فارسی
شنبه 13 آذر 1400 - السبت 29 ربيع الثاني 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
389
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

مناجات تا طلوع فجر


مى‌گويند: زنى كور همه شب تا وقت سحر براى عبادت بيدار بود. چون سحر مى‌رسيد، با صدايى حزين مى‌گفت: الهى! بندگانت شب را گذراندند و به رحمت و فضل و مغفرتت سبقت گرفتند، تو را به تو مى‌خوانم نه به غير تو، مرا در گروه سبقت گيرندگان به رحمتت قرار ده، مقامم را در بهشت در زمره مقرّبين بالا بر، به بندگان شايسته‌ات ملحقم كن، تو ارحم الراحمين واعظم العظماء و اكرم‌الكرمايى، اى كريم! آن گاه به حالت سجده بر زمين مى‌افتاد كه صداى افتادنش شنيده مى‌شد سپس تا طلوع فجر در گريه و مناجات بود


منبع : پایگاه عرفان
  • حکایت پیر زن عابد
  • مناجات
  • مناجات تا صبح
  • رحمت و فضل
  • 389
    0
    0% (نفر 0)
     
    نظر شما در مورد این مطلب ؟
     
    امتیاز شما به این مطلب ؟
    اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

    آخرین مطالب


    بیشترین بازدید این مجموعه


     
    نظرات کاربر

    پر بازدید ترین مطالب سال
    پر بازدید ترین مطالب ماه
    پر بازدید ترین مطالب روز

    گزارش خطا  

    ^