فارسی
دوشنبه 15 آذر 1400 - الاثنين 2 جمادى الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
908
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

اجر در قرآن مجيد

 

منابع مقاله:

کتاب : تفسير و شرح صحيفه سجاديه جلد پنجم

نوشته: حضرت آیت الله حسین انصاریان

 

 اگر ساعات روز به كسب و كار حلال، اداى واجبات، اخلاق حسنه، خدمت به خلق و برنامه هاى الهى بگذرد، براى انسان در پيشگاه حضرت حق اجر و مزد خواهد بود.

قرآن نزديك به صد آيه به مسأله اجر پاكان و مزد نيكوكاران اشاره نموده كه برخى از آن آيات را ملاحظه مى كنيد:

اولئِكَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنّاتٌ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الأْنْهارُ خالِدينَ فيها وَ نِعْمَ أجْرُ الْعامِلينَ» «1»

پاداش آنان آمرزشى است از سوى پروردگارشان، و بهشت هايى كه از زيرِ [درختانِ ] آن نهرها جارى است، در آن جاودانه اند؛ و پاداش عمل كنندگان، نيكوست.

يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أنَّ اللَّهَ لايُضيعُ أجْرَ الْمُؤْمِنينَ» «2»

[شهيدان ] به نعمت و فضلى از سوى خدا و اين كه خدا پاداش مؤمنان را تباه نمى كند، شادمان و مسرورند.

الَّذينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذينَ أحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أجْرٌ عَظيمٌ» «3»

براى نيكوكاران و تقواپيشگان از كسانى كه خدا و رسول را پس از آن كه زخم و جراحت به آنان رسيده بود [براى جنگى ديگر بعد از جنگ احد] اجابت كردند، پاداشى بزرگ است.

وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أجْرٌ عَظيمٌ» «4»

خدا به كسانى كه ايمان آورده اند و كارهاى شايسته انجام داده اند، وعده داده است كه براى آنان آمرزش و پاداشى بزرگ است.

وَالَّذينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ وَ أقامُوا الصَّلاةَ إنّا لا نُضيعُ أجْرَ الْمُصْلِحينَ» «5»

و آنان كه به كتاب [آسمانى ] چنگ مى زنند [و عملًا به آياتش پاى بندند] و نماز را بر پا داشته اند [داراى پاداشند] يقيناً ما پاداش اصلاح گران را ضايع نمى كنيم.

إلَّا الَّذينَ صَبَرُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أجْرٌ كَبيرٌ» «6»

مگر كسانى كه [در خوشى ها و آسيب ها] شكيبايى ورزيدند و كارهاى شايسته انجام دادند، اينانند كه براى آنان آمرزش و پاداشى بزرگ است.

إنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ إنّا لانُضيعُ أجْرَ مَنْ أحْسَنَ عَمَلًا» «7»

مسلماً كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند [پاداششان داده خواهد شد]؛ زيرا ما پاداش كسانى را كه كار نيكو كرده اند، تباه نمى كنيم.

 

ذُخر در قرآن مجيد

اگر كسى با ساعات و دقايق و لحظات روز برخورد سالم و صحيح داشته باشد، آن برخورد، با عنايت و لطف حضرت محبوب برايش ذخيره مى شود و او پس از انتقال از دنيا به آخرت به ذخيره اش مى رسد و تا بى نهايت از آن ذخيره استفاده مى نمايد.

يا أيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إنَّ اللَّهَ خَبيرٌ بِما تَعْلَمُونَ» «8»

اى اهل ايمان! از خدا پروا كنيد؛ و هر كسى بايد با تأمّل بنگرد كه براى فرداى خود چه چيزى پيش فرستاده است، و از خدا پروا كنيد؛ يقيناً خدا به آنچه انجام مى دهيد، آگاه است.

وَأقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ما تُقَدِّمُوا لأِنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَاللَّهِ إنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ» «9»

و نماز را برپا داريد، و زكات بپردازيد، و آنچه از كار نيك براى خود پيش فرستيد آن را نزد خدا خواهيد يافت. مسلّماً خدا به آنچه انجام مى دهيد، بيناست.

وَ أقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَأقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَنَاً وَ ما تُقَدِّمُوا لأِنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أعْظَمَ أجْراً وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ» «10»

و نماز را برپا داريد و زكات بپردازيد و وام نيكو به خدا بدهيد؛ و آنچه را از عمل خير براى خود پيش مى فرستيد، آن را نزد خدا به بهترين صورت و بزرگ ترين پاداش خواهيد يافت؛ و از خدا آمرزش بخواهيد كه خدا بسيار آمرزنده و مهربان است.

 

فضل در قرآن مجيد

چون ساعات روز را در مسير الهى بگذارى و به طاعت و عبادت خرج كنى، مستحقّ فضل حضرت حق شوى كه چون فضل الهى تو را دريابد سعادت دنيا و آخرتت تأمين شود و اگر محروم از فضل او شوى به خسارت ابدى دچار گردى.

ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مّن بَعْدِ ذَ لِكَ فَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ الْخاسِرينَ» «11»

آن گاه بعد از [پيمان گرفتن، از وفاكردن به آن ] سرپيچى كرديد، و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، قطعاً از زيانكاران بوديد.

وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَاللَّهُ ذُوالفَضْلِ الْعَظيمِ» «2

در حالى كه خدا هركه را بخواهد به رحمت خود اختصاص مى دهد؛ و خدا داراى فضل بزرگى است.

وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ وَاللَّهُ ذُوفَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ» «13»

و از شما درگذشت؛ و خدا بر مؤمنان داراى فضل است.

فانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَاللَّهُ ذُوفَضْلٍ عَظيمٍ» «14»

پس با نعمت و بخششى از سوى خدا [از ميدان جنگ ] بازگشتند، در حالى كه هيچ گزند و آسيبى به آنان نرسيده بود، و از خشنودى خدا پيروى كردند؛ و خدا داراى فضلى بزرگ است.

وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسولَ فَاولئِكَ مَعَ الَّذينَ أنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبيّينَ وَ الصّدّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحينَ وَ حَسُنَ اولئِكَ رَفيقاً* ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ عَليماً» «15»

و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند، در زمره كسانى از پيامبران و صدّيقان و شهيدان و شايستگان خواهند بود كه خدا به آنان نعمت [ايمان، اخلاق و عمل صالح ] داده؛ و اينان نيكو رفيقانى هستند.* اين [رفاقت با آنان ] بخشش و فضلى از سوى خداست، و [در استحقاق اين كرامت و فضل ] كافى است كه خدا [به نيّات و اعمال مطيعان ] داناست.

وَ لَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ إلّا قَليلًا» «16»

و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، يقيناً همه شما جز اندكى، از شيطان پيروى مى كرديد.

يا أيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ فُرْقاناً وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْلَكُمْ وَاللَّهُ ذُوالْفَضْلِ الْعَظيمِ» «17»

اى اهل ايمان! اگر [در همه امورتان ] از خدا پروا كنيد، براى شما [بينايى و بصيرتى ويژه ] براى تشخيص حق از باطل قرار مى دهد، و گناهانتان را محو مى كند، و شما را مى آمرزد؛ و خدا داراى فضل بزرگ است.

ياأيُّهَا النّاسُ قَدْ جائَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِى الصُّدورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ* قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيرٌ مِمّا يَجْمَعُونَ» «18»

اى مردم! يقيناً از سوى پروردگارتان براى شما پند وموعظه اى آمده، و شفاست براى آنچه [ازبيمارى هاى اعتقادى و اخلاقى ] در سينه هاست، و سراسر هدايت و رحمتى است براى مؤمنان.* بگو: [اين موعظه، دارو، هدايت و رحمت ] به فضل و رحمت خداست، پس بايد مؤمنان به آن شاد شوند كه آن از همه ثروتى كه جمع مى كنند، بهتر است.

آرى، براى انسان سرمايه و مايه اى بالاتر و بهتر و سودمندتر از فضل الهى نيست، فضلى كه تجلّيش در دنيا قرآن و نبوّت و امامت و توفيق عبادت و اطاعت و در آخرت بهشت و رضوان الهى است.

بايد از دنيا به اندازه اى كه زندگى بگذرد برداشت كرد و بقيه را تبديل به توشه آخرت نمود. و اين جز با معرفت به قرآن و توسل به پيامبر و امام معصوم ميسّر نيست.

ما در خلوت به روى خلق ببستيم

 

از همه بازآمديم و با تو نشستيم

هر چه نه پيوند يار بود بريديم

 

وآنچه نه پيمان دوست بود شكستيم

مردم هوشيار زين معامله دورند

 

شايد اگر عيب ما كنند، كه مستيم

مالك خود را هميشه غصّه گدازد

 

مِلك پرى پيكرى شديم و برستيم

شاكر نعمت به هر طريق كه بوديم

 

داعى دولت به هر مقام كه هستيم

در همه چشمى عزيز و نزد تو خواريم

 

در همه عالم بلند و پيش تو پستيم

اى بت صاحبدلان مشاهده بنماى

 

تا تو ببينيم و خويشتن نپرستيم

ديده نگه داشتيم تا نرود دل

 

با همه عيّارى از كمند نجستيم

تا تو اجازت دهى كه در قدمم ريز

 

جان گرامى نهاده بر كف دستيم

دوستى آن است سعديا كه بماند

 

عهد وفا هم بر اين قرار كه بستيم

     

(سعدى شيرازى)

 

احسان در قرآن مجيد

انسان وقتى به فكر مى نشيند، مى يابد كه از همه طرف و از همه جهت چه در زمينه مادّى و چه در زمينه معنوى غرق احسان خدا است و بر او واجب است كه احسان الهى را با تمام وجود شكر كند، تا در معرض نسيم رضايت حق قرار گرفته از سخط او در امان بماند.

وَ ابْتَغِ فِيمَآ ءَاتكَ اللَّهُ الدَّارَ الْأَخِرَةَ وَ لَاتَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَ أَحْسِن كَمَآ أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَ لَاتَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ» «19»

در آنچه خدا به تو عطا كرده است سراى آخرت را بجوى، و سهم خود را از دنيا فراموش مكن، و نيكى كن همان گونه كه خدا به تو نيكى كرده است، و در زمين خواهان فساد مباش، بى ترديد خدا مفسدان را دوست ندارد.

إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسنِ وَ إِيتَآىِ ذِى الْقُرْبَى وَ يَنْهَى عَنِ الْفَحْشَآءِ وَالْمُنكَرِ وَ الْبَغْىِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ» «20»

به راستى خدا به عدالت و احسان و بخشش به خويشاوندان فرمان مى دهد، و از فحشا و منكر و ستم گرى نهى مى كند. شما را اندرز مى دهد تا متذكّر [اين حقيقت ] شويد [كه فرمان هاى الهى، ضامن سعادت دنيا و آخرت شماست.]

هَلْ جَزَآءُ الْإِحْسنِ إِلَّا الْإِحْسنُ* فَبِأَىّ ءَالَآءِ رَبّكُمَا تُكَذّبَانِ» «21»

آيا پاداش نيكى جز نيكى است؟* پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى كنيد؟

الَّذِى أَحْسَنَ كُلَّ شَىْ ءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنسنِ مِن طِينٍ» «22»

همان كسى كه آنچه را آفريد نيكو ساخت، و آفرينش انسان را از گِل آغاز كرد.

رَّسُولًا يَتْلُواْ عَلَيْكُمْ ءَايتِ اللَّهِ مُبَيّنتٍ لّيُخْرِجَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ مِنَ الظُّلُمتِ إِلَى النُّورِ وَ مَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صلِحًا يُدْخِلْهُ جَنتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهرُ خلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقًا» «23»

[و آن ] پيامبرى [است ] كه آيات روشن خدا را بر شما مى خواند، تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند از تاريكى ها به سوى نور بيرون آورد. و هر كس به خدا ايمان بياورد و كار شايسته انجام دهد، او را در بهشت هايى كه از زيرِ [درختانِ ] آن نهرها جارى است، درآورد، در حالى كه در آنها جاودانه اند. همانا رزق و روزى را براى او نيكو قرار داده است.

لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُواْ وَ يَزِيدَهُم مّن فَضْلِهِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ» «24»

[اين گونه عمل مى كنند] تا خدا آنان را بر [پايه ] نيكوترين عملى كه انجام داده اند پاداش دهد، و از فضلش براى آنان بيفزايد، خدا به هر كه بخواهد بى حساب روزى مى دهد.

قُلْ يعِبَادِ الَّذِينَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ رَبَّكُمْ لِلَّذِينَ أَحْسَنُواْ فِى هذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ وَ أَرْضُ اللَّهِ وَ سِعَةٌ إِنَّمَا يُوَفَّى الصبِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ» «25»

بگو: اى بندگان مؤمنم! از پروردگارتان پروا كنيد. براى كسانى كه در اين دنيا اعمال شايسته انجام داده اند، پاداش نيكى است و زمين خدا گسترده است [بر شماست از سرزمينى كه دچار مضيقه دينى هستيد به سرزمينى ديگر مهاجرت كنيد]. فقط شكيبايان پاداششان را كامل و بدون حساب دريافت خواهند كرد.

لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصلِحتِ جُنَاحٌ فِيَما طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصلِحتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّ ءَامَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّ أَحْسَنُواْ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» «26»

بر كسانى كه ايمان آورده اند و كارهاى شايسته انجام داده اند نسبت به آنچه  [پيش از حكم تحريم، از مسكرات و منافع قمار و ساير مُحرّمات ] خورده اند، گناهى نيست، هرگاه بپرهيزند و ايمان [واقعى ] آورند و [خالصانه ] كارهاى شايسته انجام دهند؛ سپس پرهيزكارى را تداوم بخشند و ايمان خود را ادامه دهند، و بر پرهيزكارى پافشارى ورزند و كار نيك بجا آورند؛ و خدا نيكوكاران را دوست دارد.

وَأَنفِقُواْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُواْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» «27»

و در راه خدا انفاق كنيد و [با ترك اين كار پسنديده، يا هزينه كردن مال در راه نامشروع ] خود را به هلاكت نيندازيد، ونيكى كنيد كه يقيناً خدا نيكوكاران را دوست دارد.

فَاتهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْأَخِرَةِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» «28»

پس خدا پاداش اين دنيا و پاداش نيك آخرت را به آنان عطا فرمود؛ و خدا نيكوكاران را دوست دارد.

 

پی نوشت ها:

 

______________________________

(1)- آل عمران (2): 136.

(2)- آل عمران (2): 171.

(3)- آل عمران (2): 172.

(4)- مائده (5): 9.

(5)- اعراف (7): 170.

(6)- هود (11): 11.

(7)- كهف (18): 30.

(8)- حشر (59): 18.

(9)- بقره (2): 110.

(10)- مزّمّل (73): 20.

(11)- بقره (2): 64.

(12)- بقره (2): 64.

(13)- بقره (2): 105.

(14)- آل عمران (3): 152.

(15)- آل عمران (3): 174.

(16)- نساء (4): 69- 70.

(17)- انفال (8): 29.

(18)- يونس (10): 57- 58.

(19)- قصص (28): 77.

(20)- نحل (16): 90.

(21)- الرحمن (55): 61- 60.

(22)- سجده (32): 7.

(23)- طلاق (65): 11.

(24)- نور (24): 38.

(25)- زمر (39): 10.

(26)- مائده (5): 93.

(27)- بقره (2): 195.

(28)- آل عمران (3): 148.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
908
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

حكومت ديني از ديدگاه امام حسين (ع)
نفاق در قرآن و منافق در جامعه اسلامی
شانس و اقبال در اسلام
سوره ای از قران جهت عشق و محبت
اهمیت و فواید زیارت عاشورا
گزارشی از رفتار پیامبر(ص) با حضرت فاطمه(س)
دعا؛ اسلحه مؤمن‏
مال حلال و حرام در قرآن و روايات‏
ولادت حضرت زینب(س)
یاری در کارها را از خدا بخواهید

بیشترین بازدید این مجموعه

مقام حضرت زينب (س)
دعا؛ اسلحه مؤمن‏
روايات و وصيت‏
گزارشی از رفتار پیامبر(ص) با حضرت فاطمه(س)
ولادت حضرت زینب(س)
اخلاص در آیات و روایات
نگاهی به امامت امام جواد(ع)
سه فرشته نجات یافته امام حسین(علیه السّلام)  
حقایقی توحیدی از امام حسین(ع)    
شانس و اقبال در اسلام

 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا  

^