فارسی
يكشنبه 02 آبان 1400 - الاحد 18 ربيع الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
503
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

پذيرش توبه‏

وجود مقدس حق از طرفى گنهكاران را دعوت به توبه و انابه و دست شستن از گناه و روى آوردن به ايمان و عمل صالح نموده و از طرف ديگر وعده حتمى و مژده قطعى به قبولى توبه داده است، او ذات مستجمع صفات كمال است كه وجود و ذاتش و مفاهيم صفاتش را كه عين ذات است حدى و نهايتى نيست، فرمانش به توبه گنهكار حكيمانه و عاشقانه و قدرت پذيرشش بى نهايت است.

اگر گناه گناهكار از نظر گستردگى چون سطح خشكى و دريا و از نظر عدد چون ريگ بيابان و برگ درختان باشد، و مهلتى براى جبران گناه براى خود محفوظ بدارد و به توبه حقيقى برخيزد به يقين حضرت او توبهاش را ميپذيرد و به جايگاه خوش مغفرت و عفو مينشاندش و راه ورود به جنت را به روى باز كرده و طريق دوزخ را به سويش مسدود مينمايد.

او در سوره يوسف نا اميدان از رحمت را از زمره كافران دانسته، و بدگمانان به خود را مطرود درگاه شمرده، و اميدواران به رحمت و مغفرت را ارزش داده و به توبه و انابه تشويق نموده است.

«انت الذى فتحت لعبادك باباً الى عفوك سميته التوبه فقلت يا ايها الذين آمنوا توبوا الى الله توبة نصوحاً فما عذر من اغفل دخول الباب بعد فتحه؟»

تو كسى هستى كه درى را به روى بندگانت به سوى عفو و گذشتت گشادهاى و آن را نام گذارى به توبه كردهاى و فرمودهاى اى اهل ايمان به خدا باز گرديد بازگشتى خالصانه، پس چه عذرى است براى كسى كه از ورود به اين در پس از باز بودنش غفلت كند.

او تواب و رحيم است، يعنى بسيار توبه پذير است، و توبه پذيرياش همراه با مهربانى و محبت است، اين گونه نيست كه گناهكار را بپذيرد و توبهاش را قبول كند و از خطاكاياش بگذرد ولى نسبت به او نفرت و بى ميلى داشته باشد، بلكه توبه را همراه با مهر و محبت به گناهكار قبول ميكند انه هو التواب الرحيم.

حضرت حق از باب لطف و رحمت به گنهكاران به موسى بن عمران خطاب فرمود:

«فمن لجأ اليك وانضوى اليك من الخاطئين فقل: اهلًا وسهلًا يا رحب الفناء بفناء رب العالمين واستغفرلهم وكن لهم كاحدهم ولاتستطل عليهم بما انا اعطيتك فضله وقل لهم فليسألونى من فضلى و رحمتى فانه لايملكها احد غيرى وانا ذوالفضل العظيم:»

هرگاه از خطاكارن كسى به تو پناه آورد و همراه تو شد به او بگو: خوش آمدى اى گشاده پيشگاه به سبب پيشگاه پروردگار جهانيان و براى آنان از من درخواست آمرزش كن و مانند يكى از آنان باش و بخاطر برترى و فضلى كه به تو دادهام بر آنان گردن فرازى مكن و به آنان بگو: بايد از فضل و رحمتم درخواست كنيد زيرا جز من مالك فضل و رحمت نيست و من دارنده احسان عظيم هستم.

 

 


منبع : پایگاه عرفان
503
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

حضرت رقیه (س)
سکوت در کلام امام رضا (ع)
سبّ و ناسزا
برکت حضرت معصومه(س)
زیارت اربعین یعنی رفتن به کربلا
نتيجه شوم مستى‏
آزمایش انسانها
دعا و زيارت امام خمینی(ره)
شفاعت امام حسین علیه السلام
دعوت امام حسین(ع) به تقوا

بیشترین بازدید این مجموعه

ايمان به خدا و توكل بر او
عیب جویی
سخت گیری در دین
اگر دل خانه شیطان شود
دیدن امام حسین(ع)
اخلاق خدا را رعایت کنید
تو هم ببخش!

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا