فارسی
شنبه 02 مرداد 1400 - السبت 13 ذي الحجة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

خطبه 231 - خطبه درباره ايمان و هجرت


مطلب قبلی خطبه در سفارش به تقوا و ياد مرگ
خطبه در ستايش الهى و سفارش به تقوا مطلب بعدی


نحوه نمایش
متن عربی متن ترجمه
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السّلامُ
از خطبه های‌ آن حضرت است
در باره ایمان و هجرت
فَمِنَ الاْيمانِ ما يَكُونُ ثَابِتاً مُسْتَقِرّاً فِى الْقُلُوبِ، وَ مِنْهُ ما يَكُونُ
از ایمانها ایمانی‌ در دلها ثابت و برقرار، و ایمانی‌ بین دلها و سینه ها
عَوارِىَّ بَيْنَ الْقُلُوبِ وَالصُّدُورِ اِلى اَجَل مَعْلُوم. فَاِذا كَانَتْ لَكُمْ
تا مدتی‌ معین عاریتی‌ و ناپایدار است. پس اگر از کسی‌ به علّتی‌ شرعی‌ برای‌ شما
بَراءَةٌ مِنْ اَحَد فَقِفُوهُ حَتّى يَحْضُرَهُ الْمَوْتُ، فَعِنْدَ ذلِكَ يَقَعُ حَدُّ
بیزاری‌ حاصل شد او را واگذارید تا مرگش برسد، آن هنگام (اگر بر حال گذشته باقی‌ بود) مرز
الْبَراءَةِ. وَ الْهِجْرَةُ قائِمَةٌ عَلى حَدِّهَا الاَْوَّلِ. ما كانَ لِلّهِ فى اَهْلِ
بیزاری‌ است. وجوب هجرت بر همان اساس اولیّه اش باقی‌ است. البته خدا را به مردم روی‌
الاَْرْضِ حاجَةٌ مِنْ مُسْتَسِرِّ الاُْمَّةِ وَ مُعْلِنِها. لا يَقَعُ اسْمُ الْهِجْرَةِ عَلى
زمین از آنان که ایمانشان را پنهان دارند یا آشکار نمایند نیازی‌ نیست. نام هجرت بر احدی‌ واقع
اَحَد اِلاّ بِمَعْرِفَةِ الْحُجَّةِ فِى الاَْرْضِ. فَمَنْ عَرَفَها وَ اَقَرَّ بِها فَهُوَ
نمی‌ شود مگر حجت خدا را در زمین بشناسد، کسی‌ که حجت الهی‌ را شناخت و به او اقرار کرد
مُهاجِرٌ. وَ لايَقَعُ اسْمُ الاِْسْتِضْعافِ عَلى مَنْ بَلَغَتْهُ الْحُجَّةُ،
مهاجر است. و نام مستضعف بر آن که حجت به او رسید
فَسَمِعَتْـها اُذُنُـهُ، وَ وَعاهـا قَلْبُـهُ.
و گوشش آن را شنید و دلش آن را حفظ کرد صدق نمی‌ کند.
اِنَّ اَمْرَنا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ، لا يَحْمِلُهُ اِلاّ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ امْتَحَنَ اللّهُ
معرفت به ما کاری‌ است سخت و دشوار، آن را جز عبدی‌ که خداوند قلبش را برای‌ ایمان امتحان
قَلْبَهُ لِلاْيمانِ، وَ لا يَعى حَديثَنا اِلاّ صُدُورٌ اَمينَةٌ، وَ اَحْلامٌ رَزينَةٌ.
کرده تحمل نمی‌ کند، و حدیث ما را فرا نگیرد جز سینه های‌ امین، و عقل های‌ متین.
اَيُّهَا النّاسُ، سَلُونى قَبْلَ اَنْ تَفْقِدُونى، فَلاََنَا بِطُرُقِ السَّماءِ اَعْلَمُ
ای‌ مردم، پیش از آنکه مرا نیابید از من بپرسید، که من به راههای‌ آسمان داناتر
مِنّى بِطُرُقِ الاَْرْضِ، قَبْلَ اَنْ تَشْغَرَ بِرِجْلِها فِتْنَةٌ تَطَاُ
از راههای‌ زمینم، بپرسید پیش از آنکه فتنه ای‌ به شما روی‌ آورد که چون شتر بی‌ صاحب گام بردارد و مهار
فى خِطامِها، وَ تَذْهَبُ بِاَحْـلامِ قَوْمِها.
خود را لگدکوب کند، و عقول صاحب عقول را زایل نماید.



پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا