فارسی

اعمال شب جمعه

مطلب قبلی فضیلت شب و روز جمعه
اعمال روز جمعه مطلب بعدی

شب جمعه را اعمال بسیارى است که ما در اینجا تنها به ذکر چند عمل بسنده می‌کنیم.
اوّل: بسیار گفتن
«سُبْحانَ اللّهِ، وَ اللّهُ أَكْبَرُ، وَ لا إِلهَ إِلّا اللّهُ»
و زیاد صلوات فرستادن، روایت شده: جمعه، شبش تابناک و روزش بس روشن است، پس ذکر
«سُبْحانَ اللّهِ، وَ اللّهُ اَكْبَرُ، وَ لا إلهَ إِلّا اللّهُ»
بگوئید و بر محمّد و آل محمّد بسیار صلوات فرستید و در روایت دیگر آمده: که کمترین صلوات در این شب، صد مرتبه است، و هرچه بیشتر باشد بهتر است.
و از امام صادق (علیه السّلام) روایت شده: صلوات بر محمّد و آل محمّد در شب جمعه با هزار کار نیک برابر است و هزار گناه را پاک می کند و مقام انسان را هزار درجه بالا می برد و مستحب است که پس از نماز عصر پنجشنبه تا آخر روز جمعه بر محمّد و آل محمّد بسیار صلوات فرستند.
و با سند صحیح از حضرت صادق (علیه السّلام) روایت شده: هنگام عصر روز پنجشنبه فرشتگان از آسمان با قلم هاى طلا و صحیفه‌هاى نقره فرود می‌آیند و در عصر پنجشنبه و شب و روز جمعه تا هنگام غروب خورشید جز صلوات بر محمّد و خاندان آن حضرت چیزى ننویسند.
و شیخ طوسى فرموده: در روز پنجشنبه مستحبّ است فرستادن هزار صلوات بر محمّد و آل محمّد.
و در آن بگوید:
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ، وَ أَهْلِكْ عَدُوَّهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ.
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و فرج ایشان را تعجیل نما، و دشمنانشان را از جن و انس از اولین و آخرین نابود فرما.
و گفتن این صلوات صد مرتبه از بعد از عصر پنجشنبه تا آخر روز جمعه فضیلت بسیار دارد.
و نیز شیخ فرموده: مستحب است در آخر روز پنجشنبه به این صورت استغفار کنند:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لا إِلهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ، تَوْبَةَ عَبْدٍ خَاضِعٍ مِسْكِينٍ مُسْتَكِينٍ، لا يَسْتَطِيعُ لِنَفْسِهِ صَرْفاً وَ لا عَدْلاً، وَ لا نَفْعاً وَ لا ضَرّاً، وَ لا حَيَاةً وَ لا مَوْتاً وَ لا نُشُوراً، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ الْأَبْرَارِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً .
طلب آمرزش می‌نمایم از خدایی که نیست معبودی جز او، زنده و پایدار است، و توبه می‌نمایم به سوی او توبه بنده فروتن بی چیز که فقیر و عاجز ناتوان است برای نفس خود و نه دفاعی و نه سودی و نه زیانی و نه زندگی و نه مرگی و نه رستاخیزی و درود خدا بر محمّد و خاندان او، پاک و پاکیزگان، از برگزیدگان و نیکان، و درود فراوان فرست.
دوّم: آنکه در شب جمعه این سوره‌ها را بخواند که از براى هریک فوائد و ثواب بسیار روایت شده:
«بنى اسرائيل [اسراء] ، كهف، (سه) طس [شعراء و نمل و قصص] ، سجده، يس، ص، احقاف، واقعه، حم سجده، حم دخان، طور، اقتربت، جمعه»
و اگر فرصت نشد همه را تلاوت کند،
«واقعه»
و سوره‌هاى قبل از آن را انتخاب کند، زیرا از امام صادق (علیه السّلام) روایت شده هرکه در هر شب جمعه سوره
«اسراء»
را بخواند، نمى‌میرد تا خدمت حضرت قائم (عجّل اللّه تعالی فرجه الشریف) رسد و از اصحاب آن حضرت گردد و هرکه در هر شب جمعه سوره
«كهف»
را بخواند، نمی‌میرد مگر شهید و خداوند او را در قیامت با شهیدان محشور می‌کند و در قیامت همراه ایشان نگاهش می‌دارد و هرکه در شب جمعه سوره‌هاى
«شعراء»
و
«نمل»
و
«قصص»
را تلاوت کند، از دوستان خدا گشته و در امان و حمایت حق تعالى قرار می‌گیرد و نیز در دنیا دچار فقر و تنگدستى نمى‌شود و خدا در آن جهان چندان از بهشت به او عطا کند که خشنود شود و بلکه افزون بر خشنودى‌اش بر او کرامت نماید، و صد زن زیبا چشم از زنان دلرباى بهشت را به همسرى او در آورد و هرکه در شب جمعه سوره
«سجده»
را بخواند خدا در قیامت نامه اعمالش را به دست راست او دهد و در حسابرسى اعمال بر او آسان گیرد، و از دوستان محمّد و خاندان او باشد.
و به سند معتبر از امام باقر (علیه السّلام) روایت شده: هرکس هر شب جمعه سوره
«ص»
را قرائت کند، از خیر این جهان و جهان دیگر آن اندازه به او ببخشند که جز به پیامبرى مرسل یا فرشته‌اى مقرّب نبخشیده و او را با هرکس از اهل خانه‌اش که بخواهد وارد بهشت کنند، حتى خدمتکارى که به او خدمت کرده باشد، هرچند از خانواده او به حساب نیاید و در حدّ شفاعت او نباشد.
و از امام صادق (علیه السّلام) روایت شده: هرکه در شب جمعه یا روز جمعه سوره
«احقاف»
را بخواند، در دنیا دچار بیم و هراس نشود و در روز قیامت از وحشت و ترس در امان باشد، و هرکه در شب جمعه سوره
«واقعه»
را بخواند، خدا او را دوستش بدارد و او را محبوب تمام مردم کند، و در دنیا دچار بدحالى و تنگدستى نشود و آفتى از آفات دنیا به او نرسد، و از دوستان حضرت امیر المؤمنین (علیه السّلام) باشد و این سوره مخصوص امیر المؤمنین (علیه السّلام) است.
و روایت شده: هرکه سوره
«جمعه»
را در هر شب جمعه تلاوت کند کفاره اعمال او از این جمعه تا جمعه دیگر خواهد بود.
و نیز همین فضیلت براى کسی که در هر شب جمعه و بعد از ظهر و عصر جمعه سوره
«كهف»
را بخواند وارد شده است.
و آگاه باش که براى شب جمعه نمازهاى بسیارى وارد شده:
اوّل: نماز حضرت امیر المؤمنین (علیه السّلام) .
دوّم: دو رکعت نماز که در هر رکعت،
«حمد»
و پانزده مرتبه سوره
«زلزال»
، در روایت است: هرکه این نماز را بجا آورد، خدا او را از عذاب قبر و هول و هراس قیامت ایمن کند.
سوّم: آنکه در شب جمعه در رکعت اوّل نماز مغرب و رکعت اوّل نماز عشاء سوره
«جمعه»
و در رکعت دوّم نماز مغرب سوره
«توحيد»
و در رکعت دوم عشا سوره
«اعلى»
را بخواند.
چهارم: خواندن شعر را در شب جمعه ترک کند؛ زیرا در حدیث صحیح از امام صادق (علیه السّلام) روایت شده: براى شخص روزه‌دار و شخص مُحرِم و نیز در حرم خدا و در روز جمعه و در شب آن روایت کردن شعر مکروه است، راوى به حضرت عرض کرد: هرچند معناى آن شعر مطلب حقى باشد، فرمود: هرچند شعر به حق باشد.
و در حدیث معتبر از امام صادق (علیه السّلام) روایت شده: رسول خدا فرمود: هرکه در شب یا روز جمعه یک شعر بخواند، در آن شب و روز بهره‌اى از ثواب به غیر آن نداشته باشد.
و براساس روایت معتبر دیگر، در آن شب و روز نمازش مورد قبول واقع نشود .
[از آنجاکه شعر و خواندن آن مورد علاقه مرد و زن، پیر و جوان، عالم و عامى و خلاصه تمام مردم است، شاید اصرار روایات بر ترک خواند شعر در شب و روز جمعه به خاطر این باشد که اهل ایمان از قرائت قرآن و دعا و مستحبات شب و روز جمعه باز نمانند و ثوابهاى عظیم و بهره‌هاى وافر الهى را از دست ندهند. مترجم]
پنجم: در حق مؤمنین بسیار دعا کند، چنان که حضرت زهرا (علیها السّلام) بسیار دعا می‌کرد و روایت شده اگر براى ده نفر از برادران مؤمن که از دنیا رفته باشند طلب آمرزش کند بهشت براى او واجب مى‌شود.
ششم: دعاهاى مخصوص شب جمعه را بخواند که آن دعاها بسیار است و ما به ذکر برخى از آنها بسنده مى‌کنیم: به سند صحیح از امام صادق (علیه السّلام) روایت شده: هرکس در شب جمعه در سجده آخر نافله شب این دعا را هفت بار بخواند، هنگامى که از آن فارغ شود، آمرزیده شده باشد، و اگر در هر شب این دعا را در سجده آخر نافله شب بخواند، بهتر است.
و آن دعا این است:
اَللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ، وَ اسْمِكَ الْعَظِيمِ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِيَ الْعَظِيمَ .
خدایا! از تو می‌خواهم به عنایت کریمانه و نام بزرگت که درود فرستی بر محمّد و خاندان محمّد و از گناهان بزرگم درگذری.
و از حضرت رسول (صلّى اللّه علیه و آله) روایت شده: هرکس در شب یا روز جمعه این دعا را، هفت بار بخواند، اگر در آن شب یا در آن روز از دنیا برود وارد بهشت مى‌شود و آن دعا این است:
اَللّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ أَمَتِكَ وَ فِي قَبْضَتِكَ وَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، أَمْسَيْتُ عَلَى عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ بِنِعْمَتِكَ [بِعَمَلِي ] وَ أَبُوءُ بِذَنْبِي [بِذُنُوبِي ] ، فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي إِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلّا أَنْتَ .
خدایا! تویی پروردگار من، شایسته پرستشی جز تو نیست، تو مرا آفریدی، و من بنده تو و فرزند کنیز تو و در دست قدرت توأم و زمام زندگی‌ام به دست توست، تا توانستم بر عهد و پیمان روز را به شب آوردم، از شرّ آنچه انجام دادم به خوشبینی و خشنودی تو پناه می آورم، به نعمتت اعتراف و به گناهم اقرار می نمایم، پس گناهانم را بیامرز، زیرا گناهان را جز تو نمی آمرزد.
شیخ طوسى و سیّد کفعمى و سیّد ابن باقى (رحمهم اللّه) فرموده‌اند: در شب و روز جمعه و شب و روز عرفه مستحب است دعاى
«اَللّهُمَّ مَنْ تَعَبَّأَ...»
خوانده شود، ما آن را از کتاب «مصباح شیخ» نقل می‌کنیم و آن دعا این است:
اَللّهُمَّ مَنْ تَعَبَّأَ وَ تَهَيَّأَ وَ أَعَدَّ وَ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَةٍ إِلَى مَخْلُوقٍ رَجَاءَ رِفْدِهِ وَ طَلَبَ نَائِلِهِ وَ جَائِزَتِهِ، فَإِلَيْكَ يَا رَبِّ تَعْبِيَتِي وَ اسْتِعْدَادِي رَجَاءَ عَفْوِكَ وَ طَلَبَ نَائِلِكَ وَ جَائِزَتِكَ، فَلا تُخَيِّبْ دُعَائِي يَا مَنْ لا يَخِيبُ عَلَيْهِ سَائِلٌ [السَّائِلُ ] ، وَ لا يَنْقُصُهُ نَائِلٌ، فَإِنِّي لَمْ آتِكَ ثِقَةً بِعَمَلٍ صَالِحٍ عَمِلْتُهُ، وَ لا لِوِفَادَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ، أَتَيْتُكَ مُقِرّاً عَلَى نَفْسِي بِالْإِسَاءَةِ وَ الظُّلْمِ، مُعْتَرِفاً بِأَنْ لا حُجَّةَ لِي وَ لا عُذْرَ،
خدایا! هرکس به امید کمک و طلب عطا و جود و جایزه مخلوقی مجهّز و مهیا و آماده دیدار او شود، تنها به سوی توست ای پروردگار من استعداد و آمادگی من به امید عفو و درخواست و جایزه‌ات، پس مرا از خواسته ام ناامید مساز، ای آن که پرسنده‌ای از او محروم نگردد، و بخشیده‌ای از او نکاهد، من به پشتوانه عمل شایسته‌ای که انجام داده باشم، و یا به امید آفریده‌ای که به او دل بسته باشم به پیشگاهت نیامده‌ام، به درگاهت آمده‌ام با اعتراف بر نفس خویش به بدکاری و ستم، و با اعتراف به اینکه هیچ دلیل و نه عذری بر بدکاری‌ام نیست،
أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عَفَوْتَ [عَلَوْتَ ] بِهِ [عَلَي] عَنِ الْخَاطِئِينَ [الْخَطَّائِينَ ] ، فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى عَظِيمِ الْجُرْمِ أَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ، فَيَا مَنْ رَحْمَتُهُ وَاسِعَةٌ، وَ عَفْوُهُ عَظِيمٌ، يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ، لا يَرُدُّ غَضَبَكَ إِلّا حِلْمُكَ، وَ لا يُنْجِي مِنْ سَخَطِكَ إِلّا التَّضَرُّعُ إِلَيْكَ، فَهَبْ لِي يَا إِلَهِي فَرَجاً بِالْقُدْرَةِ الَّتِي تُحْيِي بِهَا مَيْتَ الْبِلادِ ،
گذشت فراگیرت را که به آن از خطاکاران درمی‌گذری امیدوارم، پس پافشاری بر جرم بزرگشان از اینکه بر آنان دوباره مهرورزی، تو را بازنداشت، پس ای آن که رحمتش فراگیر و گذشتش بس بزرگ است ای بزرگ، ای بزرگ، ای بزرگ، جز بردباری‌ات خشم تو را برنگرداند و جز زاری به پیشگاهت از ناخشنودی‌ات رهایی نبخشد، پس خدایا! با نیرویی که با آن سرزمین‌های مرده را زنده می‌کنی برایم گشایشی بخش
وَ لا تُهْلِكْنِي غَمّاً حَتَّى تَسْتَجِيبَ لِي، وَ تُعَرِّفَنِي الْإِجَابَةَ فِي دُعَائِي، وَ أَذِقْنِي طَعْمَ الْعَافِيَةِ إِلَى مُنْتَهَى أَجَلِي، وَ لا تُشْمِتْ بِي عَدُوِّي، وَ لا تُسَلِّطْهُ عَلَيَّ، وَ لا تُمَكِّنْهُ مِنْ عُنُقِي، اَللّهُمَّ [إِلَهِي ] إِنْ وَضَعْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْفَعُنِي، وَ إِنْ رَفَعْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَضَعُنِي، وَ إِنْ أَهْلَكْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَعْرِضُ لَكَ فِي عَبْدِكَ أَوْ يَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرِهِ،
و از اندوه هلاکم مکن تا آنکه دعایم را مستجاب نمایی، و مرا به اجابت دعایم آگاه سازی، و شیرینی سلامت و تندرستی را تا پایان عمر به من بچشان، و مرا در معرض سرزنش دشمنم قرار مده، و او را بر من چیره مساز و بر گردنم مسلّط مکن، خدایا! اگر تو مرا حقیر و پست بداری پس چه کسی بلندم گرداند، و اگر تو مرا بلند گردانی پس کیست آنکه مرا خوار کند، و اگر هلاکم کنی پس کیست آن که درباره بنده ات در برابر تو خود نماید؟ یا از کار او از تو پرس وجو کند؟
وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي حُكْمِكَ ظُلْمٌ، وَ لا فِي نَقِمَتِكَ عَجَلَةٌ، وَ إِنَّمَا يَعْجَلُ مَنْ يَخَافُ الْفَوْتَ، وَ إِنَّمَا يَحْتَاجُ إِلَى الظُّلْمِ الضَّعِيفُ، وَ قَدْ تَعَالَيْتَ يَا إِلَهِي عَنْ ذَلِكَ عُلُوّاً كَبِيراً، اَللّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ فَأَعِذْنِي، وَ أَسْتَجِيرُ بِكَ فَأَجِرْنِي، وَ أَسْتَرْزِقُكَ فَارْزُقْنِي، وَ أَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ فَاكْفِنِي، وَ أَسْتَنْصِرُكَ عَلَى عَدُوِّي [عَدُوِّكَ ] فَانْصُرْنِي، وَ أَسْتَعِينُ بِكَ فَأَعِنِّي، وَ أَسْتَغْفِرُكَ يَا إِلَهِي فَاغْفِرْ لِي، آمِينَ آمِينَ آمِينَ .
با آنکه به یقین می‌دانم که نه در حکم تو ستمی است، و نه در انتقامت شتابی، چه تنها کسی در انتقام شتاب می کند که از دست دادن فرصت را می‌هراسد، و فقط کسی محتاج ستمگری است که ناتوان است، و حال آنکه تو ای خدای من! از این امور بسیار برتری، بار خدایا به تو پناه می‌آورم پس پناهم ده، و از تو امان می‌جویم پس امانم ده، و از توروزی می‌طلبم پس روزی ام ده، و اعتماد می‌کنم بر تو پس تو خود مرا کافی باش، و برای غلبه بر دشمنم از تو یاری می‌خواهم پس یاری ام ده، و از تو مدد می‌جویم پس مرا مدد فرما، ای خدای من! دعایم را بپذیر، بپذیر، بپذیر.
هفتم: دعاى
«كميل»
را بخواند که در فصل بعد خواهد آمد ان شاء اللّه [کمیل بن زیاد نخعى، از اصحاب امیر المؤمنین (علیه السّلام) است که حضرت به اصرار وى دعاى کمیل را انشاء و به او تعلیم فرمود] .
هشتم: دعاى
«اَللّهُمَّ يا شاهِدَ كُلِّ نَجْوى»
را که در شب عرفه هم خوانده مى‌شود، بخواند، این دعا نیز ان شاء اللّه تعالى خواهد آمد.
نهم: ده مرتبه بگوید:
يَا دَائِمَ الْفَضْلِ عَلَى الْبَرِيَّةِ، يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالْعَطِيَّةِ، يَا صَاحِبَ الْمَوَاهِبِ السَّنِيَّةِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ خَيْرِ الْوَرَى سَجِيَّةً، وَ اغْفِرْ لَنَا يَا ذَا الْعُلَى فِي هَذِهِ الْعَشِيَّةِ.
ای کسی که جود و بخشش تو به آفریدگان همیشگی است! ای آن که دو دست سخاوت خود را برای عطا گشوده‌ای! ای صاحب عطاهای گرانبها! بر محمّد و خاندان او، نیکوخوترین مردمان درود فرست، و ما را ای خدای بلندمرتبه در چنین شبی بیامرز.
این ذکر شریف در شب عید فطر نیز خوانده می‌شود.
دهم: انار بخورد، چنانکه امام صادق (علیه السّلام) در هر شب جمعه میل می‌فرمود، و اگر هنگام خوابیدن بخورد، شاید بهتر باشد، چه آنکه روایت شده: هرکه وقت خوابیدن انار بخورد تا صبح در جان خود ایمن خواهد بود.
و سزاوار است هرگاه انار بخورد، در زیر آن دستمالى بگستراند که هر دانه اى از آن بیفتد جمع کرده و بعد بخورد و بهتر است دیگرى را در آن انار شریک نسازد.
شیخ جعفر بن احمد قمى (رحمة اللّه) در کتاب عروس، از امام صادق (علیه السّلام) روایت کرده: هرکه ما بین دو رکعت نافله و فریضه صبح صد مرتبه بگوید:
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ، أَسْتَغْفِرُ اللّهَ رَبِّي وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ.
منزه است پروردگار بزرگ من و به ستایش او را سزاست، از خدا، پروردگار خود، آمرزش می‌طلبم و به سوی او باز می‌گردم.
خدا در بهشت خانه‌اى براى او بنا کند.
و شیخ طوسى و سید بن طاووس و دیگران این دعا را ذکر کرده و گفته‌اند: مستحب است در سحر شب جمعه این دعا خوانده شود:
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لِيَ الْغَدَاةَ رِضَاكَ، وَ أَسْكِنْ قَلْبِي خَوْفَكَ، وَ اقْطَعْهُ عَمَّنْ سِوَاكَ، حَتَّى لا أَرْجُوَ وَ لا أَخَافَ إِلّا إِيَّاكَ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لِي ثَبَاتَ الْيَقِينِ، وَ مَحْضَ الْإِخْلاصِ، وَ شَرَفَ التَّوْحِيدِ، وَ دَوَامَ الاسْتِقَامَةِ، وَ مَعْدِنَ الصَّبْرِ، وَ الرِّضَا بِالْقَضَاءِ وَ الْقَدَرِ، يَا قَاضِيَ حَوَائِجِ السَّائِلِينَ، يَا مَنْ يَعْلَمُ مَا فِي ضَمِيرِ الصَّامِتِينَ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ،
خدایا! بر محمّد و خاندان او درود فرست، و در این بامداد خشنودی خود را بر من ارزانی بدار، و ترس از خویش را در دلم جای ده، و دلم را از غیر خود ببر، تا به غیر تو امید نبندم و جز از تو نترسم، خدایا! بر محمّد و خاندان او درود فرست، و مرا یقین استوار، و اخلاص بی‌شائبه، و شرف یکتا پرستی، و دوام پایداری، و معدن شکیبایی، و رضا به قضا و قدر خود، ببخش، ای برآورنده نیازهای پرسندگان! ای آن که هرچه در نهاد خاموشان می‌گذرد می‌داند! بر محمد و خاندانش درود فرست،
وَ اسْتَجِبْ دُعَائِي، وَ اغْفِرْ ذَنْبِي، وَ أَوْسِعْ رِزْقِي، وَ اقْضِ حَوَائِجِي فِي نَفْسِي وَ إِخْوَانِي فِي دِينِي وَ أَهْلِي، إِلهِي طُمُوحُ الْآمَالِ قَدْ خَابَتْ إِلّا لَدَيْكَ، وَ مَعَاكِفُ الْهِمَمِ قَدْ تَعَطَّلَتْ إِلّا عَلَيْكَ، وَ مَذَاهِبُ الْعُقُولِ قَدْ سَمَتْ إِلّا إِلَيْكَ، فَأَنْتَ الرَّجَاءُ وَ إِلَيْكَ الْمُلْتَجَأُ، يَا أَكْرَمَ مَقْصُودٍ، وَ أَجْوَدَ مَسْئُولٍ، هَرَبْتُ إِلَيْكَ بِنَفْسِي، يَا مَلْجَأَ الْهَارِبِينَ،
و خواهشم را برآور، و گناهم را بیامرز، و روزی‌ام را وسعت بخش، و نیازهای درونی‌ام و حوائج برادران دینی‌ام و خانواده‌ام را برآور، خدای من آرزوهای دور و سرکش جز نزد تو ناکام است، همّت‌های بلند جز آنکه بر گرد کوی تو گردد بیهوده باشد، و راه‌های خرد بسته است جز به سوی تو، پس تویی امید دل‌ها و به سوی توست پناهگاه، ای گرامی‌ترین مراد، و بخشنده‌ترین درخواست شده! با همه وجودم به سوی تو گریخته‌ام، ای پناهگاه گریختگان،
بِأَثْقَالِ الذُّنُوبِ أَحْمِلُهَا عَلَى ظَهْرِي، لا أَجِدُ لِي إِلَيْكَ شَافِعاً سِوَى مَعْرِفَتِي بِأَنَّكَ أَقْرَبُ مَنْ رَجَاهُ الطَّالِبُونَ، وَ أَمَّلَ مَا لَدَيْهِ الرَّاغِبُونَ، يَا مَنْ فَتَقَ الْعُقُولَ بِمَعْرِفَتِهِ، وَ أَطْلَقَ الْأَلْسُنَ بِحَمْدِهِ، وَ جَعَلَ مَا امْتَنَّ بِهِ عَلَى عِبَادِهِ فِي كِفَاءٍ لِتَأْدِيَةِ حَقِّهِ [أَنَالَ بِهِ حَقَّهُ] ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ لا تَجْعَلْ لِلشَّيْطَانِ عَلَى عَقْلِي سَبِيلاً، وَ لا لِلْبَاطِلِ عَلَى عَمَلِي دَلِيلاً.
با بارهای گناه که بر دوش می‌کشم، درحالی که برای رسیدن به تو یاوری نمی‌یابم جز آگاهی از اینکه تو نزدیک‌ترین کسی هستی که امید جویندگان به اوست، و آنچه را که نزد اوست راغبان آرزومندند، ای آن که خردها را به معرفت خویش شکوفا ساخت، و زبان‌ها را به ستایش خود گشود، و آنچه را بر بندگانش منّت گذارد برای ادای حق خود بسنده ساخت، بر محمّد و خاندان او درود فرست و برای شیطان بر خردم راهی و به سوی باطل بر عملم راهنما و دلیلی قرار مده.
و به هنگام طلوع صبح روز جمعه این دعا را بخواند:
أَصْبَحْتُ فِي ذِمَّةِ اللّهِ وَ ذِمَّةِ مَلائِكَتِهِ، وَ ذِمَمِ أَنْبِيَائِهِ وَ رُسُلِهِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، وَ ذِمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، وَ ذِمَمِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، آمَنْتُ بِسِرِّ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، وَ عَلانِيَتِهِمْ وَ ظَاهِرِهِمْ وَ بَاطِنِهِمْ، وَ أَشْهَدُ أَنَّهُمْ فِي عِلْمِ اللّهِ وَ طَاعَتِهِ كَمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
شب را صبح کردم در امان خدا و امان فرشتگان، و امان پیامبران و فرستادگان او (درود بر آنان باد) ، و امان محمّد (درود خدا بر او و خاندان او باد) ، و امان‌های جانشینان خاندان محمّد (درود بر آنان باد) ، ایمان آوردم به نهان خاندان محمّد (بر ایشان درود باد) و ظاهر و باطن ایشان، و گواهی می‌دهم که همانا ایشان در معرفت به خدا و طاعت او همچون محمّد (درود خدا بر او و خاندان او) هستند.
روایت شده: هرکس پیش از نماز صبح روز جمعه سه مرتبه بگوید:
أَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذِي لا إِلهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ.
آمرزش مى‌جویم از خداى که شایسته پرستشى جز آن زنده پاینده نیست، و به سوى او باز می‌گردم.
گناهانش آمرزیده شود هرچند از حباب نشسته بر دریا بیشتر باشد.

مطلب قبلی فضیلت شب و روز جمعه
اعمال روز جمعه مطلب بعدی