فارسی
سه شنبه 05 مرداد 1400 - الثلاثاء 16 ذي الحجة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه

خطبه 121 - خطبه در خطاب به خوارج


مطلب قبلی خطبه بعد از ليلة الهرير
خطبه هنگام نبرد صفين به يارانش فرمود مطلب بعدی


نحوه نمایش
متن عربی متن ترجمه
وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
قالَهُ لِلْخَوارِجِ وَ قَدْ خَرَجَ اِلى مُعَسْكَرِهِمْ وَ هُمْ مُقيمُونَ عَلى اِنْكارِ الْحُكُومَةِ،
در خطاب به خوارج، وقتی‌ به لشگرگاه آنان رفت در حالی‌ که بر انکار داوری‌ حَکَمین اصرار داشتند،
فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:
فــرمــود :
اَكُلُّكُمْ شَهِدَ مَعَنا صِفّينَ؟ - فَقالُوا: مِنّا مَنْ شَهِدَ، وَ مِنّا مَنْ
آیا همه شما در صفّین حاضر بودید؟ گفتند: گروهی‌ حاضر بودیم و عده ای‌
لَمْ يَشْهَدْ. قالَ: - فَامْتازُوا فِرْقَتَيْنِ، فَلْيَكُنْ مَنْ شَهِدَ صِفّينَ فِرْقَةً،
حضور نداشتیم. فرمود: پس دو گروه شوید، آنان که در صفّین بودند گروهی‌،
وَ مَنْ لَمْ يَشْهَدْها فِرْقَةً حَتّى اُكَلِّمَ كُلاًّ مِنْكُمْ بِكَلامِهِ. - وَ نادَى النّاسَ
و آنان که نبودند گروه دیگر، تا با هر گروه سخن مناسب با آن را بگویم. سپس مردم را صدا زد
فَقالَ:- اَمْسِكُوا عَنِ الْكَلامِ وَ اَنْصِتُوا لِقَوْلى، وَ اَقْبِلُوا بِاَفْئِدَتِكُمْ
و فرمود: ساکت باشید و به سخنان من توجه کنید، روی‌ دلتان با من
اِلَىَّ، فَمَنْ نَشَدْناهُ شَهادَةً فَلْيَقُلْ بِعِلْمِهِ فيها. - ثُمَّ كَلَّمَهُمْ عَلَيْهِ السَّلامُ
باشد، هر که را برای‌ شهادت دادن خواستم برابر آگاهی‌ خود سخن گوید. سپس خطبه ای‌
بِكَلام طَويل; مِنْ جُمْلَتِهِ اَنْ قالَ:-
طولانی‌ ایراد کرد که قسمتی‌ از آن این قطعه است:
اَلَمْ تَقُولُوا عِنْدَ رَفْعِهِمُ الْمَصاحِفَ حيلَةً وَ غيلَةً، وَ مَكْراً
آیا زمانی‌ که از باب حیله و فریبکاری‌ و مکر و خدعه قرآنها را بر نیزه کردند فریاد
وَ خَديعَةً: اِخْوانُنا وَ اَهْلُ دَعْوَتِنا، اسْتَقالُونا وَاسْتَراحُوا اِلى
نزدید: اینان برادران ما و اهل دعوت اسلامی‌ ما هستند، و اینان رو به قرآن کرده
كِتابِ اللّهِ سُبْحانَهُ، فَالرَّأْىُ الْقَبُولُ مِنْهُمْ وَالتَّنْفيسُ عَنْهُمْ؟ فَقُلْتُ
خواهان آرامشند، رأی‌ ما این است که خواسته آنان را قبول کنیم و از این مضیقه نجاتشان دهیم؟ من به
لَكُمْ: هذا اَمْرٌ ظاهِرُهُ ايمانٌ وَ باطِنُهُ عُدْوانٌ، وَ اَوَّلُهُ رَحْمَةٌ وَآخِرُهُ
شما گفتم: ظاهر این برنامه ایمان، و باطنش دشمنی‌ با خداست، ابتدایش رحمت و نهایتش
نَدامَةٌ، فَاَقيمُوا عَلى شَأْنِكُمْ، وَالْزَمُوا طَريقَتَكُمْ، وَ عَضُّوا عَلَى
ندامت است. پس بر موقعیت خویش پابرجا باشید، و راهتان را ادامه دهید، و برای‌ جنگ
الْجِهادِ بِنَواجِذِكُمْ، وَلا تَلْتَفِتُوا اِلى ناعِق نَعَقَ، اِنْ اُجيبَ اَضَلَّ،
دندان به هم بفشارید، و توجهی‌ به فریاد فریادکننده نکنید، که اگر جوابش دهند گمراه کند،
وَ اِنْ تُرِكَ ذَلَّ. وَ قَدْ كانَتْ هذِهِ الْفَعْلَةُ، وَ قَدْ رَاَيْتُكُمْ اَعْطَيْتُمُوها،
و اگر رهایش سازند خوار و بی‌ اعتبار شود. ولی‌ وضع چنان شد که شد، و دیدم که به حکمیت تن دادید.
وَ اللّهِ لَئِنْ اَبَيْتُها ما وَجَبَتْ عَلَىَّ فَريضَتُها، وَلا حَمَّلَنِى اللّهُ ذَنْبَها.
قسم به خدا اگر حکمیت را نمی‌ پذیرفتم قانونی‌ از آن بر منواجب نمی‌ شد، و خداوند گناهی‌ از آن بر دوشم نمی‌ گذاشت.
وَ وَاللّهِ اِنْ جِئْتُها اِنّى لَلْمُحِقُّ الَّذى يُتَّبَعُ، وَ اِنَّ الْكِتابَ لَمَعى،
و به خدا قسم اگر می‌ پذیرفتم باز حق با من بود و باید از من اطاعت می‌ شد، و کتاب خدا با من است،
ما فارَقْتُهُ مُذْ صَحِبْتُهُ.
از وقتی‌ با آن مأنوس شدم هرگز از آن جدا نشده ام.
فَلَقَدْ كُنّا مَعَ رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَ اِنَّ الْقَتْلَ لَيَدُورُ
ما با پیامبر صلّی‌ اللّه علیه وآله بودیم و کشتار حول
عَلَى الاْباءِ وَالاَْبْناءِ وَالاِْخْوانِ وَالْقَراباتِ، فَما نَزْدادُ عَلى كُلِّ
پدران و فرزندان و برادران و اقوام دور می‌ زد، و هر مصیبت و بلایی‌ چیزی‌
مُصيبَة وَ شِدَّة اِلاّ ايماناً، وَ مُضِيّاً عَلَى الْحَقِّ، وَ تَسْليماً لِلاَْمْرِ،
جز افزایش ایمان، و حرکت در راه حق، و تسلیم به امر رب،
وَ صَبْراً عَلى مَضَضِ الْجِراحِ، وَلكِنّا اِنَّما اَصْبَحْنا نُقاتِلُ اِخْوانَنا
و صبر بر سوزش جراحتها برای‌ ما نداشت، اما امروز با برادران اسلامی‌ خود
فِى الاِْسْلامِ عَلى ما دَخَلَ فيهِ مِنَ الزَّيْغِ وَالاِْعْوِجاجِ، وَالشُّبْهَةِ
به خاطر لغزش و کژی‌ و شبهه و تأویلی‌ که در دین راه یافته
وَالتَّأْويلِ. فَاِذا طَمِعْنا فى خَصْلَة يَلُمُّ اللّهُ بِها شَعَثَنا، وَ نَتَدانى بِها
می‌ جنگیم. هرگاه راهی‌ بیابیم که خداوند به وسیله آن پراکندگی‌ ما را جمع کند، و به سبب آن
اِلَى الْبَقِيَّةِ فيما بَيْنَنا رَغِبْنا فيها، وَ اَمْسَكْنا عَمّا سِواها.
روابط ما برقرار شده به هم نزدیک شویم به آن رغبت می‌ کنیم، و از غیر آن خودداری‌ می‌ نماییم.



پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا