فارسی
يكشنبه 22 تير 1399 - الاحد 21 ذي القعدة 1441
  9
  0
  0

دستهایت عشق را... از پروانه بهزادی آزاد

مشک را هم شأن دریا می کنی

آب را با عشق معنا می کنی

عکس ماهت توی آب افتاده است

نهر را محو تماشا می کنی 

آب در مشت و نمی نوشی چرا؟

قطره را غرق تمنا می کنی

عقل را، اندیشه را، احساس را

باز در گیر معما می کنی

                         در میان نیزه ها بی دست و چشم                         

محشری در عشق برپا می کنی

آن امان نامه خیالی باطل است

شمر را اینگونه رسوا می کنی

مشق صبر و صدق و اخلاص و صفا 

این همه در نقش سقا می کنی

** 

با نگاهی٬ ای مسیح پاک دم

مرده زنده ، کور بینا می کنی

دردهایم را نمی گویم ولی

دیده ام، درمان مهیا می کنی

دستهایت عشق را پل می شود

در غزلهایم چه خوش جا می کنی

گونه های شعر من تر می شود

عقده های بسته را وا می کنی!


منبع : پروانه بهزادی آزاد
  9
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    دامن خيمه به بالا بزن! از محمد فخارزاده
    ای شفای دردهای من حسین از سید حبیب حبیب پور
    مردی رشید از عبدالرحیم سعیدی راد
    ذوالجناح از عبدالرحیم سعیدی راد
    شبیه حسرت پروانه هاست این بانو از شبنم فرضی
    دردانه مرتضی .زمین .طوفان تب از شبنم فرضی زاده
    نگاهش کهکشان را تاب می داد از احمد سوسرایی
    علم افتاد،این یعنی اشارت از احمد سوسرایی
    برای آن که رویت را ببوسند از فضل الله قاسمی
    دلی دارم از فضل الله قاسمی

بیشترین بازدید این مجموعه

      خاک مشکبار
      شب عاشورا از حبیب الله چایچیان«حسان»
      عزای ابوالفضل از خباز کاشانی‏
      آب بقا از علی انسانی
      آتش زدند بر سر ایوان کبریا ازمهدی طهماسبی دزکی
      رهائى فطرس
      آخرين وصيت از محبوبه زارع
      موج اشک از غلامرضا سازگار (میثم)
      همواره تجّسم قیام است حسین (ع) از معصومه جمهوری
      ماه از حسین عبدی

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز