فارسی
چهارشنبه 17 آذر 1400 - الاربعاء 4 جمادى الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
187
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

دلالت اعضا بر اعمال

 

 پوست تازگى و شادابى دارد ، مانند شادابى برگ گل به هنگام سحر . شادابى گل گواه چيست ؟ گواه صالحى ، پاكى ، صفا و متعادل بودن هوا . ولى در گرماى بعد از ظهر ديگر گل نمى تواند خود را روى ساقه نگهدارد .

 روز قيامت عده اى وارد قيامت مى شوند ، در حالى كه چهره آنها ناعم است:

  » وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ «

  ناعم يعنى شاد ، خرم و تازه . انسانى كه خداوند قبرش را تازه شكافته است و او از قبر بيرون آمده است ، طبيعتاً بايد گرفته ، خسته ، كسل ، ناهماهنگ و نامتعادل باشد ، ولى پروردگار مى فرمايد : چهره آنها شاد ، خرم و تازه است .

 اين چهره ها گواهى مى دهند كه اعمال صاحبان آنها در دنيا اعمال و اخلاق خوبى بوده است .

 عده اى را نيز مى فرمايد :

  » وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَشِعَةٌ «

  خشع يعنى افتاده ، نامتعادل و غير طبيعى . همين نامتعادل و غير طبيعى بودن ، گواه بر بدى اوست . خود چهره ، دست و پا پرونده است . اعمالى كه پاى ما مى نويسند ، اوراقى كه عمل در آن ثبت مى شود ، وجود خود انسان است .

 كتاب قيامت خود انسان است . كتاب هر كسى را به دست خودش مى دهند ؛ يعنى شما را به خودتان ارائه مى دهند . تا چشم شما باز مى شود ، اعمال خود را مى بينيد .


منبع : پایگاه عرفان
187
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب


بیشترین بازدید این مجموعه


 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا  

^