فارسی
پنجشنبه 06 ارديبهشت 1403 - الخميس 15 شوال 1445
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
0
نفر 3
100% این مطلب را پسندیده اند

ماه ربیع‌الاول، بهار ماه‌ها

ماه (ربیع الاول) همان گونه که از اسم ان پیداست بهار ماه ها می باشد؛ به جهت اینکه اثار رحمت خداوند در ان هویداست. در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهای زیبایی او بر زمین فرود امده است.
ماه ربیع‌الاول، بهار ماه‌ها

ماه محرم و صفر را پشت سر گذاشتیم با اندوه و اشک و ناله، اشک ریختیم و دل تازه کردیم و با یاد عظمت اقا ابا عبدالله الحسین بزرگ شدیم، از خزان عفلت به برکت اشک های محرم و صفر به بهار رسیدیم و اکنون وقت ان است که در این بهار به یمن رویش دوباریمان سجده شکر به جای اوریم و این بهار را قدر بدانیم و بندگی کنیم.

چرا که او داناترین مخلوقات خداوند و برترین انها و سرورشان و نزدیک ترین انها به خداوند و فرمانبردارترین انها از او و محبوب ترینشان نزد او می باشد، این روز نیز برتر از سایر روزهاست. و گویا روزی است که کاملترین هدیه ها، بزرگ ترین بخشش ها، شامل ترین رحمت ها، برترین برکت ها، زیباترین نورها و مخفی ترین اسرار در ان پی ریزی شده است.

پس بر انسان مسلمان که برتری رسول خدا (صلی الله علیه و اله و سلم) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش می باشد واجب است در این ماه به شکرانه ارازنی شدن ان نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد، گرچه عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما انچه سعی است ما در طلبش بنماییم.

مهم ترین اعمال این ماه


شب اوّل:


این شب به نام (لیله المبیت) مزیّن است، در این شب یک حادثه مهمّ تاریخی واقع شد و ان این که در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(صلی الله علیه واله) از مکّه به قصد هجرت به سوی مدینه، از شهر خارج شد و در (غار ثور) پنهان گردید و امیر مۆمنان علی(علیه السلام) برای اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر رسول خدا(صلی الله علیه واله) خوابید

ایه شریفه (وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ؛ بعضی از مردمِ (با ایمان و فداکار) جان خود را در برابر خشنودی خدا می فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است)[1] در حقّ ان حضرت نازل شد.[2]

سال هجرت رسول خدا(صلی الله علیه واله) مبدا تاریخ مسلمانان است و تحوّلی عظیم در جهان اسلام روی داد.

1- روزه گرفتن به شکرانه سلامتی پیامبر اعظم و امیرمومنان از گزند کفار و مشرکان در اول ربیع الاول.

2- خواندن زیارت پیامبر (صلی الله علیه و اله) و علی (علیه السلام) در این روز.

 

روز هشتم:


در روز هشتم ربیع الاوّل، سال 206، شهادت امام حسن عسکری (علیه السلام) طبق روایتی واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّه بن الحسن ـ عجّل الله تعالی فرجه الشریف ـ اغاز گردید.[3]

در این روز شایسته است زیارت امام حسن عسکری علیه السلام خوانده شود.

 

روز دهم:


روز ازدواج رسول خدا (صلی الله علیه و اله) با حضرت خدیجه کبری (علیها السلام) است در حالی که رسول خدا (صلی الله علیه و اله) 25 ساله بود و حضرت خدیجه (علیها السلام) 40 ساله. به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزاری مستحب شمرده شده است.[4]

 

روز دوازدهم:


این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینی و مسعودی و همچنین مشهور میان اهل سنّت، روز ولادت با سعادت نبی مکرّم اسلام (صلی الله علیه واله)است.[5]

همچنین در این روز، رسول خدا (صلی الله علیه واله) بعد از 12 روز که مسیر راه میان مکّه و مدینه را پیمود وارد مدینه گردید.[6] و نیز روز انقراض دولت بنی مروان در سال 132 است.[7]

اعمال مستحب در این روز به شکرانه انقراض دولت اموی دو مورد است:

1- روزه گرفتن.

2- دو رکعت نماز مستحبی که در رکعت اول بعد از حمد، سه بار سوره کافرون و در رکعت دوم بعد از حمد سه بار سوره توحید خوانده می شود.

روز چهاردهم:
در سال 64 در چنین روزی، یزید بن معاویه به هلاکت رسید.[8]

وی پس از سه سال و نُه ماه خلافت که همراه با جنایات عظیمی بود - که مهمترین ان واقعه کربلا و شهادت ابی عبداللّه الحسین(علیه السلام) و یارانش می باشد - در سنّ سی و هفت سالگی در منطقه (حوران) زندگی ننگینش به پایان رسید جنازه اش را در دمشق دفن کردند ولی اکنون اثری از او نیست.[9]

 

شب هفدهم:


طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیا، رسول معظّم اسلام(صلی الله علیه واله) است و شب بسیار مبارکی است.[10]

1) غسل به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل.[11]

2) روزه: که برای ان فضیلت بسیار نقل شده است، از جمله در روایاتی از ایمّه معصومین(علیهم السلام)امده است: کسی که روز هفده ربیع را روزه بدارد، خداوند برای او ثواب روزه یکسال را مقرّر می فرماید.[12]

3) دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال کردن مۆمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن.[13]

4) زیارت رسول خدا (صلی الله علیه واله) از دور و نزدیک در روایتی از ان حضرت امده است: هر کس بعد از وفات من، قبرم را زیارت کند مانند کسی است که به هنگام حیاتم به سوی من هجرت کرده باشد، اگر نمی توانید مرا از نزدیک زیارت کنید، از همان راه دور به سوی من سلام بفرستید (که به من می رسد).[14]

5) زیارت امیر مۆمنان، علی (علیه السلام) نیز در این روز مستحب است با همان زیارتی که امام صادق (علیه السلام) در چنین روزی کنار ضریح شریف ان حضرت (علیه السلام) وی را زیارت کرد.[15]

6) تکریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار بجاست، مرحوم (سیّد بن طاووس)، در اقبال، در تکریم و تعظیم این روز به خاطر ولادت شخص اوّل عالم امکان و سرور همه ممکنات حضرت نبی اکرم(صلی الله علیه واله) سفارش بسیار کرده است.

بنابراین، سزاوار است مسلمین با برپایی جشن ها و تشکیل جلسات، هرچه بیشتر با شخصیّت نبی مکرّم اسلام(صلی الله علیه واله)، سیره و تاریخ زندگی او اشنا شوند و از ان، برای ساختن جامعه ای اسلامی و محمّدی بهره کامل گیرند.

همچنین یکسال قبل از هجرت رسول خدا(صلی الله علیه واله)، در چنین شبی معراج ان حضرت صورت گرفت.[16]

 

روز هفدهم:


همان گونه که گفتیم مشهور میان علمای امامیّه ان است که روز هفدهم ربیع الاوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه(صلی الله علیه واله) است و معروف ان است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده است، و زمان ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سنه عام الفیل بوده است.[17] (عام الفیل سالی است که ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه امد، ولی همگی نابود شدند).

همچنین در چنین روزی در سال 83 هجری قمری، ولادت امام صادق (علیه السلام) واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمّیّت این روز افزوده شده است.[18]

ماه ربیع الاوّل گرچه اغاز ان امیخته با خاطره غم انگیز و اندوه بار شهادت امام حسن عسکری (علیه السلام)است، ولی از ان جا که میلاد مبارک حضرت ختمی مرتبت رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و اله) مطابق روایت معروف، در هفدهم این ماه و طبق روایت غیرمعروف، در دوازدهم ان واقع شده و میلاد حضرت صادق(علیه السلام) نیز در هفدهم این ماه است، ماه شادی و جشن و سرور است.

از ان جا که هجرت پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) که سرچشمه دگرگونی عمیق در جهانِ اسلام و عزّت و شوکت مسلمین شد، و همچنین داستان (لیله المبیت) در این ماه واقع گردیده، و اغاز امامت پر برکت حضرت بقیه اللّه (ارواحنا فداه) همزمان با شهادتِ پدر بزرگوارش نیز می باشد در مجموع از ماه های بسیار پربرکت و پرخاطره است، که سزاوار است، همه علاقه مندان مکتب اهل بیت (علیهم السلام) ان را ارج نهند و گرامی بدارند.[19]

 

 

پی نوشت ها:

 
[1] سوره بقره، ایه 207.
[2] اقبال الاعمال، صفحه 592 - تفسیر نمونه، ج 2، ص78.
[3] کافی، ج 1، ص 503.
[4] اقبال، ص 599.
[5] زاد المعاد، ص 412.
[6] اقبال، ص 599 -کامل ابن اثیر، ج 2، ص 7 (حوادث سال اوّل هجرت).
[7] مصباح المتهجّد، ص 791
[8] اقبال، ص601
[9] تتمه المنتهی، ص 64.
[10] مصباح المتهجّد، ص 791 - اقبال، ص 603.
[11] فلاح السایل، ص61
[12] اقبال، ص 603
[13] همان مدرک
[14] همان ص 604
[15] همان مدرک، ص 608
[16] اقبال، ص 601.
[17] مصباح المتهجّد، ص 791 - اقبال، ص 603.
[18] بحارالانوار، ج 47، ص 1، حدیث 2.
[19] ملکی تبریزی (ره)، المراقبات

0
100% (نفر 3)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

شعارهای عاشورا (3)
سخنى پیرامون امام چهارم على بن الحسین (علیه ...
بخشش در كلام امام حسين (ع)
جهان در شب ولادت پیامبر رحمت(ص)
شهادت حضرت رقیه علیهاالسلام
زندگانی حضرت علی اصغر (ع)؛ طفل شیرخوار امام حسین ...
تحلیل مبنای تاریخی اربعین حسینی
حسین علیه ‏السلام هسته هستی
امام سجّاد(علیه السلام) از دیدگاه اهل‏سنّت
اداى امانت‏

بیشترین بازدید این مجموعه

اعمال شب و روز 27 رجب
حسرت و افسوس از نگاه قرآن
شناسنامه حضرت ابوالفضل علیه السلام
چهار طهارت براى كمال انسان‏
هدیه الهی به مناسبت فرخنده میلاد امام حسن مجتبی ...
شعارهای عاشورا (3)
جامعیت قرآن در قرآن
افزایش رزق و روزی با نسخه‌ امام جواد (ع)
عرضه دين به وسيله حضرت عبدالعظيم به امام هادى‏
متن دعای معراج + ترجمه

 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز



گزارش خطا  

^