فارسی
چهارشنبه 25 تير 1399 - الاربعاء 24 ذي القعدة 1441
  7
  0
  0

غزل آتش ازسید ضیاء الدین شفیعی

خونی چکید و حنجره ی خاک جان گرفت

بغضی شکست و دامن هفت آسمان گرفت

 

آبی که دستبوس عطش بود شعله زد

آتش، سراغ خیمه ی رنگین کمان گرفت

 

ابری برای گریه نیامد ولی زسنگ

خون، غنچه غنچه خاک تو را در میان گرفت

 

" اسبی ز سمت علقمه آمد" دگر بس است

تیری امام آینه ها را نشان گرفت

 

مانده است در حکایت این سوگ، شعر من

چندان که جسم سوخت و آتش به جان گرفت

 

از آخرین شراره چنین می رسد به گوش:

باید تقاص عافیت از کوفیان گرفت 


منبع : سید ضیاء الدین شفیعی
  7
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    دامن خيمه به بالا بزن! از محمد فخارزاده
    ای شفای دردهای من حسین از سید حبیب حبیب پور
    مردی رشید از عبدالرحیم سعیدی راد
    ذوالجناح از عبدالرحیم سعیدی راد
    شبیه حسرت پروانه هاست این بانو از شبنم فرضی
    دردانه مرتضی .زمین .طوفان تب از شبنم فرضی زاده
    نگاهش کهکشان را تاب می داد از احمد سوسرایی
    علم افتاد،این یعنی اشارت از احمد سوسرایی
    برای آن که رویت را ببوسند از فضل الله قاسمی
    دلی دارم از فضل الله قاسمی

بیشترین بازدید این مجموعه

      محمد حسین جلیلی کرمانشاهی «بیدار» اکبر و عباس
      محمد بهرامی اصل «عاصی» شراب عطش
      سقای حسین‏ از عباس مشفق کاشانی
      عزای ابوالفضل از خباز کاشانی‏
      اشک امان نمی‌دهد گریه بغض سنگ را از کاظم رستمی
      چشمی که بسته‌ای به رخم وا نمی‌شود از حسن لطفی
      آموزگار عشق تقدیم به «بُریر» از جواد محمدزمانی
      الحق که به ما درس وفا داد حسین (ع) از سید هاشم نبی زاده
      خورشيد ولايت از شهيد سيد محمود سيدي علوي
      در سینه ، هزار اشتیاق افتاده است از سید حبیب حبیب پور

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز