَيَاةً وَ لا مَوْتاً وَ لا نُشُوراً، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ الْأَبْرَارِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً .
طلب آمرزش مي نمايم از خدايي كه نيست معبودي جز او، زنده و پايدار است، و توبه مي نمايم به سوي او توبه بنده فروتن بي چيز كه فقير و عاجز ناتوان است براي نفس خود و نه دفاعي و نه سودي و نه زياني و نه زندگي و نه مرگي و نه رستاخيزي و درود خدا بر محمّد و خاندان او، پاك و پاكيزگان، از برگزيدگان و نيكان، و درود فراوان فرست.
دوّم: آنكه در شب جمعه اين سوره ها را بخواند كه از براى هريك فوائد و ثواب بسيار روايت شده: بنى اسرائيل [اسراء] ، كهف، سه طس [شعراء و نمل و قصص] ، سجده، يس، ص، احقاف، واقعه، حم سجده، حم دخان، طور، اقتربت، جمعه، و اگر فرصت نشد همه را تلاوت كند، واقعه و سوره هاى قبل از آن را انتخاب كند، زيرا از امام صادق عليه السّلام روايت شده هركه در هر شب جمعه سوره «اسراء» را بخواند، نمى ميرد تا خدمت حضرت قائم (عج) رسد و از اصحاب آن حضرت گردد و هركه در هر شب جمعه سوره «كهف» را بخواند، نمي ميرد مگر شهيد و خداوند او را در قيامت با شهيدان محشور مي كند و در قيامت همراه ايشان نگاهش مي دارد و هركه در شب جمعه سوره هاى شعراء و نمل و قصص را تلاوت كند، از دوستان خدا گشته و در امان و حمايت حق تعالى قرار مي گيرد و نيز در دنيا دچار فقر و تنگدستى نمى شود و خدا در آن جهان چندان از بهشت به او عطا كند كه خشنود شود و بلكه افزون بر خشنودى اش بر او كرامت نمايد، و صد زن زيبا چشم از زنان دلرباى بهشت را به همسرى او در آورد و هركه در شب جمعه سوره سجده را بخواند خدا در قيامت نامه اعمالش را به دست راست او دهد و در حسابرسى اعمال بر او آسان گيرد، و از دوستان محمّد و خاندان او باشد.
و به سند معتبر از امام باقر عليه السّلام روايت شده: هركس هر شب جمعه سوره «ص» را قرائت كند، از خير اين جهان و جهان ديگر آن اندازه به او ببخشند كه جز به پيامبرى مرسل يا فرشته اى مقرّب نبخشيده و او را با هركس از اهل خانه اش كه بخواهد وارد بهشت كنند، حتى خدمتكارى كه به او خدمت كرده باشد، هرچند از خانواده او به حساب نيايد و در حدّ شفاعت او نباشد.
و از امام صادق عليه السّلام روايت شده: هركه در شب جمعه يا روز جمعه سوره «احقاف» را بخواند، در دنيا دچار بيم و هراس نشود و در روز قيامت از وحشت و ترس در امان باشد، و هركه در شب جمعه سوره واقعه را بخواند، خدا او را دوستش بدارد و او را محبوب تمام مردم كند، و در دنيا دچار بدحالى و تنگدستى نشود و آفتى از آفات دنيا به او نرسد، و از دوستان حضرت امير المؤمنين عليه السّلام باشد و اين سوره مخصوص امير المؤمنين عليه السّلام است.
و روايت شده: هركه سوره «جمعه» را در هر شب جمعه تلاوت كند كفاره اعمال او از اين جمعه تا جمعه ديگر خواهد بود.
و نيز همين فضيلت براى كسي كه در هر شب جمعه و بعد از ظهر و عصر جمعه سوره «كهف» را بخواند وارد شده است.
و آگاه باش كه براى شب جمعه نمازهاى بسيارى وارد شده.
اوّل: نماز حضرت امير المؤمنين عليه السّلام.
دوّم: دو ركعت نماز كه در هر ركعت، «حمد» و پانزده مرتبه سوره «زلزال» ، در روايت است: هركه اين نماز را بجا آورد، خدا او را از عذاب قبر و هول و هراس قيامت ايمن كند.
سوّم: آنكه در شب جمعه در ركعت اوّل نماز مغرب و ركعت اوّل نماز عشاء سوره «جمعه» و در ركعت دوّم نماز مغرب سوره «توحيد» و در ركعت دوم عشا سوره «اعلى» را بخواند.
چهارم: خواندن شعر را در شب جمعه ترك كند؛ زيرا در حديث صحيح از امام صادق عليه السّلام روايت شده: براى شخص روزه دار و شخص مُحرِم و نيز در حرم خدا و در روز جمعه و در شب آن روايت كردن شعر مكروه است، راوى به حضرت عرض كرد: هرچند معناى آن شعر مطلب حقى باشد، فرمود: هرچند شعر به حق باشد.
و در حديث معتبر از امام صادق عليه السّلام روايت شده: رسول خدا فرمود: هركه در شب يا روز جمعه يك شعر بخواند، در آن شب و روز بهره اى از ثواب به غير آن نداشته باشد.
و براساس روايت معتبر ديگر، در آن شب و روز نمازش مورد قبول واقع نشود [از آنجاكه شعر و خواندن آن مورد علاقه مرد و زن، پير و جوان، عالم و عامى و خلاصه تمام مردم است، شايد اصرار روايات بر ترك خواند شعر در شب و روز جمعه به خاطر اين باشد كه اهل ايمان از قرائت قرآن و دعا و مستحبات شب و روز جمعه باز نمانند و ثوابهاى عظيم و بهره هاى وافر الهى را از دست ندهند مترجم] پنجم: در حق مؤمنين بسيار دعا كند، چنان كه حضرت زهرا عليها السّلام بسيار دعا مي كرد و روايت شده اگر براى ده نفر از برادران مؤمن كه از دنيا رفته باشند طلب آمرزش كند بهشت براى او واجب مى شود.
ششم: دعاهاى مخصوص شب جمعه را بخواند كه آن دعاها بسيار است و ما به ذكر برخى از آنها بسنده مى كنيم: به سند صحيح از امام صادق عليه السّلام روايت شده: هركس در شب جمعه در سجده آخر نافله شب اين دعا را هفت بار بخواند، هنگامى كه از آن فارغ شود، آمرزيده شده باشد، و اگر در هر شب اين دعا را در سجده آخر نافله شب بخواند، بهتر است.
و آن دعا اين است:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ، وَ اسْمِكَ الْعَظِيمِ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِيَ الْعَظِيمَ .
خدايا! از تو مي خواهم به عنايت كريمانه و نام بزرگت كه درود فرستي بر محمّد و خاندان محمّد و از گناهان بزرگم درگذري.
و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله روايت شده: هركس در شب يا روز جمعه اين دعا را، هفت بار بخواند، اگر در آن شب يا در آن روز از دنيا برود وارد بهشت مى شود و آن دعا اين است:
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي، لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ أَمَتِكَ، وَ فِي قَبْضَتِكَ وَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، أَمْسَيْتُ عَلَى عَهْدِكَ، وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ بِنِعْمَتِكَ [بِعَمَلِي ] وَ أَبُوءُ بِذَنْبِي [بِذُنُوبِي ] ، فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي إِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلّا أَنْتَ .
خدايا! تويي پروردگار من، شايسته پرستشي جز تو نيست، تو مرا آفريدي، و من بنده تو و فرزند كنيز تو و در دست قدرت توأم و زمام زندگي ام به دست توست، تا توانستم بر عهد و پيمان روز را به شب آوردم، از شرّ آنچه انجام دادم به خوشبيني و خشنودي تو پناه مي آورم، به نعمتت اعتراف و به گناهم اقرار مي نمايم، پس گناهانم را بيامرز، زيرا گناهان را جز تو نمي آمرزد.
شيخ طوسى و سيّد كفعمى و سيّد ابن باقى رحمهم اللّه فرموده اند: در شب و روز جمعه و شب و روز عرفه مستحب است دعاى اللّهم من تعبّا... خوانده شود، ما آن را از كتاب «مصباح شيخ» نقل مي كنيم و آن دعا اين است:
اللَّهُمَّ مَنْ تَعَبَّأَ وَ تَهَيَّأَ وَ أَعَدَّ وَ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَةٍ إِلَى مَخْلُوقٍ رَجَاءَ رِفْدِهِ وَ طَلَبَ نَائِلِهِ وَ جَائِزَتِهِ، فَإِلَيْكَ يَا رَبِّ تَعْبِيَتِي وَ اسْتِعْدَادِي رَجَاءَ عَفْوِكَ وَ طَلَبَ نَائِلِكَ وَ جَائِزَتِكَ، فَلا تُخَيِّبْ دُعَائِي يَا مَنْ لا يَخِيبُ عَلَيْهِ سَائِلٌ [السَّائِلُ ] ، وَ لا يَنْقُصُهُ نَائِلٌ، فَإِنِّي لَمْ آتِكَ ثِقَةً بِعَمَلٍ صَالِحٍ عَمِلْتُهُ، وَ لا لِوِفَادَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ، أَتَيْتُكَ مُقِرّاً عَلَى نَفْسِي بِالْإِسَاءَةِ وَ الظُّلْمِ، مُعْتَرِفاً بِأَنْ لا حُجَّةَ لِي وَ لا عُذْرَ،
