ไทยแลนด์
Friday 27th of November 2020
  41
  0
  0

ความสมถะของอิมามอะลี

วามแตกต่างระหว่างสำรับของอิมามอลีและมุอาวิยะฮ์ ครั้งหนึ่ง ท่านอะฮ์นัฟ บิน ก็อยซ์ ได้กล่าว่า “วันหนึ่งฉันได้ไปยังพระราชวังของ มุอาวิยะฮ์ บิน อบีซุฟยาน ซึ่งเป็นช่วงตรงกับเวลาอาหารเที่ยงพอดี ฉันรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างยิ่ง ที่อาหารร้อนเย็น คาวหวาน ได้ถูกตระเตรียมไว้และยกมาบริการอย่างมากมาย หลังจากนั้นก็ได้ยกอาหารอีกชนิดหนึ่งมาให้ ซึ่งฉันไม่รู้จักมัน ด้วยความสงสัยฉันจึงถาม มุอาวิยะฮ์ ว่ามันคืออะไร?”
ความสมถะของอิมามอะลี

ความแตกต่างระหว่างสำรับของอิมามอลีและมุอาวิยะฮ์
ครั้งหนึ่ง ท่านอะฮ์นัฟ บิน ก็อยซ์ ได้กล่าว่า “วันหนึ่งฉันได้ไปยังพระราชวังของ มุอาวิยะฮ์ บิน อบีซุฟยาน ซึ่งเป็นช่วงตรงกับเวลาอาหารเที่ยงพอดี ฉันรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างยิ่ง ที่อาหารร้อนเย็น คาวหวาน ได้ถูกตระเตรียมไว้และยกมาบริการอย่างมากมาย หลังจากนั้นก็ได้ยกอาหารอีกชนิดหนึ่งมาให้ ซึ่งฉันไม่รู้จักมัน ด้วยความสงสัยฉันจึงถาม มุอาวิยะฮ์ ว่ามันคืออะไร?”

มุอาวิยะฮ์ จึงตอบว่า “มันคือไส้ของนกเป็ดน้ำที่อัดแน่นด้วยสมองของแกะหนุ่ม และทอดในน้ำมันของถั่วเพรซตาชิโอ พร้อมกับโรยด้วยน้ำตาลอ้อย”

ท่านอะฮ์นัฟ บิน ก็อยซ์ จึงได้กล่าวว่า “ในขณะนั้นเองน้ำตาของฉันก็ได้หลั่งไหลพรั่งพรูออกมาโดยไม่สามารถความคุมมันได้ มุอาวิยะฮ์ จึงถามด้วยความตกใจ “เกิดอะไรขึ้นกับเจ้ารึ!!?”

ฉันจึงตอบว่า “ฉันกำลังหวนรำลึกถึงวันที่ได้เป็นแขกที่บ้านของ ท่านอะลี บิน อบีฏอลิบ (อ.) ซึ่งในวันนั้นเป็นเวลาอาหารเที่ยงพอดี ท่านอะลี (อ.) จึงขอให้ฉันเป็นแขกของท่านในมื้อนั้น ท่านอิมามอะลี (อ.) ได้เอาถุงหนังที่มัดเอาไว้พร้อมกับปิดตราประทับบนครั่งออกมา ฉันจึงถามว่ามันมีอะไรข้างในหรือ?

ท่านอิมามอะลี (อ.) จึงตอบว่า “แป้งรำข้าวสาลี”

ฉันจึงถามท่านว่า “ท่านกลัวว่ามีใครจะมาหยิบผิดไปหรืออย่างไร หรือว่าท่านไม่ต้องการให้ใครเอาไปรับประทานกระนั้นหรือ?”

ท่านอิมาม อะลี (อ.) ตอบว่า “เปล่าหรอก ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง แต่ฉันกลัวว่า ฮะซันและฮุซัยน์(อ.) บุตรของฉันจะรินน้ำมัน หรือน้ำมันมะกอกลงไป”(เพื่อให้สะดวกต่อการรับประทาน)

ฉันจึงถามอีกว่า “โอ้ อะมีรุ้ลมุอฺมินีน การเทน้ำมันมะกอกลงไปมันบาป หรือเป็นฮะรอมกระนั้นหรือ?”

ท่านอิมาม อะลี (อ.) จึงตอบว่า :-

“لا ولكن يجب علي ائمة الحق ان يعتدوا انفسهم من ضعفة الناس لئلا يطغي الفقير فقره”
“ไม่หรอก มันไม่ได้ฮะรอม แต่ทว่าจำเป็นสำหรับ อิมามผู้นำแห่งสัจธรรมที่จะต้องกินดื่มให้เหมือน ๆ กับบรรดาผู้อ่อนแอขัดสนยากไร้ เพื่อที่ว่าความขัดสนข้นแค้นจะได้ไม่ทำให้ผู้ยากจนนั้นต้องการเป็นกบฏก่อความจลาจนวุ่นวายขึ้นมา”

ดังนั้นและยามใดก็ตามที่ความยากจนได้ถาโถมใส่พวกเขา พวกเขาก็จะกล่าว่า :-
“จะต้องกลัวอะไรอีกหรือ ก็ในเมื่อผู้นำของเรา ยังกิน ดื่มและใช้ชีวิตเช่นเดียวกับเรา”


มุอาวิยะฮ์ จึงกล่าวว่า “โอ้ อะฮ์นัฟ เจ้าได้ระลึกถึงชายที่ไม่มีผู้ใดปฏิเสธความสูงส่งของเขาได้”


อ้างอิง
1-اصل الشيعة و اصولها ص 652-
نهج البلاغه خطبه 207


source : alhassanain
  41
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

latest article

...
อิสลามกับสังคม
ดุอาประจำวันที่ 24 ...
วิธีการอ่าน “ซิยารัตอัรบะอีน”
ความสำคัญของพ่อแม่ในอิสลาม
หลอกลวงพระองค์
กัรบะลา ในริวายะฮ์ ...
บทเรียนจากอาชูรอถึงอัรบะอีน
...
รอมฎอนในคำสอนของอะฮ์ลุลบัยต์(อ.) ...

 
user comment