فارسی
جمعه 12 آذر 1400 - الجمعة 28 ربيع الثاني 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

دعای 27 ( دعا برای مرزداران ) ترجمه محمد مهدی جلالی


مطلب قبلی دعای 26
دعای 28 مطلب بعدی


نحوه نمایش

دانلود
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ لِأَهْلِ الثُّغُورِ
درباره‌ى نگهبانان مرزها
﴿1 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ حَصِّنْ ثُغُورَ الْمُسْلِمِينَ بِعِزَّتِكَ ، وَ أَيِّدْ حُمَاتَهَا بِقُوَّتِكَ ، وَ أَسْبِغْ عَطَايَاهُمْ مِنْ جِدَتِكَ .
(1) درود تو بر احمد و خاندان كه هستى شرف يافت از نامشان خداوندگارا بدار استوار به عزت تو اين مرز و هم مرزدار به قوت تو اين مرزداران ما برافراز و يارى رسان اى خدا بيفزاى نعمت بر ايشان بسى كه حاجت نيارند نزد كسى
﴿2 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ كَثِّرْ عِدَّتَهُمْ ، وَ اشْحَذْ أَسْلِحَتَهُمْ ، وَ احْرُسْ حَوْزَتَهُمْ ، وَ امْنَعْ حَوْمَتَهُمْ ، وَ أَلِّفْ جَمْعَهُمْ ، وَ دَبِّرْ أَمْرَهُمْ ، وَ وَاتِرْ بَيْنَ مِيَرِهِمْ ، وَ تَوَحَّدْ بِكِفَايَةِ مُؤَنِهِمْ ، وَ اعْضُدْهُمْ بِالنَّصْرِ ، وَ أَعِنْهُمْ بِالصَّبْرِ ، وَ الْطُفْ لَهُمْ فِي الْمَكْرِ .
(2) درود تو بر احمد و خاندان كه هستى شرف يافت از نامشان بيفزاى در جمعشان در شمار سلاحى كه دارند آور به كار ز دشمن نگهدار اطرافشان ز هر سوى يارى به آنان رسان بپيوند دلهايشان را به هم مينداز در كارشان بيش و كم پياپى رسان رزق آنها ز راه ببر سختى از كارشان اى اله ده از يارى خود به آنها نصيب به نصر و به صبر و به مكر و فريب
﴿3 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ عَرِّفْهُمْ مَا يَجْهَلُونَ ، وَ عَلِّمْهُمْ مَا لَا يَعْلَمُونَ ، وَ بَصِّرْهُمْ مَا لَا يُبْصِرُونَ .
(3) درود تو بر احمد و خاندان كه هستى شرف يافت از نامشان خدايا به دانش برافروزشان ندانند اگر خود بياموزشان خدايا از آنها تو بگشا بصر كه بينند چيزى نبينند اگر
﴿4 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ ، وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ ، وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ نَصْبَ أَعْيُنِهِمْ ، وَ لَوِّحْ مِنْهَا لِأَبْصَارِهِمْ مَا أَعْدَدْتَ فِيهَا مِنْ مَسَاكِنِ الْخُلْدِ وَ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ وَ الْحُورِ الْحِسَانِ وَ الْأَنْهَارِ الْمُطَّرِدَةِ بِأَنْوَاعِ الْأَشْرِبَةِ وَ الْأَشْجَارِ الْمُتَدَلِّيَةِ بِصُنُوفِ الَّثمَرِ حَتَّى لَا يَهُمَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِالْاِدْبَارِ ، وَ لَا يُحَدِّثَ نَفْسَهُ عَنْ قِرْنِهِ بِفِرَارٍ .
(4) درود تو بر احمد و خاندان كه هستى شرف يافت از نامشان در آن دم كه دشمن شود روبرو فراموش سازند ديگر عدو كه آن خود جهان فريبنده است كه چون راهزن در ره بنده است ز سرهايشان فكر مال جهان چنان دشمنى پاك ساز و بران پس آنگه بنه پيش چشمانشان بهشتى كه خواهى كنى ارمغان كه سرشار از نعمت و رحمت است سزاوار ايشان چنين نعمت است
﴿5 اللَّهُمَّ افْلُلْ بِذَلِكَ عَدُوَّهُمْ ، وَ اقْلِمْ عَنْهُمْ أَظْفَارَهُمْ ، وَ فَرِّقْ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ أَسْلِحَتِهِمْ ، وَ اخْلَعْ وَثَائِقَ أَفْئِدَتِهِمْ ، وَ بَاعِدْ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ أَزْوِدَتِهِمْ ، وَ حَيِّرْهُمْ فِي سُبُلِهِمْ ، وَ ضَلِّلْهُمْ عَنْ وَجْهِهِمْ ، وَ اقْطَعْ عَنْهُمُ الْمَدَدَ ، وَ انْقُصْ مِنْهُمُ الْعَدَدَ ، وَ امْلَأْ أَفْئِدَتَهُمُ الرُّعْبَ ، وَ اقْبِضْ أَيْدِيَهُمْ عَنِ الْبَسْطِ ، وَ اخْزِمْ أَلْسِنَتَهُمْ عَنِ النُّطْقِ ، وَ شَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ وَ نَكِّلْ بِهِمْ مَنْ وَرَاءَهُمْ ، وَ اقْطَعْ بِخِزْيِهِمْ أَطْمَاعَ مَنْ بَعْدَهُمْ .
(5) خدايا فرو كوب خيل عدو جدا ساز ناخن ز انگشت او جدايى فكن خصم را از سلاح كه هرگز نيابند رنگ فلاح دل خصم سرشار از بيم كن ز انديشه‌ى ما به دو نيم كن ز آذوقه و زاد كن دورشان نماند به راه اندرون نورشان نيابند آن را كه مى‌خواستند شده دور از يارى و كاستند بيفزا به بيم و بكاه از شمار ز بگشودن دستشان باز دار زبانهايشان را ز گفتار بند پريشان كه باشند بر خلق پند چو سالار آنها بيايد به پيش نماند بر او هيچ اميد بيش
﴿6 اللَّهُمَّ عَقِّمْ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ ، وَ يَبِّسْ أَصْلَابَ رِجَالِهِمْ ، وَ اقْطَعْ نَسْلَ دَوَابِّهِمْ وَ أَنْعَامِهِمْ ، لَا تَأْذَنْ لِسَمَائِهِمْ فِي قَطْرٍ ، وَ لَا لِأَرْضِهِمْ فِي نَبَاتٍ .
(6) ز زنهايشان گير زايندگى ز مردان بخشكان فزايندگى نزايند هرگز ستورانشان نبارد بر آنها نمى آسمان نرويد گياهى بر آنها ز خاك شود بسته درها همه پاك پاك
﴿7 اللَّهُمَّ وَ قَوِّ بِذَلِكَ مِحَالَ أَهْلِ الْإِسْلَامِ ، وَ حَصِّنْ بِهِ دِيَارَهُمْ ، وَ ثَمِّرْ بِهِ أَمْوَالَهُمْ ، وَ فَرِّغْهُمْ عَنْ مُحَارَبَتِهِمْ لِعِبَادَتِكَ ، وَ عَنْ مُنَابَذَتِهِمْ لِلْخَلْوَةِ بِكَ حَتَّى لَا يُعْبَدَ فِي بِقَاعِ الْأَرْضِ غَيْرُكَ ، وَ لَا تُعَفَّرَ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ جَبْهَةٌ دُونَكَ .
(7) خدايا تو اين ملك دار استوار به تدبير مردان خدمتگزار شود دشمن آن گونه ما اين چنين بپادار دين را به روى زمين خدايا به آنها فراغت ببخش زمان بهر انجام خدمت ببخش كه دنيا شود پر ز سرزندگى نپويند راهى به جز بندگى كه جز بر درت اى خداى ودود نيفتد سرى از براى سجود
﴿8 اللَّهُمَّ اغْزُ بِكُلِّ نَاحِيَةٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى مَنْ بِإِزَائِهِمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ، وَ أَمْدِدْهُمْ بِمَلَائِكَةٍ مِنْ عِنْدِكَ مُرْدِفِينَ حَتَّى يَكْشِفُوهُمْ إِلَى مُنْقَطَعِ التُّرَابِ قَتْلًا فِي أَرْضِكَ وَ أَسْراً ، أَوْ يُقِرُّوا بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ .
(8) خداوندگارا همه مسلمين كه هستند در جاى جاى زمين روانه سوى جنگ كفار كن ز خيل ملك راه همواره كن كه دشمن شود رانده تا دوردست بيايد بر او از همه سو شكست شود كشته يا آن كه گردد اسير شود خيل تو بر چنين خصم چير و يا آن كه آرند خود بر زبان كه انباز و همتا ندارى تو هان
﴿9 اللَّهُمَّ وَ اعْمُمْ بِذَلِكَ أَعْدَاءَكَ فِي أَقْطَارِ الْبِلَادِ مِنَ الْهِنْدِ وَ الرُّومِ وَ التُّرْكِ وَ الْخَزَرِ وَ الْحَبَشِ وَ النُّوبَةِ وَ الزَّنْجِ وَ السَّقَالِبَةِ وَ الدَّيَالِمَةِ وَ سَائِرِ أُمَمِ الشِّرْكِ ، الَّذِينَ تَخْفَى أَسْمَاؤُهُمْ وَ صِفَاتُهُمْ ، وَ قَدْ أَحْصَيْتهم بِمَعْرِفَتِكَ ، وَ أَشْرَفْتَ عَلَيْهِمَ بِقُدْرَتِكَ .
(9) خدايا تو با خصم در هر ديار چنان كن كه گشتم ز تو خواستار چه ترك و چه روم و چه هند و حبش چه زنگ و فرنگ و چه ديلم چه كش به هر شهر يا هر ديار دگر كه باشد تو را دشمن و مستتر ز تو نيست پنهان و آگه تويى جهان را نماينده‌ى ره تويى
﴿10 اللَّهُمَّ اشْغَلِ الْمُشْرِكِينَ بِالْمُشْرِكِينَ عَنْ تَنَاوُلِ أَطْرَافِ الْمُسْلِمِينَ ، وَ خُذْهُمْ بِالنَّقْصِ عَنْ تَنَقُّصِهِمْ ، وَ ثَبِّطْهُمْ بِالْفُرْقَةِ عَنِ الِاحْتِشَادِ عَلَيْهِمْ .
(10) خدايا چنان كن كه اين كافران نيازند دستى سوى اين كران به خود ساز سرگرم و زانها بكاه كه بر روى ما بر نبندند راه پريشانى انداز در خيلشان كه تا در نبارد به ما سيلشان
﴿11 اللَّهُمَّ أَخْلِ قُلُوبَهُمْ مِنَ الْأَمَنَةِ ، وَ أَبْدَانَهُمْ مِنَ الْقُوَّةِ ، وَ أَذْهِلْ قُلُوبَهُمْ عَنِ الِاحْتِيَالِ ، وَ أَوْهِنْ أَرْكَانَهُمْ عَنْ مُنَازَلَةِ الرِّجَالِ ، وَ جَبِّنْهُمْ عَنْ مُقَارَعَةِ الْأَبْطَالِ ، وَ ابْعَثْ عَلَيْهِمْ جُنْداً مِنْ مَلَائِكَتِكَ بِبَأْسٍ مِنْ بَأْسِكَ كَفِعْلِكَ يَوْمَ بَدْرٍ ، تَقْطَعُ بِهِ دَابِرَهُمْ وَ تَحْصُدُ بِهِ شَوْكَتَهُمْ ، وَ تُفَرِّقُ بِهِ عَدَدَهُمْ .
(11) ز دلها سكون و ز تن‌ها توان بگير اى فزاينده‌ى مهربان فراموشى افتد به دلهايشان به خيلت نگردد رها پايشان چو آيند رزمندگان گزين كه پويند خود راه را بر زمين شود سست اندامشان در نبرد فتد بيمشان در دل و چهره زرد بپا ساز خيلى ز كروبيان چو در بدر از بهر آزارشان كز آنها نماند به جا ريشه‌اى نه از جمعشان هيچ انديشه‌اى
﴿12 اللَّهُمَّ وَ امْزُجْ مِيَاهَهُمْ بِالْوَبَاءِ ، وَ أَطْعِمَتَهُمْ بِالْأَدْوَاءِ ، وَ ارْمِ بِلَادَهُمْ بِالْخُسُوفِ ، وَ أَلِحَّ عَلَيْهَا بِالْقُذُوفِ ، وَ افْرَعْهَا بِالُْمحُولِ ، وَ اجْعَلْ مِيَرَهُمْ فِي أَحَصِّ أَرْضِكَ وَ أَبْعَدِهَا عَنْهُمْ ، وَ امْنَعْ حُصُونَهَا مِنْهُمْ ، أَصِبْهُمْ بِالْجُوعِ الْمُقِيمِ وَ السُّقْمِ الْأَلِيمِ .
(12) به آبى كه نوشند بر نه وبا مرض را درآميز با هر غذا فرو كن به خاك اندرون شهرشان پياپى مصيبت نما بهرشان به خشكى و قحطى در اندازشان زمين را ز روزى بپردازشان كه در دورتر جا در افتد نصيب نماند ز قحط و مرضشان شكيب
﴿13 اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا غَازٍ غَزَاهُمْ مِنْ أَهْلِ مِلَّتِكَ ، أَوْ مُجَاهِدٍ جَاهَدَهُمْ مِنْ أَتْبَاعِ سُنَّتِكَ لِيَكُونَ دِينُكَ الْأَعْلَى وَ حِزْبُكَ الْأَقْوَى وَ حَظُّكَ الْأَوْفَى فَلَقِّهِ الْيُسْرَ ، وَ هَيِّىْ لَهُ الْأَمْرَ ، وَ تَوَلَّهُ بِالنُّجْحِ ، وَ تَخَيَّرْ لَهُ الْأَصْحَابَ ، وَ اسْتَقْوِ لَهُ ، الظَّهْرَ ، وَ أَسْبِغْ عَلَيْهِ فِي النَّفَقَةِ ، وَ مَتِّعْهُ بِالنَّشَاطِ ، وَ أَطْفِ عَنْهُ حَرَارَةَ الشَّوْقِ ، وَ أَجِرْهُ مِنْ غَمِّ الْوَحْشَةِ ، وَ أَنْسِهِ ذِكْرَ الْاَهْلِ وَ الْوَلَدِ .
(13) خدايا هر آن كس كه در راه تست نگاهش همه سوى درگاه تست به پيكار در راه دين خدا درافتاده تا بخشدش اعتلا به هر سختيش بخش آسودگى ميفكن به تلخى و فرسودگى تو خود باش ضامن به پيروزى‌اش قوى دار دست و فزون روزيش بهين دوستان بهر او برگزين ببخشاى پشت و توان برترين ورا شادمانى ببخشا به دل ز دل ياد فرزند و زن برگسل
﴿14 وَ أْثُرْ لَهُ حُسْنَ النِّيَّةِ ، وَ تَوَلَّهُ بِالْعَافِيَةِ ، وَ أَصْحِبْهُ السَّلَامَةَ ، وَ أَعْفِهِ مِنَ الْجُبْنِ ، وَ أَلْهِمْهُ الْجُرْأَةَ ، وَ ارْزُقْهُ الشِّدَّةَ ، وَ أَيِّدْهُ بِالنُّصْرَةِ ، وَ عَلِّمْهُ السِّيَرَ وَ السُّنَنَ ، وَ سَدِّدْهُ فِي الْحُكْمِ ، الْجُرْأَةَ اَعْزِلْ عَنْهُ الرِّيَاءَ ، وَ خَلِّصْهُ مِنَ السُّمْعَةِ ، وَ اجْعَلْ فِكْرَهُ وَ ذِكْرَهُ وَ ظَعْنَهُ وَ اِقَامَتَهُ ، فِيِكَ وَ لَكَ .
(14) به آهنگ نيكو ورا رهنماى در عافيت را بر او برگشاى سلامت به همراه و سستى به دور دليرى به جانش برافكنده نور مر او را توان بخش و يارى نما بياموز او را بهين راه‌ها چنان كن كه هنگام فرماندهى به جز در ره حق نپويد رهى گر انجام كارى گزين بايدش مبادا كه بر خلق بنمايدش به هر كار اندر فرا روى اوست نخواهد به جز آنچه دلخواه دوست
﴿15 فَإِذَا صَافَّ عَدُوَّكَ وَ عَدُوَّهُ فَقَلِّلْهُمْ فِي عَيْنِهِ ، وَ صَغِّرْ شَأْنَهُمْ فِي قَلْبِهِ ، وَ أَدِلْ لَهُ مِنْهُمْ ، وَ لَا تُدِلْهُمْ مِنْهُ ، فَإِنْ خَتَمْتَ لَهُ بِالسَّعَادَةِ ، وَ قَضَيْتَ لَهُ بِالشَّهَادَةِ فَبَعْدَ أَنْ يَجْتَاحَ عَدُوَّكَ بِالْقَتْلِ ، وَ بَعْدَ أَنْ يَجْهَدَ بِهِمُ الْأَسْرُ ، وَ بَعْدَ أَنْ تَأْمَنَ أَطْرَافُ الْمُسْلِمِينَ ، وَ بَعْدَ أَنْ يُوَلِّيَ عَدُوُّكَ مُدْبِرِينَ .
(15) چو با دشمن او را در افتاد كار چنان كن كه كم آيدش درشمار كه آيند اندر دل او حقير به قدرت بر آنها ورا ساز چير مقدر گر آن است تا آن سعيد شود در ركاب حقيقت شهيد چنان كن كه تا دشمنى رو سياه از آن پيش گردد به دستش تباه از آن پس كه سازد يكى را اسير به ميدان به دستش شود دستگير از آن پس كه در كشور مسلمين به سعيش شود ايمنى جاگزين از آن پس كه دشمن گريزان و خوار نيابد رهى جز هلاك و فرار
﴿16 اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا مُسْلِمٍ خَلَفَ غَازِياً أَوْ مُرَابِطاً فِي دَارِهِ ، أَوْ تَعَهَّدَ خَالِفِيهِ فِي غَيْبَتِهِ ، أَوْ أَعَانَهُ بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ ، أَوْ أَمَدَّهُ بِعِتَادٍ ، أَوْ شَحَذَهُ عَلَى جِهَادٍ ، أَوْ أَتْبَعَهُ فِي وَجْهِهِ دَعْوَةً ، أَوْ رَعَى لَهُ مِنْ وَرَائِهِ حُرْمَةً ، فَآجِرْ لَهُ مِثْلَ أَجْرِهِ وَزْناً بِوَزْنٍ وَ مِثْلًا بِمِثْلٍ ، وَ عَوِّضْهُ مِنْ فِعْلِهِ عِوَضاً حَاضِراً يَتَعَجَّلُ بِهِ نَفْعَ مَا قَدَّمَ وَ سُرُورَ مَا أَتَى بِهِ ، إِلَى أَنْ يَنْتَهِيَ بِهِ الْوَقْتُ إِلَى مَا أَجْرَيْتَ لَهُ مِنْ فَضْلِكَ ، وَ أَعْدَدْتَ لَهُ مِنْ كَرَامَتِكَ .
(16) هر آن كس كه در غيبت مسلمين كه در رزم افتاده‌اند اين چنين شود يار در خانه و كارشان شود از دل و جان نگهدارشان به سيم و زر خويش يارى كند بدينسان ز دين پاسدارى كند سلاحش مهيا كند در نبرد تواند بدين گونه ياريش كرد توان گر بدينها نباشد ورا به يارى گزيند طريق دعا خدايا چنان كن كز اين رهگذر شمارى ورا جنگجويى دگر چو رزم‌آوران مزد باشد به كار ترازوى هر دو شود سازگار
﴿17 اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا مُسْلِمٍ أَهَمَّهُ أَمْرُ الْإِسْلَامِ ، وَ أَحْزَنَهُ تَحَزُّبُ أَهْلِ الشِّرْكِ عَلَيْهِمْ فَنَوَى غَزْواً ، أَوْ هَمَّ بِجِهَادٍ فَقَعَدَ بِهِ ضَعْفٌ ، أَوْ أَبْطَأَتْ بِهِ فَاقَةٌ ، أَوْ أَخَّرَهُ عَنْهُ حَادِثٌ ، أَوْ عَرَضَ لَهُ دُونَ إِرَادَتِهِ مَانِعٌ فَاكْتُبِ اسْمَهُ فِي الْعَابِدِينَ ، وَ أَوْجِبْ لَهُ ثَوَابَ الُْمجَاهِدِينَ ، وَ اجْعَلْهُ فِي نِظَامِ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ .
(17) هر آن كس در انديشه دين تست غم و هم او شرك باشد درست بسازد پس آنگاه قصد جهاد ولى سستى‌اش فرصت آن نداد و يا آن كه فقرش بزايد درنگ و يا داستانى كند راه تنگ و يا آن كه سدى به پيش آيدش كه ناچار تأخير از آن زايدش خدايا چنان كن كز احسان تو نمانند بى‌بهره از خوان تو بيايند در جمع اهل جهاد خدايا چنين باد و جز اين مباد
﴿18 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، صَلَاةً عَالِيَةً عَلَى الصَّلَوَاتِ ، مُشْرِفَةً فَوْقَ التَّحِيَّاتِ ، صَلَاةً لَا يَنْتَهِي أَمَدُهَا، وَ لَا يَنْقَطِعُ عَدَدُهَا كَأَتَمِّ مَا مَضَى مِنْ صَلَوَاتِكَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ ، إِنَّكَ الْمَنَّانُ الْحَمِيدُ الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ الْفَعَّالُ لِمَا تُرِيدُ .
(18) درود تو بر احمد و خاندان كه هستى شرف يافت از نامشان درودى كه باشد فراتر درود بر آن نقطه‌اى بهر پايان نبود درودى پياپى كه كامل‌ترين كه آن را فرستى به واصل‌ترين خدايا تو بخشنده‌اى و حميد تو آغازگر از تو جمله پديد ز تو باز گردند اين رفتگان شود آنچنانى كه خواهى چنان

