فارسی
شنبه 13 آذر 1400 - السبت 29 ربيع الثاني 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
41
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

تفكر و منزلت انسان‏

 

در روايتى از امير المؤمنين، عليه‌السلام، مى‌خوانيم:

«قيمت هر انسانى در گرو آن چيزى است كه او را آراسته و نيكو بار بياورد».

بى‌ترديد، در ميان اعضا و جوارح آدمى، چيزى به اندازه عقل و انديشه صحيح به انسان نيكى و آراستگى نمى‌بخشد. نه مال دنيا و نه مقامات مادى و نه توانايى‌هاى جسم و بدن، نمى‌تواند ارزشى را كه عقل به انسان مى‌دهد به او بدهد. از اين روست كه تباه كردن عقل يا ضرر رساندن به آن قابل مقايسه با تباهى ساير اعضا و جوارح نيست.

يكى از موضوعاتى كه در رساله‌هاى عمليه مراجع هم نوشته شده، ديه اعضاى بدن است. يعنى اگر كسى به هر عضوى از اعضا ضربه‌اى وارد كند بايد قيمت معينى براى آن بپردازد. براى مثال، اگر كسى دست كسى ديگر را از كار بيندازد يا ضربه‌اى به گوش او بزند كه سبب كَر شدنش شود، يا پاى كسى را قطع كند يا اين‌كه او را به عمد يا به اشتباه بكُشد، بايد هزار مثقال طلا به عنوان ديه و قيمت اين بدن از دست رفته به‌ صاحبان آن خون بپردازد. حال، سوال اين است كه اگر انسانى را گمراه كند، چه ديه‌اى در برابر اين گمراهى بايد بپردازد؟

گمراه كردن ضربه زدن به عقل و فكر انسان‌هاست. كتاب خدا تصريح مى‌كند كه جزاى گمراه كردن افراد آتش جهنم است، در حالى كه ديه كشتن افراد آتش نيست. يعنى اگر كسى ديه مقتول را بپردازد و از صاحبان خون رضايت بگيرد، شايستگى بخشش دارد؛ يعنى هم صاحبان خون مى‌توانند او را ببخشند و هم خداوند.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
41
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب


 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا  

^