فارسی
چهارشنبه 05 آبان 1400 - الاربعاء 21 ربيع الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

دعای 27 ( دعا برای مرزداران ) ترجمه فیض الاسلام (تصحیح جامعه مدرسین)


مطلب قبلی دعا برای همسایه ها و دوستان
دعا برای پناه بردن به خداوند مطلب بعدی


نحوه نمایش

دانلود
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ لِأَهْلِ الثُّغُورِ
از دعاهاى امام عليه‌السلام است براى مرزداران:
﴿1 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ حَصِّنْ ثُغُورَ الْمُسْلِمِينَ بِعِزَّتِكَ ، وَ أَيِّدْ حُمَاتَهَا بِقُوَّتِكَ ، وَ أَسْبِغْ عَطَايَاهُمْ مِنْ جِدَتِكَ .
(1) بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست، و مرزهاى مسلمانان را به غلبه و تسلط خود استوار ساز، و نگهدارندگان آن مرزها را به نيروى خويش توانائى ده، و بخششهاى ايشان را از توانگريت فراوان گردان‌
﴿2 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ كَثِّرْ عِدَّتَهُمْ ، وَ اشْحَذْ أَسْلِحَتَهُمْ ، وَ احْرُسْ حَوْزَتَهُمْ ، وَ امْنَعْ حَوْمَتَهُمْ ، وَ أَلِّفْ جَمْعَهُمْ ، وَ دَبِّرْ أَمْرَهُمْ ، وَ وَاتِرْ بَيْنَ مِيَرِهِمْ ، وَ تَوَحَّدْ بِكِفَايَةِ مُؤَنِهِمْ ، وَ اعْضُدْهُمْ بِالنَّصْرِ ، وَ أَعِنْهُمْ بِالصَّبْرِ ، وَ الْطُفْ لَهُمْ فِي الْمَكْرِ .
(2) بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست، و شمارش (گروه) ايشان را بسيار فرما، و سلاحهاى آنان را تيز وa برانما و اطراف ايشان را نگهدارى كن، و دور و بر ايشان را محكم گردان، و گروهشان را به هم پيوند ده، و كارشان را شايسته فرما، و آذوقه‌هاشان را پى‌درپى برسان، و سختيهاشان را به تنهائى كارگزارى كن، و ايشان را به يارى كردن و كمك، و به شكيبائى همراهى، و در مكر و فريب دقت نظر عطا فرما،
﴿3 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ عَرِّفْهُمْ مَا يَجْهَلُونَ ، وَ عَلِّمْهُمْ مَا لَا يَعْلَمُونَ ، وَ بَصِّرْهُمْ مَا لَا يُبْصِرُونَ .
(3) بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست، و آنچه (از رموز جنگ كه) به آن نادانند به ايشان بشناسان و آنچه (در برخورد با دشمن) نمى‌دانند به آنها بياموز، و آنچه فريب دشمن نمى‌بينند بيناشان فرما،
﴿4 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ ، وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ ، وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ نَصْبَ أَعْيُنِهِمْ ، وَ لَوِّحْ مِنْهَا لِأَبْصَارِهِمْ مَا أَعْدَدْتَ فِيهَا مِنْ مَسَاكِنِ الْخُلْدِ وَ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ وَ الْحُورِ الْحِسَانِ وَ الْأَنْهَارِ الْمُطَّرِدَةِ بِأَنْوَاعِ الْأَشْرِبَةِ وَ الْأَشْجَارِ الْمُتَدَلِّيَةِ بِصُنُوفِ الَّثمَرِ حَتَّى لَا يَهُمَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِالْاِدْبَارِ ، وَ لَا يُحَدِّثَ نَفْسَهُ عَنْ قِرْنِهِ بِفِرَارٍ .
(4) بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست،و هنگام روبرو شدنشان با دشمن ياد دنياى فريب‌دهنده و گول‌زننده را فراموششان گردان، و انديشه‌هاى مال و دارائى گمراه‌كننده را از دلهاشان بزداى، و بهشت را برابر چشمشان قرار ده، و از آن بهشت آنچه آماده ساخته‌اى از جاهاى هميشگى و سراهاى ارجمند و زنهاى زيبا و جوهائيكه به آشاميدنيهاى گوناگون روان شده و درختهائى كه به انواع ميوه‌ها خم گشته جلو چشمشان نمايان كن تا اينكه كسى از ايشان آهنگ روى برگرداندن (از نبرد) نكند، و گريختن از (برابر دشمن) همتاى خود را با خويش گفتگو ننمايد،
﴿5 اللَّهُمَّ افْلُلْ بِذَلِكَ عَدُوَّهُمْ ، وَ اقْلِمْ عَنْهُمْ أَظْفَارَهُمْ ، وَ فَرِّقْ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ أَسْلِحَتِهِمْ ، وَ اخْلَعْ وَثَائِقَ أَفْئِدَتِهِمْ ، وَ بَاعِدْ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ أَزْوِدَتِهِمْ ، وَ حَيِّرْهُمْ فِي سُبُلِهِمْ ، وَ ضَلِّلْهُمْ عَنْ وَجْهِهِمْ ، وَ اقْطَعْ عَنْهُمُ الْمَدَدَ ، وَ انْقُصْ مِنْهُمُ الْعَدَدَ ، وَ امْلَأْ أَفْئِدَتَهُمُ الرُّعْبَ ، وَ اقْبِضْ أَيْدِيَهُمْ عَنِ الْبَسْطِ ، وَ اخْزِمْ أَلْسِنَتَهُمْ عَنِ النُّطْقِ ، وَ شَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ وَ نَكِّلْ بِهِمْ مَنْ وَرَاءَهُمْ ، وَ اقْطَعْ بِخِزْيِهِمْ أَطْمَاعَ مَنْ بَعْدَهُمْ .
(5) بار خدايا به آنچه درخواست شد دشمنانشان را درهم شكن و ناخنهاى دشمنان را از ايشان جدا ساز، و ميان دشمنان و سلاحهاشان جدائى بيفكن و بندهاى دلهاشان را بكن، و ميان آنان و آذوقه‌هاشان دورى بيانداز و در راهها (فنون جنگى) سرگردانشان گردان، و از چيزى كه به آن رو آورده‌اند گمراهشان ساز، و كمك را از آنها قطع كن، و از شمارشان بكاه، و دلهاشان را از ترس پر نما، و دستهاشان را از گشودن باز دار، و زبانهاشان را از گفتار ببند، و با (سختى و گرفتارى) ايشان پشت سريهاشان را پراكنده گردان، و ايشان را براى آنها كه در پس ايشانند عبرت قرار ده، و بخوار ساختن آنها طمعها و آرزوهاى كسانى را كه پس از ايشانند ببر،
﴿6 اللَّهُمَّ عَقِّمْ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ ، وَ يَبِّسْ أَصْلَابَ رِجَالِهِمْ ، وَ اقْطَعْ نَسْلَ دَوَابِّهِمْ وَ أَنْعَامِهِمْ ، لَا تَأْذَنْ لِسَمَائِهِمْ فِي قَطْرٍ ، وَ لَا لِأَرْضِهِمْ فِي نَبَاتٍ .
(6) بار خدايا بچه‌دانهاى زنانشان را از زائيدن باز دار، و پشتهاى مردانشان را خشك گردان، و نسل چهارپايان و شتر و گاو و گوسفندشان را قطع كن، و آسمانشان را در باريدن ، و زمينشان را در روئيدن اذن و فرمان مده،
﴿7 اللَّهُمَّ وَ قَوِّ بِذَلِكَ مِحَالَ أَهْلِ الْإِسْلَامِ ، وَ حَصِّنْ بِهِ دِيَارَهُمْ ، وَ ثَمِّرْ بِهِ أَمْوَالَهُمْ ، وَ فَرِّغْهُمْ عَنْ مُحَارَبَتِهِمْ لِعِبَادَتِكَ ، وَ عَنْ مُنَابَذَتِهِمْ لِلْخَلْوَةِ بِكَ حَتَّى لَا يُعْبَدَ فِي بِقَاعِ الْأَرْضِ غَيْرُكَ ، وَ لَا تُعَفَّرَ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ جَبْهَةٌ دُونَكَ .
(7) بار خدايا به وسيله‌ى آنچه درخواست شد تدبير مسلمانان (مبارز) را نيرومند، و به سبب آن شهرهاشان را استوار و دارائيشان را بسيار نما و ايشان را از جنگيدن با دشمن براى عبادت و بندگيت، و از زد و خورد با آنها براى خلوت نمودن با تو آسوده گردان، تا همه جاى زمين جز تو پرستش نشود، و جز تو براى كسى از ايشان پيشانى به خاك گذارده نگردد،
﴿8 اللَّهُمَّ اغْزُ بِكُلِّ نَاحِيَةٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى مَنْ بِإِزَائِهِمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ، وَ أَمْدِدْهُمْ بِمَلَائِكَةٍ مِنْ عِنْدِكَ مُرْدِفِينَ حَتَّى يَكْشِفُوهُمْ إِلَى مُنْقَطَعِ التُّرَابِ قَتْلًا فِي أَرْضِكَ وَ أَسْراً ، أَوْ يُقِرُّوا بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ .
(8) بار خدايا اهل هر سمتى از مسلمانان را به جنگ با مشركان كه در برابر ايشانند بفرست، و آنان را از جانب خود به فرشتگان پى در پى آينده كمك فرما تا دشمنان را به پايان خاك در زمين تو كشته و اسير شده رانده و شكست دهند، يا آنكه اعتراف نمايند كه توئى خدائى كه جز تو معبود به حقى نيست (در ذات) يگانه و (در صفات كمال) بى‌شريكى
﴿9 اللَّهُمَّ وَ اعْمُمْ بِذَلِكَ أَعْدَاءَكَ فِي أَقْطَارِ الْبِلَادِ مِنَ الْهِنْدِ وَ الرُّومِ وَ التُّرْكِ وَ الْخَزَرِ وَ الْحَبَشِ وَ النُّوبَةِ وَ الزَّنْجِ وَ السَّقَالِبَةِ وَ الدَّيَالِمَةِ وَ سَائِرِ أُمَمِ الشِّرْكِ ، الَّذِينَ تَخْفَى أَسْمَاؤُهُمْ وَ صِفَاتُهُمْ ، وَ قَدْ أَحْصَيْتهم بِمَعْرِفَتِكَ ، وَ أَشْرَفْتَ عَلَيْهِمَ بِقُدْرَتِكَ .
(9) بار خدايا درخواست مرا درباره‌ى مشركان بر دشمنانت در اطراف شهرها از هند، روم، تركستان، خزر، حبش، نوبه، زنگبار، سقالبه (صقالبه)، ديالمه، و باقى اصناف مردم كه مشرك هستند و نام و نشانشان (از براى ديگران) پنهانست، و تو خود به علم و دانائيت آنها را مى‌شناسى، و به قدرت و توانائيت بر آنان آگاهى شامل گردان،
﴿10 اللَّهُمَّ اشْغَلِ الْمُشْرِكِينَ بِالْمُشْرِكِينَ عَنْ تَنَاوُلِ أَطْرَافِ الْمُسْلِمِينَ ، وَ خُذْهُمْ بِالنَّقْصِ عَنْ تَنَقُّصِهِمْ ، وَ ثَبِّطْهُمْ بِالْفُرْقَةِ عَنِ الِاحْتِشَادِ عَلَيْهِمْ .
(10) بار خدايا كفار را از دست‌درازى به مرزهاى مسلمانان (و يا به طوائف مسلمين) به خودشان وادار، و به كاستنشان از كاستن مسلمانان جلوگير، و به پراكندگيشان از اجتماع و گرد آمدن بر مسلمانان باز دار،
﴿11 اللَّهُمَّ أَخْلِ قُلُوبَهُمْ مِنَ الْأَمَنَةِ ، وَ أَبْدَانَهُمْ مِنَ الْقُوَّةِ ، وَ أَذْهِلْ قُلُوبَهُمْ عَنِ الِاحْتِيَالِ ، وَ أَوْهِنْ أَرْكَانَهُمْ عَنْ مُنَازَلَةِ الرِّجَالِ ، وَ جَبِّنْهُمْ عَنْ مُقَارَعَةِ الْأَبْطَالِ ، وَ ابْعَثْ عَلَيْهِمْ جُنْداً مِنْ مَلَائِكَتِكَ بِبَأْسٍ مِنْ بَأْسِكَ كَفِعْلِكَ يَوْمَ بَدْرٍ ، تَقْطَعُ بِهِ دَابِرَهُمْ وَ تَحْصُدُ بِهِ شَوْكَتَهُمْ ، وَ تُفَرِّقُ بِهِ عَدَدَهُمْ .
(11) بار خدايا دلهايشان را از آرامش و تنهاشان را از توانائى تهى گردان، و دلهاشان را از حيله و چاره‌جوئى فراموشى ده و اندامشان را از جنگيدن با پيادگان (لشگر اسلام) سست نما، و آنها را از نبرد با دليران (مسلمين) بترسان، و لشگرى از فرشتگانت با عذاب و آزار سخت از عذابهايت برايشان برانگيز مانند كارى كه در روز (جنگ) بدر نمودى، كه به وسيله‌ى آن ريشه‌ى آنان را قطع كرده ببرى و شوكت و بزرگيشان را بدروى، و گروهشان را پراكنده فرمائى،
﴿12 اللَّهُمَّ وَ امْزُجْ مِيَاهَهُمْ بِالْوَبَاءِ ، وَ أَطْعِمَتَهُمْ بِالْأَدْوَاءِ ، وَ ارْمِ بِلَادَهُمْ بِالْخُسُوفِ ، وَ أَلِحَّ عَلَيْهَا بِالْقُذُوفِ ، وَ افْرَعْهَا بِالُْمحُولِ ، وَ اجْعَلْ مِيَرَهُمْ فِي أَحَصِّ أَرْضِكَ وَ أَبْعَدِهَا عَنْهُمْ ، وَ امْنَعْ حُصُونَهَا مِنْهُمْ ، أَصِبْهُمْ بِالْجُوعِ الْمُقِيمِ وَ السُّقْمِ الْأَلِيمِ .
(12) بار خدايا آبهاى ايشان را به وباء (بيماريهاى همگانى) و خوردنيهاشان را به دردها آميخته و درهم كن، و شهرهاشان را به زمين فرو بر، و پى در پى بر آن شهرها بلا و گرفتاريها برسان، و آنها را به قحطى و خشگسالى بكوب، و آذوقه‌هاشان را در تهى‌ترين زمين خود (زمين بى‌آب و علف) و دورترين زمين خويش از ايشان قرار ده، و قلعه‌هاى زمين را از آنها بازدار، آنها را به گرسنگى هميشگى و بيمارى دردناك دچار فرما،
﴿13 اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا غَازٍ غَزَاهُمْ مِنْ أَهْلِ مِلَّتِكَ ، أَوْ مُجَاهِدٍ جَاهَدَهُمْ مِنْ أَتْبَاعِ سُنَّتِكَ لِيَكُونَ دِينُكَ الْأَعْلَى وَ حِزْبُكَ الْأَقْوَى وَ حَظُّكَ الْأَوْفَى فَلَقِّهِ الْيُسْرَ ، وَ هَيِّىْ لَهُ الْأَمْرَ ، وَ تَوَلَّهُ بِالنُّجْحِ ، وَ تَخَيَّرْ لَهُ الْأَصْحَابَ ، وَ اسْتَقْوِ لَهُ ، الظَّهْرَ ، وَ أَسْبِغْ عَلَيْهِ فِي النَّفَقَةِ ، وَ مَتِّعْهُ بِالنَّشَاطِ ، وَ أَطْفِ عَنْهُ حَرَارَةَ الشَّوْقِ ، وَ أَجِرْهُ مِنْ غَمِّ الْوَحْشَةِ ، وَ أَنْسِهِ ذِكْرَ الْاَهْلِ وَ الْوَلَدِ .
(13) بار خدايا و هر جنگجوئى از اهل دين تو (مسلمانان) كه با ايشان بجنگد يا هر مجاهد و جنگ كننده‌اى از پيروان طريقه و راه تو (مومنان) كه با آنها جنگ نمايد تا دين تو بلندتر و حزب و گروه تو (بر همه‌ى احزاب) تواناتر و نصيب و بهره‌ى تو كاملتر گردد پس او را آسانى پيش آور و كار را برايش روبراه ساز،و پيروزى را برايش عهده‌دار شو،و (بهترين) ياران را براى او برگزين و پشتش را قوى و توانا كن، و جيره‌اش سرشار گردان، و او را به نشاط و خرمى بهره‌مند ساز، و گرمى آرزو را از او فرونشان، و او را از اندوه تنهائى برهان، و ياد زن و فرزند را فراموشش ساز،
