فارسی
دوشنبه 31 خرداد 1400 - الاثنين 10 ذي القعدة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
244
0
نفر 11
60% این مطلب را پسندیده اند
تاریخ انتشار : 30 خرداد 1389 ساعت 1:03 بعد از ظهر

در هنگام خضوع و زارى به درگاه خداوند

در هنگام خضوع ‌و‌ زارى ‌به‌ درگاه خداوند


―    اى معبود من، تنها ‌تو‌ شايسته حمد ‌و‌ سپاسى ‌و‌ ‌من‌ ‌تو‌ ‌را‌ شكر ‌مى‌ كنم ‌بر‌ رفتار نيكويت ‌در‌ ‌حق‌ من، ‌و‌ ‌بر‌ وفور نعمتهايت ‌و‌ افزونى عطاهايت ‌بر‌ من، ‌و‌ ‌بر‌ رحمتى ‌كه‌ بواسطه ‌ى‌ ‌آن‌ مرا برترى بخشيدى ‌و‌ ‌بر‌ نعمتى ‌كه‌ آنرا ‌بر‌ ‌من‌ نازل فرمودى، براستى ‌تو‌ ‌در‌ ‌حق‌ ‌من‌ لطف هائى نموده ‌اى‌ ‌كه‌ ‌من‌ ‌از‌ شكر ‌و‌ سپاس آنها عاجزم.

―    و اگر احسان ‌و‌ ريزش نعمتهاى ‌تو‌ ‌بر‌ ‌من‌ نبود، ‌من‌ ‌به‌ بهره ‌و‌ سودى نمى رسيدم ‌و‌ توفيق اصلاح نفسم ‌را‌ پيدا نمى كردم، اما ‌تو‌ ‌در‌ ‌حق‌ ‌من‌ ‌به‌ احسان ‌و‌ نيكى آغاز كردى ‌و‌ كفايت ‌در‌ همه ‌ى‌ امورم ‌را‌ ‌به‌ ‌من‌ ارزانى داشتى ‌و‌ بلا ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ دور كردى ‌و‌ عواقب دردناك قضا ‌و‌ قدر ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ بازداشتى.

―    اى معبود من، ‌چه‌ بسيار گرفتاريهاى سخت ‌كه‌ ‌از‌ ‌من‌ بگردانيدى، ‌و‌ ‌چه‌ فراوان نعمتهاى بيشمار ‌كه‌ چشمم بدانها روشن ساختى ‌و‌ ‌چه‌ بسيار رفتارهاى بزرگوارانه ‌كه‌ ‌در‌ ‌حق‌ ‌من‌ انجام دادى.

―    تويى ‌كه‌ ‌به‌ هنگام بيچارگى، خواسته ‌ى‌ مرا اجابت فرمودى ‌و‌ ‌به‌ هنگام لغزشها، ‌از‌ خطاى ‌من‌ درگذشتى ‌و‌ انتقام مرا ‌از‌ ستمگران گرفتى.

―    خدايا ‌من‌ هرگز ‌تو‌ ‌را‌ ‌به‌ هنگام مسئلت، بخيل نمى بينم ‌و‌ ‌آن‌ هنگام ‌كه‌ ‌به‌ ‌تو‌ ‌رو‌ ‌مى‌ كنم، گرفته ‌و‌ ممسك نمى يابم، بلكه احساس ‌مى‌ كنم ‌كه‌ ‌تو‌ دعايم ‌مى‌ شنوى ‌و‌ خواسته ‌ام‌ عطا ‌مى‌ كنى ‌و‌ ‌مى‌ يابم ‌كه‌ نعمتهاى ‌تو‌ ‌در‌ ‌هر‌ شانى ‌از‌ شئون ‌و‌ ‌در‌ ‌هر‌ زمانى ‌از‌ زمانها ‌بر‌ ‌من‌ فرو ‌مى‌ ريزد. ‌پس‌ تنها ‌تو‌ مورد ستايش منى ‌و‌ اين رفتار توست ‌كه‌ نزد ‌من‌ نيكوست.

―    جان ‌و‌ زبان ‌و‌ عقل ‌من‌ ‌تو‌ ‌را‌ سپاس ‌مى‌ گويند، سپاسى ‌كه‌ ‌به‌ ‌حد‌ كمال ‌و‌ ‌به‌ حقيقت شكر ‌مى‌ رسد، سپاسى ‌كه‌ نهايت رضايت ‌تو‌ ‌از‌ ‌من‌ است، ‌پس‌ مرا ‌از‌ خشم ‌و‌ غضب خودت برهان.

―    اى پناهگاه ‌من‌ هنگامى ‌كه‌ راهها ‌و‌ مسلكهاى گوناگون مرا ناتوان ساخته اند. ‌و‌ ‌اى‌ درگذرنده ‌ى‌ ‌از‌ لغزشهاى من، اگر چشم پوشى ‌تو‌ ‌از‌ زشتيهايم نبود، ‌به‌ تحقيق ‌من‌ ‌از‌ رسوايان بودم. ‌و‌ ‌اى‌ تاييد كننده ‌ى‌ ‌من‌ ‌به‌ يارى ‌و‌ نصرت، اگر يارى ‌تو‌ نبود، ‌به‌ راستى ‌از‌ شكست خوردگان بودم. ‌و‌ ‌اى‌ كسى ‌كه‌ پادشاهان ‌در‌ برابر ‌او‌ يوغ ذلت ‌و‌ خوارى ‌بر‌ گردنهايشان افكنده اند ‌و‌ ‌از‌ هيبت ‌و‌ اقتدار ‌او‌ هراسناكند، ‌و‌ ‌اى‌ اهل تقوى ‌و‌ ‌اى‌ كسى ‌كه‌ نامهاى زيبا ‌از‌ ‌آن‌ توست، ‌از‌ ‌تو‌ درخواست ‌مى‌ كنم ‌كه‌ مرا ببخشى ‌و‌ بيامرزى. ‌من‌ ‌بى‌ گناه نيستم ‌كه‌ عذرم پذيرفته باشد ‌و‌ داراى توانى نيستم ‌كه‌ پيروز گردم ‌و‌ راه فرارى ندارم ‌كه‌ بگريزم.

―    و ‌از‌ ‌تو‌ ‌مى‌ خواهم ‌كه‌ ‌از‌ خطاهايم درگذرى ‌و‌ ‌در‌ آستانت بيزارى ‌مى‌ جويم ‌از‌ گناهانى ‌كه‌ مرا ‌به‌ فلاكت انداخته ‌و‌ احاطه ‌ام‌ كرده ‌و‌ ‌به‌ هلاكت كشانده است. ‌اى‌ پروردگار من، ‌از‌ ‌آن‌ گناهان ‌با‌ حال پشيمانى ‌به‌ سوى ‌تو‌ گريخته ام، ‌پس‌ توبه ‌ام‌ بپذير. ‌به‌ ‌تو‌ پناه آورده ام، ‌پس‌ پناهم ده. ‌به‌ ‌تو‌ روى آورده ام، ‌پس‌ خوارم مساز. دست گدايى ‌به‌ سوى ‌تو‌ دراز كرده ام، ‌پس‌ محرومم مفرما. ‌به‌ ريسمان ‌تو‌ چنگ انداخته ‌ام‌ ‌پس‌ تسليم ديگرى ‌ام‌ مكن. ‌تو‌ ‌را‌ ‌مى‌ خوانم، ‌پس‌ نااميدم باز مگردان.

―    اى پروردگار من، ‌تو‌ ‌را‌ ‌مى‌ خوانم ‌در‌ حالى ‌كه‌ مسكينم، نالانم، ترسانم، هراسانم، بيمناكم، گدايم ‌و‌ بيچاره ‌ى‌ آستان توام.

―    اى معبود من، ‌به‌ ‌تو‌ شكايت ‌مى‌ آورم ‌از‌ ناتوانيم ‌در‌ اقدام سريع ‌به‌ آنچه ‌كه‌ ‌به‌ اوليائت وعده داده اى، ‌و‌ ‌در‌ پرهيز ‌از‌ آنچه ‌كه‌ دشمنانت ‌را‌ ‌از‌ آنها بيم داده اى، ‌و‌ ‌از‌ فراوانى غمها ‌و‌ ‌از‌ وسوسه ‌ى‌ دلم.

―    معبودا، تاكنون مرا ‌به‌ خاطر نيتهايم رسوا نكرده ‌اى‌ ‌و‌ ‌به‌ خاطر گناهانم هلاك نساخته اى. هرگاه ‌تو‌ ‌را‌ ‌مى‌ خوانم مرا اجابت ‌مى‌ كنى گرچه ‌من‌ ‌در‌ ‌آن‌ هنگام ‌كه‌ ‌تو‌ مرا ‌مى‌ خوانى كاهلم. ‌و‌ ‌هر‌ گاه ‌من‌ حاجتى داشته باشم ‌از‌ ‌تو‌ درخواست ‌مى‌ كنم ‌و‌ ‌در‌ ‌هر‌ كجا باشم رازم ‌را‌ نزد ‌تو‌ فاش ‌مى‌ گويم ‌و‌ ‌جز‌ ‌تو‌ ‌را‌ نمى خوانم ‌و‌ ‌به‌ هيچ ‌كس‌ غير ‌تو‌ اميد ندارم.

―    خدايا اجابت، اجابت. آنكس ‌كه‌ ‌به‌ ‌تو‌ شكايت آورد، صدايش ‌مى‌ شنوى ‌و‌ ‌آن‌ ‌كس‌ ‌كه‌ ‌بر‌ ‌تو‌ توكل نمايد، ‌به‌ ديدارش ‌مى‌ روى ‌و‌ ‌هر‌ ‌كس‌ ‌را‌ ‌كه‌ ‌به‌ ريسمان ‌تو‌ چنگ زند نجات ‌مى‌ دهى ‌و‌ ‌آن‌ ‌كس‌ ‌را‌ ‌كه‌ ‌به‌ ‌تو‌ پناهنده شود، ‌از‌ گرفتارى ‌مى‌ رهانى.

―    اى معبود من، ‌پس‌ ‌به‌ خاطر كمى شكرگزاريم، مرا ‌از‌ خير آخرت ‌و‌ دنيا محروم مفرما ‌و‌ آنچه ‌از‌ گناهانم ‌مى‌ دانى ببخش.

―    اگر عذابم كنى، البته منم ‌كه‌ ظالم ‌و‌ متجاوز ‌و‌ ضايع كننده ‌و‌ گناهكار ‌و‌ مقصر ‌و‌ واگذارنده ‌و‌ غافل ‌از‌ نصيب خويشم. ‌و‌ اما اگر مرا ببخشى، تويى ‌كه‌ مهربانترين مهربانانى.

  • استاد حسین انصاریان
  • حسینیه هدایت
  • محرم
  • مؤسسه علمی فرهنگی دارالعرفان
  • سخنرانی مذهبی
  • تهران و خوی
  • حسینیه آیت الله علوی
  • 244
    0
    60% (نفر 11)
     
    نظر شما در مورد این مطلب ؟
     
    امتیاز شما به این مطلب ؟
    اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

    آخرین مطالب

    توصیه حضرت استاد انصاریان پیرامون انتخابات
    گفتگوی استاد حسین انصاریان با خبرگزاری فارس درباره ...
    گزارش تصویری: سخنرانی استاد انصاریان در مراسم سالگرد ...
    مراسم بزرگداشت آیت الله بروجردی در قم برگزار می‌شود
    اسامی برندگان مسابقه فرهنگی قرآنی «ماه من» اعلام شد
    اگر پول ندارید، با اخلاق هزینهٔ مردم شوید
    نقش دین و اعتقاد به خدا چه ارتباطی با پیشرفت و ترقی ...
    چهار راهکار برای دوری شیطان از انسان
    گزارش تصویری مراسم احیاء حسینیه همدانیها
    از استاد انصاریان به عنوان چهره قرآنی تجلیل شد

    بیشترین بازدید این مجموعه

    اعتراض به نسبت به اخراج مبلغ شیعی
    مردان مسلمان در فرانسه جریمه می‌شوند
    پیشنهاد یک نماینده کویتی برای مقابله با ایران شيعي
    عکس خبری/ پرچم عزای حسینی در غرب آفریقا
    اجرای حجاب در کلیسا به درخواست یک عالم شیعی
    چه عواملی باعث سخت‌دلی می‌شود
    گزارش تصویری/ سخنرانی استاد انصاریان در مسجد جامع ...
    پروژه ساخت صحن حضرت زهرا(س) در نجف اشرف 80 درصد پیشرفت ...
    به همت مؤسسه دارالعرفان: بیش از 60 مقاله با موضوع امام ...
    مراسم بزرگداشت آیت الله بروجردی در قم برگزار می‌شود

     
    نظرات کاربر
    پر بازدید ترین مطالب سال
    پر بازدید ترین مطالب ماه
    پر بازدید ترین مطالب روز

    گزارش خطا