فارسی
يكشنبه 02 آبان 1400 - الاحد 18 ربيع الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
262
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

علم به حقايق قرآن

 

اميرالمؤمنين  عليه السلام مى فرمايد: علم به حقايق باطنى قرآن كريم، به وجود مبارك رسول خدا و ائمه  عليهم السلام داده شده است. اگر درك باطن قرآن و حقايق آيات آن، براى همه مردم ممكن بود، خداوند در خود قرآن مردم را مستقيما به قرآن كريم ارجاع مى داد ؛ ولى مى بينيم كه چند بار در قرآن كريم، درباره وظايف الهى پيامبر مى فرمايد:

 « و يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ »

 پيامبر را مبعوث به رسالت كرده ام تا قرآن را كه درياى علم و حكمت من است، به مردم بياموزد. از اين آيه شريفه استفاده مى شود كه هيچ كس به طور مستقل نمى تواند به قرآن مراجعه كند و به لطايف و اشارات و حقايق آن دست يابد. فهم واژه هايى كه در قرآن به كار رفته است، كار مردم نيست و بايد از راسخان علم كه اهل بيت  عليهم السلام هستند كمك بگيرند. قرآن كريم اصرار دارد كه مردم قرآن را از پيامبر فرا بگيرند و پس از پيامبر اكرم  صلى الله عليه و آله نيز از ائمه  عليهم السلام بپرسند چنانكه قرآن مى فرمايد :

 « فَسْـٔلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ »

«ذكر» از اسامى قرآن است.

 « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ »

 اهل ذكر، اهل بيت  عليهم السلام هستند كه شيعه و سنى روايت كرده اند كه پيامبر، ايشان را عِدل قرآن معرفى فرموده است :

 «إنّي تارِكٌ فِيكُمُ الثَقَلين»

 « ثقلين » يعنى دو ثِقل و دو شى ء گران بها. خود پيامبر و ائمه طاهرين، تجسم عينى قرآن كريم بودند. اميرالمؤمنين  عليه السلام درباره قرآن مى فرمايد:

«فَاستَنْطِقُوهُ» ؛ يعنى شما اگر مى توانيد، قرآن را به حرف درآوريد كه با زبان خودش حقايق آيات را براى شما بيان كند ؛ اما قرآن در دنيا با كسى حرفى نمى زند. قرآنى كه در اين دنيا در اختيار داريم، قرآن صامت است.

«و لن ينطق» ؛ قرآن تا روز قيامت با شما سخن نمى گويد. بايد كسى باشد تا از سوى او حرف بزند و زبان قرآن باشد. خود قرآن مى فرمايد : زبان من، پيامبر و اهل ذكر هستند. حضرت مى فرمايد: قرآن با شما سخن نمى گويد. «و لكِنَّ أُخبركُم عنه» ؛ من از قرآن به شما خبر مى دهم.

 «ألا اِنَّ فيهِ عِلمُ ما يَأتى»

 دانش آن چه تا ابد خواهد آمد، در قرآن كريم است. اگر زبان وحى نبود، هيچ منبعى نمى توانست آينده را پيش بينى كند. دانشمندان ما نمى توانند آينده را پيش بينى كنند. آنان فقط از گذشته، آن هم به طور ناقص خبر مى دهند. اگر زبان انبيا نبود، هيچ آينده نگرى نبود. در سوره بقره، از زبان ابراهيم، از آمدن پيامبر اسلام خبر مى دهد و يا در سوره اعراف مى فرمايد:

 « الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الْأُمِّىَّ ... »

 وحى در تورات و انجيل از آمدن پيامبر اسلام خبر داده است. اگر اين زبان ها نبود، هيچ انسانى از آينده خبر نداشت. حدود هزار آيه قرآن كريم از آينده خبر داده است.


منبع : پایگاه عرفان
262
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

تفاوت «ضرر» و «خسران»
خاطره بزرگواران پارسا
قرآن، نشان‌دهندۀ راه اندیشه در جهان هستی
درک حقایق با عمل به اهداف چهارگانۀ قرآن
بیماری‌های دل، مانعِ دریافت فیوضات الهی
تفکر و اندیشه، غذایی مفید برای عقل
زمینه‌های اندیشه برای انسان در قرآن
ارزش اندیشه و تفکر در نگاه امیرالمؤمنین(ع)
باارزش‌ترین گوهر دریای آفرینش
بیماری‌های درونی انسان

بیشترین بازدید این مجموعه

اندیشه در اسلام - جلسه اول
صبر از ديدگاه اسلام - جلسه چھاردهم (متن کامل +عناوین)
آرايش نعمت‏ها حتى نزد انبيا و اوليا
تاثير اخلاق پدر و مادر در تربيت فرزندان‏
برترى جويى فرعون روى زمين
وجود خود را ميزان بين خود و ديگران قرار بدهيد
امام حسين عليه‏ السلام و زيارت قبر خديجه عليه االسلام
عشق امام سجاد (ع) به عبادت
نگاهی به اصحاب سیدالشهدا(ع)
ارزش اندیشه و تفکر در نگاه امیرالمؤمنین(ع)

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا