فارسی
سه شنبه 05 مرداد 1400 - الثلاثاء 16 ذي الحجة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

نامه 49 - نامه به معاويه در تحذير از دنيا   


مطلب قبلی نامه به معاويه درباره حكميت   
نامه به اميران سپاه خود    مطلب بعدی


نحوه نمایش
متن عربی متن ترجمه
وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه های‌ آن حضرت است
اِلى مُعاوِيَةَ اَيْضاً
بـاز بـه معـاویـه
اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ الدُّنْيا مَشْغَلَةٌ عَنْ غَيْرِها، وَ لَمْ يُصِبْ صاحِبُها مِنْها
اما بعد، دنیا آدمی‌ را از دیگر امور بازمی‌ دارد، دنیادار به چیزی‌ از دنیا نمی‌ رسد
شَيْئاً اِلاّ فَتَحَتْ لَهُ حِرْصاً عَلَيْها وَ لَهَجاً بِها، وَ لَنْ يَسْتَغْنِىَ صاحِبُها
جز آنکه دری‌ از حرص و شیفتگی‌ به آن به رویش باز می‌ گردد، دنیادار به آنچه از دنیا
بِما نالَ فيها عَمّا لَمْ يَبْلُغْهُ مِنْها، وَ مِنْ وَراءِ ذلِكَ فِراقُ ما جَمَعَ،
دست یافته نسبت به آنچه به دست نیاورده بی‌ نیاز نمی‌ شود، و به دنبال آنچه فراهم نموده جدایی‌
وَ نَقْضُ ما اَبْرَمَ. وَ لَوِ اعْتَبَرْتَ بِما مَضى حَفِظْتَ ما بَقِىَ. وَالسَّلامُ.
و فراق، و پنبه شدن رشته هاست. اگر از گذشته عبرت گیری‌ آنچه را مانده حفظ خواهی‌ نمود. والسلام.



پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا