فارسی
چهارشنبه 02 مهر 1399 - الاربعاء 5 صفر 1442

  70
  0
  0

القاب حضرت‏ محمد (ص)

 

آرى! آن جناب، محمد، احمد، ماحى، عاقب، حاشر، رسول رحمت، رسول توبه، رسول ملاحم، مقفى، وقثم، بشير و نذير، سراج منير، ضحوك، قتّال، متوكل، فاتح، امين، خاتم، مصطفى، نبى، امّى، عبدالكريم، رؤوف، رحيم، عبدالجبار، عبدالوهاب، عبدالقهار، عبدالرحيم، عاقب. فاروق، طه، يس، ابوالارامل، ابوالقاسم، ابوابراهيم و اول و آخر است، كه هر يك ازاين القاب بر حقيقتى يا حقايقى در ذات آن وجود مبارك دلالت دارد .

آن حضرت صبورترين، شجاع‌ترين، عادل‌ترين، عالم‌ترين، پرهيزكارترين با گذشت‌ترين، بخشنده‌ترين، فصيح‌ترين، صادق‌ترين، با كرامت‌ترين، شرافتمندترين، تسليم‌ترين، و برترين انسان‌هاى تاريخ حيات است.

او به فرموده خودش، سيد ولد آدم، اول شافع و اول مشفق است.

آن حضرت مى‌فرمود:

آدم وَمَنْ دُوْنَهُ تَحْتَ لِوائِى يَوْمَ الْقِيامَةِ .

«آدم و هر كس بعد از اوست، زير پرچم من هستند».

ونيز فرمود:

كُنْتُ نَبِيّاً وادَم بَيْنَ الْماءِ وَالطِّيْنِ‌ .

«من پيامبر بودم در حالى كه آدم ميان آب و گل بود».

و قال:

انَا اوّلُ انْبِياءٍ خَلَقْنا وَاخِرِهِمْ بَعَثْنا.

«من از جهت خلقت اوّلين آفريده در بين انبيا و آخر مبعوث هستم».

«مفضل بن عمر» به حضرت صادق عليه السلام عرضه داشت: قبل از آفرينش آسمان‌ها و زمين كجا بوديد؟ فرمود:

كُنّا انْواراً نُسَبِّحُ اللَّهَ وَنُقَدِّسُهُ حَتَّى خَلَقَ اللَّهُ الْمَلائِكَهَ‌ .

«و ما (ائمه پيش از آسمان‌ها و زمين) انوارى بوديم كه خدا را تسبيح و تقديس مى‌كرديم؛ تا زمانيكه حضرت حق ملائكه را آفريد».

قال رسول اللَّه:

ما خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً افْضَلُ مِنّى وَلا اكْرَمُ عَلَيْهِ مِنّى... .

«خداى متعال آفريده‌اى برتر و با كرامت‌تر از من نيافريده است».

در زمينه شخصيت، كمالات، اوصاف و حقايق وجودى آن حضرت، دريايى از آيات و روايات و معارف در برابر ماست، كه دورنمايى از آن واقعيات در اين جزوه اشاره رفته است، مفصل اين معانى را مى‌توانيد در قرآن، «نهج البلاغه»، «صحيفه سجاديه» دعاى دوم، «بحارالانوار»، «كمال الدين»، «امالى صدوق»، «علم اليقين»، «محجة البيضاء»، «الدر المنثور»، «صحيح بخارى»، «مناقب»، «صحيح مسلم» كتاب «فضايل»، «سنن ترمذى»، «امالى طوسى»، «مسند احمد»، ببينيد.

چنين شخصيت با عظمت و موجود باكرامتى، كه در ميان اولين و آخرين نمونه ندارد، لايق تجلى ولايت كليه و مطلقه الهيه در دو جهت تكوين و تشريع بود و به همين خاطر، ولىّ آسمان‌ها و زمين و تمام موجودات هستى، وى را به مقام ولايت انتخاب نمود، و قبول ولايتش را بر تمام موجودات از جن و انس و ملك جهت دست يافتن به رشد و كمال، واجب نمود.

رسول اكرم در روايتى فرمودند:

وَكَيْفَ لانَكُونُ افْضَلُ مِنَ الْمَلائِكَةِ وَ قَدْ سَبَقْناهُمْ الَى التَّوْحِيْدِ وَ مَعْرِفَةِ رَبِّنا عَزَّوَجَلَّ- وَ تَسْبِيْحِهِ وَ تَقْدِيْسِهِ وَ تَهْلِيْلِهِ، لِانَّ اوَّلَ ما خَلَقَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ ارْواحَنا فَانْطَقَنا بِتَوْحِيْدِهِ وَ تَمْجِيْدِهِ، ثُمَّ خَلَقَ الَمَلائِكَةَ فَلَمَّا شاهَدُوا ارْواحَنا نُوراً واحِدًا اسْتَعْظِمُوا امُورَنا فَسَبَّحْنا لِتَعَلُّمِ الْمَلائِكَةِ انَا خَلْقٌ مَخْلُوقٌ وَ انَّهُ مُنَزَّهٌ عَنْ صِفاتِنا .

«و چگونه ما (چهارده معصوم، برتر از ملائكه نباشيم، در صورتيكه در مسئله توحيد و نبوت بر آنان پيشى داريم، و ما نسبت به آنان در تسبيح‌ و تقديس‌تهليل سبقت وجودى داريم، چرا كه اول چيزى كه در عرصه گاه آفريده شد ارواح ما بود، و خداى متعال ما را در عالم معنى و ملكوت به توحيد و تمجيد واداشت، پس از ما فرشتگان را آفريد، چون ما را نور واحدى مشاهده كردند، حقيقت ما را بزرگ شمردند، ما در برابر آنان به تسبيح برخاستيم تا بدانند آفريده‌ايم و مولاى ما حضرت حق از صفات مخلوقى ما منزه است».

در روايت ديگر:

«چون مرا به معراج بردند، جبرئيل اذان و اقامه گفت، سپس به من اعلام كرد پيش بايست. گفتم: بر تو پيشى گيرم؟ عرضه داشت: آرى، چون خداى متعال انبيا را بر تمام ملائكه برترى داد و ترا بر همه برترى داد» «1».

آرى! وجود مقدس رسول اللَّه صلى الله عليه و آله بر اساس آيات قرآن و روايات و اخبار بسيار محكم، بر ماسوى‌اللَّه در تمام شئون و امور برترى دارد، و به اين خاطر قبول ولايت او بر تمام ملائكه، جنّ و انس جهت رسيدن به اوج كمال و رشد واجب و لازم است، و بدون چنگ زدن به ولايت او و پذيرش تدبير و سرپرستى آن منبع فيض، كسى به جايى نمى‌رسد.

قرآن مجيد در باب ولايت رسول حق مى‌فرمايد:

«إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا...» .

«سرپرست و دوست شما فقط خدا و رسول اوست و مؤمنانى [مانند على بن ابى‌طالب‌اند]..».

«النَّبِيُّ أَوْلى‌ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» .

«پيامبر، نسبت به مؤمنان از خودشان اولى و سزاوارتر است».

اين اولويّت، تجلى ولايت حضرت رب در وجود مقدس رسول خداست، اين اولويت نسبت به تمام امور و شئون حيات است، نه حكومتِ تنها، چنانكه بعضى از مفسرين بى‌توجه گفته‌اند.

آرى! كسى كه معصوم است و وجودش جامع كمالات و اراده و تدبيرش، اراده و تدبير خداست و جز به مصلحت بشر نمى‌انديشد و غير خير دنيا و آخرت را نمى‌خواهد؛ بايد داراى ولايت مطلقه باشد.

به خاطر اين ولايت است كه وى را اسوه تمام جهانيان قرار داده و پيروى از او را واجب دانسته است:

«لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ» .

«يقيناً براى شما در [روش و رفتار] پيامبر خدا الگوى نيكويى است براى كسى كه همواره به خدا و روز قيامت اميد دارد؛ و خدا را بسيار ياد مى‌كند».

و به همين خاطر است كه در قرآن، اختيار كردن برنامه‌اى غير برنامه او را حرام كرده و سرپيچى از ولايتش را ضلالت آشكار دانسته است:

«وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً» .

«و هيچ مرد و زن مؤمنى را نرسد هنگامى كه خدا و پيامبرش كارى را حكم كنند براى آنان در كار خودشان اختيار باشد؛ و هركس خدا و پيامبرش را نافرمانى كند يقيناً به صورتى آشكار گمراه شده است».

 

 


منبع : پایگاه عرفان
  • حضرت محمد صلی الله علیه واله وسلم
  • القاب
  • رسول رحمت
  • بشیر
  • نذیر
  •   70
      0
      0
    امتیاز شما به این مطلب ؟

    آخرین مطالب

    سبّ و ناسزا
    کسب معرفت
    نجات کشور
    چند گزارش و اعتراف‏
    داستان حيرت‏انگيز ريشه‏ها
    قلب حرم خداست پس در حرم خدا غیر خدا را راه ندهید
    آثار شوم حكومت بنى اميه‏
    القاب حضرت‏ محمد (ص)
    زنگ‏هاى خطر
    پایه‌ تقوا

    بیشترین بازدید این مجموعه

    مصاديق حسن خلق
    امامان از نگاه حضرت رضا عليه السلام‏
    خلقت انسان در قرآن‏
    فتح كرات ديگر در قرآن‏
    عذاب الهی
    تغییر معنوی انسان
    عاشق توبه کنندگان
    ارزش سخن امام معصوم
    ارزش وجود انسان
    سه رکعت آخر نماز شب

     
    نظرات کاربر
    پر بازدید ترین مطالب سال
    پر بازدید ترین مطالب ماه
    پر بازدید ترین مطالب روز