فارسی
يكشنبه 02 آبان 1400 - الاحد 18 ربيع الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
316
1
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

محرومين از درگاه حق

 

يك آيه در سوره آل عمران است كه سه مسأله در آن مطرح است:

يك مسأله اين است كه پروردگار مى فرمايد: او كه رحمت بى نهايت است. رحمت بى نهايت يعنى خدا، چون ما از طريق اهل بيت  عليهم السلام اعتقاد داريم صفات و ذات يكى است. نمى گوييم خدا داراى رحمت است، مى گوييم خود رحمت است، رحمت بى نهايت است. براى اينكه يك آدم در قيامت دچار چه محروميت شكننده اى است. تمام آسمانها و زمين اگر در معرض اين محروميت قرار بگيرند مقاومت نمى توانند بكنند، طاقتش را ندارند.

اين رحمت بى نهايت درباره اينها مى فرمايد: اين خودباختگان و خودفروختگان، اين تسليم شدگان به انواع آلودگى ها، اين هايى كه زندگى را بى محاسبه و بى در و پيكر گذراندند

 « وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ »

 هر چه مرا صدا بزنند، من يك كلمه جواب نمى دهم،

 « وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ »

 و روز قيامت يك بار هم يك نگاه به آنها نخواهد كرد، آن وقت حال چه مى شود؟

ما در دنيا يك شاديمان اين بود كه معشوق يك نيم نگاه به ما انداخت مثل اينكه سر يارى با ما دارد، نگاهش نشان مى داد، نگاه محبت است.

اما يكى هم مى گويد، هر چه التماس كردم يك نگاه به من نكرد.

 « وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ »

 نمى گويد در دنيا، اگر در دنيا به آدم نگاه نكند، باز آدم هزار تا پناهگاه دارد، به سگى يا خوكى يا كافرى ممكن است پناه ببرد كه يك لقمه بخورد. اما آنجا كه تمام وجود آدم نيازمند به نگاه است، هيچ نگاه نمى كند.

رحمت بى نهايت مى فرمايد:

 « وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ »

نگاه نمى كند

 « وَ لاَ يُزَكِّيهِمْ »

 تسويه حساب هم به ايشان نمى دهد، پرونده اش با كل گناهانش روى دوشش مى ماند. به خيلى ها قيامت تسويه مى دهد.

امام صادق  عليه السلاممى فرمايد:

پرونده كسى را دستش مى دهد، خودش هم با او حرف مى زند، البته كنار او  
صداى خدا را نمى شنود، فقط خود او مى شنود. بنده من، مى خواهم گناهانت را به يادت بياورم، وقتى گناه را به ياد آدم مى آورد، ما كه خيلى از گناهان را يادمان مى رود، درد مى كشيم، خطاب مى رسد من اينها را، يادت مى آورم، نمى خواهم دردت بيايد، مى خواهم بگويم اينها را انجام دادى، حالا مى خواهم تو را ببخشم و خوشحالت كنم، اين معناى يزكيهم است. اما اينها را « وَ لاَ يُزَكِّيهِمْ »، پس براى آنان

 « وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ »

 عذاب دردناك است.


منبع : پایگاه عرفان
316
1
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

تفاوت «ضرر» و «خسران»
خاطره بزرگواران پارسا
قرآن، نشان‌دهندۀ راه اندیشه در جهان هستی
درک حقایق با عمل به اهداف چهارگانۀ قرآن
بیماری‌های دل، مانعِ دریافت فیوضات الهی
تفکر و اندیشه، غذایی مفید برای عقل
زمینه‌های اندیشه برای انسان در قرآن
ارزش اندیشه و تفکر در نگاه امیرالمؤمنین(ع)
باارزش‌ترین گوهر دریای آفرینش
بیماری‌های درونی انسان

بیشترین بازدید این مجموعه

موضوع اخلاقي - جلسه هفدهم - مقام حضرت فاطمه سلام‌الله ...
صبر از ديدگاه اسلام - جلسه چھاردهم (متن کامل +عناوین)
برترى جويى فرعون روى زمين
عشق امام سجاد (ع) به عبادت

 
نظرات کاربر
حمید
ما که محبین اهل بیت را دوست داریم از گروه ولا یزکیهم هستیم با خیل گناهان
پاسخ
0     0
27 دى 1392 ساعت 07:18 صبح
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا