فارسی
شنبه 24 مهر 1400 - السبت 10 ربيع الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
1434
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

حيات سَبُعى‏


اما يك زندگى هم زندگى سبُعى است؛ البته تا كسى حيوان نشود، درنده نمى‌شود و ممكن است مدتى آرام باشد، ليكن رفته رفته درنده مى‌شود، از اين رو خداوند مى‌فرمايد: افرادى كه به جان و مال مردم مى‌افتند و آبروى مردم را مى‌برند، درنده‌اند. خدا نكند انسان صفت درندگى پيدا كند. آنهايى كه بدون تحقيق پشت سر ديگران حرف مى‌زنند و آبروى آنها را مى‌برند و پس از روشن شدن حقيقت، براى عذرخواهى التماس مى‌كنند، قرآن آنها را درنده معرفى مى‌كند. در سوره اعراف مى‌فرمايد:
«وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ». 

و اگر مى‌خواستيم [درجات و مقاماتش را] به وسيله آن آيات بالا مى‌برديم، ولى او به امور ناچيز مادى و لذت‌هاىِ زودگذرِ دنيايى تمايل پيدا كرد واز هواى نفسش پيروى نمود؛ پس داستانش چون داستان سگ است [كه‌] اگر به او هجوم برى، زبان از كام بيرون مى‌آورد.


منبع : پایگاه عرفان
1434
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

latest article


 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا