فارسی
چهارشنبه 13 مرداد 1400 - الاربعاء 24 ذي الحجة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

نامه 23 - نامه پس از آنكه ابن ملجم وی‌ را ضربت زد   


مطلب قبلی نامه به عبداللّه بن عباس   
نامه درباره مصرف اموالش پس از مرگ، كه بعد از برگشت از صفّين نوشت    مطلب بعدی


نحوه نمایش
متن عربی متن ترجمه
وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
قالَـهُ قُبَيْلَ مَوْتِـهِ عَلى سَبيـلِ الْوَصِيَّـةِ، لَمَّـا ضَرَبَـهُ ابْـنُ مُلْجَـم لَعَنَـهُ اللّـهُ
آن را پیش از مرگش به عنوان وصیت فرمود، زمانی‌ که ابن ملجم ـ لعنت خدا بر او باد ـ وی‌ را ضربت زد
وَصِيَّتى لَكُمْ اَنْ لا تُشْرِكُوا بِاللّهِ شَيْئاً، وَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ
سفارشم به شما این است که چیزی‌ را شریک خدا قرار ندهید و سنّت محمّد ـ صلّی‌ اللّه علیه
وَ آلِهِ فَلاتُضَيِّعُوا سُنَّتَةُ. اَقيمُوا هذَيْنِ الْعَمُودَيْنِ، وَ اَوْقِدُوا هذَيْنِ
و آله ـ را ضایع نکنید، این دو ستون دین را برپا دارید و این دو چراغ را روشن
الْمِصْبـاحَيْـنِ ، وَ خَلاكُـمْ ذَمٌّ.
نگاه بدارید، که دیگر بر شما نکوهشی‌ نخواهد بود.
اَنَا بِالاَْمْسِ صاحِبُكُمْ، وَ الْيَوْمَ عِبْرَةٌ لَكُمْ، وَ غَداً مُفارِقُكُمْ. اِنْ اَبْقَ
من دیروز همنشین شما بودم، امروز برای‌ شما عبرتم، و فردا از شما جدا می‌ شوم. اگر زنده بمانم
فَاَنَا وَلِىُّ دَمى، وَ اِنْ اَفْنَ فَالْفَناءُ ميعادى، وَ اِنْ اَعْفُ فَالْعَفْوُ لى
صاحب خون خویشم، و اگر بمیرم مرگ وعده گاه من است، و اگر ببخشم بخشیدن برای‌ من موجب
قُرْبَةٌ، وَ هُوَ لَكُمْ حَسَنَةٌ، فَاعْفُوا «اَلا تُحِبُّونَ اَنْ يَغْفِرَ اللّهُ لَكُمْ»؟!
قرب، و برای‌ شما حسنه است، پس ببخشید «آیا دوست ندارید خداوند شما را ببخشد»؟!
وَ اللّهِ ما فَجَاَنى مِنَ الْمَوْتِ وَارِدٌ كَرِهْتُهُ، وَ لا طالِعٌ
به خدا قسم چیزی‌ از مرگ به طور ناگهانی‌ به من روی‌ نیاورد که پسند من نباشد، و مسأله ای‌ آشکار نشود
اَنْكَرْتُهُ. وَ ما كُنْتُ اِلاّ كَقارِب وَرَدَ، وَ طالِب
که آن را نشناسم. نسبت به مرگ چون جویای‌ آب بودم که ناگهان به آب رسیده، یا جویای‌ متاعی‌ که به آن
وَجَدَ «وَ ما عِنْدَاللّهِ خَيْرٌ لِلاَْبْرارِ».
دست یافته «و آنچه نزد خداست برای‌ نیکان بهتر است».
- اَقُولُ: وَ قَدْ مَضى بَعْضُ هذَا الْكَلامِ فيما تَقَدَّمَ مِنَ الْخُطَبِ اِلاّ اَنَّ فيهِ ههُنا زِيادَةً
می‌ گویم: قسمتی‌ از این سخن پیش از این (در سخن 149) گذشت، ولی‌ چون در این سخن اضافه ای‌
اَوْجَبَـتْ تَكْريرَهُ. -
بود لازم به تکرار دیدم.



پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا