لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره الأنعام - جزء هشتم - سوره انعام - صفحه 150

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
المائدة 
سوره انعام 
الاعراف 
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ ۗ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا ۗ قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ ١٥٨ إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ١٥٩ مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا ۖ وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَىٰ إِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ١٦٠ قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ١٦١ قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٦٢ لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ ١٦٣ قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ ۚ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْهَا ۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ١٦٤ وَهُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ الْأَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُمْ ۗ إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ١٦٥
آیا [برای ایمان‌آوردن به قرآن] جز این [مسائل را به عنوان محرّکِ ایمان‌آوردن] انتظار دارندکه فرشتگان به‌سویشان آیند، یا پروردگارت [آشکارا] تجلی کند، یا برخی از نشانه‌های پروردگارت [مانند قیامت، هم‌اکنون] تحقق یابد؟! [معلوم است که با بهانه‌کردنِ این خواسته‌ها می‌خواهند از ایمان به قرآن همواره رویگردان باشند.] روزی که برخی از نشانه‌های پروردگارت [چون قیامت وآثارش] ظاهر شود ایمان‌آوردنِ کسی که پیش از آن ایمان نیاورده، یا در حال ایمان‌داشتن عمل شایسته‌ای انجام نداده سودی نخواهد داشت، بگو: [با این بهانه‌تراشی‌ها] منتظر [عذاب] باشید، ما هم منتظریم [که به عذاب دچار شوید]‌ (١٥٨) بی‌تردید کسانی که دینشان را بخش‌بخش کردند [تا به بخشی که مطابق میلشان باشد عمل کنند و بخش دیگر را واگذارند]، و در نتیجه گروه‌گروه شدند تو را هیچ پیوند و کاری با آنان نیست [؛ زیرا از امت تو به حساب نمی‌آیند،] کار آنان فقط با خداست، آن‌گاه به اعمالی که همواره انجام می‌دادند آگاهشان می‌کند‌ (١٥٩) آنان که کارِ نیک [به پیشگاه خداوند] بیاورند پاداششان ده برابر است، و آنان‌که کارِ بد بیاورند جز به مانند آن مجازات نشوند و مورد ستم قرار نمی‌گیرند‌ (١٦٠) بگو: مسلّماً پروردگارم مرا به‌سوی راه مستقیم هدایت کرده؛ [راه مستقیمی] که دین ثابت و استوار است؛ همان دین ابراهیمِ یکتاپرست؛ که از مشرکان نبود‌ (١٦١) بگو: نمازم، عبادتم، زندگی‌ام و مرگم فقط برای خداوند یکتا پروردگار جهانیان است‌ (١٦٢) او را شریکی نیست، به این [یگانه‌دانستنِ او] مأمورم، و نخستین کسی بین شما می‌باشم که تسلیم خداوندم‌ (١٦٣) بگو: آیا جز خدای یکتا پروردگار و مدبّری بطلبم؟ درحالی‌که او پروردگار و مدبّر همۀ امور است، و هیچ‌کس جز به زیان خود [عمل زشتی] مرتکب نمی‌شود، و هیچ سنگین‌باری، بارِ گناه دیگری را [به دوش خود] برنمی‌دارد، سپس بازگشت همۀ شما به‌سوی پروردگارتان خواهد بود، نهایتاً شما را به [حقانیت] آنچه دربارۀ آن اختلاف می‌کردید آگاه می‌کند‌ (١٦٤) او کسی است که شما را در زمین جانشین [نسل‌های گذشته] قرار داد، و [مرتبۀ معنوی و مادّی] برخی از شما را بر بعضی دیگر به درجاتی بالا برد تا شما را در آنچه عطایتان کرده بیازماید، مسلّماً پروردگارت زودکیفر، و یقیناً بسیار آمرزنده و مهربان است‌ (١٦٥)