فارسی
سه شنبه 14 تير 1401 - الثلاثاء 5 ذي الحجة 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
418
0
نفر 0

چهار خواسته اهل معرفت از خدا

نهايتاً اهل ايمان از خداوند بزرگ چهار حقيقت را كه در حيات دنيا و آخرت آنان جنبه كار بردى و اثرات قابل توجه دارد درخواست مى كنند و اميد قاطعانه دارند كه دعاى مؤمن مستجاب و حاجاتش در پيشگاه قاضى الحاجات برآورده مى شود. چرا كه دعا محبوب خداست و دعا كننده مورد محبت اوست و دعا عبادتى است كه حضرت حق نسبت به آن فرمان داده و دعا كردن فرمان بردن از خداست.

حضرت باقر (ع) مى فرمايد:

«و افضل العبادة الدعاء:»

و برترين عبادت در پيشگاه حق دعاست.

سدير كه از روايان روايات اهل بيت است مى گويد:

به حضرت باقر (ع) عرضه داشتم:

«اى العبادة افضل؟ فقال ما شيئ افضل عند الله عزوجل من ان يسأل و يطلب ما عنده، و ما احد ابغض الى الله تعالى ممن يستكبر عن عبادته و لا يسأل ما عنده:»

كدام عبادت برتر است؟ فرمود چيزى نزد خدا برتر از اين نيست كه از او بخواهند، و عنايات و الطافش را بطلبند و كسى نزد خدا مبغوض تر از بنده اى نيست كه از عبادت كردن تكبر ورزد و رحمت و لطف خدا را درخواست نكند.

امام صادق (ع) فرمود: اميرمؤمنان فرموده است.

«احب الاعمال الى الله تعالى فى الارض الدعا و افضل العبادة العفاف، قال و كان اميرالمؤمنين (ع) رجلًا دعاء:» «3»

محبوب ترين اعمال در زمين نزد خدا دعاست و برترين عبادت عفاف است، آنگاه حضرت صادق فرمود: اميرالمؤمنين مردى بود بسيار بسيار اهل دعا.

تكرار ربنا در آيات شريفه در زمينه درخواست هاى گوناگون به اميد برانگيختن نسيم رحمت الهى، و اظهار بندگى از جانب مربوب ضعيف و مملوك ناتوان است، در اين نام به وقت دعا خصوصيتى است كه در ديگر نامها نيست، لذا انبياء الهى و اولياء حق، و عاشقان جمال و متحيران در كمال در دعاها به ويژه در حالت انقطاع از ما سوى الله و اتصال به حق از اين نام كمك مى گرفتند.

عفو: از نظر لغت به معناى نابود كردن اثر شيئ است و مراد از اين كلمه در آيات و رويات محو كردن آثار معاصى و گناهان است، آثارى كه بر قلب و نفس نقش بسته و حجاب ميان ربّ و مربوب است.

غفران: به معناى پرده پوشى است. و در آيات و روايات بمعنى چشم پوشى از گناه و اسقاط حق عقوبت و عذاب است.

رحمت: مهربانى و مهرى است كه از جانب حق به صورت لطف و احسان و نعمت بخشى و گره گشائى و در قيامت به صورت بهشت و جنت النعيم جلوه گر مى شود و نسبت به ظاهر و باطن و همه شئون انسان در دنيا و آخرت فراگير است.

فرشتگان عرش و اطراف عرش يكى از دعاهايشان درباره مؤمنان تائب، تائبانى كه در صراط مستقيم درآمده و در چرخه بندگى و طاعت قرار گرفته اند، و بناى بازگشت به گناه و آلودگى را ندارند و رابطه خود را با گناه و گناهكار قطع كرده اند اين است:

وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ:

و آنان را از عقوبت ها حفظ كن و كسى را كه در قيامت از عقوبت ها حفظ كنى جداً به او رحمت آورده اى و حفظ از عقوبت همان پيروزى و فوز عظيم است.

مؤمنان به پيشگاه حضرت حق پس از آراسته شدنشان به ايمان به خدا و فرشتگان و كتب آسمانى و رسولان الهى و اعلام به اين كه ما با همه وجود اوامر و نواهى و احكام تو و پيامبرت را پذيرفتيم و به عرصه عبادت و طاعت در آمديم و از تو مى خواهيم از بابت نسيان و خطا ما را مؤاخذه مكن و جريمه سنگين بر دوش ما مگذار و مشقت و رنج و عذاب به ما تحميل مكن، با كمال تضرع و زارى و تواضع و فروتنى دست به دعا برداشته به حضرت حق عرضه مى دارند:

پروردگارا آثار گناه و معاصى را از وجود ما محو كن وَ اعْفُ عَنَّا و بر گناهام ما پرده پوشى فرما و حق عقوبت را از ما اسقاط كن و رحمتت را در همه امور شامل حال ما فرما، و در راه نشر اسلام و دعوت انسان ها به حق، و اعلاى كلمه توحيد و برافراشتن پرچم قرآن و زمينه سازى براى تحقق عدالت بر كافران نصرت و پيروزى ده.

اين است ادب دعا در پيشگاه غنى بالذات و آن وجود مقدسى كه لطف و احسانش نسبت به همه موجودات درياوار جارى است، و ملك و ملكوت و تمام موجودات ارضى و سمائى از سفره فيضش بهره ميبرند و پيوسته روى اميد به سوى او دارند، مهربانى كه خواهنده اى از درگاهش دست خالى برنمى گردد، و اميدوارى در پيشگاهش به خاك نااميدى نمى افتد.

بى ترديد يارى و نصرت خداوند در هر عصرى و در هر روزگارى در روياروئى با دشمن در دو ميدان فرهنگى و نظامى به مؤمنان مى رسد، زيرا يارى رساندن از شئون ولايت حق بر مؤمنان است و ولايت حضرت او اقتضاء مى كند كه به مؤمنان در مصاف با دشمنان يارى برساند و پيروزى را نصيب آنان كند: أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ.

آرى ولايتش بر مؤمنان سيطره دارد و قدرتش بى نهايت است، و تجربه روزگاران نشان داده كه مؤمنان را در هر صفى و هر موقعيتى يارى مى دهد و نصرت ويژه اش را به آنان ميرساند.

هيچ مؤمنى از دولت ولايت و يارى او بى نصيب نيست و هيچ دشمنى روزنه فرار از حكومت او نمى يابد.

 

 

 


منبع : پایگاه عرفان
418
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:
لینک کوتاه

آخرین مطالب

سخن على (ع) پس از جنگ جمل‏
توبه ، واجب و فوری است
القاب حضرت‏ محمد (ص)
روش پيامبر با مردم مكه پس از فتح مكه‏
هرچه خوبی برای خود می‌ پسندی، برای دیگران هم ...
مهربانی خدا
حفظ پاكى و پاكدامنى در فضاى عشق‏
عنايت حضرت امام رضا عليه السلام به زائرش
ازواج مطهره‏
دعا براى دختردار شدن

بیشترین بازدید این مجموعه

حسن خلق ، قوى ترين جاذبه
بى‏مهرى به خود و درخواست عذاب
انفاق
فضیلت قرآن کریم
زدست ديده و دل هر دو فرياد
انتظار مكتب‏هاى باطل‏
سعادت چیست؟
عقل رابط بین انسان و عالم هستی
مرگ هیولا نیست
دستگیرهٔ نجات ما در قیامت

 
نظرات کاربر




گزارش خطا  

^