فارسی
چهارشنبه 17 آذر 1400 - الاربعاء 4 جمادى الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
406
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

قدرشناسى از عافيت و نعمت‏ها

 

 واى به حال كسى كه عبادات را به خودش ببندد ، بگويد : من بودم كه نماز خواندم ، روزه گرفتم ، كتاب نوشتم و به دين و مردم خدمت كردم . كدام عبادت ؟ همين كه فكر داشتى كه به فكرت بيايد از جاى برخيزى ، شير آب را باز كنى ، وضو بگيرى و نماز بخوانى ، همه براى من بوده است .

 پروردگار عالم حافظه كسى از اهل محلّ ما را گرفته بود ، وقتى طبق عادتش به مسجد مى آمد ، همه تكبيرة الاحرام مى بستند ، او يادش نمى آمد كه ببندد ، در صف مى ايستاد ، همه به ركوع مى رفتند ، او يادش نمى آمد كه بايد به ركوع برود ، مى نشست . همه به سجده مى رفتند ، او بلند مى شد .

 دكتر براى قضاى حاجتش ساعت معين كرده بود كه اين ساعت ها او را دستشويى ببريد . وقتى كه دستشويى مى رفت ، يادش نمى آمد كه كمربندش را باز كند و بنشيند ، يادش نمى آمد كه دستشويى كند . به او غذا مى دادند ، درون دهانش مى ريختند ، يادش نمى آمد كه بجود و فرو ببرد . چه چيزى براى من و تو است ؟ من نمى دانم ، اين هايى كه من من مى گويند و در مقابل خدا سينه سپر مى كنند ، چقدر نادان هستند .

 


منبع : پایگاه عرفان
406
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب


بیشترین بازدید این مجموعه


 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا  

^