خدايا! هركس به اميد كمك و طلب عطا و جود و جايزه مخلوقي مجهّز و مهيا و آماده ديدار او شود، تنها به سوي توست اي پروردگار من استعداد و آمادگي من به اميد عفو و درخواست و جايزه ات، پس مرا از خواسته ام نااميد مساز، اي آن كه پرسنده اي از او محروم نگردد، و بخشيده اي از او نكاهد، من به پشتوانه عمل شايسته اي كه انجام داده باشم، و يا به اميد آفريده اي كه به او دل بسته باشم به پيشگاهت نيامده ام، به درگاهت آمده ام با اعتراف بر نفس خويش به بدكاري و ستم، و با اعتراف به اينكه هيچ دليل و نه عذري بر بدكاري ام نيست،
أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عَفَوْتَ [عَلَوْتَ ] بِهِ [عَلَي] عَنِ الْخَاطِئِينَ [الْخَطَّائِينَ ] ، فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى عَظِيمِ الْجُرْمِ أَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ، فَيَا مَنْ رَحْمَتُهُ وَاسِعَةٌ، وَ عَفْوُهُ عَظِيمٌ، يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ، لا يَرُدُّ غَضَبَكَ إِلّا حِلْمُكَ، وَ لا يُنْجِي مِنْ سَخَطِكَ إِلّا التَّضَرُّعُ إِلَيْكَ، فَهَبْ لِي يَا إِلَهِي فَرَجاً بِالْقُدْرَةِ الَّتِي تُحْيِي بِهَا مَيْتَ الْبِلادِ ،
گذشت فراگيرت را كه به آن از خطاكاران درمي گذري اميدوارم، پس پافشاري بر جرم بزرگشان از اينكه بر آنان دوباره مهرورزي، تو را بازنداشت، پس اي آن كه رحمتش فراگير و گذشتش بس بزرگ است اي بزرگ، اي بزرگ، اي بزرگ، جز بردباري ات خشم تو را برنگرداند و جز زاري به پيشگاهت از ناخشنودي ات رهايي نبخشد، پس خدايا! با نيرويي كه با آن سرزمين هاي مرده را زنده مي كني برايم گشايشي بخش
وَ لا تُهْلِكْنِي غَمّاً حَتَّى تَسْتَجِيبَ لِي، وَ تُعَرِّفَنِي الْإِجَابَةَ فِي دُعَائِي، وَ أَذِقْنِي طَعْمَ الْعَافِيَةِ إِلَى مُنْتَهَى أَجَلِي، وَ لا تُشْمِتْ بِي عَدُوِّي، وَ لا تُسَلِّطْهُ عَلَيَّ، وَ لا تُمَكِّنْهُ مِنْ عُنُقِي، اللَّهُمَّ [إِلَهِي ] إِنْ وَضَعْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْفَعُنِي، وَ إِنْ رَفَعْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَضَعُنِي، وَ إِنْ أَهْلَكْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَعْرِضُ لَكَ فِي عَبْدِكَ أَوْ يَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرِهِ،
و از اندوه هلاكم مكن تا آنكه دعايم را مستجاب نمايي، و مرا به اجابت دعايم آگاه سازي، و شيريني سلامت و تندرستي را تا پايان عمر به من بچشان، و مرا در معرض سرزنش دشمنم قرار مده، و او را بر من چيره مساز و بر گردنم مسلّط مكن، خدايا! اگر تو مرا حقير و پست بداري پس چه كسي بلندم گرداند، و اگر تو مرا بلند گرداني پس كيست آن كه مرا خوار كند، و اگر هلاكم كني پس كيست آن كه درباره بنده ات در برابر تو خود نمايد؟ يا از كار او از تو پرس وجو كند؟
وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي حُكْمِكَ ظُلْمٌ، وَ لا فِي نَقِمَتِكَ عَجَلَةٌ، وَ إِنَّمَا يَعْجَلُ مَنْ يَخَافُ الْفَوْتَ، وَ إِنَّمَا يَحْتَاجُ إِلَى الظُّلْمِ الضَّعِيفُ، وَ قَدْ تَعَالَيْتَ يَا إِلَهِي عَنْ ذَلِكَ عُلُوّاً كَبِيراً، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ فَأَعِذْنِي، وَ أَسْتَجِيرُ بِكَ فَأَجِرْنِي، وَ أَسْتَرْزِقُكَ فَارْزُقْنِي، وَ أَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ فَاكْفِنِي، وَ أَسْتَنْصِرُكَ عَلَى عَدُوِّي [عَدُوِّكَ ] فَانْصُرْنِي، وَ أَسْتَعِينُ بِكَ فَأَعِنِّي، وَ أَسْتَغْفِرُكَ يَا إِلَهِي فَاغْفِرْ لِي، آمِينَ آمِينَ آمِينَ .
با آنكه به يقين مي دانم كه نه در حكم تو ستمي است، و نه در انتقامت شتابي، چه تنها كسي در انتقام شتاب مي كند كه از دست دادن فرصت را مي هراسد، و فقط كسي محتاج ستمگري است كه ناتوان است، و حال آنكه تو اي خداي من! از اين امور بسيار برتري، بار خدايا به تو پناه مي آورم پس پناهم ده، و از تو امان مي جويم پس امانم ده، و از توروزي مي طلبم پس روزي ام ده، و اعتماد مي كنم بر تو پس تو خود مرا كافي باش، و براي غلبه بر دشمنم از تو ياري مي خواهم پس ياري ام ده، و از تو مدد مي جويم پس مرا مدد فرما، اي خداي من! دعايم را بپذير، بپذير، بپذير.
هفتم: دعاى «كميل» را بخواند كه در فصل بعد خواهد آمد ان شاء اللّه [كميل بن زياد نخعى، از اصحاب امير المؤمنين عليه السّلام است كه حضرت به اصرار وى دعاى كميل را انشاء و به او تعليم فرمود] .
هشتم: دعاى «اللّهمّ يا شاهد كلّ نجوى» را كه در شب عرفه هم خوانده مى شود، بخواند، اين دعا نيز ان شاء اللّه تعالى خواهد آمد.
نهم: ده مرتبه بگويد:
يَا دَائِمَ الْفَضْلِ عَلَى الْبَرِيَّةِ، يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالْعَطِيَّةِ، يَا صَاحِبَ الْمَوَاهِبِ السَّنِيَّةِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ خَيْرِ الْوَرَى سَجِيَّةً، وَ اغْفِرْ لَنَا يَا ذَا الْعُلَى فِي هَذِهِ الْعَشِيَّةِ.
اي كسي كه جود و بخشش تو به آفريدگان هميشگي است! اي آن كه دو دست سخاوت خود را براي عطا گشوده اي! اي صاحب عطاهاي گرانبها! بر محمّد و خاندان او، نيكوخوترين مردمان درود فرست، و ما را اي خداي بلندمرتبه در چنين شبي بيامرز.
اين ذكر شريف در شب عيد فطر نيز خوانده مي شود.
دهم: انار بخورد، چنانكه امام صادق عليه السّلام در هر شب جمعه ميل مي فرمود، و اگر هنگام خوابيدن بخورد، شايد بهتر باشد، چه آنكه روايت شده: هركه وقت خوابيدن انار بخورد تا صبح در جان خود ايمن خواهد بود.
و سزاوار است هرگاه انار بخورد، در زير آن دستمالى بگستراند كه هر دانه اى از آن بيفتد جمع كرده و بعد بخورد و بهتر است ديگرى را در آن انار شريك نسازد.
شيخ جعفر ابن احمد قمى رحمة اللّه در كتاب، عروس از امام صادق عليه السّلام روايت كرده: هركه ما بين دو ركعت نافله و فريصه صبح صد مرتبه بگويد:
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ، أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّي وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ.
منزه است پروردگار بزرگ من و به ستايش او را سزاست، از خدا، پروردگار خود، آمرزش مي طلبم و به سوي او باز مي گردم.
خدا در بهشت خانه اى براى او بنا كند.
و شيخ طوسى و سيد ابن طاووس و ديگران اين دعا را ذكر كرده و گفته اند: مستحب است در سحر شب جمعه اين دعا خوانده شود:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لِيَ الْغَدَاةَ رِضَاكَ، وَ أَسْكِنْ قَلْبِي خَوْفَكَ، وَ اقْطَعْهُ عَمَّنْ سِوَاكَ، حَتَّى لا أَرْجُوَ وَ لا أَخَافَ إِلّا إِيَّاكَ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لِي ثَبَاتَ الْيَقِينِ، وَ مَحْضَ الْإِخْلاصِ، وَ شَرَفَ التَّوْحِيدِ، وَ دَوَامَ الاسْتِقَامَةِ، وَ مَعْدِنَ الصَّبْرِ، وَ الرِّضَا بِالْقَضَاءِ وَ الْقَدَرِ، يَا قَاضِيَ حَوَائِجِ السَّائِلِينَ، يَا مَنْ يَعْلَمُ مَا فِي ضَمِيرِ الصَّامِتِينَ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ،
خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست، و در اين بامداد خشنودي خود را بر من ارزاني بدار، و ترس از خويش را در دلم جاي ده، و دلم را از غير خود ببر، تا به غير تو اميد نبندم و جز از تو نترسم، خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست، و مرا يقين استوار، و اخلاص بي شائبه، و شرف يكتا پرستي، و دوام پايداري، و معدن شكيبايي، و رضا به قضا و قدر خود، ببخش، اي برآورنده نيازهاي پرسندگان! اي آن كه هرچه در نهاد خاموشان مي گذرد مي داند! بر محمد و خاندانش درود فرست،
وَ اسْتَجِبْ دُعَائِي، وَ اغْفِرْ ذَنْبِي، وَ أَوْسِعْ رِزْقِي، وَ اقْضِ حَوَائِجِي فِي نَفْسِي وَ إِخْوَانِي فِي دِينِي وَ أَهْلِي، إِلَهِي طُمُوحُ الْآمَالِ قَدْ خَابَتْ إِلّا لَدَيْكَ، وَ مَعَاكِفُ الْهِمَمِ قَدْ تَعَطَّلَتْ إِلّا عَلَيْكَ، وَ مَذَاهِبُ الْعُقُولِ قَدْ سَمَتْ إِلّا إِلَيْكَ، فَأَنْتَ الرَّجَاءُ وَ إِلَيْكَ الْمُلْتَجَأُ، يَا أَكْرَمَ مَقْصُودٍ، وَ أَجْوَدَ مَسْئُولٍ، هَرَبْتُ إِلَيْكَ بِنَفْسِي، يَا مَلْجَأَ الْهَارِبِينَ،
و خواهشم را برآور، و گناهم را بيامرز، و روزي ام را وسعت بخش، و نيازهاي دروني ام و حوائج برادران ديني ام و خانواده ام را برآور، خداي من آرزوهاي دور و سركش جز نزد تو ناكام است، همّت هاي بلند جز آنكه بر گرد كوي تو گردد بيهوده باشد، و راههاي خرد بسته است جز به سوي تو، پس تويي اميد دل ها و به سوي توست پناهگاه، اي گرامي ترين مراد، و بخشنده ترين درخواست شده! با همه وجودم به سوي تو گريخته ام، اي پناهگاه گريختگان،
بِأَثْقَالِ الذُّنُوبِ أَحْمِلُهَا عَلَى ظَهْرِي، لا أَجِدُ لِي إِلَيْكَ شَافِعاً سِوَى مَعْرِفَتِي بِأَنَّكَ أَقْرَبُ مَنْ رَجَاهُ الطَّالِبُونَ، وَ أَمَّلَ مَا لَدَيْهِ الرَّاغِبُونَ، يَا مَنْ فَتَقَ الْعُقُولَ بِمَعْرِفَتِهِ، وَ أَطْلَقَ الْأَلْسُنَ بِحَمْدِهِ، وَ جَعَلَ مَا امْتَنَّ بِهِ عَلَى عِبَادِهِ فِي كِفَاءٍ لِتَأْدِيَةِ حَقِّهِ [أَنَالَ بِهِ حَقَّهُ ] ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ لا تَجْعَلْ لِلشَّيْطَانِ عَلَى عَقْلِي سَبِيلاً، وَ لا لِلْبَاطِلِ عَلَى عَمَلِي دَلِيلاً.
با بارهاي گناه كه بر دوش مي كشم، درحالي كه براي رسيدن به تو ياوري نمي يابم جز آگاهي از اينكه تو نزديك ترين كسي هستي كه اميد جويندگان به اوست، و آنچه را كه نزد اوست راغبان آرزومندند، اي آن كه خردها را به معرفت خويش شكوفا ساخت، و زبان ها را به ستايش خود گشود، و آنچه را بر بندگانش منّت گذارد براي اداي حق خود بسنده ساخت، بر محمّد و خاندان او درود فرست و براي شيطان بر خردم راهي و به سوي باطل بر عملم راهنما و دليلي قرار مده.
و به هنگام طلوع صبح روز جمعه اين دعا را بخواند:
أَصْبَحْتُ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ وَ ذِمَّةِ مَلائِكَتِهِ، وَ ذِمَمِ أَنْبِيَائِهِ وَ رُسُلِهِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، وَ ذِمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، وَ ذِمَمِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، آمَنْتُ بِسِرِّ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، وَ عَلانِيَتِهِمْ وَ ظَاهِرِهِمْ وَ بَاطِنِهِمْ، وَ أَشْهَدُ أَنَّهُمْ فِي عِلْمِ اللَّهِ وَ طَاعَتِهِ كَمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
شب را صبح كردم در امان خدا و امان فرشتگان، و امان پيامبران و فرستادگان او (درود بر آنان باد) ، و امان محمّد (درود خدا بر او و خاندان او باد) ، و امان هاي جانشينان خاندان محمّد (درود بر آنان باد) ، ايمان آوردم به نهان خاندان محمّد (بر ايشان درود باد) و ظاهر و باطن ايشان، و گواهي مي دهم كه همانا ايشان در معرفت به خدا و طاعت او همچون محمّد (درود خدا بر او و خاندان او) هستند.
روايت شده: هركس پيش از نماز صبح روز جمعه سه مرتبه بگويد:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ.
آمرزش مى جويم از خداى كه شايسته پرستشى جز آن زنده پاينده نيست، و به سوى او باز مي گردم.
گناهانش آمرزيده شود هرچند از حباب نشسته بر دريا بيشتر باشد.

پر بازدید ترین مطالب سال

حاجت خود را جز نزد سه نفر نگو!

داستانى عجيب از برزخ مردگان‏

نظر امام رضا(ع) درباره ازدواج موقت متأهل‌ها

یک آیه و این همه معجزه !!

سِرِّ نديدن مرده خود در خواب‏

حکایت خدمت به پدر و مادر

شاه کلید آیت الله نخودکی برای یک جوان!

طلبه ای که به لوستر های حرم امیر المومنین ...

فلسفه نماز چیست و ما چرا نماز می خوانیم؟ (پاسخ ...

رفع گرفتاری با توسل به امام رضا (ع)

پر بازدید ترین مطالب ماه

شهادت حضرت رقیه (س)

مشاهدات ملکوتی سيّدالشهدا(ع) در عصر تاسوعا

رضايت و خشنودي خدا در چیست و چگونه خداوند از ...

کمپین بزرگ منم اربعین کربلام

در خرابه ی شام چه گذشت؟ چگونگی شهادت سه سالۀ ...

فرق كلّي حيوان با انسان در چیست ؟

لالايى جبرئيل براى امام حسين (ع)

چرا باید حجاب داشته باشیم؟

حكايت سعدى درباره حرص مال دنيا

چگونه بفهميم كه خداوند ما را دوست دارد و از ...

پر بازدید ترین مطالب روز

سلمان فارسی و اسلام آوردن او

اگر نمی‌توانید به زیارت امام حسین(عليه ...

۸ صفر سالروز درگذشت سلمان فارسی؛ استانداری که ...

وفات سلمان فارسی

مرگ و عالم آخرت

تنها وجود امام حسن(ع) ما را بس است

چرا امام حسن علیه السلام صلح کرد و امام حسین ...

طريقه احوالپرسى امام حسن عليه السلام‏

قطره ای از صبر و کرامت امام حسن مجتبی(ع)

راز شش گوشه بودن ضریح امام حسین(ع)