فارسی
دوشنبه 04 مرداد 1400 - الاثنين 15 ذي الحجة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

دعای 7 ( دعا برای پیشآمدهای سخت و اندوهناک ) ترجمه محمد تقی خلجی


مطلب قبلی دعا برای صبح و شب
دعا برای پناه بردن به خدا از سختی ها مطلب بعدی


نحوه نمایش

دانلود
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا عَرَضَتْ لَهُ مُهِمَّةٌ أَوْ نَزَلَتْ بِهِ ، مُلِمَّةٌ وَ عِنْدَ الْكَرْبِ
از دعاهاى اوست به هنگامى كه حادثه‌ى مهمى برايش رخ مى‌داد، يا اين كه بلايى نازل مى‌گشت، و در وقتى كه اندوهگين مى‌شد
﴿1 يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ ، وَ يَا مَنْ يُفْثَأُ [يَفْثَأُ] بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ ، وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الَْمخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ .
(1) اى كسى كه گره‌هاى فروبسته‌ى كارهاى ناخوشايند به دست او گشايش مى‌يابند؛ و اى كسى كه تندى امواج بلاها و سختى‌ها، به او شكسته مى‌شوند؛ و اى كسى كه گذر از تنگناهاى زندگى و ورود به عرصه‌ى آسايش و فراخى از او طلب مى‌شود.
﴿2 ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعَابُ ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ ، وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ ، وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ .
(2) ناهموارى‌ها به قدرت تو هموار، و سببها براى انجام گرفتن كارها به توفيق تو فراهم مى‌گردد. قلم فضا و سرنوشت (هر موجودى) به قدرت تو جارى است.
﴿3 فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ ، وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ .
(3) و هر چيز، طبق اراده و خواست تو پديد مى‌آيد، و همه چيز، بى‌گفتن تو و به اراده‌ات فرمانبردار، و به خواست تو، بى‌آن كه نهى كنى، باز مى‌ايستد.
﴿4 أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ ، لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ ، وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ
(4) آن تويى كه در دشوارى‌ها و گرفتارى‌ها خوانده مى‌شوى و در پيشامدهاى ناگوار، پناهى، جز تو برطرف كننده‌ى بلايى نيست، و جز تو گره‌گشايى، نه!
﴿5 وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ ، وَ أَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ .
(5) (و اى پروردگار من!) حادثه‌اى گران‌بار و طاقت‌فرسا بر دوشم نشسته كه سنگينى آن، مرا درهم شكسته، و بلايى بر من روى آورده كه تاب تحمل را از من ربوده است.
﴿6 وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إِلَيَّ .
(6) خدايا! آن بار سنگين طاقت‌سوز را تو به قدرت خويش بر دوشم نهادى و به فرمان خود، به سوى من روانش ساختى.
﴿7 فَلَا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ ، وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ ، وَ لَا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ ، وَ لَا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ ، وَ لَا مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ ، وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ .
(7) بنابراين، آنچه را كه تو بر من نهادى، بردارنده‌اى، و آنچه را كه تو بر من روانش ساختى، برگرداننده‌اى نيست. خدايا! هر درى را كه به رويم فروبندى، گشاينده‌اى نيست، و اگر بگشايى، هيچ‌كس را ياراى بستن آن نيست، و بر آنچه كه تو مشكل ساختى، آسان‌كننده‌اى، و آن كس را كه خوار كردى، يارى‌دهنده‌اى نيست.
﴿8 فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ افْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ ، وَ اكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ ، وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيما شَكَوْتُ ، وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيما سَأَلْتُ ، وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنِيئاً ، وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً .
(8) پس بر محمد و دودمانش درود فرست، و اى پروردگار من! به فضل و احسانت در گشايش را به رويم بگشاى و به قوت خود، يورش سلطان غم را بشكن و بنياد اندوه را برانداز، و با نگاه محبت و نيكى خويش، در شكوايم نظر كن، و بدانچه از تو تقاضا كردم، كام جانم را شيرين ساز، و از جانب خويش، رحمت و فراخى بى‌رنج و زحمت، ارزانى بدار، و از سوى خود، راه رهايى از اين سختى‌ها را به رويم بگشا.
﴿9 وَ لَا تَشْغَلْنِي بِالاِهْتَِمامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ ، وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ .
(9) و مرا به سبب چيرگى غم و اندوه، از رعايت تكاليف بندگى و انجام دادن واجبها و به كار بستن مستحب‌هاى خود، باز مدار.
﴿10 فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً ، وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيَّ هَمّاً ، وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ ، وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ ، فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ ، يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ .
(10) چرا كه اى پروردگار من! از آنچه بر من وارد گشته، در تنگنا، و به آنچه بر سرم آمده است، غمگين و اندوهناكم و تو به برطرف كردن آنچه بدان گرفتارم و به پس راندن آنچه با آن دست به گريبانم، توانايى پس آن گرفتارى را از من بران، اگر چه سزاوار آن نيستم، اى دارنده‌ى عرش عظيم!

برچسب:

دعای هفت صحیفه سجادیه

-

دعای هفتم صحیفه سجادیه

-

دعای 7 صحیفه سجادیه

-

دعای ۷ صحیفه سجادیه

-

هفتمین دعای صحیفه سجادیه

-

شرح صحیفه سجادیه

-

ترجمه صحیفه سجادیه

-

انتخاب ترجمه:
- استاد حسین انصاریان - سید كاظم ارفع - حسین استاد ولی - سید رضا آل ياسین - محیی الدين مهدی الهی قمشه ای - عبدالمحمد آيتی - صدرالدین بلاغی - تقدسی نيا - حسن ثقفی تهرانی - محمد مهدی جلالی - سید علیرضا جعفری - محمد تقی خلجی - لطیف راشدی - باقر رجبی نژاد - محمد رسولی - محمد مهدی رضايی - محمد حسین سلطانی لرگانی کجوری - داریوش شاهین - ابوالحسن شعرانی - غلامعلی صفايی - محمود صلواتی - عباس عزيزی - حسین عماد زاده اصفهانی - محسن غرویان - عبدالجواد ابراهیمی - جواد فاضل - محمد مهدی فولادوند - علی نقی فيض الاسلام اصفهانی - فیض الاسلام (تصحیح جامعه مدرسین) - جواد قيومی اصفهانی - اسدالله مبشری - محمد علی مجاهدی - محسن محمود زاده - عبدالحسین موحدی
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا