فارسی
سه شنبه 05 مرداد 1400 - الثلاثاء 16 ذي الحجة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

نامه 62 - نامه به اهل مصر كه با مالك اشتر فرستاد   


مطلب قبلی نامه به كميل بن زياد نخعى، به وقتى كه عامل او در هيت بود   
نامه به ابوموسى اشعرى كه كارگزارش در كوفه بود    مطلب بعدی


نحوه نمایش
متن عربی متن ترجمه
وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه های‌ آن حضرت است
اِلى اَهْـلِ مِصْـرَ مَعَ مالِـك الاَْشْـتَرِ رَحِمَهُ اللّهُ لَمّـا وَلاّهُ اِمـارَتَها
به اهل مصر که با مالک اشتر فرستاد، زمانی‌ که او را به حکومت مصر منصوب کرد
اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ اللّهَ سُبْحانَهُ بَعَثَ مُحَمَّداً صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
اما بعد، خداوند سبحان محمّد صلّی‌ اللّه علیه وآله را
نَذيراً لِلْعالَمينَ، وَ مُهَيْمِناً عَلَى الْمُرْسَلينَ. فَلَمّا مَضى صَلَّى اللّهُ
ترساننده جهانیان از عذاب فردا، و گواه بر انبیا فرستاد. چون از جهان درگذشت ـ صلّی‌ الله
عَلَيْهِ وَ آلِهِ تَنازَعَ الْمُسْلِمُونَ الاَْمْرَ مِنْ بَعْدِهِ. فَوَ اللّهِ ما كانَ يُلْقى
علیه وآله ـ پس از او مسلمانان در رابطه با خلافت به نزاع برخاستند. به خدا قسم در قلبم
فى رُوعى، وَ لايَخْطُرُ بِبالى اَنَّ الْعَرَبَ تُزْعِجُ هذَا الاَْمْرَ مِنْ بَعْدِهِ
نمی‌ افتاد، و بر خاطرم نمی‌ گذاشت که عرب پس از پیامبر صلّی‌ اللّه علیه وآله خلافت را
صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَنْ اَهْلِ بَيْتِهِ، وَ لا اَنَّهُمْ مُنَحُّوهُ عَنّى مِنْ بَعْدِهِ.
از خاندانش بیرون برند ، یا آن را بعد از او از من دور دارند.
فَما راعَنى اِلاَّ انْثِيالُ النّاسِ عَلى فُلان يُبايِعُونَهُ! فَاَمْسَكْتُ يَدى
چیزی‌ مرا شگفت زده نکرد مگر شتافتن مردم به جانب فلان که با او بیعت می‌ کردند. از مداخله در کار
حَتّى رَاَيْتُ راجِعَةَ النّاسِ قَدْ رَجَعَتْ عَنِ الاِْسْلامِ، يَدْعُونَ اِلى
دست نگاه داشتم تا آنکه مشاهده نمودم گروهی‌ از اسلام بازگشته، و مردم را به
مَحْقِ دينِ مُحَمَّد صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، فَخَشيتُ اِنْ لَمْ اَنْصُرِ
نابود کردن دین محمّد صلّی‌ اللّه علیه وآله دعوت می‌ کنند، ترسیدم اگر به یاری‌
الاِْسْلامَ وَ اَهْلَهُ اَنْ اَرى فيهِ ثَلْماً اَوْ هَدْماً تَكُونُ الْمُصيبَةُ بِهِ عَلَىَّ
اسلام و اهلش برنخیزم رخنه ای‌ در دین ببینم یا شاهد نابودی‌ آن باشم که مصیبت آن بر من
اَعْظَمَ مِنْ فَوْتِ وِلايَتِكُمُ الَّتى اِنَّما هِىَ مَتاعُ اَيّام قَلائِلَ، يَزُولُ مِنْها
بزرگتر از فوت شدن حکومت بر شماست، حکومتی‌ که متاع دوران کوتاه زندگی‌ است، و همچون
ما كانَ كَما يَزُولُ السَّرابُ، اَوْ كَما يَتَقَشَّعُ السَّحابُ، فَنَهَضْتُ فى
سراب از بین می‌ رود ، یا همچون ابر از هم می‌ پاشد. بنابراین در میان
تِلْكَ الاَْحْداثِ حَتّى زاحَ الْباطِلُ وَ زَهَقَ، وَ اطْمَاَنَّ الدّينُ وَ تَنَهْنَهَ.
آن فتنه ها قیام کردم تا باطل از بین رفت و نابود شد، و دین به استواری‌ و استحکام رسید.
وَ مِنْ هذَا الْكِتابِ
و قسمتی‌ از این نامه است
اِنّى وَ اللّهِ لَوْ لَقيتُهُمْ واحِداً وَ هُمْ طِلاعُ الاَْرْضِ كُلِّها، ما بالَيْتُ
به خدا قسم اگر به تنهایی‌ با دشمنان روبرو شوم در حالی‌ که تمام زمین را پر کرده باشند، مرا نه
وَ لاَ اسْتَوْحَشْتُ. وَ اِنّى مِنْ ضَلالِهِمُ الَّذى هُمْ فيهِ، وَ الْهُدَى الَّذى
باک است و نه ترس. من بر گمراهی‌ آنان و هدایت خویش از جانب خود بر
اَنَا عَلَيْهِ، لَعَلى بَصيْرَة مِنْ نَفْسى، وَ يَقين مِنْ رَبّى. وَ اِنِّى اِلى لِقاءِ
بصیرت از سوی‌ پروردگارم بر یقینم. هرآینه من آرزومند
اللّهِ لَمَشْتاقٌ، وَ لِحُسْنِ ثَوابِهِ لَمُنْتَظِرٌ راج، وَلكِنَّنى آسى اَنْ يَلِىَ
لقای‌ خدایم و به پاداش نیک او در انتظار و امید، اما تأسّفم از این است که
اَمْرَ هذِهِ الاُْمَّةِ سُفَهاؤُها وَ فُجّارُها، فَيَتَّخِذُوا مالَ اللّهِ دُوَلاً،
حکومت این امت به دست بی‌ خردان و تبهکاران افتد، و مال خدا را در بین خود دست به دست کنند،
وَ عِبادَهُ خَوَلاً، وَ الصّالِحينَ حَرْباً، وَ الْفاسِقينَ حِزْباً،
و عباد حق را به بردگی‌ گیرند، و با شایستگان به جنگ خیزند، و فاسقان را همدست خود نمایند،
فَاِنَّ مِنْهُمُ الَّذى قَدْ شَرِبَ فيكُمُ الْحَرامَ، وَ جُلِدَ حَدًّا فِى الاِْسْلامِ،
زیرا از اینان کسی‌ است که در میان شما شراب حرام نوشید، و حدّی‌ که در اسلام مقرر بود بر او جاری‌ گشت،
وَ اِنَّ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ يُسْلِمْ حَتّى رُضِخَتْ لَهُ عَلَى الاِْسْلامِ الرَّضائِخُ.
و هم از اینان کسی‌ است که مسلمان نشد تا اینکه برای‌ اسلام آوردنش به او بخشش کمی‌ شد.
فَلَوْلا ذلِكَ ما اَكْثَرْتُ تَأْليبَكُمْ وَ تَأْنيبَكُمْ، وَ جَمْعَكُمْ
اگر از حکومت این نابکاران بر شما نمی‌ ترسیدم این مقدار شما را ترغیب و توبیخ نمی‌ کردم، و در جمع و تحریک
وَ تَحْريضَكُمْ، وَ لَتَرَكْتُكُمْ اِذْ اَبَيْتُمْ وَ وَنَيْتُمْ.
شما کوشش روا نمی‌ داشتم، و زمانی‌ که سر باززدید و سستی‌ نمودید رهایتان می‌ کردم.
اَلاتَرَوْنَ اِلى اَطْرافِكُمْ قَدِ انْتَقَصَتْ، وَ اِلى اَمْصارِكُمْ
آیا شما نمی‌ بینید سرزمین شما با حمله دشمن کم شده، و شهرهایتان تحت فرمان
قَدِ افْتُتِحَتْ، وَ اِلى مَمالِكِكُمْ تُزْوى، وَ اِلى بِلادِكُمْ تُغْزى؟! اِنْفِرُوا
آنان درآمده، و کشورهایتان ربوده شده، و در شهرهای‌ شما جنگ درگرفته؟! خدا شما را
رَحِمَكُمُ اللّهُ اِلى قِتالِ عَدُوِّكُمْ، وَ لاتَثّاقَلُوا اِلَى الاَْرْضِ فَتُقِرُّوا
بیامرزد، به جانب جنگ با دشمنانتان کوچ کنید، و خود را بر زمین سنگین مسازید که تن به خواری‌
بِالْخَسْفِ، وَ تَبُوؤُوا بِالذُّلِّ، وَ يَكُونَ نَصيبُكُمُ الاَْخَسَّ. وَ اِنَّ اَخَا
بسپارید، و به ذلّت برگردید، و پست ترین برنامه نصیب شما شود. مرد جنگجو همیشه بیدار و هوشیار
الْحَرْبِ الاَْرِقُ، وَ مَنْ نامَ لَمْ يُنَمْ عَنْهُ. وَالسَّلامُ.
است، و هر که از دشمن آسوده بخوابد دشمن نسبت به او نخواهد خفت. والسلام.




گزارش خطا