فارسی
سه شنبه 05 مرداد 1400 - الثلاثاء 16 ذي الحجة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

خطبه 29 - خطبه پس از برنامه حكمين و تاخت و تاز ضحّاك بن قيس


مطلب قبلی خطبه در بىوفايى دنيا و توجه به آخرت
خطبه درباره قتل عثمان مطلب بعدی


نحوه نمایش
متن عربی متن ترجمه
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه های‌ آن حضرت است
پس از برنامه حکمین و تاخت و تاز ضحّاک بن قیس، که در این خطبه به آنچه
در اطراف قلمرو حکومتش بهوجود آمده اشاره نموده و پیروانش را به ایجاد
نظم و صلاح ترغیب فرموده
اَيُّهَاالنّاسُ الْمُجْتَمِعَةُ اَبْدانُهُمْ، الْمُخْتَلِفَةُ اَهْواؤُهُمْ! كَلامُكُمْ
ای‌ مردمی‌ که بدنهاتان با هم، و خواهشهاتان مختلف است! کلامتان
يُوهِى الصُّمَّ الصِّلابَ، وَ فِعْلُكُمْ يُطْمِعُ فيكُمُ الاَْعْداءَ. تَقُولُونَ فِى
سنگ سخت را می‌ شکند، و عملتان دشمن را نسبت به شما به طمع می‌ اندازد. در مجالس
الْمَجالِسِ كَيْتَ وَ كَيْتَ، فَاِذا جاءَ الْقِتالُ قُلْتُمْ: حيدى حَيادِ.
لاف و گزاف می‌ زنید، و به وقت جنگ فریاد می‌ کنید: ای‌ جنگ از ما دور شو!
ما عَزَّتْ دَعْوَةُ مَنْ دَعاكُمْ، وَلاَ اسْتَراحَ قَلْبُ مَنْ قاساكُمْ. اَعاليلُ
دعوت کسی‌ که شما را بخواند ارزش نیابد، و قلب آن که رنج شما را تحمل کند آسایش ندارد. بهانه های‌ دور از
بِاَضاليلَ، دِفاعَ ذِى الدَّيْنِ الْمَطُولِ. لايَمْنَعُ الضَّيْمَ الذَّليلُ،
منطق می‌ آورید، همانند بدهکاری‌ که بی‌ دلیل از طلبکار تمدید می‌ طلبد. ذلیل و ترسو ستم را از خود بازنمی‌ دارد،
وَ لايُدْرَكُ الْحَقُّ اِلاّ بِالْجِدِّ. اَىَّ دار بَعْدَ دارِكُمْ تَمْنَعُونَ؟ وَ مَعَ اَىِّ
و حق بدون تلاش به دست نمی‌ آید. از کدام خانه بعد از خانه خود دفاع می‌ کنید؟ و همراه کدام
اِمام بَعْدى تُقاتِلُونَ؟ الْمَغْرُورُ وَاللّهِ مَنْ غَرَرْتُمُوهُ،
پیشوا پس از من به جنگ می‌ روید؟ به خدا قسم فریب خورده کسی‌ است که شما او را فریب داده اید،
وَ مَنْ فازَ بِكُمْ فَقَدْ فَازَ وَاللّهِ بِالسَّهْمِ الاَْخْيَبِ، وَ مَنْ رَمى بِكُمْ
و آن که شما بهره او شوید به خدا قسم که به تیر قرعه ای‌ که سهمی‌ ندارد دست یافته، و آن که به کمک شما تیر
فَقَدْ رَمى بِاَفْوَقِ ناصِل. اَصْبَحْتُ وَاللّهِ لااُصَدِّقُ قَوْلَكُمْ،
انداخت تیری‌ بی‌ کمان و پیکان پرتاب کرد. به خدا سوگند نه گفته شما را باور می‌ کنم،
وَلا اَطْمَعُ فى نَصْرِكُمْ، وَلا اُوعِدُ الْعَدُوَّ بِكُمْ. ما بالُكُمْ؟ ما دَواؤُكُمْ؟
و نه طمعی‌ به یاری‌ شما دارم، و نه دشمن را از شما می‌ ترسانم. شما را چه شده؟ دوای‌ دردتان چیست؟
ما طِبُّكُمُ؟ الْقَوْمُ رِجالٌ اَمْثالُكُمْ. اَقَوْلاً بِغَيْرِ عَمَل؟! وَ غَفْلَةً مِنْ
و راه علاجتان کدام است؟ دشمن هم مانند شماست. چرا سخن بدون عمل؟! و غفلت
غَيْرِ وَرَع  ؟! وَ طَمَعاً فى غَيْرِ حَقٍّ؟!
بدون ورع؟! و طمع در غیر حق؟!



پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا