فارسی
دوشنبه 05 آبان 1399 - الاثنين 9 ربيع الاول 1442
  70
  0
  0

استاد انصاریان: دل رقیق؛ بیت الله، حرم الله و عرش الرحمان است

استاد انصاریان: دل رقیق؛ بیت الله، حرم الله و عرش الرحمان است

قم – دارالعرفان/ استاد برجسته حوزه علمیه گفت: کلام خدا و انبیاء الهی و ائمه طاهرین نور است و به عقل که بتابد عقل را رشد می دهد و بارور می کند.

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل مؤسسه علمی فرهنگی دارالعرفان، استاد حسین انصاریان در سخنرانی ماه مبارک رمضان خود در حسینیه همدانی های تهران عنوان کرد: کلام خدا و انبیاء الهی و ائمه طاهرین(ع) نور است به عقل که بتابد عقل را رشد می دهد و بارور می کند. این کلام، عقل را وادار به تفکر و اندیشه می کند چه در همه کارهایی که انسان می خواهد انجام دهد و چه نسبت به آینده خودش وادار به اندیشه می نماید.

وی با اشاره به آیه «والتنظر نفس» تصریح کرد: «تنظر» در اینجا به معنی دقت و تدبر و اندیشه است و به معنای نگاه با چشم نیست. آیه می فرماید بر هر کسی لازم است نسبت به آینده اش که قیامت است اندیشه کند که چه برای آینده آماده کرده است با چشم که نمی شود آینده را دید، اما با عقل می توان آینده را دید.

این استاد حوزه بیان کرد: این کلام یعنی این نور یا به قول امروزی ها این انرژی عقل را تقویت می کند و رشد می دهد، و وقتی وارد قلب شود قلب طبق روایات که در حدود 50 روایت در این زمینه وجود دارد تقویت می گردد.

وی بیان کرد: «قلب المؤمن عرش الرحمان»، دل مؤمن عرش خداوند مهربان است، در این زمینه عرش در قرآن مجید در موارد متعددی به کار گرفته شده است که باید در آیات قرآن دقت کرد که این عرش در این آیه به کدام یک از معانی اش استعمال شده است. مثلاً در سوره نمل سلیمان وقتی از هدهد اوصاف تخت پادشاه صبا را شنید رو به بارگاه نشینان کرد و گفت: «ایکم یأتینی بعرشها»، کدام هایتان می توانید تخت پادشاه صبا را در این بارگاه  من حاضر کنید، اینجا عرش به معنی تخت حکومت است.

استاد انصاریان اظهار داشت: در آیه ای که می فرماید «وسع کرسیه السماوات و الارض» یا می گوید «ذوالعرش» خودش را می گوید. «رفیع الدرجات ذو العرش»، اینجا عرش به معنی تخت نیست، این یک معنای الهی دارد. در روایات دو معنا برای عرش ذکر کردند، خیلی جالب است یک معنی فرمودند عرش یعنی علم پروردگار که فراگیر به همه آفرینش و خلقت است، یک علم بی نهایتی است که کل ظاهر و باطن هستی را در خودش دارد.

وی ادامه داد: همچنین یک معنا نیز می گویند عرش نسبت به پروردگار به معنای مقام فرمانروایی حضرت حق و تدبیر او نسبت به کل هستی می باشد. و این که می گوید «قلب المؤمن عرش الرحمان» همین معنی را می دهد یعنی دل مؤمن. می گوید مؤمن دیگر، مؤمن یعنی کسی که قلبش مملو از ایمان است و این ایمان است که فرماندهی چشم و گوش و دست و زبان و شکم و شهوت مؤمن را در اختیار دارد که این ایمان «قلب المؤمن عرش الرحمان» ایمان نور الهی در قلب است. یعنی تمام دستورات به باطن و ظاهر مؤمن از این ایمانش صادر می شود فرمانروا در این میان ایمان اوست.

این مفسر قرآن کریم یادآور شد: این کلام الله و کلام انبیاء و کلام ائمه به قلب که بتابد قلب، قلب سلیم می شود و قلب مؤمن، می شود. درباره «عرش الرحمان»، یک روایت جالبی هم که به نظرم می آید اصول کافی را که داشتم ترجمه می کردم آن را در اصول کافی دیدم.

وی گفت: امام ششم(ع) می فرماید: «القلب» یا «قلب المؤمن حرم الله»، دل مؤمن حرم خداست در این حرم غیر از صاحب حرم کسی را ننشانید. غریبه را در این حرم راه ندهید. چون غریبه که در این حرم بیاید بت می شود. مثل کعبه، که وقتی از دست اهل ایمان گرفته شد چند صد سال بتکده بود و تا زمان بعثت پیغمبر(ص)، تعداد بت ها سیصد و شصت بت شدند. یعنی اگر آدم هر بیگانه ای را در قلب خود راه بدهد به او تعلق پیدا می کند، یک وقت من با همه امور مادی در ارتباط هستم مغازه، کارخانه، کشاورزی و صنعت دارم، اینها را هم برای درون خودم حالت ابزار به شان داده ام.

استاد انصاریان افزود: فردی به پیغمبر اکرم(ص) گفت: ما پول درمی آوریم. آیا در قیامت ما را به عنوان یک مادی گر و یک آدم پولی گرفتار می کنند. پیغمبر اکرم از وی سؤال کرد که پول را برای چه می خواهد؟ وی جواب داد: یا رسول الله، معیشت زن و بچه ام را تأمین کند، حج بروم، زکات بدهم، و بعد از اینها اگر اضافه داشتم مشکلات دیگران چه اقوامم و چه دیگران را حل کنم. حضرت فرمود: نه، شما را به عنوان آدم آخرتی در قیامت می آورند و کاری به تو ندارند.

وی تصریح کرد: پیامبر(ص) به این شخص فرمود: اما یک کسی که پول درمی آورد و پول را راکد می گذارد و بر روی هم می گذارد در آیه صد و هشتاد سوره آل عمران می گوید قیامت او را می آورند و به وزن تمام ثروتی که در دنیا جمع کرده یک گردنبند از فلز گداخته درست می کنند و به گردنش می اندازند و می گویند این ثروتی که عاشقش بودی اینجا هم برای خودت این گونه مانده است.

این استاد برجسته حوزه بیان کرد: وقتی این نور به عقل من بتابد خوب می توانم خودم را ارزیابی کنم. چون خود آن نور کل، هدایت است. من راحت خودم را ارزیابی می کنم که بخیل یا سخی و کریم، رقیق، لطیف، حق یا باطل هستم. در گروه قارونیان یا گروه فرعونیان یا در گروه بلعم باعورایی ها هستم. اینها را خیلی راحت ارزیابی خواهم کرد چون خود این کلام تمام اش میزان و معیار است، وارد عقل پخته تمیز دهنده و سپس وارد قلب خواهد شد.

وی بیان کرد: اگر انسان بتواند خودش درس بخواند مایه علمی که پیدا کرد تدبر می کند نور به طرف عقل و قلب حرکت می نماید، و اگر نتوانست که اکثر مردم فرصت خواندن معارف الهیه را ندارند قرآن در این باره در آیه 43 نحل می گوید «فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ» یعنی سراغ عالمی بروید که نه فقط راوی حدیث شود، که برود در یک کتاب، یک حدیث فارسی عربی ببیند بیاید برایتان بگوید، آن به درد شما نمی خورد بلکه به سراغ یک عالم فهمیده ربانی بروید که به مراتب فرهنگ ما آشنایی دارد، «عرف منازلنا» ما را فهمیده، درجات ما را متوجه شده و حرفهای ما را فهمیده است، از طریق آنها نور را از راهش که گوش است وارد عقل و قلب کنید. دو نمونه را برایتان بگویم خیلی عالی است.

وی با روایت داستانی زیبا طبق آیاتی الهی افزود: تعداد ده نفر مسیحی مقیم مدینه یا اطراف بودند که پروردگار عالم در سه آیه پی در پی در تعریف و ارزش گذاری به اینها غوغا کرده است. اینها به ریاست یکی از آنها آمدند پیش پیغمبر(ص)، همه هم با هم وحدت فکری و قلبی داشتند. با همدیگر صحبت کردند که برویم پیش پیغمبر ببینیم چه می گوید و چه هدفی دارد. ما باید در مسیحیت مان بمانیم یا نه تغییر فکر و اعتقاد بدهیم و برویم سراغ این دینی که او آورده است. در همان جلسه اول دلباخته قرآن شدند، این یک نتیجه رقت قلب است.

استاد انصاریان گفت: منِ نوعی، وقتی سنگدل باشم هم با زن و بچه ام بسیار بد معامله می کنم هم با پدر و مادرم هم با مردم از همه بدتر با خودم. وقتی سنگدل باشم رقم جهنم رفتن خودم را خودم امضا می کنم. یعنی به خودم هم رحم ندارم، اما وقتی دل نرمی داشته باشم، بس است در یک جلسه به آنجایی که باید برسم می رسم.

وی ادامه داد: باید به خودمان بگوئیم مبادا در قیامت این ده تن مسیحی را به رُخت بکشند و بگویند که همه عمرت یک روز این ده تا نبودی بدبخت بیچاره، یک وقت اینها را مقابل چشم شما علم نکنند. این شرمندگی قیامت که این مسیحی ببین با این کلام نور به کجا رسید و تو مسلمان هفتاد سال در هوای نفس و لجن شهوات دست و پا زدی، فکر این نوع برخورد قیامت هم همیشه پیشمان باشد، سخت است.

این استاد مفسر قرآن کریم خاطرنشان کرد: یا الله من فقط یک دلخوشی به قیامتم دارم، یک دانه دلخوشی، خودش هم می داند، هیچ وقت خودم را ارزیابی نکردم، نماز و روزه ام را هم ارزیابی نکردم و بنای ارزیابی کردن هم ندارم چون در مقابل عظمت خدا که بی نهایت است مگر چهار رکعت نماز ما یا گرسنگی ظهر چه هست که قابل حرف باشد. اما یک دلخوشی شدید دارم و سرد هم نمی شوم و این دلخوشی آن است که خدا ستار العیوب است.

وی اذعان کرد: ای امید ناامیدان، ای کریم؛ ای دوای دردمندان، ای رحیم؛ اینها در خدا که معطل نمی ماند، کار می کند، حالا بیایید از شروع جلسه با پیغمبر(ص) با کمک قرآن دنبال این چند تا مسیحی برویم ببینیم تا کجا اینها را خدا می برد. «اذا سمعوا ما انزل الی الرسول» هنگامی که آنچه بر پیغمبر(ص) نازل شده یعنی قرآن را می شنوند، نور را می دهند به گوش نور. وقتی وارد گوش می شود حبس نمی شود، چون گوش زندان نیست، نور را رد می کند طرف دل، طرف قلب؛ نوری را که وارد گوش می کنند.

استاد انصاریان با اشاره به آیه 83 مائده مبنی بر «وَإِذَا سَمِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ» یادآور شد: بعد از شنیدن تکان خوردن دل را ببینید، به پیغمبر(ص) می گوید «تری» یعنی می بینی شان «تری اعینهم تفیض من الدمع» مثل دو تا چشمه آب با شنیدن قرآن از چشمشان اشک می ریزد، فیضان اشک، فوران اشک، چقدر دل این ده نفر رقیق بوده است. دل رقیق عرش رحمان است، بیت الله و حرم الله می باشد.

وی تصریح کرد: آنانی که از طریق این آیات قرآن حق را شناختند - شناختند خدا حق است، قیامت حق است، نبوت و امامت حق است، ولایت و مرگ و زنده شدن بعد از مرگ حق است - مما عرفوا من الحق را شناختند.

این استاد فرزانه بیان کرد: همه وجود حسین حق است. «تَرَى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا» که هنوز به ابی عبدالله برنخورده بودند ولی آیه بعد از زمان پیغمبر(ص) به این شکل می آید سراغ ما. «مما عرفوا من الحق» می بینی اشکشان می ریزد به خاطر حقی که شناختند. امیرالمؤمنین(ع) هر وقت در خانه، بیرون، مسجد و هر جای دیگر که ابی عبدالله(ع) را می دید می گفت: «یا ابرة کل مؤمن»، حسین من تو گریه هر مؤمنی را درمی آوری. پس ما هم جزو این آیه هستیم، حتماً که هستیم، چرا نباشیم. حسین حق است، ما با شنیدن اسمش گریه می کنیم.

 

انتهای پیام /


منبع : پایگاه عرفان
  • استاد حسین انصاریان
  • حسینیه همدانی های تهران
  • کلام خدا و انبیاء الهی و ائمه طاهرین نور است
  • دل رقیق؛ بیت الله، حرم الله و عرش الرحمان است
  • دل مؤمن عرش خداوند مهربان است
  • سخنرانی شب دوازدهم رمضان96
  •   70
      0
      0
    امتیاز شما به این مطلب ؟

    آخرین مطالب

    مراسم عزاداری شهادت امام حسن عسگری(ع) با سخنرانی استاد ...
    انسان کامل از تمام ارزش‌ها و کمالات برخوردار است
    با چشم دل و نور عقل می‌توان عظمت پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) ...
    استاد انصاریان الگوی رفتاری امام مجتبی(ع) را تببین ...
    برای دیدن چهره آسمانی امام حسین(ع)، باید با چشم دل و عقل ...
    گزارش تصویری سخنرانی استاد انصاریان در قم
    زائران حسینی، شریک ثواب شهدای کربلا هستند
    مراسم عزاداری دهه سوم ماه صفر با سخنرانی استاد ...
    صندلی، ثروت نادرست و شهوت حرام لطمات بسیاری به دین ...
    پیام تشکر استاد انصاریان

    بیشترین بازدید این مجموعه

    سالانه بیش از 300 آلمانی مسلمان می شوند
    تشرف بیش از هزار نفر به دین مبین اسلام در امارات
    آماده سازی حرم مطهر امام علی(ع) در آستانه عید سعید غدیر ...
    استاد انصاریان: قمر بنی هاشم(ع)؛ مظهر توحید تام الهی  
    استاد انصاریان: خدا آفرینش را با مایه محبت و عشق شروع ...
    استاد انصاریان: انسانی که حق الناس به گردن دارد منتظر ...
    استاد انصاریان: آمرزش گناهان به واسطه پیروی از ...
    استاد انصاریان: چه کسانی محبوب پروردگار عالمیان‌اند؟/ ...
    تخفیف 50 درصدی آثار استاد انصاریان و منشورات انتشارات ...
    نگاهی به آثار عاشورایی و حسینی حضرت استاد انصاریان

     
    نظرات کاربر
    پر بازدید ترین مطالب سال
    پر بازدید ترین مطالب ماه
    پر بازدید ترین مطالب روز