Warning: Use of undefined constant DOCUMENT_ROOT - assumed 'DOCUMENT_ROOT' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/ansaryan/domains/ansaryan.com/public_html/system/modules/mafatih/boot.php on line 196

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/ansaryan/domains/ansaryan.com/public_html/system/modules/mafatih/boot.php on line 257
نماز جعفر طیار - متن و ترجمه استاد انصاریان
فارسی

نماز جعفر طیار

مطلب قبلی نماز حضرت صاحب الزمان (عج) و دعای آن حضرت
اعمال ظهر روز جمعه مطلب بعدی

این نماز اکسیر اعظم، و کبریت احمر است، و به سندهاى بسیار معتبر با فضیلت فراوان - که مهم‌ترین آن آمرزش گناهان بزرگ است - وارد شده، و بهترین زمان براى بجا آوردن آن، آغاز روز جمعه است، و آن چهار رکعت است با دو تشهد و دو سلام که در رکعت اوّل پس از سوره
«حمد»
سوره
«زلزال»
و در رکعت دوّم بعد از سوره
«حمد»
سوره
«و العاديات»
و در رکعت سوم پس از سوره
«حمد»
سوره
«اذا جاء نصر اللّه و الفتح»
و در رکعت چهارم بعد از سوره
«حمد»
یک بار سوره
«قل هو اللّه احد»
خوانده می شود، و هر رکعت پس از تمام شدن سوره
«حمد»
و سوره هاى یاد شده پانزده بار گفته می‌شود:
سُبْحَانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لا إِلهَ إِلّا اللّهُ وَ اللّهُ أَكْبَرُ.
پاک و منزه است خدا و ستایش تنها سزاوار اوست و خدایى جز او نیست، و او از هر صفتى برتر است
و در رکوع نیز همین تسبیحات ده بار، و پس از برخاستن از رکوع ده بار، و در سجده اوّل ده بار، و پس از سر برداشتن از سجده ده بار، و در سجده دوم ده بار، و پس از سجده، پیش از برخاستن براى انجام رکعت دوم ده بار گفته می‌شود و این ترتیب در هر چهار رکعت رعایت می‌گردد، که مجموع تسبیحات به سیصد می‌رسد.
شیخ کلینى از ابو سعید مدائنى روایت کرده، که امام صادق (علیه السّلام) به من فرمود: آیا نمی‌خواهى ذکرى را به تو تعلیم دهم که آن را در نماز جعفر بخوانى، گفتم: آرى می‌خواهم، فرمود: هنگامى که در رکعت چهارم به آخرین سجده نماز رسیدى، و از تسبیحات فارغ شدى بگو:
سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ الْوَقَارَ، سُبْحَانَ مَنْ تَعَطَّفَ بِالْمَجْدِ وَ تَكَرَّمَ بِهِ، سُبْحَانَ مَنْ لا يَنْبَغِي التَّسْبِيحُ إِلّا لَهُ، سُبْحَانَ مَنْ أَحْصَى كُلَّ شَيْ ءٍ عِلْمُهُ، سُبْحَانَ ذِي الْمَنِّ وَ النِّعَمِ، سُبْحَانَ ذِي الْقُدْرَةِ وَ الْكَرَمِ، اَللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَعَاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِكَ، وَ مُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتَابِكَ، وَ اسْمِكَ الْأَعْظَمِ، وَ كَلِمَاتِكَ التَّامَّةِ الَّتِي تَمَّتْ صِدْقاً وَ عَدْلاً، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ افْعَلْ بِي كَذَا وَ كَذَا
پاک و منزه است آن که لباس عزّت و وقار به بر دارد، پاک و منزه است آن که به بزرگی مهر ورزد و به آن گرامی باشد، پاک و منزه است آن که پاکی جز برای او سزاوار نیست، پاک و منزه است آن که دانشش هر چیز را بر شمارد، پاک و منزه است آن سرچشمه فضل و بخشش، پاک و منزه است آن دارای قدرت و کرم، خدایا از تو خواستارم به حق بندها و گره گاه‌های شکوه عرشت، و به حق نهایت مهرت که در کتابت آوردی، و نام بزرگت و کلمات بی‌عیب و نقصت که در راستی و عدالت بس کمال یافته‌اند، بر محمّد و خاندانش درود فرست و با من چنین و چنان کن.
و بجاى کلمه
«كذا و كذا»
حاجات خود را از خدا درخواست کند.
شیخ طوسى و سیّد ابن طاووس از مفضل بن عمر، روایت کرده‌اند که گفت: روزى امام صادق (علیه السّلام) را دیدم که نماز جعفر بجا آوردند و پس از نماز دستها را بلند نمودند، این دعا را خواندند:
«يا ربّ يا ربّ»
به اندازه‌اى که یک نفس اجازه دهد،
«يا ربّاه يا ربّاه»
به قدر یک نفس،
«ربّ ربّ»
به اندازه یک نفس،
«يا اللّه يا اللّه»
باز هم به قدر یک نفس،
«يا حىّ يا حىّ»
همپاى یک نفس،
«يا رحيم يا رحيم»
باز هم به اندازه یک نفس،
«يا رحمن يا رحمن»
هفت بار،
«يا أرحم الرّاحمين»
هفت بار، سپس این دعا را خواندند:
اَللّهُمَّ إِنِّي أَفْتَتِحُ الْقَوْلَ بِحَمْدِكَ، وَ أَنْطِقُ بِالثَّنَاءِ عَلَيْكَ، وَ أُمَجِّدُكَ وَ لا غَايَةَ لِمَدْحِكَ، وَ أُثْنِي عَلَيْكَ، وَ مَنْ يَبْلُغُ غَايَةَ ثَنَائِكَ، وَ أَمَدَ مَجْدِكَ، وَ أَنَّى لِخَلِيقَتِكَ كُنْهُ مَعْرِفَةِ مَجْدِكَ، وَ أَيَّ زَمَنٍ لَمْ تَكُنْ مَمْدُوحاً بِفَضْلِكَ، مَوْصُوفاً بِمَجْدِكَ، عَوَّاداً عَلَى الْمُذْنِبِينَ بِحِلْمِكَ، تَخَلَّفَ سُكَّانُ أَرْضِكَ عَنْ طَاعَتِكَ، فَكُنْتَ عَلَيْهِمْ عَطُوفا بِجُودِكَ، جَوَاداً بِفَضْلِكَ، عَوَّاداً بِكَرَمِكَ، يَا لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ الْمَنَّانُ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ.
خدایا! سخنم را با ستایش تو آغاز می کنم، و با ثنای تو گویا می‌شوم، و تو را به بزرگی می‌ستایم، درحالی که ستایشت را پایانی نیست، و تو را سپاس می‌گیرم و کیست آن که به نهایت سپاست و بلندای بزرگی‌ات برسد؟ آفریدگانت را چه رسد که به شناخت ژرفای عظمت تو دست یابند، چه زمانی بوده که به فضل و بخششت ستوده و به عظمتت موصوف نبودی، کدامین زمان بوده که با بردباری خویش پیاپی از گنهکاران درنگذشته باشی؟ ! ساکنان زمینت از فرمانبرداری تو سرپیچی کردند ولی تو با بخشش خویش بر آنان مهر ورزیدی، به فضل خود به آنان بخشیدی و به کرمت پی درپی به آنان روی کردی، ای که معبودی جز تو نیست، بخشایشگری که دارای شوکت و کرامتی.
پس حضرت فرمود: اى مفضّل هرگاه تو را حاجت ضرورى پیش آید نماز جعفر را بخوان، و این دعا را قرائت کن، و حاجتت را از خدا بخواه، که به خواست خدا برآورده می‌شود.
مؤلف گوید: شیخ طوسى براى برآورده شدن حاجت از امام صادق (علیه السّلام) روایت کرده: روزهاى چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه را روزه بدار، و چون روز پنجشنبه به آخر رسد به ده مسکین، هر مسکینى یک مدّ [به مقدار تقریبى 10 سیر] طعام صدقه بده، و در آغاز روز جمعه غسل کن و به محراب برو و نماز جناب جعفر را بخوان، آنگاه زانوها را برهنه ساز و بر زمین بگذار و بگو:
يَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِيلَ وَ سَتَرَ [عَلَيَ ] الْقَبِيحَ، يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَةِ وَ لَمْ يَهْتِكِ السِّتْرَ، يَا عَظِيمَ الْعَفْوِ، يَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ، يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ، يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالرَّحْمَةِ، يَا صَاحِبَ كُلِّ نَجْوَى وَ مُنْتَهَى كُلِّ شَكْوَى، يَا مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ، يَا كَرِيمَ الصَّفْحِ، يَا عَظِيمَ الْمَنِّ، يَا مُبْتَدِئاً بِالنِّعَمِ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا،
ای آن که زیبایی را آشکار سازی و زشتی را بپوشانی، ای آن که بندگان را بر خطایشان سرزنش نکنی و پرده حرمتشان را ندری، ای بزرگ در بخشش و نیکو در گذشت، ای که آمرزگاری‌ات فراگیر، و دستانت به مهر گشاده است، ای شنوای هر راز و نجوی و سرانجام هر دادخواهی، ای که از لغزش‌ها درگذری، ای بزرگوار در چشم پوشی و گذشت، ای بزرگ بخشایشگر، ای آغازگر نعمت ها پیش از شایستگی بندگان.
يَا رَبَّاهْ يَا رَبَّاهْ يَا رَبَّاهْ،
[اى پروردگار]
ده مرتبه،
يا اللّهُ يا اللّهُ يا اللّه ُ
[اى خدا]
ده مرتبه،
يا سيداهُ يا سيداهُ
[اى سرور]
ده مرتبه،
يا مولاياهُ، يا مولاياهُ
[اى مولا]
ده مرتبه،
يا رجاءاهُ
[اى امید]
ده مرتبه،
يا غياثاهُ
[اى پناه]
ده مرتبه
يا غايةَ رغبتاهُ
[اى نهایت رغبت]
ده مرتبه،
يا رحمنُ
[اى بخشاینده]
ده مرتبه،
يا رحيمُ
[اى مهربان]
ده مرتبه،
يا معطىَ الخيراتِ
[اى عطابخش]
ده مرتبه و
صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَثِيراً طَيِّباً كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ
[درود فراوان و پاکیزه بر محمّد و خاندان محمّد فرست، همچون بهترین درودها که بر بنده اى از بندگان خود فرستى]
ده مرتبه
و حاجت خود را بطلب.
مؤلف گوید: درباره روزه این سه روز و بجا آوردن دو رکعت نماز مستحب به هنگام ظهر روز جمعه، براى برآورده شدن حاجت، روایات بسیارى وارد شده.

مطلب قبلی نماز حضرت صاحب الزمان (عج) و دعای آن حضرت
اعمال ظهر روز جمعه مطلب بعدی


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/ansaryan/domains/ansaryan.com/public_html/system/modules/mafatih/views/view.php on line 399
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز