فارسی
يكشنبه 02 آبان 1400 - الاحد 18 ربيع الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
534
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

پرده‏پوشى خداوند در برابر رسوايى انسان‏

 

 منابع مقاله:

کتاب  : تفسير و شرح صحيفه سجاديه، جلد دهم

نوشته: حضرت استاد حسین انصاریان

 

اللَّهُمَّ وَ إِذْ سَتَرْتَنِي بِعَفْوِكَ وَ تَغَمَّدْتَنِي بِفَضْلِكَ فِي دَارِ الْفَنَاءِ بِحَضْرَةِ الْأَكْفَاءِ فَأَجِرْنِي مِنْ فَضِيحَاتِ دَارِ الْبَقَاءِ عِنْدَ مَوَاقِفِ الْأَشْهَادِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَ الرُّسُلِ الْمُكَرَّمِينَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ جَارٍ كُنْتُ أُكَاتِمُهُ سَيِّئَاتِي وَ مِنْ ذِي رَحِمٍ كُنْتُ أَحْتَشِمُ مِنْهُ فِي سَرِيرَاتِي «22» لَمْ أَثِقْ بِهِمْ رَبِّ فِي السِّتْرِ عَلَيَّ وَ وَثِقْتُ بِكَ رَبِّ فِي الْمَغْفِرَةِ لِي وَ أَنْتَ أَوْلَى مَنْ وُثِقَ بِهِ وَ أَعْطَى مَنْ رُغِبَ إِلَيْهِ وَ أَرْأَفُ مَنِ اسْتُرْحِمَ فَارْحَمْنِي

خدايا! اكنون كه مرا به پرده گذشت و عفوت پوشاندى، و در اين جهان فانى، احسانت را در برابر مردم شامل حال من فرمودى، پس مرا از رسوايى هاى جهان ابدى، در برابر اهل محشر كه عبارتند از فرشتگان مقرّب و پيامبران بزرگوار، و شهدا و شايستگان پناه ده؛ آن شهدا و شايستگانى كه در دنيا همسايه ام بودند، و من زشتى هايم را از آنان مى پوشاندم، و خويشاوندانى بودند، كه در كارهاى بد و اعمال خلافم، از آنها شرم داشتم. آنان كه به پرده پوشى آنها اعتماد نداشتم. و به تو اى پروردگارم، در آمرزشت نسبت به خود اطمينان كردم، و تو سزاوارتر كسى هستى كه به او مطمئن شوند، و بخشنده تر كسى هستى، كه به او رغبت كنند، و مهربان تر كسى هستى، كه مهربانيش را بخواهند؛ پس به من رحم كن.

 

از تلخ ترين صحنه هاى قيامت پرده بردارى از درون حقيقى آدم است، پرده اى كه از روى اسرار نهان انسان، كنار مى رود و او در مقابل بزرگان پاك نهاد و دوستانى كه پيوسته در پوشيدن حالات خود از آنها مى كوشيد، يكباره همه رازهاى او آشكار مى شود.

پروردگار ستّار در اين جهان پرده سرّپوشى خود را بر انسان و صفات درونى و اعمال ظاهرى افكنده است، مردم در سايه آن به زندگى روزمرّه دنيايى خويش ادامه مى دهند. خداوند به خاطر پيوستگى گذران زندگى، سرّ را فاش نمى كند وگرنه آدمى با آدمى زندگى نمى كرد حتى براى بدرقه جنازه و دفن او هم شركت نمى نمود.

همانگونه كه امير المؤمنين على عليه السلام فرمود:

لَوْ تَكاشَفْتُمْ ما تَدافَنْتُمْ. «1»

اگر پرده از شما برداشته شود شما را دفن نخواهند كرد.

پس اگر كسى دوست دارد لطف خدا در دنيا حال او را فرا گيرد و بر اسرار او پرده عفو بكشد، بايد از خدا شرم داشته باشد و بى باكانه عمل نكند؛ زيرا صبر و گذشتِ خداوند حليم هم اندازه اى دارد، اگر بنده اى افسار سركش نفس امّاره را رها كند چنان رسواى دو عالم مى شود كه حق تعالى هم نسبت به او بى توجّه مى شود.

عبداللّه بن مسعود مى گويد: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در سفارش هاى حكيمانه اش به من فرمود:

يَا ابْنَ مَسْعُودٍ! عَلَيْكَ بِالسَّرائِرِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعالى يَقُولُ:

يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ* فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَ لَانَاصِرٍ» «2»

يَا ابْنَ مَسْعُودٍ! إِحْذَرْ يَوْماً تُنْشَرُ فِيهِ الْصَّحائِفُ وَ تَظْهَرُ فِيهِ الْفَضائِحُ فَإِنَّ اللَّهَ تَعالى يَقُولُ:

وَ نَضَعُ الْمَوَ زِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيًا وَ إِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا وَ كَفَى بِنَا حسِبِينَ» «3». «4»

اى پسر مسعود! بر تو باد به رازها؛ زيرا خداوند بزرگ مى فرمايد: «روزى كه رازها فاش مى شود.* پس انسان را [در آن روز در برابر عذاب ] نه نيرويى است و نه ياورى.»

اى پسر مسعود! بترس از روزى كه نامه هاى اعمال باز شود و رسوايى ها آشكار گردد؛ زيرا خداى متعال مى فرمايد: «و ترازوهاى عدالت را در روز قيامت مى نهيم و به هيچ كس هيچ ستمى نمى شود؛ و اگر [عمل خوب يا بد] هم وزن دانه خردلى باشد آن را [براى وزن كردن ] مى آوريم، و كافى است كه ما حسابگر باشيم.»

راز دارى و پرده پوشى عملى نيك است. اگر آنچه را كه خدا مى داند، ديگران مى دانستند يكديگر را بين خود راه نمى دادند؛ زيرا پرده جهل و بى خبرى از حال مردم؛ نعمتى بزرگ است كه خداوند بر انسان ها لطف كرده است، چون اگر همه امور ظاهرى و باطنى نمايان بود مردم از همديگر فرار مى كردند و هرگز جامعه و خانواده اى تشكيل نمى شد. اما خداوند به رحمت خويش با پوشش بر گناهان و عيب ها بين دل ها عشق و دوستى و پرده حيا قرار داده تا در كنار هم زندگى كنند.

امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

إِنَّ لِلَّهِ تَبارَكَ وَ تَعالى عَلى عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ أَرْبَعينَ جُنَّةً، فَمَتى أَذْنَبَ ذَنْباً كَبِيراً رَفَعَ عَنْهُ جُنَّةً فَإِذا عابَ أَخاهُ الْمُؤْمِنَ بِشَى ءٍ يَعْلَمُهُ مِنْهُ انْكَشَفَ تِلْكَ الْجُنَنُ عَنْهُ وَ يَبْقى مَهْتُوكَ السِّتْرِ فَيَفْتَضِحُ فِى السَّماءِ عَلى أَلْسِنَةِ الْمَلائِكَةِ وَ فِى الْأَرْضِ عَلى أَلْسِنَةِ النَّاسِ وَ لايَرْتَكِبُ ذَنْباً إِلَّا ذَكَرُوهُ وَ يَقُولُ الْمَلائِكَةُ الْمُوَكِّلُونَ بِهِ يا رَبَّنا قَدْ بَقِىَ عَبْدُكَ مَهْتُوكَ السِّتْرِ وَ قَدْ أَمَرْتَنا بِحِفْظِهِ فَيَقُولُ عَزَّوَجَلَّ: مَلائِكَتى لَوْ أَرَدْتُ بِهذَا الْعَبْدِ خَيْراً ما فَضَحْتُهُ فَارْفَعُوا أَجْنِحَتَكُمْ عَنْهُ فَوَ عِزَّتى لايَؤُول إِلى خَيْرٍ أَبَداً. «5»

خداى بلند مرتبه و برتر براى بنده مؤمن خود چهل سپر قرار داده است، هر گاه گناه بزرگى از او سر زند يك سپر كنار مى رود و چون از برادر مؤمن خود عيبى بداند و او را به آن سرزنش كند ديگر سپرها كنار روند و بى پرده ماند و به اين ترتيب در آسمان به زبان فرشتگان و در زمين به زبان مردم رسوا مى شود. و هر گناهى كه مرتكب مى شود او را ياد مى كنند و فرشتگان موكّل او مى گويند: اى پروردگار ما! بنده تو بدون پرده مانده است و تو ما را به نگه دارى از او فرمان دادى. پس خداوند متعال مى فرمايد: فرشتگانم! اگر خوبى در اين بنده مى خواستم او را رسوا نمى كردم، بال هايتان را از او برداريد، به بزرگواريم قسم! هرگز به خيرى باز نگردد.

امام على عليه السلام در بيان سرزنش غرور انسان در برابر پروردگار كريم مى فرمايد:

فَتَعالى مِنْ قَوِىٍّ ما اكْرَمَهُ! وَ تَواضَعْتَ مِنْ ضَعيفٍ ما اجْرَأكَ عَلى مَعْصِيَتِه! وَ انْتَ فى كَنَفِ سِتْرِهِ مُقيمٌ وَ فى سَعَةِ فَضْلِهِ مُتَقَلِّبٌ، فَلَمْ يَمْنَعْكَ فَضْلَهُ وَ لَمْ يَهْتِكْ عَنْكَ سِتْرَهُ بَلْ لَمْ تَخْلُ مِنْ لُطْفِهِ مَطْرَفَ عَيْنٍ، فى نِعْمَةٍ يُحْدِثُها لَكَ، اوْ سَيِّئَةٍ يَسْتُرُها عَلَيْكَ، اوْ بَلِيَّةٍ يَصْرِفُها عَنْكَ، فَما ظَنُّكَ بِهِ لَوْ أَطَعْتَهُ؟!. «6»

بلند مرتبه است خدايى كه با اين قدرتش چه كريم است! و تو با اين ناتوانى و پستى چه جرأتى بر معصيت او دارى! در حالى كه در پناه پوشش او مقيمى، و در فراخناى احسانش مى گردى، فضلش را از تو باز نداشته، و پرده حرمتت را ندريده است، بلكه در نعمتى كه براى تو ايجاد مى كند، و گناهى كه بر تو مى پوشاند، و بلايى كه از تو دور مى نمايد چشم به هم زدنى از لطفش محروم نيستى، پس به او چه گمان مى برى اگر او را بندگى كنى؟!

و نيز فرمود:

مَنْ تابَ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ أُمِرَتْ جَوارِحُهُ أَنْ تَسْتُرَ عَلَيْهِ وَ بِقاعُ الْأَرْضِ أَنْ تَكْتُمَ عَلَيهِ وَ أُنْسِيَتِ الْحَفَظَةُ ما كانَتْ تَكْتُبُ عَلَيْهِ. «7»

هر كه توبه كند خداوند او را بيامرزد و به اعضاى بدن او و جاى جاى زمين دستور داده شود كه آبروى او را حفظ كند و عيب هايش را بپوشاند و گناهانى كه فرشتگان حافظ اعمال برايش نوشته اند از ياد آنان ببرد.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى فرمايد:

مَنْ عَلِمَ مِنْ أَخِيهِ سَيِّئَةً فَسَتَرَها، سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ. «8»

هر كه از برادر خود گناهى بداند و آن را بپوشاند، خداوند روز قيامت گناهان او را بپوشاند.

أصبغ بن نباته مى گويد:

أَتَى رَجُلٌ أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ عليه السلام فَقالَ: يا أَمِيرَالْمُؤْمِنينَ، إِنِّى زَنَيْتُ فَطَهِّرنى ، فَأَعْرَضَ أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ عليه السلام بِوَجْهِهِ عَنْهُ، ثُمَّ قالَ لَهُ: إِجْلِسْ، فَأَقْبَلَ عَلِىٌّ عليه السلام عَلَى الْقَوْمِ فَقالَ: أَيَعْجِزُ احَدَكُمْ إِذا قارَفَ السَّيِّئَةَ أَنْ يَسْتُرَ عَلى نَفْسِهِ كَما سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ. «9»

مردى خدمت اميرمؤمنان آمد و عرض كرد: اى اميرمؤمنان! من زنا كرده ام، مرا پاك گردان. اميرمؤمنان رويش را از او برگرداند، سپس فرمود: بنشين.

آنگاه امام على عليه السلام رو به مردم كرد و فرمود: اگر كسى از شما اين گناه را مرتكب شود مگر نمى تواند آن را بر خود بپوشاند همچنانكه كه خدا بر او پوشانده است.

يكى از صفات جمالى حق تعالى ستّار العيوب است، پرده پوشى عيب هايى كه براى انسان رسوايى به بار مى آورد.

همانطور كه در دعاى اهل بيت المعمور آمده است:

يا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِيلَ وَ سَتَرَ الْقَبِيحَ يا مَنْ لَمْ يُؤاخِذْ بِالْجَريرَةِ وَ لَمْ يَهْتِكِ السِّتْرَ يا عَظِيمَ الْعَفْوِ يا حَسَنَ التَّجاوُزِ. «10»

اى خدايى كه زيبايى ها را آشكار مى كنى و زشتى ها را مى پوشانى و اى خدايى كه بندگان را بر جسارت پديد آوردن جنايت ها شتاب نمى گيرى و پرده درى حرمت بندگان را روا نمى دارى، اى بزرگ آمرزنده و اى نيك درگذرنده.

شيخ بهائى رحمه الله در تفسير دعاى فوق و تجسّم اعمال در ملكوت حق، از امام صادق عليه السلام نقل كرده است كه فرمودند:

ما مِنْ مُؤْمِنٍ الَّا وَ لَهُ مِثالٌ فِى الْعَرْشِ فَإِذا اشْتَغَلَ بِالرُّكُوعِ وَ السُّجُودِ وَ نَحْوِهِما فَعَلَ مِثالَهُ مِثْلَ فِعْلِهِ فَعِنْدَ ذلِكَ تَراهُ الْمَلائِكَةُ عِنْدَ الْعَرْشِ وَ يُصَلُّونَ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ وَ إِذا اشْتَغَلَ الْعَبْدُ بِمَعْصِيَةٍ أَرْخى اللَّهُ تَعالى عَلى مِثالِهِ سِتْراً لِئَلَّا تَطَّلِعُ الْمَلائِكَةُ عَلَيْها. فَهَذا تَأْويلُ يا مَنْ اظْهَرَ الْجَميلَ وَ سَتَرَ الْقَبيحَ. «1

براى هر انسان با ايمانى در عرش همانندى است، پس هرگاه او به ركوع و سجده و مانند آن مشغول گردد آن صورت هم به مانند عمل او انجام مى دهد، پس چون فرشتگان آن صورت را مشغول به آن عمل مى بينند براى آن مؤمن دعا و طلب مغفرت مى كنند. پس هر گاه آن بنده به گناهى سرگرم شود، خداوند پرده اى بر روى آن صورت مثالى مى كشد تا آن فرشتگان از عمل زشت او آگاه نشوند. پس اين تفسير؛ (يا مَنْ اظْهَرَ الْجَميلَ وَ سَتَرَ الْقَبيحَ ) است.

 

 

پی نوشت ها:

 

 

______________________________

 

(1)- بحار الأنوار: 74/ 385، باب 15، حديث 10؛ عيون أخبار الرضا عليه السلام: 2/ 53، حديث 204.

(2)- طارق (86): 9- 10.

(3)- انبياء (21): 47.

(4)- بحار الأنوار: 74/ 111، باب 5، حديث 1؛ مكارم الأخلاق: 457.

(5)- بحار الأنوار: 70/ 361، باب 137، حديث 87؛ الإختصاص: 220.

(6)- نهج البلاغه: خطبه 214.

(7)- بحار الأنوار: 6/ 28، باب 20، حديث 32؛ مشكاة الأنوار: 109.

(8)- كنز العمال: 3/ 250، حديث 6391؛ مسند احمد بن حنبل: 4/ 104.

(9)- من لايحضره الفقيه: 4/ 31، حديث 5017؛ وسائل الشيعة: 28/ 38، باب 16، حديث 34159.

(10)- بحار الأنوار: 83/ 75، باب 39، ذيل حديث 10؛ البلد الأمين: 18.

(11)- بحار الأنوار: 54/ 354، باب 2، تنبيه؛ مفتاح الفلاح: 201.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
534
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

راهکار امام صادق(ع) برای عاقبت بخیری
فضیلتی که ثمره اش دوام نعمت است!
نگاهی به اوصاف پیامبر اکرم علیه السلام
اهمیت فوق العاده صلوات بر پیامبر (ص)
مبعث حضرت رسول اکرم(ص)
آیا جلوگیری از سب و لعن دشمنان ، عناد با امام زمان علیه ...
حق پیامبر(ص) بر مردم
حجاب از نگاه استاد انصاریان
بهترین هدیه خدا به انسان
خدا جدا نکند... از مرتضی عصیانی

بیشترین بازدید این مجموعه

حجاب از نگاه استاد انصاریان
عجايب آسمان‏ها و زمين‏
حُسن خلق‏
عوامل غم و اندوه‏ و راه رهایی از آن
حرارت شور حسینی در جان شیعیان    
احسان پیامبر رحمت به مساكين‏
مبعث حضرت رسول اکرم(ص)
اهمیت فوق العاده صلوات بر پیامبر (ص)
28 رجب؛ سالروز حرکت امام حسین(ع) از مدینه به مکه
راهکار امام صادق(ع) برای عاقبت بخیری

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا