لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره السجدة - جزء بيست ويکم - سوره سجدة - صفحه 417

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
لقمان 
سوره سجدة 
الاحزاب 
وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَىٰ دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ٢١ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا ۚ إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ ٢٢ وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَلَا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَائِهِ ۖ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ٢٣ وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا ۖ وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ ٢٤ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ٢٥ أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ ۖ أَفَلَا يَسْمَعُونَ ٢٦ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنْفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا يُبْصِرُونَ ٢٧ وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْفَتْحُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ٢٨ قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ ٢٩ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ ٣٠
بی‌گمان آنان را غیر از عذابِ بزرگ‌تر [که در قیامت است] از عذاب نزدیک‌تر [که عذاب دنیایی است] می‌چشانیم، باشد که [بیدار شده، از فسق و فجور به هدایت] بازگردند‌ (٢١) ستمکارتر از کسی که به‌وسیلۀ آیات پروردگارش موعظه شود، آن‌گاه از آن‌ها روی‌برگردانده [و نپذیرد] کیست؟ بی‌تردید ما از گنه‌پیشگان انتقام می‌گیریم‌ (٢٢) همانا به موسی کتاب دادیم، پس تو در مورد دریافت آن [کتاب به‌وسیلۀ موسی] هیچ تردیدی نداشته باش! ما آن [کتاب] را برای بنی‌اسرائیل [مایۀ] هدایت قرار دادیم‌ (٢٣) برخی از بنی‌اسرائیل را چون [در برابر مشکلات و حادثه‌ها و انجام تکالیف] صبر و استقامت داشتند، و همواره اهل یقین به آیات ما بودند پیشوایانی قرار دادیم که به توفیق ما مردم را هدایت می‌کردند (٢٤) همانا پروردگارت در قیامت بین آنان در آنچه که همواره در آن اختلاف داشتند، [و نهایتاً گروه‌گروه می‌شدند] داوری خواهد کرد‌ (٢٥) آیا برای آنان روشن نشده که بسیاری از نسل‌های پیش از آنان را [به عذاب غافل‌گیرانه] هلاک کردیم، و اینان در مساکن آن‌ها راه می‌روند: که عاقبت طاغیان هلاکت است این سرگذشت‌های پیشینیان عبرت‌هاست آیا به گوش قبول نمی‌شنوند! (٢٦) آیا ندانسته‌اند که ما آب را به‌سوی زمین خشک و بی‌گیاه می‌رانیم، و به‌وسیلۀ آن، زراعتی [سرسبز و سودمند] پدید می‌آوریم که دام‌هایشان و خودشان از آن می‌خورند؟ آیا [آثار و نتایج رحمت خدا را] نمی‌بینند؟! (٢٧) [از روی مسخره به مؤمنان] می‌گویند: اگر راست‌گو هستید این پیروزی [که آمدنش وِرد زبان شماست] کی خواهد بود؟ (٢٨) بگو: روز پیروزی نه ایمان‌آوردنِ کافران سودشان دهد، و نه [برای جبران گذشتۀ خسارت‌بارشان] مهلت یابند‌ (٢٩) بنابراین از آنان روی برتاب! و به انتظار [رسیدن پیروزی] باش! که آنان [هم به خیال خود] در انتظار [روز شکستِ شما] به سر می‌برند‌ (٣٠)