فرزند برادر حذيفة بن اسيد غفارى

‏
شيخ جليل محمد بن حسن صفار قمى در كتاب معتبر و با ارزش بصائر الدرجات به سند خود از حذيفة بن اسيد كه از اصحاب رسول خدا بود، و از بيعت كنندگان زير درخت كه خدا از آنان اعلام رضايت كرد، و در قيامت از حوارى حضرت حسن عليه السلام است روايت مى‏كند: چون حضرت مجتبى پس از صلح با معاويه كه مايه بقاى درخت دين و حافظ اسلام تا قيامت بود به سوى مدينه حركت كرد، من با حضرت همراه شدم.
در طور مسير ملاحظه مى‏كردم شترى با بارش پيش روى حضرت در حركت است و آن بزرگوار از آن شتر جدا نمى‏شود!
من از بار آن شتر خبر نداشتم، ولى مى‏ديدم شتر به هر طرف مى‏رود حضرت مجتبى متوجه اوست! به حضرت گفتم: پدر و مادرم فدايت، مگر بار اين شتر چيست كه شما چشم از آن بر نمى‏داريد، و از آن جدا نمى‏شويد؟
فرمود: نمى‏دانى بارش چيست؟ گفتم: نه. فرمود: بارش ديوان و دفتر است.
گفتم چه ديوان و دفترى؟ فرمود: ديوان و دفترى كه نام شيعيان و پيروان ما در آن ثبت است.
حذيفه مى‏گويد: به حضرت گفتم: اى فرزند رسول خدا! من دوست دارم نام خود را در اين ديوان ببينم، حضرت فرمود: فردا بيا تا به تو نشان دهم.
حذيفه مى‏گويد: چون صبح دميد با فرزند برادرم به محضر حضرت رسيديم، فرمود: حاجتت چيست؟
عرض كردم وفا به وعده‏اى كه ديروز به من داديد فرمود: اين جوان كيست؟
گفتم: فرزند برادر من است. او با سواد است و من بى‏سواد. وى را همراه خود آورده‏ام تا اسامى را در آن ديوان بخواند. حضرت فرمان داد ديوان و دفتر اوسط را بياوردند. چون آوردند پسر برادر حذيفه شروع به مطالعه كرد، ناگهان در حال قرائت گفت: اى عمو! اين نام من است كه در اين ديوان ثبت است و نور مى‏دهد و از آن روشنائى تلألؤ دارد!
حذيفه گفت: بنگر به بين نام من در كجاى دفتر است؟ فرزند برادرش نام او را در آن ديوان ملكوتى پيدا كرد، هر دو مسرور و خوشحال شدند كه نامشان به عنوان شيعه در دفتر اهل بيت ثبت است «1».
پسر برادرش كه نور ايمان و اخلاق و عمل صالحش از افق نامش در ديوان نام شيعيان مى‏درخشيد و از نوريان و ملكوتيان بود در حادثه بى‏نظير كربلا كنار حضرت سيد الشهدا عليه السلام ثابت قدم ماند تا به درجه رفيع شهادت رسيد و ثابت كرد كه: نوريان مر نوريان را جاذبند. و ثابت كرد كه:
«الطَّيِبينَ لِلطَّيِبات».
و ثابت كرد كه انسان خاكى با تحقق دادن مقام خلافت اللّهى مى‏تواند انسان نورى شود و از پهن دشت ناسوت به عرضه گاه ملكوت برسد و آوازه‏اش را در همه هستى پايدار و جاودان سازد.

پی نوشت ها:

__________________________________________________

(1)- بصائر الدرجات: 192، نادر من الباب، حديث 6.

مطالب فوق برگرفته شده از 

کتاب : با کاروان نور

نوشته: استاد حسین انصاریان