﴿14 وَ أْثُرْ لَهُ حُسْنَ النِّيَّةِ ، وَ تَوَلَّهُ بِالْعَافِيَةِ ، وَ أَصْحِبْهُ السَّلَامَةَ ، وَ أَعْفِهِ مِنَ الْجُبْنِ ، وَ أَلْهِمْهُ الْجُرْأَةَ ، وَ ارْزُقْهُ الشِّدَّةَ ، وَ أَيِّدْهُ بِالنُّصْرَةِ ، وَ عَلِّمْهُ السِّيَرَ وَ السُّنَنَ ، وَ سَدِّدْهُ فِي الْحُكْمِ ، الْجُرْأَةَ اَعْزِلْ عَنْهُ الرِّيَاءَ ، وَ خَلِّصْهُ مِنَ السُّمْعَةِ ، وَ اجْعَلْ فِكْرَهُ وَ ذِكْرَهُ وَ ظَعْنَهُ وَ اِقَامَتَهُ ، فِيِكَ وَ لَكَ .
(14) و او را (هنگام نبرد) به حسن نيت راهنمائى كن و تندرستى را برايش عهده‌دار شو، و سلامتى از بلاها را همراهش گردان و او را از ترس و سست دلى دور دار، و دليرى در دلش بيافكن، و نيرومندى روزيش نما، و به كمك و يارى (خود) او را يارى فرما، و راهها و روشها(ى نيك) را به او بياموز، و در حكم كردن راه شايسته‌ى را به او بنما و ريا و خودنمائى را از او بركنار كن، و او را از انجام كارى براى اينكه مردم بشنوند برهان، و انديشه و ياد و سفر كردن و ماندنش را در راه (رضاى) خود و براى (خوشنودى) خويش قرار ده،
﴿15 فَإِذَا صَافَّ عَدُوَّكَ وَ عَدُوَّهُ فَقَلِّلْهُمْ فِي عَيْنِهِ ، وَ صَغِّرْ شَأْنَهُمْ فِي قَلْبِهِ ، وَ أَدِلْ لَهُ مِنْهُمْ ، وَ لَا تُدِلْهُمْ مِنْهُ ، فَإِنْ خَتَمْتَ لَهُ بِالسَّعَادَةِ ، وَ قَضَيْتَ لَهُ بِالشَّهَادَةِ فَبَعْدَ أَنْ يَجْتَاحَ عَدُوَّكَ بِالْقَتْلِ ، وَ بَعْدَ أَنْ يَجْهَدَ بِهِمُ الْأَسْرُ ، وَ بَعْدَ أَنْ تَأْمَنَ أَطْرَافُ الْمُسْلِمِينَ ، وَ بَعْدَ أَنْ يُوَلِّيَ عَدُوُّكَ مُدْبِرِينَ .
(15) پس هرگاه با دشمن تو و دشمن خود روبرو شود آنان را در چشمش اندك نما، و مقامشان را در دلش كوچك ساز، و او را برايشان غلبه ده، و آنها را بر او چيره مگردان، پس اگر زندگانيش را به سعادت پايان داده شهادت (در راه حق) را برايش مقدر نمودى، شهادتش پس از آن باشد كه دشمنت را به كشتن هلاك و تباه كند، و پس از آن باشد كه اسيرى آنها را به رنج افكند، و پس از آن باشد كه در مرزهاى مسلمانان ايمنى و آرامش برقرار شود، و پس از آن باشد كه دشمنانت (به ميدان جنگ) پشت كرده و شكست خورده برگردند
﴿16 اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا مُسْلِمٍ خَلَفَ غَازِياً أَوْ مُرَابِطاً فِي دَارِهِ ، أَوْ تَعَهَّدَ خَالِفِيهِ فِي غَيْبَتِهِ ، أَوْ أَعَانَهُ بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ ، أَوْ أَمَدَّهُ بِعِتَادٍ ، أَوْ شَحَذَهُ عَلَى جِهَادٍ ، أَوْ أَتْبَعَهُ فِي وَجْهِهِ دَعْوَةً ، أَوْ رَعَى لَهُ مِنْ وَرَائِهِ حُرْمَةً ، فَآجِرْ لَهُ مِثْلَ أَجْرِهِ وَزْناً بِوَزْنٍ وَ مِثْلًا بِمِثْلٍ ، وَ عَوِّضْهُ مِنْ فِعْلِهِ عِوَضاً حَاضِراً يَتَعَجَّلُ بِهِ نَفْعَ مَا قَدَّمَ وَ سُرُورَ مَا أَتَى بِهِ ، إِلَى أَنْ يَنْتَهِيَ بِهِ الْوَقْتُ إِلَى مَا أَجْرَيْتَ لَهُ مِنْ فَضْلِكَ ، وَ أَعْدَدْتَ لَهُ مِنْ كَرَامَتِكَ .
(16) بار خدايا و هر مسلمانى كه جنگجو يا مرزدارى را در كار خانه‌اش جانشين شود، يا در نبودنش خانواده‌ى او را نگهدارى كند، يا او را به برخى از دارائى خود كمك و مساعدت نمايد يا او را به اسباب جنگ يارى كند، يا او را بر جهاد (در راه خدا) وادارد، يا او را در راهى پيش گرفته به دعاء همراهى نمايد، يا پشت سر او آبرويش را حفظ كند، پس او را برابر پاداش آن مسلمان جنگجو و مرزبان سنگ به سنگ و مانند به مانند پاداش ده، و عوض كارش در دنيا عطا فرما كه سود آنچه پيش از اين انجام داده و شادى كارى كه بجا آورده به زودى دريابد تا آنگاه كه زمان او به پايان رسيده (عمرش تمام گردد) و به آنچه براى او (در آخرت) از فضل و احسانت روان و از كرمت آماده نموده‌اى برسد،
﴿17 اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا مُسْلِمٍ أَهَمَّهُ أَمْرُ الْإِسْلَامِ ، وَ أَحْزَنَهُ تَحَزُّبُ أَهْلِ الشِّرْكِ عَلَيْهِمْ فَنَوَى غَزْواً ، أَوْ هَمَّ بِجِهَادٍ فَقَعَدَ بِهِ ضَعْفٌ ، أَوْ أَبْطَأَتْ بِهِ فَاقَةٌ ، أَوْ أَخَّرَهُ عَنْهُ حَادِثٌ ، أَوْ عَرَضَ لَهُ دُونَ إِرَادَتِهِ مَانِعٌ فَاكْتُبِ اسْمَهُ فِي الْعَابِدِينَ ، وَ أَوْجِبْ لَهُ ثَوَابَ الُْمجَاهِدِينَ ، وَ اجْعَلْهُ فِي نِظَامِ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ .
(17) بار خدايا و هر مسلمانى كه كار اسلام او را نگران كند، و گرد آمدن مشركين او را اندوهگين سازد پس قصد جنگ (با آنها) يا آهنگ جهاد (طرفدارى از دين) نمايد و ضعف و ناتوانى او را از رفتن به جنگ بنشاند، يا فقر او را به درنگ كردن وادارد، يا پيشامدى او را از قصدش به تاخير اندازد، يا جلوگيرى در برابر اراده‌اش پيش آيد پس نام او را در عبادت كنندگان بنويس، و پاداش جهادكنندگان را به او عطا فرما، و او را در رشته‌ى كشته شدگان در راه حق و شايستگان قرار ده،
﴿18 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، صَلَاةً عَالِيَةً عَلَى الصَّلَوَاتِ ، مُشْرِفَةً فَوْقَ التَّحِيَّاتِ ، صَلَاةً لَا يَنْتَهِي أَمَدُهَا، وَ لَا يَنْقَطِعُ عَدَدُهَا كَأَتَمِّ مَا مَضَى مِنْ صَلَوَاتِكَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ ، إِنَّكَ الْمَنَّانُ الْحَمِيدُ الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ الْفَعَّالُ لِمَا تُرِيدُ .
(18) بار خدايا بر محمد بنده و فرستاده‌ى خود و بر آل محمد درود فرست، درودى كه بر درودها بلند، و بالاى ستودنها باشد، درودى كه مدتش پايان نپذيرد، و شماره‌اش بريده نشود مانند كاملترين درودهائى كه بر يكى از دوستان گذشته (فرستاده‌اى) زيرا توئى بسيار بخشنده، ستوده شده آغازكننده بازگرداننده بجا آورنده‌ى هر چه خواهى.

برچسب:

دعای بیست و هفت صحیفه سجادیه

-

دعای بیست و هفتم صحیفه سجادیه

-

دعای 27 صحیفه سجادیه

-

دعای ۲۷ صحیفه سجادیه

-

بیست و هفتمین دعای صحیفه سجادیه

-

شرح صحیفه سجادیه

-

ترجمه صحیفه سجادیه

-

انتخاب ترجمه:
- استاد حسین انصاریان - سید كاظم ارفع - حسین استاد ولی - سید رضا آل ياسین - محیی الدين مهدی الهی قمشه ای - عبدالمحمد آيتی - صدرالدین بلاغی - تقدسی نيا - حسن ثقفی تهرانی - محمد مهدی جلالی - سید علیرضا جعفری - محمد تقی خلجی - لطیف راشدی - باقر رجبی نژاد - محمد رسولی - محمد مهدی رضايی - محمد حسین سلطانی لرگانی کجوری - داریوش شاهین - ابوالحسن شعرانی - غلامعلی صفايی - محمود صلواتی - عباس عزيزی - حسین عماد زاده اصفهانی - محسن غرویان - عبدالجواد ابراهیمی - جواد فاضل - محمد مهدی فولادوند - علی نقی فيض الاسلام اصفهانی - فیض الاسلام (تصحیح جامعه مدرسین) - جواد قيومی اصفهانی - اسدالله مبشری - محمد علی مجاهدی - محسن محمود زاده - عبدالحسین موحدی
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا