فارسی
شنبه 24 بهمن 1394 - السبت 4 جمادى الاول 1437

زیارت دوم ( امین الله)

متن عربی متن ترجمه
زيارت دوّم: زيارت معروف به «أَمينُ اللّه» است كه در نهايت اعتبار مى ‏باشد و در تمام كتابهاى زيارتى و مصابيح‏ نقل شده.
علاّمه مجلسى (ره) فرموده: اين زيارت از جهت متن و سند از بهترين زيارات است و بايد در تمام روضه‏ هاى ائمه‏ بر آن مواظبت نمايند، درباره اين زيارت به سندهاى معتبر از جابر، از امام باقر عليه السّلام روايت شده: حضرت زين العابدين عليه السّلام به‏ زيارت امير المؤمنين عليه السّلام آمد، و در كنار قبر آن حضرت ايستاد و گريست و چنين گفت:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ عَلَى عِبَادِهِ (السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ) ، أَشْهَدُ أَنَّكَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَ عَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حَتَّى دَعَاكَ اللَّهُ إِلَى جِوَارِهِ فَقَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيَارِهِ وَ أَلْزَمَ أَعْدَاءَكَ الْحُجَّةَ مَعَ مَا لَكَ مِنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَةِ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ رَاضِيَةً بِقَضَائِكَ مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَ دُعَائِكَ مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيَائِكَ مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَ سَمَائِكَ صَابِرَةً عَلَى نُزُولِ بَلائِكَ [شَاكِرَةً لِفَوَاضِلِ نَعْمَائِكَ ذَاكِرَةً لِسَوَابِغِ آلائِكَ‏] مُشْتَاقَةً إِلَى فَرْحَةِ لِقَائِكَ مُتَزَوِّدَةً التَّقْوَى لِيَوْمِ جَزَائِكَ مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِيَائِكَ مُفَارِقَةً لِأَخْلاقِ أَعْدَائِكَ مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيَا بِحَمْدِكَ وَ ثَنَائِكَ.
سلام بر تو اى امين خدا بر روی زمينش، و حجّت او بر بندگانش، سلام بر تو اى امير مؤمنان [اگر اين زيارت براى امام ديگر خوانده شود، «السلام عليك يا امير المؤمنين» گفته نمى ‏شود مؤلف شهادت مى ‏دهم كه تو در راه خدا آن‏چنان‏كه بايد جهاد كردى، و به كتابش عمل نمودى، و روشهاى پيامبرش (درود خدا بر او خاندانش) را پيروى كردى، تا خدا تو را به جوارش خواند، و با اختياراتش تو را به جانب خود قبض روح نمود، و دشمنانت را ملزم به‏ حجت كرد، با آنچه توراست از حجت هاى رسا بر همه مخلوقاتش.
خدايا قرار ده نفسم را آرام‏ در برابر تقديرت، خشنود به قضاوتت، حريص به ذكر و دعايت، عاشق به برگزيده‏ دوستانت، محبوب در زمين و آسمانت، شكيبا بر نزول بلايت، سپاس گذار بر فزونی نعمت هايت، يادكننده كامل عطاهايت، مشتاق به شادى ديدارت، توشه برگيرنده تقوا براى روز پاداشت، پيرو روش هاى اوليايت، جداكننده از اخلاق دشمنانت، غافل از دنيا به‏ سپاس و ثنايت.
پس روى مبارك خود را بر قبر گذاشت و گفت:
اللَّهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتِينَ إِلَيْكَ وَالِهَةٌ وَ سُبُلَ الرَّاغِبِينَ إِلَيْكَ شَارِعَةٌ وَ أَعْلامَ الْقَاصِدِينَ إِلَيْكَ وَاضِحَةٌ وَ أَفْئِدَةَ الْعَارِفِينَ مِنْكَ فَارِعَةِ وَ أَصْوَاتَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ صَاعِدَةٌ وَ أَبْوَابَ الْإِجَابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَ دَعْوَةَ مَنْ نَاجَاكَ مُسْتَجَابَةٌ وَ تَوْبَةَ مَنْ أَنَابَ إِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ وَ عَبْرَةَ مَنْ بَكَى مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ وَ الْإِغَاثَةَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ بِكَ مَوْجُودَةٌ [مَبْذُولَةٌ] وَ الْإِعَانَةَ لِمَنِ اسْتَعَانَ بِكَ مَبْذُولَةٌ [مَوْجُودَةٌ] وَ عِدَاتِكَ لِعِبَادِكَ مُنْجَزَةٌ وَ زَلَلَ مَنِ اسْتَقَالَكَ مُقَالَةٌ وَ أَعْمَالَ الْعَامِلِينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ وَ أَرْزَاقَكَ إِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْكَ نَازِلَةٌ وَ عَوَائِدَ الْمَزِيدِ إِلَيْهِمْ وَاصِلَةٌ وَ ذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرِينَ مَغْفُورَةٌ وَ حَوَائِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ وَ جَوَائِزَ السَّائِلِينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ وَ عَوَائِدَ الْمَزِيدِ مُتَوَاتِرَةٌ وَ مَوَائِدَ الْمُسْتَطْعِمِينَ مُعَدَّةٌ وَ مَنَاهِلَ الظِّمَاءِ [لَدَيْكَ‏] مُتْرَعَةٌ اللَّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعَائِي وَ اقْبَلْ ثَنَائِي وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بَيْنَ أَوْلِيَائِي بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ إِنَّكَ وَلِيُّ نَعْمَائِي وَ مُنْتَهَى مُنَايَ وَ غَايَةُ رَجَائِي فِي مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ.
خداى دل های فروتنان، سرگردان به سوى توست، و راه‏ هاى مشتاقان به درگاهت نمايان است، و نشانه ‏هاى قاصدان كوى ‏ات‏ پيداست، و دل هاى عارفان از تو هراسان است، و صداى خوانندگان به جانب تو بلند است، و درهای اجابت به رويشان گشوده، و دعاى آنكه با تو مناجات كرد مستجاب است، و توبه كسى ‏كه به سوى تو بازگشت پذيرفته است، و اشك كسى ‏كه از ترس تو گريه كرد مورد رحم است، و فريادرسى براى كسی كه از تو فرياد خواست آماده است، و كمك براى كسی كه از تو كمك خواست رايگان است، و وعده ‏هايت براى بندگانت وفا شده، و لغزش آن‏كه از تو پوزش خواست ناديده گرفته شده، و اعمال عمل‏ كنندگان نزد تو محفوظ است، و روزي هايت از جانب تو به سوى مخلوقات‏ فرود آينده است، و بهره ‏هاى فزون به سويشان پيوسته است، و گناهان آمرزش‏ جويان آمرزيده است، و حاجات خلق نزد تو برآورده است، و جايزه‏ هاى خواستاران، پيش تو كامل گشته است، و عايدات افزون‏ پياپى است، و سفره ‏هاى خواهندگان طعام آماده، و حوض هاى تشنگان لبريز است.
خدايا دعايم را مستجاب كن، و ستايشم را بپذير، و بين من و اوليايم جمع كن، به حق محمّد و على و فاطمه و حسن‏ و حسين، تو ولى ‏نعمت و نهايت آرزو و هدف اميد منى در بازگشتگاه و محلّ اقامتم.
در كتاب «كامل الزيارات» پس از متن زيارت اين جملات آمده است:
أَنْتَ إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ اغْفِرْ لِأَوْلِيَائِنَا وَ كُفَّ عَنَّا أَعْدَاءَنَا وَ اشْغَلْهُمْ عَنْ أَذَانَا وَ أَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقِّ وَ اجْعَلْهَا الْعُلْيَا وَ أَدْحِضْ كَلِمَةَ الْبَاطِلِ وَ اجْعَلْهَا السُّفْلَى إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ
تو معبود و آقاو مولاى منى، دوستانمان را بيامرز، دشمنانمان را از ما بازدار، و از آزار ما غافلشان گردان، و كلمه حق را نمايان و و آن را برتر كن، و كلمه باطل را بلغزان و آن را پست ‏تر قرار ده، تو بر هرچيز توانايی
آنگاه امام باقر عليه السّلام فرمود: هركه از شيعيان ما اين زيارت و دعا را در كنار قبر امير المؤمنين عليه السّلام، يا نزد قبر يكى از ائمه عليهم السّلام بخواند، البته‏ حق تعالى اين زيارت و دعاى او را در نام ه‏اى از نور بالا برد و مهر حضرت محمّد صلّى اللّه و عليه و آله را بر آن بزند و به اين صورت محفوظ باشد، تا به قائم آل محمّد (عج) تسليم كنند، پس صاحبش را به بشارت و تحيّت و كرامت استقبال نمايد ان شاء اللّه تعالى.
مؤلّف گويد: اين زيارت شريفه ‏هم از زيارات مطلقه به حساب مى ‏آيد، و هم از زيارات مخصوصه روز غدير، و هم‏ از زيارات جامعه، كه در جميع روضات مقدسه ائمه خوانده مى ‏شود.