لطفا منتظر باشید

قرآن کریم - سوره الأعراف - جزء نهم - سوره اعراف - صفحه 166

تنظیمات متن
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
نوع قلم
اندازه قلم
رنگ قلم
الانعام 
سوره اعراف 
الانفال 
فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَٰذِهِ ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ ۗ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ١٣١ وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ١٣٢ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ ١٣٣ وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ ۖ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ١٣٤ فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ ١٣٥ فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ١٣٦ وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ ١٣٧
[ولی از این حادثه‌ها که مجازاتی الهی بود پند نگرفتند،] چون نعمت و رفاه برای آنان می‌آمد، می‌گفتند: این به سبب [لیاقت] خود ماست. و هنگامی که گزند و آسیبی به آنان می‌رسید، به موسی و همراهانش فال بد می‌زدند [و می‌گفتند: این آسیب‌ها از شومی موسی و همراهان اوست]. آگاه باشید! [سررشتۀ] شومی فرعونیان [که بازتاب گناهان آنان است] نزد خداست، ولی بیشترشان [به جایگاه ارادۀ خداوند در دچارکردنِ گنه‌پیشگان به مشکلات و عذاب] نا آگاهند‌ (١٣١) [فرعونیان] گفتند: [ای موسی!] هر معجزه‌ای برای ما بیاوری تا با آن ما را جادو کنی به تو ایمان نمی‌آوریم (١٣٢) پس ما توفان را، و [هجوم] ملخ و شپش و قورباغه را، و [جوشیدن] خون [در آب‌های مورد آشامیدنشان] را که معجزات جداجدا بود به‌سویشان فرستادیم، باز هم تکبّر کردند؛ آنان مردمی گنه‌پیشه بودند‌ (١٣٣) و هنگامی که عذاب بر آنان فرود آمد، گفتند: ای موسی! پروردگارت را به آن عهدی که نزد تو دارد [و آن استجابت دعای توست] برای ما بخوان، که اگر [این] عذاب را از ما برطرف کنی حتماً به تو ایمان آورده، و بی‌تردید بنی‌اسرائیل را با تو روانه می‌کنیم (١٣٤) چون عذابِ را تا سرآمد معینی که باید همۀ آنان به [پایان مهلت] آن می‌رسیدند، از فرعونیان برطرف کردیم، [به دور از انتظار،] پیمانشان را [دایر بر ایمان‌آوردن به موسی] شکستند (١٣٥) پس [از ارائۀ معجزاتِ گوناگون] به سبب این‌که معجزاتِ ما را منکر شدند و [متکبّرانه] به آن‌ها بی‌توجه بودند از آنان انتقام گرفته، در دریا غرقشان کردیم‌ (١٣٦) و به آن قومی که همواره زبونشان شمردند شرق و غربِ سرزمینی را که در آن حاصل‌خیزی و خیر فراوانی قرار داده بودیم واگذار کردیم، و وعدۀ نیک ما [مبنی بر هلاکت فرعونیان، و حاکمیت مستضعفان] بر بنی‌اسرائیل به پاداش صبری که کردند به‌طور کامل تحقق یافت، و آنچه را که فرعون و قومش [از کاخ‌های مجلل] می‌ساختند و سایبان‌ها[ی خوش‌نشین] که می‌افراشتند در هم کوبیدیم‌ (١٣٧)