برچسب:

دعای بیست و هفت صحیفه سجادیه

-

دعای بیست و هفتم صحیفه سجادیه

-

دعای 27 صحیفه سجادیه

-

دعای ۲۷ صحیفه سجادیه

-

بیست و هفتمین دعای صحیفه سجادیه

-

شرح صحیفه سجادیه

-

ترجمه صحیفه سجادیه

-

انتخاب ترجمه:
- استاد حسین انصاریان - سید كاظم ارفع - حسین استاد ولی - سید رضا آل ياسین - محیی الدين مهدی الهی قمشه ای - عبدالمحمد آيتی - صدرالدین بلاغی - تقدسی نيا - حسن ثقفی تهرانی - محمد مهدی جلالی - سید علیرضا جعفری - محمد تقی خلجی - لطیف راشدی - باقر رجبی نژاد - محمد رسولی - محمد مهدی رضايی - محمد حسین سلطانی لرگانی کجوری - داریوش شاهین - ابوالحسن شعرانی - غلامعلی صفايی - محمود صلواتی - عباس عزيزی - حسین عماد زاده اصفهانی - محسن غرویان - عبدالجواد ابراهیمی - جواد فاضل - محمد مهدی فولادوند - علی نقی فيض الاسلام اصفهانی - فیض الاسلام (تصحیح جامعه مدرسین) - جواد قيومی اصفهانی - اسدالله مبشری - محمد علی مجاهدی - محسن محمود زاده - عبدالحسین موحدی
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا  

^